Bokt.nl

**Geplaatst**: 19-05-16 08:54

Geplaatst: 19-05-16 08:54

Wat is eigenlijk nog de rol van jou moeder in dit verhaal? Ik lees in de eerste paar zinnen wat over haar maar verder niks.
Als je nog (goed) contact met haar hebt kan je misschien eens met haar er over praten.
Want zij kent jou door en door en dus ook jou denkwijze. Vanachter een scherm is het heel lastig om een goed beeld te schetsen en dus ook een goed advies te geven.
Kijk, je vertelt je verhaal wel maar het is het verhaal vanuit jouw oogpunt. En omdat je zelf er aardig mee overhoop ligt kan je de situatie soms wel eens verkeerd zien zonder er zelf erg in te hebben.
Probeer er met je moeder over te praten, en blijf in dit verhaal vooral de dochter van je vader ipv de wijze volwassene want hoe rot het ook is en over kan komen, uiteindelijk zijn dit soort dingen geen zaken waar jij je teveel in kan bemoeien.

**Geplaatst**: 19-05-16 12:09

Geplaatst: 19-05-16 12:09

Ik moest stiekum wel lachen om je opmerking dat je helemaal niet hele dagen in bed ligt, hooguit tot 12 uur. :')

Tja, ik kan de reactie van je vader daar wel in begrijpen eigenlijk.

Voor de rest: misschien kun je proberen er anders in te gaan staan. Je schrijft dat je altijd een goed contact met je vader hebt gehad. Hij heeft 19 jaar voor jullie gezorgd, en vanaf het moment van de scheiding full time, omdat jullie bij hem zijn gaan wonen. Nu heeft hij een vrouw gevonden waar hij gelukkig mee is en de rest van zijn leven mee verder wil. Ik zou zeggen: gun hem dat.
Je woont hooguit nog een paar jaar thuis, dus dat lijkt me te overzien. Je krijgt je eigen kamer, je vindt de nieuwe vriendin best wel aardig. Dus niet op alle slakken zout leggen (je zusje een keer wegbrengen lijkt me nou niet echt een onoverkomelijk probleem, en een ander hoeslaken ook niet), maar probeer de laatste jaren er nog een leuke tijd van te maken.

**Geplaatst**: 19-05-16 12:18

Geplaatst: 19-05-16 12:18

troi schreef:
Overigens snap ik wel dat de nieuwe vriendin flink baalde dat haar kind niet bij jullie mocht slapen, je kan een jong kind echt niet op een zolder laten slapen. Misschien een bijna volwassen kind wel maar een jong kind niet. Misschien de volgende keer voorstellen dat jij je bed wilt opgeven en voor die ene keer op zolder gaat? Probeer elkaar er doorheen te helpen, samen sta je sterk vergeet dat niet.

Plus dat de moeder misschien hoopt dat haar dochter een beetje aansluiting vind bij de kinderen van haar vriend. Het is voor een jong kind heel lastig om buitengesloten te worden.

**Geplaatst**: 19-05-16 12:26

Geplaatst: 19-05-16 12:26

Lieve TS,

wat een rot situatie... Heb je topic even goed doorgelezen.

Het enigste advies wat ik je kan geven is om toch mee te gaan met je vader. Ik zie bij mijn broer en zus die met 17 en 18 uit huis zijn gegaan dat ze nu hier en daar tegen wat problemen aan lopen.

Zo hebben ze allebei geen rijbewijs wat ervoor zorgt dat ze zich moeilijk kunnen verplaatsen. Mijn broer is vroegtijdig met school gestopt. Mijn zus ook maar die is onlangs (met 25 jaar) weer begonnen met een HBO opleiding. Iets waarmee ze allang klaar had kunnen zijn.

