Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-08-16 12:40

Geplaatst: 09-08-16 12:40

Een gesprek met je ouders en dan vertellen dat je graag eerlijk wilt zijn,
Ik denk dat zij liever hebben dat je alles eerlijk vertelt dan dat jij alles stiekem doet.

Als je duidelijk maakt dat als ze je geen ruimte geven ze je ook geen verantwoordelijkheid gevoel en vrijheid geven, je daardoor dingen stiekem kan gaan doen, en je nooit volwassen word. Wat natuurlijk niet je/hun bedoeling is!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-16 12:44

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-16 12:44

Ygritte schreef:
Ik vind de adviezen die hier gegeven worden wel vreemd - "leg je er maar bij neer en ga dan op je 18e meteen het huis uit" lijkt me niet hét recept voor een gelukkig leven en stabiel begin van je volwassen en zelfstandige leven.

TS, als je met je ouders praat is het belangrijk dat je rustig blijft (niet gefrustreerd worden) en duidelijk uitlegt dat je géén vriendje hebt, dat je daar héél eerlijk over bent, maar dat je wél heel graag met vriendinnen af wil spreken en meer zelfstandig wil worden. Desnoods vraag je je ouders om je met de auto te brengen, en om een gesprek aan te gaan met je vriendinnen of ouders van je vriendinnen - die dan uit kunnen leggen dat je écht geen vriendje hebt en dat een beetje loslaten heel normaal en gezond is. Misschien hebben je ouders het idee dat kinderen van minder Christelijke ouders volledig losgeslagen zijn, dan kan het helpen voor je ouders om te praten met deze ouders en die kinderen om in te zien dat dat níét zo is: jouw vriendinnen hebben neem ik aan ook niet almaar seks en doen ook niet constant aan wilde feesten? Als je vriendinnen en de ouders van je vriendinnen duidelijk kunnen maken dat dat NIET zo is en ook dat jij niet liegt over dat je geen vriendje hebt, maakt dat ze misschien geruster en durven ze jou meer te vertrouwen, op advies van deze andere volwassenen. Toen ik bijvoorbeeld voor het eerst afsprak met mensen die ik via internet kende, gingen mijn ouders mee om kennis te maken en wat te praten, en dat maakte ze een stuk geruster omdat ze iedereen toen kenden en alles zelf konden inschatten. Misschien stelt meer betrokkenheid jouw ouders ook gerust.

Als je ouders je dan nog niet naar vrienden willen laten gaan, zou ik duidelijk laten merken dat je erg teleurgesteld bent zónder luid te gaan huilen of schreeuwen. Je zou rustig kunnen zeggen "Dat raakt me heel erg, ik had mij er erg op verheugd, en ik vind het vervelend dat jullie mij niet vertrouwen terwijl ik wel eerlijk ben." Vervolgens zou je kunnen vragen: "Waarom is dat?". Het kan best zijn dat je dan een open gesprek krijgt met je moeder over haar bezorgdheid, over wat ze zelf allemaal deed of wilde doen als tiener, en van daaruit kun je dan in gesprek over waarom die bezorgdheid over jou in het heden niet terecht is.

De sleutel is dus: wél laten zien dat je teleurgesteld en overstuur bent over hoe het gaat, zónder emotionele uitbarstingen te krijgen. Dat is lastig, maar een open en goed gesprek is wel een oplossing die meestal effectief is. Succes TS!

Dankjewel!! Ik ga er zeker meer over praten etc.

