Bokt.nl

**Geplaatst**: 19-06-16 13:21

Geplaatst: 19-06-16 13:21

Janine1990 schreef:
Volgens mij doet een narcist zichzelf nooit iets aan, die houdt namelijk veel te veel van zichzelf.

Roep dat niet te hard.....

**Geplaatst**: 19-06-16 13:22

Geplaatst: 19-06-16 13:22

Cayenne schreef:
Janine1990 schreef:
Volgens mij doet een narcist zichzelf nooit iets aan, die houdt namelijk veel te veel van zichzelf.

Roep dat niet te hard.....

Vandaar ook de volgens mij

**Geplaatst**: 19-06-16 13:24

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 19-06-16 13:24

Daar had ik inderdaad overheen gelezen!

**Geplaatst**: 19-06-16 13:26

Geplaatst: 19-06-16 13:26

Janine1990 schreef:
waxmeltsenzo schreef:
Dit ook bij je eigen huisarts neerleggen vind ik een heel goed plan.
Iets doet mij denken aan narcisme bij haar dus. En dat veranderd nooit en is voor jullie geen doen om je continu aan te passen Haar familie inlichten vind ik ook een ding wat moet gebeuren en haar voor de keuze stellen of ze praat met een professioneel iemand en een eerste gesprek met een familie lid of iemand van jullie erbij. Mogelijk kan de huisarts haar om te beginnen uitnodigen voor een gesprek en haar dan doorverwijzen succes!

Volgens mij doet een narcist zichzelf nooit iets aan, die houdt namelijk veel te veel van zichzelf.

Een Narcist kan wel degelijk een poging wagen, alles om aandacht.
Ik ken er dus een die meermalig pogingen gewaagd heeft. Ook meermalig briefjes heeft neergelegd dat hij zichzelf van kant zou maken, let wel ze zorgen wel dat het op tijd opgemerkt wordt en dan eisen ze de periode daarna alle aandacht op.

**Geplaatst**: 19-06-16 13:27

Geplaatst: 19-06-16 13:27

waxmeltsenzo schreef:
Een Narcist kan wel degelijk een poging wagen, alles om aandacht.
Ik ken er dus een die meermalig pogingen gewaagd heeft. Ook meermalig briefjes heeft neergelegd dat hij zichzelf van kant zou maken, let wel ze zorgen wel dat het op tijd opgemerkt wordt en dan eisen ze de periode daarna alle aandacht op.

Aaah bedankt voor de verheldering... Wat een engerd zeg... :oo

Ik heb er één meegemaakt en gatver, nooit weer...

Cayenne, kan gebeuren

Wil hier niet meteen overkomen als de expert met mijn beperkte kennis hiervan

**Geplaatst**: 19-06-16 13:33

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 19-06-16 13:33

Mja, mijn stiefvader was een narcist, en die heeft er toch echt, heel bewust, een einde aan gemaakt. En dat was zeker weten geen mislukte/perongeluktochgelukte 'aandachtspoging'. Wees dus alsjeblieft voorzichtig met dat soort generaliserende opmerkingen. Net als de ene mens de andere niet is, is de ene mens met een specifieke psychiatrische aandoening de andere niet. Je kan ze niet over 1 kam scheren, ook al kampen ze met dezelfde diagnose.

TS, wat ontzettend vervelend voor je. Zoals al door meerdere gezegd is, je bent niet egoïstisch. Je moet nu aan jezelf denken, want je huisgenoot zal dat zeker niet doen. En dat bedoel ik niet omdat ze dat niet zou willen, maar simpelweg omdat zij aan zichzelf genoeg heeft. Aan jou dus de taak om goed voor jou te zorgen.

Wat zou je zelf willen? Wat denk je dat je nodig hebt om dit wat makkelijker te maken? Zonder restrictie, zonder beperkingen, wat zou jou helpen? En wat dat betreft is slachtofferhulp helemaal niet te dramatisch, dat zijn juist mensen die jou hier mee zouden kunnen helpen.