In een kleinere leefomgeving wonen went uiteindelijk wel. Het zal in het begin vies tegen vallen maar het went echt wel! En soms kan het erdoor zelfs veel gezelliger worden

Qua afstanden naar je vriendinnen en verzorgpaarden. Lijkt je een scooter niet iets? Je kunt je scooterrijbewijs snel halen aangezien je alleen theorie en 2/3 rijlessen hoeft te volgen. En de praktijk stelt echt niks voor. Een goedkope scooter heb je ook vaak snel gevonden. Heb de mijne voor 100 euro op de kop getikt en die heeft al 28.000 km op de teller staan zonder dat ik er ooit wat aan heb laten doen

Je bent 19 zie ik in je profiel. Haal zo snel mogelijk je diploma en ga solliciteren voor een leuke baan zodat je je eigen inkomen hebt en op jezelf kan gaan wonen. NIKS is zo belangrijk als een goede basis voordat je het huis uit gaat.

Ik heb het thuis ook niet naar mijn zin maar blijf thuis wonen en pas als ik alles rond heb ga ik weg.

HEEL erg veel succes en hou ons op de hoogte!

Laatst bijgewerkt door Maureen_M op 19-05-16 12:29, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 19-05-16 12:29

Geplaatst: 19-05-16 12:29

TS, ik snap je. Maar ik snap ook de stap die je vader wilt maken. Hier wordt gezegd dat het zijn keus is, maar als het mis gaat zijn de kinderen ook de pineut dus dat je je zorgen maakt... snap ik.

Het zijn veel veranderingen en de een kan hier beter mee omgaan dan de ander. Ook vanuit de andere kant gezien.

Toch denk ik dat het veranderen van houding erg zou kunnen helpen, niet alleen jou, maar ook de andere kant op.

Het omdenken vond ik een goeie; jij had ook op zolder kunnen gaan slapen. Natuurlijk is dat niet ideaal, maar het had gekund om de kleine meid zich toch welkom te laten voelen. Je kunt dat dan zien als 'ik heb me van mijn kamer laten jagen!' maar je kunt het ook zien als 'och, als die kleine daar blij van wordt, dan doe ik dat wel een nachtje'. Het is echt een mindset die je moet veranderen, maar dat kun je best!

(overigens, dat tot 12.00 uur in bed liggen ging er bij mij ook niet in

)

**Geplaatst**: 19-05-16 12:41

Re: Mijn vader wil samenwonen met zijn nieuwe vriendin maar...

Geplaatst: 19-05-16 12:41

Bijna alle studenten in de leeftijd 17 - 25 die ik ken slapen tot diep in de middag uit als ze geen colleges/werk hebben. Als TS vakantie heeft, is dat haar goed recht toch? Veel jongeren hebben die behoefte.

**Geplaatst**: 19-05-16 12:47

Re: Mijn vader wil samenwonen met zijn nieuwe vriendin maar...

Geplaatst: 19-05-16 12:47

Nee, maar dan moet men ook niet klagen dat men geen geld heeft om alleen te wonen, in die uren had ze makkelijk kunnen gaan werken.

Op 19 jarige leeftijd eigenlijk willen (eisen) dat je vader niet verhuist omdat jij daar geen zin in hebt, vin dik vrij onvolwassen.
Misschien eens minder in de "ik" vorm denken.

**Geplaatst**: 19-05-16 12:48

Geplaatst: 19-05-16 12:48

Appelmoes_11 schreef:
Bijna alle studenten in de leeftijd 17 - 25 die ik ken slapen tot diep in de middag uit als ze geen colleges/werk hebben. Als TS vakantie heeft, is dat haar goed recht toch? Veel jongeren hebben die behoefte.

Serieus? Ik ken dus helemaal niemand die dit doet, ook niet in die leeftijd

**Geplaatst**: 19-05-16 12:50

Re: Mijn vader wil samenwonen met zijn nieuwe vriendin maar...

Geplaatst: 19-05-16 12:50

Ik ben 19 jaar en werk soms 60 uur per week

maar als ik vakantie heb lig ik ook makkelijk tot 3 uur smiddags in bed, graag zelfs

Vind overigens dat dat gewoon ieder voor zich is hoor!