**Geplaatst**: 09-08-16 12:54

Geplaatst: 09-08-16 12:54

Wat ik algauw in mijn puberteit heb geleerd is dat je meer aan een samenwerking met je ouders hebt dan er tegenin moeten gaan. Aangezien jij veel moet liegen tegen je ouders en ze jouw vrienden niet kennen, weten jouw ouders blijkbaar niet veel van jouw sociale leven. En dat vinden ze waarschijnlijk eng, waardoor ze je dichtbij zich houden.
Ik denk ook dat de beste oplossing is om jouw ouders in jouw leven uit te nodigen. Vertel meer over jouw vrienden. Wie zijn ze, waar wonen ze, waarom zijn ze leuk? Als jij meer over hun vertelt, krijgen jouw ouders het idee dat ze hun een beetje kennen en hoeven ze niet zelf dingen in te vullen (zoals het idee hebben dat je naar een vriendje gaat).
Kortom, vertel meer aan je ouders! Ik ben zelf 21 en mijn ouders weten best veel over vrienden van mij die ze nooit ontmoet hebben. Geen persoonlijke dingen natuurlijk, maar over waar ze wonen, hoe zien ze eruit, wat ze studeren, wat hun hobbies zijn, hebben ze broertjes/zusjes...
Hierdoor weten ze met wie ik veel optrek en vinden ze het minder erg als ik er naartoe ga!

Misschien nog een tip voor je vriendinnen op de camping: organiseer een facetime/skype gesprek met hun en je ouders. Laat je vriendinnen zich voorstellen en vertellen wat jullie op de camping gaan doen!

**Geplaatst**: 09-08-16 13:03

Re: Ik mag bijna niks van mijn ouders..

Geplaatst: 09-08-16 13:03

Oneerlijkzijn helpt niet om vertrouwen te krijgen van je ouders.

Wij vonden het ook spannend toen onze zoon voor het eerst alleen met de trein wilde gaan.
Mijn man heeft het geoefend met onze zoon. Dit ging goed dus hij mocht gaan.
Wel afspraken over tijden gemaakt.

Zoon gaat ook naar het strand met jongens en meiden uit zijn klas.
Meeste zijn weleens hier thuis geweest, dus prima.

Sex is best belangrijk om over te praten.
Geef aan dat jij het nog niet wil.

En dat sex ook prima op een toilet kan dus dat logeren niet eens nodig is.
Dat is wellicht geen geruststelling voor je ouders.

**Geplaatst**: 09-08-16 13:18

Geplaatst: 09-08-16 13:18

luuntje schreef:
Oneerlijkzijn helpt niet om vertrouwen te krijgen van je ouders.

Wij vonden het ook spannend toen onze zoon voor het eerst alleen met de trein wilde gaan.
Mijn man heeft het geoefend met onze zoon. Dit ging goed dus hij mocht gaan.
Wel afspraken over tijden gemaakt.

Zoon gaat ook naar het strand met jongens en meiden uit zijn klas.
Meeste zijn weleens hier thuis geweest, dus prima.

Sex is best belangrijk om over te praten.
Geef aan dat jij het nog niet wil.

En dat sex ook prima op een toilet kan dus dat logeren niet eens nodig is.
Dat is wellicht geen geruststelling voor je ouders.

Kijk maar uit straks mag ze niet meer zonder toezicht naar het toilet :')

Zonder gekheid, wees eerlijk, nodig een keer vriendinnen thuis uit. Leg die eerst even uit hoe het zit en dat je hoopt dat je ouders dan ook wat beter in kunnen denken wat jij leuk vind om te doen.

In mijn geval, was 19 en woonde in een huisje bij mijn opa en oma naast. Mijn oma heeft mijn moeder toen laten weten dat "herenbezoek" niet gewenst was s'avonds. Dit vooral omdat ze niet wilde dat de "buurt" dit zag of de kerk. Toen heeft mn moeder uitgelegd dat ik het ook overdag kon doen als ik dat zou willen.. Mn oma bleef erbij en dat heb ik geprobeerd te respecteren door te zorgen dat ze er geen last van hadden en er ook niks van zagen. Ik heb er tot mn 27e gewoond dus was soms wel eens lastig maar heb ook wel veel gehad aan mn opa en oma.

Dus probeer ook een beetje in te denken waarom het voor je ouders lastig is en ook dat zij in een andere tijd zijn opgegroeid. Respecteer dat en probeer ze mee te nemen in jouw wereld. En vooral niet liegen, als dat uitkomt zullen ze alleen nog maar wantrouwiger worden en wordt de band alleen nog maar slechter.