Verder, wat er ook gebeurt, hou jezelf voor ogen dat jij NIET, NIET, NIET!!!! verantwoodelijk bent voor het leven van je huisgenoot. Dat betekend niet dat je haar aan de kant moet zetten, negeren, niet meer zorgzaam mag zijn of weet ik veel wat. Dat betekend wel dat zij de keuzes maakt die ze maakt en dat jij daar in geen geval verantwoordelijk voor bent. Als jij wel naar bed gegaan was en het was haar gelukt, dan was dat NIET jouw verantwoordelijk geweest. Je kan haar niet dwingen te leven.....

Heel veel sterkte en zorg goed voor jezelf.

**Geplaatst**: 19-06-16 13:38

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 19-06-16 13:38

Heel veel sterkte TS, wat heftig dat je dit mee moest maken. Moeilijk voor je dat haar probleem nu jouw probleem wordt, jou dit mee laten maken en je verbieden om erover te praten is niet netjes van haar, ook al heeft ze het erg moeilijk.

Ik wil je wel aanraden om contact op te nemen met slachtofferhulp of je huisarts, blijkbaar heb je erg veel last van wat je hebt meegemaakt en dit is ook logisch.

**Geplaatst**: 19-06-16 13:52

Geplaatst: 19-06-16 13:52

Lalidan schreef:
Mja, mijn stiefvader was een narcist, en die heeft er toch echt, heel bewust, een einde aan gemaakt. ]

Dat kan natuurlijk ook.
Het is niet zo dat elke Narcis het zelfde is.
Dat maakt het ook zo lastig bij het vaststellen van bepaalde stoornissen als diagnose al..

De Narcis waar ik het over heb heeft ook psygopatische trekjes en diverse stoornissen o.a bipolair en dat i.c.m Narcisme is gewoon een ramp

**Geplaatst**: 19-06-16 14:02

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 19-06-16 14:02

Buiten het gegeven dat je huisgenote een zelfmoordpoging heeft gedaan, is het verder niet aan ons om daar ook maar iets over te zeggen.

Wat jij kan doen, is via je huisarts een intake aanvragen bij een psycholoog of therapeut. Door er met een professioneel iemand erover te praten, kun je het waarschijnlijk een plaats gaan geven.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-06-16 15:24

Geplaatst door de TopicStarter : 19-06-16 15:24

Askja schreef:
Weet haar familie thuis wat er is gebeurd?

Ja, haar ouders zijn in de week erop kort naar Nederland gekomen (inmiddels weer weg). Omdat ik natuurlijk direct betrokken was en als enige thuis Nederlands spreek, sta ik als CP in het systeem. Ouders lijken sowieso niet zo betrokken bij haar, maar dat komt meer van haar kant af.

Ze heeft meerdere diagnoses, maar omdat deze niet relevant (genoeg) zijn wil ik hier verder niet op ingaan. Ik begrijp de interesse in een discussie maar deze heeft in feite niets met de situatie te maken.. Alleen dan dat de situatie voor mij driedubbel bevestigt hoe schadelijk generaliseren kan zijn.

Ik wacht het gesprek dat eraan zit te komen even af en bepaal dan wat ik het beste kan doen voor mezelf, maar dat ik voor mezelf hulp ga zoeken lijkt me een heel goed idee!

**Geplaatst**: 19-06-16 16:03

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 19-06-16 16:03

Ik heb in een soortgelijke situatie gezeten, ik hou het expres een beetje vaag. Wij hebben de huisgenoot toen verzocht zich op te laten nemen en ze is ook niet meer terug gekeerd. Ze had ook meerdere diagnoses en wij konden haar niet redden. Dus succes met je huisgenoot, mijn advies is toch kijken of ze ergens anders terecht kan, hoe hard dat ook is.

**Geplaatst**: 19-06-16 20:55

Geplaatst: 19-06-16 20:55

Huisgenoot, je hebt best kans dat zij er helemaal niet bij stil staat welke impact haar poging heeft gehad op jou en je huisgenoten. Er is dus ook helemaal niets mis mee om haar dat te laten weten, op een rustige en redelijke manier. Maak het bespreekbaar en praat het uit, ook om te weten te komen of ze nu de juiste hulp krijgt en of ze meer hulp/steun nodig heeft.