**Geplaatst**: 19-05-16 12:51

Geplaatst: 19-05-16 12:51

Ts het is een piep situatie die ik ken. Ik was 18 toen mijn vader ons huis verkocht en bij zijn vriendin ging wonen. Dit boterde niet tussen mij en haar. Ik had als voordeel dat ik alleen de weekenden thuis was. Ik was op mijn 17e het huis al uit.
Ik kwam ook de weekenden niet meer.
Het enige dat je kan doen is je of aanpassen of op jezelf.

Je bent 19 en ik vind je post toch niet heel volwassen ogen. Tijd om jezelf uit je zelfmedelijden te heisen en aan te pakken.
Ik hoor je vooral roepen dat niks kan. Misschien een andere insteek. Ga kijken naar wat wel kan. Ga overleggen met je vader op een rustige manier. En ga ondertussen uitvinden wat een appartement kost of een kamer. Ga alles uitzoeken zodat je die optie voor jezelf kan creëren.

Zoals hierboven al gezegd is. Je kan ergens van Balen maar om dan te gaan zwemmen in zelfmedelijden zal niks oplossen. Dus hup

**Geplaatst**: 19-05-16 12:52

Geplaatst: 19-05-16 12:52

Cayenne schreef:
Appelmoes_11 schreef:
Bijna alle studenten in de leeftijd 17 - 25 die ik ken slapen tot diep in de middag uit als ze geen colleges/werk hebben. Als TS vakantie heeft, is dat haar goed recht toch? Veel jongeren hebben die behoefte.

Serieus? Ik ken dus helemaal niemand die dit doet, ook niet in die leeftijd

Het is maar net waar je mee opgevoed wordt en wat dan "normaal" is.

Ik was 14 en begon met werken. Werkte in de zomervakanties enorm veel. Had in een heel seizoen op de camping mijn salaris voor het jaar bij elkaar gewerkt en kon al mijn tijd in studie steken. Ik kon mijn eigen scooter kopen, kleding wat ik wilde en daarnaast nog sparen. Het is maar net waar je heen wilt, maar op je 19e aankomen dat je nog tot 12u in je bed ligt en in een zelfde adem mekkeren over geen geld hebben gaat er echt niet in!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-05-16 12:54

Geplaatst door de TopicStarter : 19-05-16 12:54

Ik ga vanavond uitgebreider reageren maar er gaan een paar dingen hier fout

Ik heb niet gezegt dat ik niet wil dat mijn vader verhuisd , ik gun hem al het geluk van de wereld en ben ontzettend blij voor hem en dat maakt het voor mij nu ook zo lastig om te zeggen dat ik niet mee wil. Een brief schrijvrn lijkt een goed idee maar ik wil mijn vader geen verdriet doen en een mes in zijn rug steken en zo voelt het wel als ik dit moet vertellen aan hem. Ik zit er ontzettend mee met deze hele situatie.

Met mijn studifinanciering kan ik makkelijk rond komen alleen kan ik gewoon niet sparen. Ik betaal altijd netjes mijn vasten lasten kan geld apart zetten als ik weet dat aan het einde van de maand bijvoorbeeld mijn caviavoer op is maar het geld wat ik overhoud ""moet"" op. Dan zie ik dit dan zie ik dat daar zit mijn probleem ook geef ik eerlijk toe.

**Geplaatst**: 19-05-16 12:55

Geplaatst: 19-05-16 12:55

Misschien zie ik het verhaal anders.
Maar ik zie een vader die van de ene relatie in de andere relatie stapt. Hij kent deze dame nu 5 maanden en wilt de stap nemen om te gaan samenwonen, en sleurt zijn kinderen hierin mee.

Citaat:
Mijn vader heeft de afgelopen jaren na mama nog best wat vriendinnetjes gehad maar het liep toch steeds weer uit op niets.
Vorig jaar had hij een hele leuke en daar ging het super goed mee tot een half jaar terug en toen was dat ook weer voorbij.

Sinds een maand of 5 heeft mijn vader weer een vriendin

Ik zie een vader die momenteel even zijn eigen kinderen vergeet door zijn verliefdheid. Maar ik zie ook een nieuwe vriendin die snel aangebrand is als het om haar eigen kinderen gaat.