**Geplaatst**: 09-08-16 13:28

Re: Ik mag bijna niks van mijn ouders..

Geplaatst: 09-08-16 13:28

Ik heb niet alles gelezen, maar ik vind de ouders van ts wel erg streng zeg. Alsof je meteen verliefd wordt op iedere jongen met wie je praat. En daarbij kan je net zo goed verliefd worden op een vrouw dus dat onderscheid tussen wel met jongens omgaan of niet, vind ik echt zo'n onzin. En dan nog, is er iets mis met verliefd zijn, of een vriend hebben? We leven in 2016...

Ik snap ts ook wel dat ze liegt. Als het je verboden wordt om ergens heen te gaan zodra er ook maar één jongen is, dan zou ik zelf daar ook over gaan liegen. Anders zit je gewoon vast thuis.

Ts ik zou vooral gaan praten met je ouders en gaan vergelijken met je vriendinnen wat zij mogen.

Ben van mening dat te kort houden juist averechts kan gaan werken. Zo wordt je nooit volwassen.

**Geplaatst**: 09-08-16 13:45

Re: Ik mag bijna niks van mijn ouders..

Geplaatst: 09-08-16 13:45

Ik denk dat het advies van Ygritte het beste werkt. Ik schrik zelf ook wel een beetje van hoe streng je ouders zijn. Ik had een vriendinnetje die bijna niks mocht thuis en dat is niet geweldig gelopen. Uiteindelijk helemaal goed gekomen hoor maar zij was wel een tijdje aardig van god los.

Ik zou proberen om aan je ouders uit te leggen dat je graag eerlijk wilt zijn en ze wil betrekken bij jouw leven maar dat ze je dan wel moeten vertrouwen. Als ze nu nog niet kunnen vertrouwen op hun eigen opvoeding zijn ze ook een beetje te laat

**Geplaatst**: 09-08-16 13:52

Geplaatst: 09-08-16 13:52

Het is een wisselwerking denk ik.
Je mag weinig van je ouders --> Je liegt om toch wat dingen te kunnen doen --> Je ouders vertrouwen je minder --> Je mag nog minder van je ouders --> etc. Die cirkel moet je samen met je ouders gaan proberen te doorbreken. Dat betekent in elk geval niet meer liegen. Ruim van te voren vertellen wat je wil gaan doen, zodat ze de ouders van een vriendin kunnen bellen en weten dat het goed komt, of andere maatregelen kunnen nemen.

Maar geef ook aan dat je nu 17 bent en verantwoordelijkheden wil die daarbij passen. Je bent waarschijnlijk bijna klaar met school en gaat misschien wel op kamers volgend jaar, ik kan me ook voorstellen dat je ouders je niet in 1x van heel beschermd naar zelfstandig willen laten gaan.
Probeer dus mogelijkheden te krijgen (in overleg!) om te 'oefenen'. Ik denk dat als je het op die manier benoemt (bijna volwassen, langzaam wennen aan zelfstandigheid) het voor je ouders ook beter te volgen is dan dat je 'zomaar ineens, 1 avond van te voren' vertelt dat je naar een vriendin gaat op 2,5 uur reizen.

Ik snap dat het heel frustrerend en lastig is, maar probeer ook te begrijpen dat je ouders dit doen omdat ze denken dat het het beste voor je is. Ze willen je niet dwarszitten of pesten, ze doen dit omdat ze van je houden. Al komt het er wat onhandig uit

**Geplaatst**: 09-08-16 14:53

Re: Ik mag bijna niks van mijn ouders..

Geplaatst: 09-08-16 14:53

En je vrienden eerst eens bij jou thuis uitnodigen? Of dichter in de buurt afspreken?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-16 14:58

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-16 14:58

Gillbo schreef:
En je vrienden eerst eens bij jou thuis uitnodigen? Of dichter in de buurt afspreken?

Een paar hebben ze al een keer gezien, maar als ik dan bijvoorbeeld vertel dat ik er naar een toe ga, (ik mag sws niet alleen met die vriend zijn) kijken ze meteen weer raar?