Maar vergeet niet dat jij en ook je huisgenoten, niet verantwoordelijk zijn en ook niet helemaal kunnen voorkomen dat er ooit nog een poging zal volgen. Meer als praten en steun bieden, haar niet laten vallen, kunnen jullie gewoon niet doen.

Slachtofferhulp, heb ik ook ingeschakeld toen mijn moeder een tweede mislukte en dramatische poging had gedaan, maar mijn ervaring ermee is dat we ons verhaal hebben gedaan en meer niet.
Kan zijn dat ze voor jou wel iets kunnen betekenen hoor, maar anders gewoon naar je huisarts als je behoefte hebt aan meer.

Er over praten helpt al wel maar de angst dat het weer gebeurt kan je leven gaan beheersen en dat is niet iets wat je wilt, dus praat desnoods met een professioneel persoon via GGZ. Dat kan je regelen via je huisarts.

**Geplaatst**: 19-06-16 21:19

Geplaatst: 19-06-16 21:19

Wat een heftige gebeurtenis heb je meegemaakt zeg. Logisch dat je dat niet 1 2 3 van je af kunt zetten en er last van hebt. Complimenten voor je betrokkenheid en verantwoordelijkheidsgevoel, je bent vast een fijne huisgenoot. Wat me wel opvalt in het verhaal is dat je er compleet van uit gaat dat het om een zelfmoordpoging gaat. Op basis van de info die je geeft denk ik namelijk ook aan een overdosis, of heb ik iets gemist? Mogelijk per ongeluk ? Ook omdat ze zo snel weer thuis is uit het ziekenhuis. Daar wordt suïcide wens namelijk altijd goed uitgevraagd. Ik denk dat het goed is om je af te vragen wat je graag wil bereiken met het gesprek met je huisgenoot. Je kunt haar niks verbieden of haar verantwoordelijkheid overnemen zoals eerder gezegd. Helaas...

Ik denk dat jullie er het meeste uit kunnen halen als je haar open benaderd en zegt, dat je als huisgenoten er voor haar wilt zijn als ze daar behoefte aan heeft, en eventueel afspreken dat je wat vaker aan elkaar uitspreekt hoe het persoonlijk met iedereen gaat. Ik denk namelijk als je aan je huisgenoot een uitleg gaat vragen ze zich toch onveilig zal voelen en zal blijven terugtrekken en zwijgen....
Veel wijsheid, sterkte en succes.

**Geplaatst**: 20-06-16 00:38

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 20-06-16 00:38

Hoezo word er meteen weer van narcisme uitgegaan? Je kent alleen een kort verhaal van een tweede persoon op internet en er word een diagnose uitgerold alsof het niets is. Hmm..

In ieder geval, TS, goed onthouden dat jij zeker niet verantwoordelijk bent voor haar. Als zij zichzelf iets aan doet, is het niet jouw schuld als dat gebeurd. Je bent geen vriendin of familie, maar een huisgenoot, dus gewoon zo blijven gedragen.

Wat ik niet zou doen, wat door iemand geadviseerd was, is de huisbaas vertellen. Ikzelf vind dat behoorlijk naar. Daarnaast, wat kan de huisbaas doen? Die kan haar er niet uittrappen op reden van depressie. Plus, dat arme kind voelt zich al rot genoeg, nee, niet rot, dat is veel te zacht uitgedrukt, ze voelt zich al wanhopig genoeg en als daar ook nog eens bij komt dat haar huisgenoten haar het huis uit willen hebben... Oef. Dus ik zou me daar gewoon helemaal niet mee bemoeien.

Verder, het is wel belangrijk dat jij je veilig en comfortabel in huis voelt en op dit moment is dat niet zo. Er moet dus zeker wel een gesprek volgen of je schrijft desnoods een brief waarin je uitlegt hoe je je voelt. Dat je bang bent dat ze het weer doet, dat er daardoor spanning is, dat het voor jouw ook behoorlijk traumatisch is geweest, wederom daardoor spanning en dat er gedaan is alsof het nooit is gebeurd waardoor de nodige dingen nooit zijn gezegd, wederom spanning... En dat jij je daardoor niet prettig voelt in huis.