Citaat:
Papa's vriendin en haar kinderen zoude bij ons komen slapen en ik en mijn zusje hebben aangegeven haar niet bij ons op de slaapkamer te willen omdat ze gewoon vreselijk snurkt en we hebben onze slaap nodig . Daarna is paps vriendin weer boos geworden en nu komt ze dus niet meer want ze wilt niet dat haar dochter zich ongewenst gaat voelen

.

Je angst om op straat komen te staan mocht deze relatie ook op niets uitlopen kan ik me heel goed voorstellen.
Maar dit bespreekbaar met je vader.
Ga een gesprek aan (probeer te spreken zonder verwijten) of zet het op papier als je het lastig vind om te vertellen. Stel eventueel voor dat jullie anders in dit huis blijven wonen (mits dat lukt en je de baan krijgt). Dan heeft je vader ook een plek om op terug te vallen. Misschien ziet je vader wat in deze oplossing en wil hij hier jullie de eerste tijd ook in steunen.

Dat nu naar je moeder gaan geen optie is voor jouw en je zus kan ik begrijpen.

**Geplaatst**: 19-05-16 12:57

Geplaatst: 19-05-16 12:57

Maar wat verwacht je dan? Je wilt niet mee, ok, je verwacht niet dat je vader zegt dat hij hierdoor niet gaat verhuizen.
Dan is de enige optie toch dat je alleen gaat wonen? Zie ik dat verkeerd?
Werk je? Want van je studiefinanciering alleen gaan wonen zie ik precies niet goedkomen, denk niet dat je daar rond ga mee komen.

Laatst bijgewerkt door dromertje2 op 19-05-16 12:57, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 19-05-16 12:57

Geplaatst: 19-05-16 12:57

Druppie7711 schreef:
Met mijn studifinanciering kan ik makkelijk rond komen alleen kan ik gewoon niet sparen. Ik betaal altijd netjes mijn vasten lasten kan geld apart zetten als ik weet dat aan het einde van de maand bijvoorbeeld mijn caviavoer op is maar het geld wat ik overhoud ""moet"" op. Dan zie ik dit dan zie ik dat daar zit mijn probleem ook geef ik eerlijk toe.

Meer geld apart zetten dus. DA potje voor cavia om te beginnen.

**Geplaatst**: 19-05-16 12:57

Geplaatst: 19-05-16 12:57

Jou vader is een volwassen man. Die weet al vanaf jou geboorte dat je op een dag het huis uit gaat. Die snapt het best wel. Het hoort er gewoon bij.

**Geplaatst**: 19-05-16 13:01

Geplaatst: 19-05-16 13:01

kiki1976 schreef:
Misschien zie ik het verhaal anders.
Maar ik zie een vader die van de ene relatie in de andere relatie stapt. Hij kent deze dame nu 5 maanden en wilt de stap nemen om te gaan samenwonen, en sleurt zijn kinderen hierin mee.
Citaat:
Mijn vader heeft de afgelopen jaren na mama nog best wat vriendinnetjes gehad maar het liep toch steeds weer uit op niets.
Vorig jaar had hij een hele leuke en daar ging het super goed mee tot een half jaar terug en toen was dat ook weer voorbij.

Sinds een maand of 5 heeft mijn vader weer een vriendin

Ik zie een vader die momenteel even zijn eigen kinderen vergeet door zijn verliefdheid. Maar ik zie ook een nieuwe vriendin die snel aangebrand is als het om haar eigen kinderen gaat.
Citaat:
Papa's vriendin en haar kinderen zoude bij ons komen slapen en ik en mijn zusje hebben aangegeven haar niet bij ons op de slaapkamer te willen omdat ze gewoon vreselijk snurkt en we hebben onze slaap nodig . Daarna is paps vriendin weer boos geworden en nu komt ze dus niet meer want ze wilt niet dat haar dochter zich ongewenst gaat voelen
.