**Geplaatst**: 09-08-16 15:01

Re: Ik mag bijna niks van mijn ouders..

Geplaatst: 09-08-16 15:01

Ik ben moeder van een 17 jarige, en die is net terug van een 10 daagse vakantie in Spanje met twee vriendinnen ouderloos.

volgens mij doe ik het helemaal fout als ik dit zo lees.

**Geplaatst**: 09-08-16 15:04

Geplaatst: 09-08-16 15:04

Paardje_x schreef:
Gillbo schreef:
En je vrienden eerst eens bij jou thuis uitnodigen? Of dichter in de buurt afspreken?

Een paar hebben ze al een keer gezien, maar als ik dan bijvoorbeeld vertel dat ik er naar een toe ga, (ik mag sws niet alleen met die vriend zijn) kijken ze meteen weer raar?

Ze kijken en zeggen iets raar of jij denkt dat ze het raar vinden...

Daar zit nogal een verschil in.. Want wat jij denkt wil niet altijd overeenkomen met wat zij er echt van vinden.

**Geplaatst**: 09-08-16 15:05

Geplaatst: 09-08-16 15:05

danzzz schreef:
Ik ben moeder van een 17 jarige, en die is net terug van een 10 daagse vakantie in Spanje met twee vriendinnen ouderloos.

volgens mij doe ik het helemaal fout als ik dit zo lees.

Ze is in één stuk teruggekomen, toch? Dat zal het best wel meevallen met dat foute

**Geplaatst**: 09-08-16 15:10

Geplaatst: 09-08-16 15:10

danzzz schreef:
Ik ben moeder van een 17 jarige, en die is net terug van een 10 daagse vakantie in Spanje met twee vriendinnen ouderloos.

volgens mij doe ik het helemaal fout als ik dit zo lees.

In sommige regio's (biblebelt) zijn dat soort dingen not done.. dat is voor mensen die er niet vandaan komen vaak niet te begrijpen. Ik had bijvoorbeeld een vriendinnetje die geen make-up op mocht tot haar 18e en die ook niet alleen weg mocht met vriendinnen. Heel vervelend en het zorgt er vaak voor dat kinderen juist averechts gedrag door krijgen. Die zien de wereld om hun heen wel leuke dingen doen en zelf zitten ze vast onder het juk van pa en ma.

**Geplaatst**: 09-08-16 15:14

Geplaatst: 09-08-16 15:14

Als je ouders jou en je vriendinnen/vrienden nog niet vertrouwen na pogingen tot rustig gesprek en pogingen om je ouders meer te betrekken bij wat je doet (door ze je eens weg te laten brengen of meer thuis af te spreken en over je vrienden en leuke dingen die je doet te praten), is het denk ik toch tijd om andere volwassenen in te schakelen - ouders van je vrienden en vriendinnen. Volwassenen luisteren soms helaas toch beter naar andere volwassenen.

Die kun je van tevoren inlichten: "Mevrouw X, ik wil graag dat u een keer met mijn moeder praat. Zij vertrouwt niet dat ik veilig ben als ik met uw zoon/dochter Y omga, en is bang dat ik in aanraking kom met slechte dingen als ik alleen met hem/haar afspreek. Dat vind ik erg vervelend en zorgt ervoor dat ik niet vaak iets met uw zoon/dochter af kan spreken. Zou u met mijn moeder kunnen praten en uit kunnen leggen dat we geen rare dingen doen, en dat het niet gek is dat we samen af willen spreken ?" Vervolgens kun je samen met je vriend(in) en zijn/haar moeder bespreken hoe je het beste jouw moeder kunt contacteren en waar dat gesprek het beste plaats kan vinden - als zij jou af komt zetten bij je vriend(in) thuis? Als ze elkaar zien als jij een film-avondje of feestje bij je thuis organiseert? Benadruk dan ook dat je niet wil dat mevrouw X boos wordt op jouw moeder, maar meer dat zij kan horen van iemand anders dat jij niet zulke rare dingen doet en wil.