Ik zou niet met alle huisgenoten haar aanspreken, maar ik denk dat een brief onder de deur misschien wel een optie is. Daarin kan je je zorgen over haar schrijven, maar ook over jezelf en dat het jouw toch wel iets heeft gedaan en dat aan dat gevoel ook iets veranderd moet worden. Dat je haar hier en daar wel wilt helpen, maar dat ze verder voor zichzelf verantwoordelijk is en dat jij niet kan worden gezien als de persoon die haar moet gaan controleren als er geluid vanuit haar kamer komt. Dat moet je duidelijk zeggen, dat doe je gewoon niet, punt. Want ik weet niet wat voor psychische achtergrond ze heeft, maar bij mij met borderline, was het in een 'borderline bui' niet zo relevant voor me hoe anderen zich voelden, maar wel wat ze deden. Als ik wist dat er meteen iemand aan kwam racen als ik belde of appte, maakte ik daar in mijn momenten misbruik van. Je wilt dus niet overkomen als iemand die haar dus op die manier wilt helpen, want je bent gewoon niet verantwoordelijk voor haar, zo simpel is dat. Maar dat moet je aan haar duidelijk proberen te maken zonder al te hard over te komen... En dat kan toch alleen met een gesprek hierover.

Dus schrijf een brief en nodig haar daarin uit voor een gesprek. Alleen met jouw, of met de groep, maar ik denk dat ze eerst alleen met jouw wel het fijnste zal vinden eigenlijk. Maar dat moet je dus niet doen als jij je daar niet comfortabel bij voelt, dan heeft ze pech en is het met de groep.

Jij moet hierin om jezelf denken, maar zonder egoïstisch te zijn. Dus een helpende hand hier en daar, prima. Even praten over dingen, met mate, prima... Maar je hebt geen verantwoordelijkheid over haar doen en laten... En ga dat aub ook niet zo voelen, want dat is een lied zonder eind. Dan sta je elke minuut van de dag je af te vragen dat als jij op school bent of uit, of ze misschien nu wel op de vloer van haar kamer ligt met een overdosis. Dat is niet, cru gezegd, jouw probleem. Ze heeft daar hulpverleners voor.

Als je nog wat kwijt wilt of erover wilt praten, kan ook altijd via PB. Als de huisgenoot die 2 pogingen in huis heeft gedaan via een overdosis, met 3 huisgenoten die daar dus bij betrokken waren, heb ik er helaas ervaring mee, maar dan van de andere kant. Mijn huisgenoten en ik waren ook geen vrienden, maar gewoon huisgenoten. Dat was in dit geval heel lastig, maar gelukkig hebben we daar wel over kunnen praten en een manier gevonden om ermee om te gaan.

**Geplaatst**: 20-06-16 00:50

Geplaatst: 20-06-16 00:50

Oeffff
Om te beginnen, heel veel sterkte!!
Verder zou ik tegen haar zeggen dat het haar geheim is maar niet jouw geheim omdat jij er ontzettend door van slag bent, moet je het erover hebben, praat erover, vaak lucht dat meer op dan schrijven.

Ik zou een gezamelijk huisgesprek forceren, met de vraag wat ze van plan is om te gaan doen.
Waar jullie aangeven wat haar zelfmoordpoging met jullie doet en hoe dat jullie verhouding beinvloed.

Verder probeer haar richting psychologische hulp te praten.
En overleg eens met je huisarts, er zijn vaak mogelijkheden voor gedwongen opnamen. Weet niet hoe momenteel de regels liggen.

Hou in je achterhoofd dat als ze perse dood willen, ze dat doen, zodra er ergens een gaatje voor is.
Het overvalt je als je het minste verwacht.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-06-16 01:15

Geplaatst door de TopicStarter : 20-06-16 01:15

@ lieveli: dat is inderdaad een voorstel dat ik in m'n achterhoofd heb zitten.

@ Billy1970: bedankt voor je reactie.. Ik heb een professioneel iemand op het oog die ik kan/wil benaderen, dat ga ik van de week doen. En je maakt zeker een goed punt, dat wij niet veel meer kunnen doen dan er voor haar zijn waar dat nodig is / van haar mag.