Je angst om op straat komen te staan mocht deze relatie ook op niets uitlopen kan ik me heel goed voorstellen.
Maar dit bespreekbaar met je vader.
Ga een gesprek aan (probeer te spreken zonder verwijten) of zet het op papier als je het lastig vind om te vertellen. Stel eventueel voor dat jullie anders in dit huis blijven wonen (mits dat lukt en je de baan krijgt). Dan heeft je vader ook een plek om op terug te vallen. Misschien ziet je vader wat in deze oplossing en wil hij hier jullie de eerste tijd ook in steunen.

Dat nu naar je moeder gaan geen optie is voor jouw en je zus kan ik begrijpen.

TS is 19 en wolwassen, de kinderen van de vrouw zijn nog kleine kinderen, buiten het ding van dat zij een koophuis heeft en daar moeilijkheden van komen als ze gaat verhuizen, hebben die kinderen van de vrouw even veel (in mijn ogen meer, want zij zijn nog niet volwassen en kunnen niet alleen gaan wonen) recht om te blijven wonen dan zij.

**Geplaatst**: 19-05-16 13:02

Geplaatst: 19-05-16 13:02

Je kan natuurlijk voor jezelf sowieso een lijstje maken met wat het allemaal kost om uit huis te gaan. Het belangrijkste meubilair heb je vaak al en anders kan je vaak wel daarvoor terecht op MP of FB. Maar overzichtelijk voor jezelf wat kost de huur, verzekering etc. etc. Dan weet je waar je naartoe moet werken.

Tot die tijd....moet je jezelf schikken in de beslissing van je vader. Het is hem goed recht om bij zijn vriendin in te willen trekken. Probeer eens voor jezelf na te gaan wàt nou precies hetgeen is wat jij niet leuk vind daaraan. Is het de reistijd? Die is zoals ik het lees nog overkomelijk. Ik reis dagelijks naar school (stage iets korter) ongeveer een anderhalf uur enkele reis. Dan moet je alleen iets vroeger opstaan. Een scooter is wellicht een uitkomst voor je maar ook daarvoor geld...maak overzichtelijk wat het kost om het rijbewijs te halen, de aanschaf en de benzine.

Verder zou ik eens op een rustig moment een gesprek proberen aan te gaan met je vader. Geef daarin RUSTIG aan wat jou dwarszit maar maak daarin geen verwijten, dan stoot je hem alleen maar tegen het borst en kan het gesprek snel klaar zijn. Als jij gewoon netjes aangeeft waar je moeite mee hebt maar dat je best er moeite voor wilt doen maar dat je dan zijn hulp daarbij nodig hebt kan hij er ook iets mee.

**Geplaatst**: 19-05-16 13:05

Geplaatst: 19-05-16 13:05

Ts. Tijd om snel eens te veranderen.
Tot 12 uur in je bed? Mooi als je ziek bent. Anders niet.
En appelmoes gelukkig heel veel die niet zo lui zijn. Kan er ook geen ander woord voor vinden.
In mijn omgeving was vanaf de 14/15 jaar vakantie werk doen de norm.

Ts je weet dat je slecht met geld om gaat. Mooi dat je dat al weet.
Nu gaan handelen.

En dan eens kijken naar je mogelijkheden.
Doe je niets blijft het zoals de situatie er nu voor staat.
Jou keuze.

**Geplaatst**: 19-05-16 13:10

Geplaatst: 19-05-16 13:10

MarliesV schreef:
Met 19 op jezelf is voor de ene een bijna natuurlijke stap en voor de ander een onoverkomelijke stap. Niet iedereen is even ver op die leeftijd.

Mee eens.

Wel is het een feit dat de omstandigheden je soms weinig keus laten. Toen mijn zus 19 was ging mijn moeder emigreren. Of mijn zus voor die tijd even woonruimte voor zichzelf wilde regelen.

TS ik zou zeggen: kijk of je de huur van het huis kunt overnemen, regel anders andere woonruimte, regel genoeg uren op je werk of anders een baantje er naast. Je voeten op de grond zetten en op je eigen benen gaan staan.