**Geplaatst**: 09-08-16 15:19

Geplaatst: 09-08-16 15:19

Ik denk dat je eens een goed gesprek met je ouders aan moet gaan. Ik heb zelf altijd een hele goeie (en nog steeds) band met mijn ouders. Ik vertelde dan ook alles zo ongeveer. Mijn ouders zijn ook christelijk, maar doordat ik zelf zo open was, lieten ze mij ook los. En mocht ik vrij veel.. Mocht ik wel een keer wat met een jongen gaan doen die ze niet echt kenden, was het doe je voorzichtig, geen dingen doen die je niet wilt, als er iets is kun je bellen enz. Zo gaven ze me het vertrouwen dat ze er voor me waren, maar me ook vrij lieten. Als ik terug kwam vroegen ze hoe het was, en klaar was het.

Probeer als je met je ouders in gesprek gaat rustig te blijven, en niet in dikke discussies te gaan.
Je kan ook vragen aan je ouders om het in een brief te zetten, en dat jij dit ook doet, en deze elkaar te laten lezen. Zo kan er niet direct een ruzie ontstaan en weten ze wel je verhaal en jij misschien ook waarom hun zo doen.

Waarschijnlijk hebben je ouders door of vermoeden ze dat je verhaaltjes soms wat verdraait, verzwijgt of iets liegt. Ze kennen je al 17 jaar. En dan is het ook niet gek dat ze je strak proberen te houden. Ik heb altijd het idee dat dit meer uit bescherming is, als dat ze je niet vertrouwen. Je blijft toch hun "kleine" meisje.

Succes ermee!

**Geplaatst**: 09-08-16 15:27

Geplaatst: 09-08-16 15:27

Vroeger hadden wij thuis eigenlijk heel weinig regels. Eigenlijk niks! En zijn we allemaal erg goed terrecht gekomen. Mijn moeder zei altijd als ik regels ga maken vinden jullie het alleen maar leuk om juist dat te gaan doen. Als we zoals elke zaterdag uit gingen ( ook als 15 jarige) kreeg ik ook nooit tijd mee hoelaat ik thuis moest zijn. Mijn ouders wouden veel liever dat ik met een groep mee naar huis fietste dan dat ik als enige bijvoorbeeld om 2 uur over de verlaten wegen moest fietsen.
1 keer ben ik heel boos geworden omdat ze totaal niet bezorgt waren waar ik eigenlijk uit hing. Ik had wel ontvoert of iets kunnen wezen. Ik had ze in 2 dagen niet gezien. Toen had ik mijn ouders eigenlijk wakker gemaakt. Er moet een combinatie zijn van bezorgdheid en los laten

**Geplaatst**: 09-08-16 15:37

Geplaatst: 09-08-16 15:37

MarjanB schreef:
In sommige regio's (biblebelt) zijn dat soort dingen not done.. dat is voor mensen die er niet vandaan komen vaak niet te begrijpen. Ik had bijvoorbeeld een vriendinnetje die geen make-up op mocht tot haar 18e en die ook niet alleen weg mocht met vriendinnen. Heel vervelend en het zorgt er vaak voor dat kinderen juist averechts gedrag door krijgen. Die zien de wereld om hun heen wel leuke dingen doen en zelf zitten ze vast onder het juk van pa en ma.

Dit heeft niks met de biblebelt te maken, maar gewoon met de instelling van die ouders (en de dochter).. En ja dat kan ook met een kerkelijke achtergrond te maken hebben, maar dat hoeft niet eens.. De biblebelt is zo groot dat je nu niet echt kan spreken van woon je daar dan werkt het dus zus en zo..