@ marie83: het was helaas zeker een zelfmoordpoging, dat heeft ze zelf verduidelijkt.. Ook weet ik dat ze het eerder heeft geprobeerd, dat was niet bij ons in huis en dat vertelde ze ook pas een paar maanden geleden. Bedankt voor je advies!

@ ElineS: bedankt voor je heldere bericht, hier kan ik heel veel mee. Ik heb me vaker drukgemaakt om hoe slecht ik bij haar in kon schatten hoe ze zich voelde. Totaal geen wanhoop te zien, eigenlijk altijd een druk en gezellig meisje.. Alleen nogal egocentrisch en daarin soms kattig en kwetsend, wat ik de laatste weken eigenlijk al slikte, omdat ik geen puf had voor confrontaties (niet zo handig van mij). De spanning die ik nu voel komt dan ook niet alleen door haar poging, maar heeft zich eigenlijk weken daarvoor al opgebouwd. Ik weet niet of zij die spanning ook meemaakt of dat ze zich nergens van bewust is. Dat is een gesprek dat ik binnenkort met haar zal moeten houden, 1 op 1, hoe erg ik daar ook tegenop zie..

Het algemene gesprek wil ik wel gewoon met z'n vieren houden, ook al ben ik het met je eens dat dat 1 op 1 waarschijnlijk ook beter zou zijn. Ik ben zelf alleen extreem fragiel door alle omstandigheden en ben bang dat ik dan gewoon breek of dichtklap. Mijn andere twee huisgenootjes zijn wat stiller, maar kunnen hopelijk wel wat steun bieden in dit gesprek voor zowel mij als de huisgenoot in kwestie. Naast samenwonend zijn we allemaal ook bevriend met elkaar, dus dat is mooi meegenomen. Het idee van een brief schrijven vind ik goed, maar ik ben nog niet helemaal zeker of dat de juiste manier is voor ons.. Misschien wel, maar juist omdat ik niet kan voorspellen hoe ze op dingen reageert vind ik het denk ik fijner om eerst een beetje te peilen wat er in haar hoofd omgaat rondom deze gebeurtenis. Maar aan de andere kant moet ik me misschien niet aanstellen en het gewoon doen.. Daar moet ik nog even goed over nadenken! Bedankt voor het delen van je ervaring in ieder geval, het lijkt me ook zo heftig voor jou om mee te maken..

@ A3a1: Dankje voor je reactie.. Als ze het vraagt, zal ik ook eerlijk toekennen met wie ik het besproken heb. Naast Bokt is dat dus letterlijk bijna niemand. Ik vind ook dat het niet mijn geheim moet zijn en ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat ik baat heb bij het uiten van dit soort dingen. Op een avond als deze, waarop ik me behoorlijk kwetsbaar, bang en emotioneel voel, wil ik zó graag een goede vriendin opbellen en alles eruit gooien. Maar zo'n beetje iedereen die ik hierover zou kunnen en willen bellen, kent mijn huisgenootje ook goed (zelfde studie allemaal), en ik zie in waarom dat volgens mijn huisgenootje echt een no-go is.. Ik wil hen niet opzadelen met 'niemand mag weten dat jij dit weet', en stel dat er dan iets misgaat, dan gaat er nog zoveel meer vertrouwen kapot. Dat kan en wil ik echt niet maken, maar oh wat is het soms verleidelijk.

Voor zover ik weet is ze nu ingeschreven bij de GGZ hier in NL en praat ze nog regelmatig met haar psychiater uit haar thuisland. Er is dus zeker professionele hulp. Om nog even terug te komen op het ziekenhuis: ik heb grotendeels meegemaakt hoe dat ging op de psychiatrie-afdeling en dat viel me echt vies tegen... Zij was wantrouwend naar iedereen die haar benaderde, vooral naar psychiaters. Ik ben bij één van de gesprekken geweest met haar en twee psychologen in opleiding, ik schrok heel erg van hoe inadequaat dat was en ik zag hoe het mijn huisgenootje alleen maar verder weg joeg. Ik hoop dat ze de hulp nu iets meer aanneemt en dat deze ook beter is voor haar..