Je hebt natuurlijk altijd de keuze. Je kunt er ook voor kiezen om met je vader mee bij die vriendin in het andere dorp te gaan wonen. De gevolgen van de keuze die je maakt, welke dat ook is, zijn wel voor jezelf. Je leven zal hoe dan ook veranderen. Maar het is jóúw leven, je bent meerderjarig en je bepaalt zelf welke kant het op gaat.

**Geplaatst**: 19-05-16 13:18

Geplaatst: 19-05-16 13:18

Ts, ik snap je helemaal, je vader is hoteldebotel, jullie gunnen het hem van harte maar je eigen leven word ook finaal op zijn kop gezet. Probeer toch met hem te praten, vanuit de ik vorm en benadruk ook in het gesprek dat je hem alle geluk van de wereld gunt maar dat hij nu wel heel voortvarend over jullie gedachten en leven heen walst en niet goed weet hoe je hier mee om moet gaan.
Vertel hem van je tegenzin om te verhuizen en vraag hem om mee te denken aan een oplossing, desnoods bij iemand anders wonen(opa oma) of op kamers waar hij een kleine beetje aan meebetaald tot je jezelf kunt onderhouden.
En laatste les, 19, zorg dat je je eigen leven op de rit krijgt want je klinkt als 14. Budgetteren en verdiepen in andere mogelijkheden, op tijd je bed uit, extra baantje zoeken, laat merken in je gedrag dat je ook inderdaad van plan bent om je eigen leven te gaan leven.

**Geplaatst**: 19-05-16 13:22

Geplaatst: 19-05-16 13:22

TS

Enerzijds wil je niet meeverhuizen,
anderszijds wil je dat dingen, zo ingericht/ingedeeld worden zoals jij als volwassen kind wil.

Zo werkt het niet, helaas.

Normaal is het zo dat een jong het nest zelf verlaat, of er uitgeduwd wordt..
In jouw geval wordt het nest afgebroken..

Dat is eigenlijk gewoon een vaststaand feit dat is wat je vader wil/gaat doen.

Dan heb je twee keuzes:
1. meeverhuizen
2. op je zelf gaan wonen.

Als je voor 1 kiest, dan moet je je goed realiseren dat dat niet meer een vanzelfsprekende situatie is zoals in je kindertijd.. Als kind kun je je nogal wat rechten toeeigenen of hele punten maken.. Zoals 'ik wil een eigen/grote kamer'. Je gaat nu eigenlijk min of meer 'samenwonen' met je vader en zijn nieuwe vriendin.. Je trekt als volwassene bij haar in, uit eigen keuze.

Realiseer je ook, dat als je dan een vaste baan hebt, zij rustig kostgeld zou mogen verlangen.. Je kiest er immers voor om bij je vader en haar te wonen.. Het zou dan niet correct zijn om niet bij te dragen aan de gezamelijke huishoudelijke kosten.. En vergis je niet, de eerlijkste manier is naar ratio van inkomen.. Het kan dus heel goed zijn dat jouw portie groter zal zijn als die van je vader (hij werkt immers niet meer).. Zij kan er voor kiezen haar en zijn portie te voldoen.. Maar jouw portie kan dan nog wel eens groter zijn dan wanneer je zelf je eigen kosten zou betalen voor een klein apartementje of kamer/kosthuis.

Het is heerlijk als je thuis kan blijven wonen om zo te sparen, maar het is geen recht.. Het enige dat je kunt afdwingen is dat je ouders hun financiele zorgplicht nakomen.. dat is dus zorgen voor kleding, voeding en onderdak (geen scholing, aangezien je die al hebt afgerond).. maar het is dan aan je ouders hoe ze dat invullen, antikraak kamertje met een paar broeken, ondergoed en wat shirtjes + 50 euro leefgeld per week en ze voldoen eraan. Meestal leidt dat afdwingen tot behoorlijke schade aan de relatie..

Het meest eenvoudige is, zelfstandig worden.. zoek een leuk klein kamertje/studiootje wat je je kunt veroorloven met een vaste baan en dan heb je het helemaal zelf voor het zeggen.