En vergeet niet.. het ene kind is het andere niet. Ik hupste op mijn 16/17de ook rond in Salou (en dat klinkt heel wat.. maar ik lag daar op het strand :')

) .. Terwijl je er zat van mijn klasgenoten op die leeftijd niet naar toe moest laten gaan, want die kwamen aan de drugs, zwanger of met een soa terug. :Y)

**Geplaatst**: 09-08-16 15:45

Geplaatst: 09-08-16 15:45

Sammie schreef:
MarjanB schreef:
In sommige regio's (biblebelt) zijn dat soort dingen not done.. dat is voor mensen die er niet vandaan komen vaak niet te begrijpen. Ik had bijvoorbeeld een vriendinnetje die geen make-up op mocht tot haar 18e en die ook niet alleen weg mocht met vriendinnen. Heel vervelend en het zorgt er vaak voor dat kinderen juist averechts gedrag door krijgen. Die zien de wereld om hun heen wel leuke dingen doen en zelf zitten ze vast onder het juk van pa en ma.

Dit heeft niks met de biblebelt te maken, maar gewoon met de instelling van die ouders (en de dochter).. En ja dat kan ook met een kerkelijke achtergrond te maken hebben, maar dat hoeft niet eens.. De biblebelt is zo groot dat je nu niet echt kan spreken van woon je daar dan werkt het dus zus en zo..

En vergeet niet.. het ene kind is het andere niet. Ik hupste op mijn 16/17de ook rond in Salou (en dat klinkt heel wat.. maar ik lag daar op het strand ) .. Terwijl je er zat van mijn klasgenoten op die leeftijd niet naar toe moest laten gaan, want die kwamen aan de drugs, zwanger of met een soa terug.

Ok ok dan de gereformeerde gezinnen.. Daar is het vaak niet aan de orde om weg te gaan. Kom uit die omgeving en heb meerdere vriendinnen gehad die van huis uit gereformeerd waren en die echt veel minder mochten dan ik.

**Geplaatst**: 09-08-16 16:06

Geplaatst: 09-08-16 16:06

_Juudith schreef:
Ik denk dat je eens een goed gesprek met je ouders aan moet gaan. Ik heb zelf altijd een hele goeie (en nog steeds) band met mijn ouders. Ik vertelde dan ook alles zo ongeveer. Mijn ouders zijn ook christelijk, maar doordat ik zelf zo open was, lieten ze mij ook los. En mocht ik vrij veel.. Mocht ik wel een keer wat met een jongen gaan doen die ze niet echt kenden, was het doe je voorzichtig, geen dingen doen die je niet wilt, als er iets is kun je bellen enz. Zo gaven ze me het vertrouwen dat ze er voor me waren, maar me ook vrij lieten. Als ik terug kwam vroegen ze hoe het was, en klaar was het.

Probeer als je met je ouders in gesprek gaat rustig te blijven, en niet in dikke discussies te gaan.
Je kan ook vragen aan je ouders om het in een brief te zetten, en dat jij dit ook doet, en deze elkaar te laten lezen. Zo kan er niet direct een ruzie ontstaan en weten ze wel je verhaal en jij misschien ook waarom hun zo doen.

Waarschijnlijk hebben je ouders door of vermoeden ze dat je verhaaltjes soms wat verdraait, verzwijgt of iets liegt. Ze kennen je al 17 jaar. En dan is het ook niet gek dat ze je strak proberen te houden. Ik heb altijd het idee dat dit meer uit bescherming is, als dat ze je niet vertrouwen. Je blijft toch hun "kleine" meisje.

Succes ermee!

Denk dat dit wel goed advies is.

Ik denk (als moeder van jongere tienerzoon) daarnaast ook dat dingen op het laatste moment aankondigen echt niet werkt.
Als ouder ben je namelijk heel vaak, gewoon bang. Bang om los te laten, bang dat je kind wat overkomt, bang dat ie stomme beslissingen neemt. Echt, dat hebben alle ouders.

Als jij dan op het laatste moment met zon camping komt, dan schieten je ouders gelijk in de Aaaaarghstand en zien allerlei vreselijke taferelen voor hun geestesoog. Echt, als wij ouders iets goed kunnen, dan is het apen en beren zien.

Terwijl als je dit een week van tevoren al overlegd, ze zelf al kunnen relativeren (meestal gebeurt er niets), zelf al voorwaarden kunnen verzinnen onder welke omstandigheden ze wel akkoord zouden kunnen gaan enz.
Bovendien is de druk voor jezelf niet zo hoog en is er meer tijd om te onderhandelen.