**Geplaatst**: 20-06-16 08:58

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 20-06-16 08:58

Nare situatie...
Toch zou ik voorzichtig zijn met een gezamenlijk gesprek, met zijn drieën tegenover een persoon te gaan zitten kan er natuurlijk ook voor zorgen dat ze volledig dicht slaat.

**Geplaatst**: 20-06-16 12:05

Geplaatst: 20-06-16 12:05

ElineS schreef:
Hoezo word er meteen weer van narcisme uitgegaan? Je kent alleen een kort verhaal van een tweede persoon op internet en er word een diagnose uitgerold alsof het niets is. Hmm..

Overdrijven is een vak apart.
Er wordt helemaal geen diagnose gesteld er word mee gedacht en ik gaf aan dat ergens iets mee doet denken aan narcisme. Dat is iets anders dan zeggen dat het om Narcisme gaat.

Een diagnose kan alleen gesteld worden door een arts.

**Geplaatst**: 20-06-16 13:59

Geplaatst: 20-06-16 13:59

waxmeltsenzo schreef:
ElineS schreef:
Hoezo word er meteen weer van narcisme uitgegaan? Je kent alleen een kort verhaal van een tweede persoon op internet en er word een diagnose uitgerold alsof het niets is. Hmm..

Overdrijven is een vak apart.
Er wordt helemaal geen diagnose gesteld er word mee gedacht en ik gaf aan dat ergens iets mee doet denken aan narcisme. Dat is iets anders dan zeggen dat het om Narcisme gaat.

Een diagnose kan alleen gesteld worden door een arts.

Dat is waar, maar er volgen daarna wat postst over narcisme, alsof zij dat heeft, en dat vond ik onprettig.

**Geplaatst**: 20-06-16 17:33

Geplaatst: 20-06-16 17:33

ElineS schreef:
Dat is waar, maar er volgen daarna wat postst over narcisme, alsof zij dat heeft, en dat vond ik onprettig.

Ik weet niet welke discussie jij hebt gelezen, maar ik denk dat ik een andere heb gelezen.

Waxmeltsenzo heeft een reactie geplaatst over narcisme, wat misschien best bruikbaar kan zijn, ik heb geen idee, is aan TS. Hierop stel ik een vraag of narcisme in het algemeen met betrekking tot zelfmoord, waarop Cayenne dan weer op reageert. Het gaat nog steeds over de algemene (!!!) opmerking van waxmeltsenzo.

Lalidan komt met een persoonlijke ervaring over een narcist die toevallig wel zelfmoord heeft gepleegd, waarmee ze mijn vraag kan uitleggen en de reactie van waxmeltsenzo kan weerleggen/onderbouwen. Nog steeds over narcisme in het algemeen.

Ik weet niet wie hier een diagnose heeft lopen stellen, maar het was niet waxmeltsenzo die komt met narcisme vanuit een eigen ervaring, het was niet ik die hierover een vraag stelde, het was niet Cayenne die op mij reageerde en het was ook niet Lalidan die ook een eigen ervaring deelde.

Zo jammer dat er maar één woord in het algemeen hoeft te vallen en er meteen wordt geroepen dat een persoon in het onderwerp hiermee wordt gediagnosticeerd door 'half bokt' en TS hier tegenop wordt gezet. Laat TS zelf lekker bepalen wat ze met die reactie doet zeg, denk dat die de situatie nog het beste kent.

**Geplaatst**: 20-06-16 17:38

Geplaatst: 20-06-16 17:38

Dan zit ik fout

Ook prima, maar het mag wel wat minder aanvallend Janine. Of vat ik dat ook verkeerd op. Het is toch allemaal wat. Zo jammer dat er maar één stuk in mijn hele post word uitgelicht en word behandeld door jouw alsof ik iets heel ergs heb getypt. Ik heb hier met maar één doel gepost, om TS te helpen, en hopelijk heb ik dat met de rest van mijn post ietwat kunnen doen. Misschien moet je je daar meer op focussen en die paar zinnen gewoon aan je voorbij laten gaan. Pot, ketel enzo. Laat TS zelf bepalen wat ze met mijn reactie doet

