Bokt.nl

**Geplaatst**: 23-04-16 08:47

Geplaatst: 23-04-16 08:47

Ik ben nu 19, en heb altijd gezegt (en ik zeg het nog steeds) dat ik jong kinderen wil. Ik wil voor mn 25e de eerste en voor mn 30e mn 2e, en na mijn 30e geen kinderen meer. Ik wil niet 50 zijn en dat mn kind pas net 15 is..

**Geplaatst**: 23-04-16 08:58

Geplaatst: 23-04-16 08:58

Ik wilde eigenlijk op m'n 18de mama worden, Maarja ben nu Karen verder en helaas nog niets.

Waarom ? M'n vriend had en heeft wen goede baan ik was klaar met school, hadden al een huis financieel stonden we er goed voor dus ja waarom niet.

Maarja nu bijna 26 en bijna is t boekje uit van zkh en helaas nog geen kleintje

**Geplaatst**: 23-04-16 09:01

Geplaatst: 23-04-16 09:01

Druppie7711 schreef:
Ik ben nu 19, en heb altijd gezegt (en ik zeg het nog steeds) dat ik jong kinderen wil. Ik wil voor mn 25e de eerste en voor mn 30e mn 2e, en na mijn 30e geen kinderen meer. Ik wil niet 50 zijn en dat mn kind pas net 15 is..

Maar wat is daar erg aan? Mijn moeder was 42 toen ze mij kreeg, tuurlijk totaal ander uiterste en zeker niet voor iedereen haalbaar. Maar heb nooit problemen ervaren dat ik oudere mams heb, in tegendeel juist..

**Geplaatst**: 23-04-16 09:09

Geplaatst: 23-04-16 09:09

Ik was 17 toen ik zwanger raakte van mijn oudste zoon.

Ik slikte keurig elke dag op ene vast tijdstip de pil en condoom gebruikte we altijd..
Dus was echt een ongelukje.

Ik was toen 4 maanden samen met mijn vriend en ben 2 maanden later bij hem en zijn vader ingetrokken.

We hebben 3 jaar bij zijn vader gewoond en zijn in 2014 toen mijn vriend een woning toegewezen kreeg daar samen met onze zoon gaan wonen.

In 2013 zijn wij getrouwd, dus hebben een jaar als getrouwd stel bij zijn vader gewoond, was niet leuk maar het kon toen even niet anders.

In 2015 is onze jongste zoon geboren toen was ik 22 en hij was wel een bewuste beslissing omdat we graag een 2e wilde

Ik heb zelf een mbo diploma voor banket bakker.
Helaas op niveau 2 afgerond ipv niveau 4 omdat ik het kwa tijd voor mijn bevalling anders niet zou halen.
Maar als de jongste op school zit ga ik wel weer een opleiding op pakken.

**Geplaatst**: 23-04-16 09:25

Geplaatst: 23-04-16 09:25

Mijn schoonzus was 18 jaar toen zij beviel van haar zoontje en mijn broer was 20 jaar. Dat was best heftig. Door de week waren ze bij haar en in de weekenden bij ons. Een gezin bij een gezin in, is niet altijd even prettig. In 2012 kregen zij hun eigen huisje. Ze hadden nog maar 3 maanden een relatie.

Toen mijn neefje 1 jaar oud was werd geconstateerd dat hij her mecp2 syndroom heeft. Dat was een flinke klap. Een kindje met veel zorgen, lag vaak in het ziekenhuis en het is allemaal gewoon hel zwaar.

**Geplaatst**: 23-04-16 09:41

Geplaatst: 23-04-16 09:41

Gianti schreef:
Druppie7711 schreef:
Ik ben nu 19, en heb altijd gezegt (en ik zeg het nog steeds) dat ik jong kinderen wil. Ik wil voor mn 25e de eerste en voor mn 30e mn 2e, en na mijn 30e geen kinderen meer. Ik wil niet 50 zijn en dat mn kind pas net 15 is..

Maar wat is daar erg aan? Mijn moeder was 42 toen ze mij kreeg, tuurlijk totaal ander uiterste en zeker niet voor iedereen haalbaar. Maar heb nooit problemen ervaren dat ik oudere mams heb, in tegendeel juist..