**Geplaatst**: 09-08-16 16:14

Geplaatst: 09-08-16 16:14

ts Ik had ook over beschermende ouders, ik weet hoe het voelt !
Ga met ze ingesprek en geef je dingen aan die je zelf niet leuk vind en ook duidelijk waarom met een goed onderlegd argument.
Maar zolang je in hun huis woont ben je de klos hoe goed bedoeld ook , het zal niet gemakkelijk zijn om daar verandering in te brengen!

**Geplaatst**: 09-08-16 16:21

Geplaatst: 09-08-16 16:21

Ik zou de spiegel draaien... de vraag terug kaatsen, zodat zij meer gaan verdiepen in jou.
Dus als zij zeggen, we zijn bang dat je te close wordt met jongens, zeggen waarom denk je dat? Geef ik die aanleiding? En daarbij vragen, hoe denken jullie wat die bezorgdheid met mij doet.
Geef wel aan, dat je hun bezorgdheid begrijpt!!

Zoals jij aangeeft, is jouw moeder gelovig, dan kan ik begrijpen dat sommige dingen voor haar heel spannend is, zoals jongens en seks.
Maar daarbij jij bent een ander individu, en volwassen aan het worden. Jij bent geen klein meisje wat nog aan de hand mee genomen moet worden. En soms denken ouders dat wel nog. In hun ogen blijf jij hun kleine meisje, al ben je 50 jaar.

Probeer dat uit te spreken, en ook zeker jouw gevoelens. Zeg dat hun gedrag jouw raakt en beperkt in jouw doen en laten. Zij willen dat jij gelukkig bent. Niets liever.

En indd stop met liegen, ik snap dat je de verhalen wat verdraait... maar ouders weten meer dan wij denken. Praat overal open en eerlijk open.

Succes!

**Geplaatst**: 09-08-16 17:03

Geplaatst: 09-08-16 17:03

bakkabouter schreef:
danzzz schreef:
Ik ben moeder van een 17 jarige, en die is net terug van een 10 daagse vakantie in Spanje met twee vriendinnen ouderloos.

volgens mij doe ik het helemaal fout als ik dit zo lees.

Ze is in één stuk teruggekomen, toch? Dat zal het best wel meevallen met dat foute

Beetje blauwe billen van een barman waar ze een vakantieliefde mee had

**Geplaatst**: 09-08-16 17:18

Geplaatst: 09-08-16 17:18

Toen ik 17 was, had ik een paar meiden in mijn omgeving waarbij ook allese verboden werd. Mijn ervaring is, dat zij JUIST meer zijn gaan experimenteren met bepaalde dingen en stiekem dingen zijn gaan doen, omdat zij het gevoel hadden dat het anders niet kon of omdat ze dingen mistten.

Mijn ouders zijn ook Christelijk en waren toen ik verkering kreeg ook een beetje huiverig rondom het onderwerp seks, samen slapen enz.. Maar ze zagen ook in dat het nou eenmaal allemaal bij de ontwikkeling hoort en hebben het (en mij dus ook) op een gegeven moment ook steeds een stukje losser kunnen laten. Het moet hierbij wel van 2 kanten komen.

**Geplaatst**: 09-08-16 17:18

Geplaatst: 09-08-16 17:18

Paardje_x schreef:
Gillbo schreef:
En je vrienden eerst eens bij jou thuis uitnodigen? Of dichter in de buurt afspreken?

Een paar hebben ze al een keer gezien, maar als ik dan bijvoorbeeld vertel dat ik er naar een toe ga, (ik mag sws niet alleen met die vriend zijn) kijken ze meteen weer raar?

Hoe bedoel je kijken ze je raar aan? Wat zeggen ze dan?
Wat zeggen ze als jij aangeeft dat wel gezellig te vinden en vraagt waarom het niet zou mogen.

Raar aankijken is een invulling zonder een antwoord

Nomineer dit bericht ×