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-06-16 17:48

Geplaatst door de TopicStarter : 20-06-16 17:48

Ik snap ElineS haar reactie wel, er wordt inderdaad geen diagnose gesteld maar het leek misschien een beetje suggestief. Ik heb zelf wat negatieve ervaringen met de schade die het te snel toeschrijven van zulke stoornissen op een mens kan hebben, zulke ervaringen heeft ElineS misschien ook wel, dus zo'n reactie van haar kant is misschien niet 100% terecht maar ook zeker niet vergezocht!

En ik snap de andere reacties ook heel goed, ik waardeer het ook heel erg dat er meegedacht wordt! Met narcisme zat je er namelijk helemaal niet ver naast, alleen speelt er nog veel meer waar ik geen uitspraken over kan/wil doen. Ik vind het belangrijk om in ieder geval niet te gaan vissen naar waarom ze een zelfmoordpoging gedaan heeft, hoe graag ik dat ook zou willen begrijpen, ik moet respecteren dat ik daar waarschijnlijk nooit antwoord op krijg.

Deze discussie is een goed voorbeeld van hoe je van perspectief kunt verschillen en hoe je dan allebei met goede bedoelingen tegenover elkaar komt te staan. Grappig eigenlijk, omdat dat precies is wat ik hier met m'n huisgenootje meemaak.

**Geplaatst**: 20-06-16 18:30

Geplaatst: 20-06-16 18:30

ElineS schreef:
Dan zit ik fout Ook prima, maar het mag wel wat minder aanvallend Janine. Of vat ik dat ook verkeerd op. Het is toch allemaal wat. Zo jammer dat er maar één stuk in mijn hele post word uitgelicht en word behandeld door jouw alsof ik iets heel ergs heb getypt. Ik heb hier met maar één doel gepost, om TS te helpen, en hopelijk heb ik dat met de rest van mijn post ietwat kunnen doen. Misschien moet je je daar meer op focussen en die paar zinnen gewoon aan je voorbij laten gaan. Pot, ketel enzo. Laat TS zelf bepalen wat ze met mijn reactie doet

Ehm, ja, ik denk dat je dat verkeerd opvat. Ik zit namelijk achter een computer, ik lees platte reacties en kom ook met een plat antwoord. En dat is dat ik de reacties kennelijk anders heb opgevat dan jij. En dat ik dat enorm afbreuk vind doen aan het topic, want het topic draait meteen om iets anders dan het oorspronkelijke onderwerp.

Daarnaast is dit iets dat ik regelmatig zie gebeuren in dit soort topics. Gewoon zo jammer dat er nauwelijks meer een bepaald woord genoemd kan worden, dat doet afbreuk aan de hulp die iemand als TS zou kunnen krijgen, zeker ook met betrekking tot het 'lijdend voorwerp'.

Het feit dat mensen die met dit soort woorden (in dit geval narcisme) komen worden berispt, is iets waar TS niets mee kan in mijn ogen. Het heeft namelijk niets te maken met het lijdend voorwerp en/of TS. Maar met degene die het woord heeft gedropt en degene die iets vind van degene die het woord heeft gedropt.

Wat betreft paar zinnen aan je voorbij laten gaan... En pot die de ketel verwijt......... I rest my case.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-06-16 18:41

Geplaatst door de TopicStarter : 20-06-16 18:41

Even een relevante update:

Gisteravond zouden we met z'n vieren om tafel gaan zitten, dat is niet gebeurd. Volgens mij was iedereen het vergeten en naar een feestje gegaan. Ik was daar nogal verdrietig over. Gaat iedereen gewoon door met het leven in dit huis, behalve ik? Waarom hebben jullie lol samen terwijl ik op de bank zit te janken om - ja, om wat eigenlijk precies?