**Geplaatst**: 19-05-16 13:26

Geplaatst: 19-05-16 13:26

Ik heb dit ook gehad, alleen dan met mijn moeder. Op mn 17e besloot zij samen met mijn jongere zusje bij haar vriend te gaan wonen ( ze waren toen wel al veel langer samen dan 5 maanden gelukkig). Maar hij had 3 jongere dochters, een kleiner huis en in een dorp 20 km verderop. Ik heb toen besloten op mezelf te gaan wonen in het dorp waar we met mijn moeder woonden. Beste keus ooit

Natuurlijk is het eerst even uitzoeken hoe en wat, vooral financieel. Maar genoeg topics hier op bokt die je daar bij kunnen helpen.
En op kamers gaan doe je niet alleen maar voor je studie, of zodat je niet hoeft te reizen. Het is ook een stap naar volwassenheid. Dus waarom niet op kamers gaan, ook als is je studie bijna afgelopen of is het vlak bij je huis. Ik heb 2 zusjes die beide al 3 jaar op kamers wonen terwijl ze allang niet meer studeren en gewoon een vaste baan hebben. Ze houden gewoon van de sfeer

In mijn ogen heb je 2 keuzes, of met je vader mee gaan en de dingen proberen te bespreken. Maar realiseer je wel dat dit lastig kan worden, ook omdat je naar haar huis gaat. Ze zal haar regels daar hebben en je zal dus wel het nodige moeten aanpassen. Ook samenwonen met 2 jonge meisjes kan best lastig zijn.

Of op jezelf gaan. Persoonlijk zou daar mijn voorkeur naar uitgaan! Je bent oud genoeg, tijd om volwassen te worden

**Geplaatst**: 19-05-16 13:30

Re: Mijn vader wil samenwonen met zijn nieuwe vriendin maar...

Geplaatst: 19-05-16 13:30

Als je nog niet toe bent om helemaal zelfstandig te gaan..
kies dan voor een kosthuis..

zet een advertentie in een bepaalde regio dat je een kosthuis zoekt.

wel een kleine opmerking.. alles wat thuis vanzelfsprekend was, gaat men in een kosthuis meestal andersom vanuit als vanzelfsprekendheid.. dus dat je kamer schoon en opgeruimd is, dat de keuken netjes blijft..dat je aangeeft wanneer je iets opmaakt.. dat je spullen niet rondslingeren, dat je de was netjes aanlevert en nadien gelijk opruimt etc.. Alleen het eten wordt dan geregeld en meestal de boodschappen.. Het is net iets minder zelfstandig dan zelf op kamers, maar vele malen zelfstandiger dan thuis blijven wonen..

modernere variant is 'huisgenoot gezocht'. je huurt dan bij iemand een kamer in zijn/haar woonhuis.

**Geplaatst**: 19-05-16 13:30

Geplaatst: 19-05-16 13:30

TS, wat een rotsituatie.

Wel zou ik op kamers gaan nog eens serieus heroverwegen. Júist als je bijna klaar bent met studeren en daardoor straks gewoon lekker een fulltime baan hebt. Een kamer kost je aanzienlijk minder dan een volledig appartement, en dat betekent dat je met een fulltime baan behoorlijk wat speelruimte hebt in je uitgaven. Dit geeft je ook tijd om je financiën wat beter onder controle te krijgen zonder dat je op een houtje moet bijten.

Ik ben op mijn 17e uit huis gegaan omdat het niet meer zo lekker ging. Daar kwam bij dat ik met een beetje ongeluk twee uur moest reizen naar de stad waar ik naar school ging en dat ik stage liep op een plek die lastig te bereiken was vanuit mijn ouders. Ja, het was de eerste periode moeilijk. Maar uiteindelijk ben ik er enorm blij mee geweest, de band met mijn ouders is er veel sterker van geworden.

Je bent 19, dat is jong om fulltime te gaan werken en misschien jong om op jezelf te gaan.. Maar het is denk ik de enige optie die je hebt als je niet mee wilt verhuizen met je vader.

Nomineer dit bericht ×