Ik ben 43 en ben 3 jaar terug weer (extra) gaan werken om de extra kosten van de kinderen te kunnen dekken.
Mijn zoon is 16 krijgt geen OV betaald en moet toch 22 km verderop.
De kinderen kosten nu toch heel wat per maand

Ze hebben nu de leeftijd dat mijn man en ik voor het eerst een nachtje weg zijn geweest (wel spannend), en dat ging super.
Nu kunnen wij nog lekker veel doen, maar weet niet hoe dat zou zijn als ik (bijna) 60 was.

**Geplaatst**: 23-04-16 09:50

Geplaatst: 23-04-16 09:50

Ik wou steevast tot mn 18e geen kinderen, daarna toch wel maar dan wou ik geen oude moeder worden. Nu ben ik 27, maar ik heb het gevoel dat ik er nog niet klaar voor ben. Ik denk nu ook wel van als ik dan toch kinderen wil dan wil ik toch echt wel dat de laatste er voor mn 35e zou zijn. Ik voel echt wel wat tijdsdruk

**Geplaatst**: 23-04-16 09:57

Geplaatst: 23-04-16 09:57

Gucci_ schreef:
Wat ik vaak niet begrijp is dat veel mensen stoppen met hun opleiding. Een kind moet toch makkelijker te combineren zijn met school dan met werk denk ik. Veel blijven gewoon werken als ze kinderen krijgen, waarom dan wel stoppen met school... Studeren kan je juist veel thuis doen en werken niet.

Alleen brengt studeren geen geld in het laadje (of je moet heel veel lenen bij studiefinanciering) en werken wel.

**Geplaatst**: 23-04-16 09:57

Geplaatst: 23-04-16 09:57

Ik kan mij dat echt niet voorstellen, zo vroeg al kinderen! Ik ben nu bijna 22 maar ik wil nog zo veel doen. Hoe zien jullie jonge moeders dat? Wil je niet nog reizen, gaan en staan waar je wil, van alles proberen? Je legt je al zo ontzettend vast als je zo jong moeder wordt..

**Geplaatst**: 23-04-16 10:07

Geplaatst: 23-04-16 10:07

Marit schreef:
Ik kan mij dat echt niet voorstellen, zo vroeg al kinderen! Ik ben nu bijna 22 maar ik wil nog zo veel doen. Hoe zien jullie jonge moeders dat? Wil je niet nog reizen, gaan en staan waar je wil, van alles proberen? Je legt je al zo ontzettend vast als je zo jong moeder wordt..

30jaar geleden was het heel normaal, en biologisch gezien is begin 20 de ideale leeftijd om kinderen te krijgen.

Ik ben geen jonge moeder, maar snap wel waarom anderen het wel zijn. Ja, je leven is anders en ja, je kan niet spontaan gaan en staan waar je wilt. Niet iedereen wil graag reizen en als je het wel wilt kan het ook met kinderen. Of je wacht tot je kinderen groter zijn en neemt ze dan mee, hebben zij er ook nog wat aan. Of je wacht tot ze heel groot zijn en dan ben je nog jong genoeg om op reis te gaan en de kinderen thuis te laten.

**Geplaatst**: 23-04-16 13:44

Re: -21 en zwanger

Geplaatst: 23-04-16 13:44

Ik ben geen jonge moeder maar heb eigenlijk nooit de behoefte gehad om te reizen, ik ben juist een huismus. Vakanties zijn niets voor mij en ik ga ook nooit langer dan een week weg. Uitgaan had ik na mijn 18de wel gezien, veel te duur en ik spreek veel liever bij vrienden af om te borrelen of spelletjes te doen.

Ik wilde voor mijn 25ste moeder worden, dit is niet gelukt, uiteindelijk net 28 toen ik moeder werd. Had ook niet nog langer willen wachten, helemaal omdat mijn man een stukje ouder is als ik.

**Geplaatst**: 23-04-16 13:45

Geplaatst: 23-04-16 13:45

Ik werd op mijn 22e onverwachts zwanger.
Ik woonde net op me zelf, lang leve de lol.
De dag voordat ik mijn contract + opleiding zou tekenen kwam ik er achter dat ik zwanger was.
Mijn nieuwe baan ben ik gestart, opleiding niet.