Daarnaast merk ik dat huisgenootje in kwestie niet zo veel tegen mij zegt en af en toe wat kattig uit de hoek komt naar mij toe. Dat kan zijn omdat ze zich bij mij ook niet lekker voelt, dat kan zijn omdat ik de afgelopen weken vooral bij mijn ouders ben geweest door verschillende omstandigheden (waaronder natuurlijk deze), dat kan zijn omdat ik me alles indenk omdat ik me onzeker voel. Ik weet het even niet en de enige manier om hier duidelijkheid over te krijgen is natuurlijk het gewoon gaan vragen, het erover hebben. Dat vind ik echter nog te eng om te doen, dus die bewaren we even voor later.

Wel heb ik mijn gevoelens even geuit in een groepsapp waar de andere 2 huisgenootjes en ik samen in zitten. Deze app hadden we gemaakt toen huisgenoot in kwestie in het ziekenhuis lag en wij haar niet met die praktische besprekingen wilden opzadelen. Daar heb ik net dus even een mega-bericht in geplaatst om te zeggen hoe ik me voel en vooral te vragen: hoe voelen jullie je nou? Want het lijkt soms alsof jullie gewoon door zijn gegaan met 't leven zeg maar.. Daar kwamen gelukkig hele lieve reacties op die ik echt even nodig had. Zij zitten er zeker ook nog mee en vinden een gezamenlijk gesprek zeker belangrijk. Fijn om in ieder geval te weten dat wij drieën op dezelfde lijn zitten nog... Toen ze in het ziekenhuis lag waren wij er echt voor elkaar, dat was fijn, dus dat komt nu ook wel weer.

Ik voel me een beetje schuldig om de betreffende huisgenoot hier niet in te betrekken. Juist omdat ik weet hoe slecht ze ertegen kan als andere mensen buiten haar om over zaken praten die met haar te maken hebben. Ik hoop dat dit een goede manier is van even voor mezelf kiezen, zodat ik sterker het gezamenlijke proces in kan gaan straks.

Edit: even voor de duidelijkheid, dit gaat over app omdat we allemaal in andere landen zijn steeds... We zijn een avontuurlijk stel internationale reizigers met z'n allen.

**Geplaatst**: 20-06-16 19:14

Geplaatst: 20-06-16 19:14

Janine1990 schreef:
ElineS schreef:
Dan zit ik fout Ook prima, maar het mag wel wat minder aanvallend Janine. Of vat ik dat ook verkeerd op. Het is toch allemaal wat. Zo jammer dat er maar één stuk in mijn hele post word uitgelicht en word behandeld door jouw alsof ik iets heel ergs heb getypt. Ik heb hier met maar één doel gepost, om TS te helpen, en hopelijk heb ik dat met de rest van mijn post ietwat kunnen doen. Misschien moet je je daar meer op focussen en die paar zinnen gewoon aan je voorbij laten gaan. Pot, ketel enzo. Laat TS zelf bepalen wat ze met mijn reactie doet

Ehm, ja, ik denk dat je dat verkeerd opvat. Ik zit namelijk achter een computer, ik lees platte reacties en kom ook met een plat antwoord. En dat is dat ik de reacties kennelijk anders heb opgevat dan jij. En dat ik dat enorm afbreuk vind doen aan het topic, want het topic draait meteen om iets anders dan het oorspronkelijke onderwerp.

Daarnaast is dit iets dat ik regelmatig zie gebeuren in dit soort topics. Gewoon zo jammer dat er nauwelijks meer een bepaald woord genoemd kan worden, dat doet afbreuk aan de hulp die iemand als TS zou kunnen krijgen, zeker ook met betrekking tot het 'lijdend voorwerp'.

Het feit dat mensen die met dit soort woorden (in dit geval narcisme) komen worden berispt, is iets waar TS niets mee kan in mijn ogen. Het heeft namelijk niets te maken met het lijdend voorwerp en/of TS. Maar met degene die het woord heeft gedropt en degene die iets vind van degene die het woord heeft gedropt.

Wat betreft paar zinnen aan je voorbij laten gaan... En pot die de ketel verwijt......... I rest my case.

Maar wie gaat er nu op door dan? Jij en dat doet afbreuk aan het topic, dus ik ga er verder niet op in. Als je nog iets te zeggen hebt doe het dan via PB zodat dit topic blijft draaien waarom het gaat.

Nomineer dit bericht ×