Ik heb ala direct heel mijn leven omgegooid, sigaretten weggegooid, ongezonde levenstijl veranderd.
Ben samen gaan wonen met mijn vriend, en er keihard voor geknokt om mijn leven stabiel op de rails te krijgen.

Was het het waard? ja zeker. ik vind dat mijn zwangerschap me heel goed heb gedaan.
Nu is mijn kleine gup alweer bijna 8 maanden, en wat is het genieten!
Ik vind dat mijn leven helemaal niet voorbij is, we doen nog steeds veel leuke dingen, af en toe logeert die een weekendje bij oma.
zodat papa en mama samen even tijd hebben.

Ik ben blij dat dit mij is overkomen. anders had ik nu nog ergens in een kroeg gehangen met geen ene goed voorruit zicht.
Mijn kleine gup heeft mij laten inzien Hoe belangrijk het is om je leven op een rijtje te hebben!

**Geplaatst**: 23-04-16 13:53

Geplaatst: 23-04-16 13:53

Marit schreef:
Ik kan mij dat echt niet voorstellen, zo vroeg al kinderen! Ik ben nu bijna 22 maar ik wil nog zo veel doen. Hoe zien jullie jonge moeders dat? Wil je niet nog reizen, gaan en staan waar je wil, van alles proberen? Je legt je al zo ontzettend vast als je zo jong moeder wordt..

Ik ging uit vanaf mijn 16e dus ik had er al bijna 7 jaar zeer intensief stappen opzitten toen ik zwanger was :Y)

. Verder ben ik op mijn 18e op buitenlandstage naar Australië geweest. Ik heb echt een leuke jeugd gehad en van alles gedaan.
Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik iets gemist heb of iets heb moeten laten schieten i.v.m. de kinderen.
Mijn ervaring was dat als je eenmaal fulltime werkt je leven toch wat serieuzer wordt en reizen e.d. er bij in schieten, ook al heb je geen kinderen.
En op vakantie naar Spanje o.i.d. gaat met kinderen net zo goed.

Ik ben nu 32 en mijn dochters 8,5 en 5,5 en ik geniet er van dat ze al zo zelfstandig zijn en we van alles met ze kunnen ondernemen. Ook samen met vriendinnen en hun kinderen doe ik veel leuke dingen. Op deze leeftijd kun je makkelijk hele spontane dingen gaan ondernemen. De eerste jaren ben je meer gebonden aan de voedingen, slaapjes e.d. en moet je meer meezeulen als je ergens heen gaat.
Sterker nog als ik nu geen kinderen had, had ik waarschijnlijk nog fulltime gewerkt voor een baas waardoor ik minder spontaan dingen had kunnen ondernemen dan dat ik nu kan.

Ik wil het paardrijden weer op gaan pakken en gaan kijken voor een grote pony waar zowel mijn oudste als ik op kunnen rijden.
Wie weet wil ik me binnen een aantal jaar om laten scholen en toch weer voor een baas gaan werken.
Voor mijn gevoel ligt de wereld juist nu helemaal nog open voor me.

Persoonlijk zou ik er niet aan moeten denken om op mijn 43e nog zwanger te zijn. Buiten het hogere risico op complicaties en gezondheidsrisico's voor het kindje lijkt het me gewoon niet fijn, ook voor mijn kinderen niet. Ik vind het heerlijk jong moeder te zijn en ik ben ook erg gelukkig dat me dit gegeven is. Maar dat is gewoon puur mijn gevoel en hoe ik het beleef als ik kijk naar hoe wij er in staan en mijn beiden schoonzussen die 10 en 14 jaar ouder zijn dan mij en waarvan hun jongste nu 4 en net 8 zijn.

En ik zou niet weten wat ik op mijn leeftijd nu anders zou doen als ik geen kinderen had. Meer werken ... maar dat zou me niet gelukkiger maken. Wekelijks stappen zou sowieso niet meer voor me hoeven.
Een feestje op zijn tijd slaan we nog steeds niet af of lekker barbecueën met vrienden en hun kinderen bijv.

**Geplaatst**: 23-04-16 13:54

Geplaatst: 23-04-16 13:54

Ik ben 17 (volgende maand 18) en nu bijna 14 weken.
Nee absoluut niet gepland maar ondanks dat wel welkom
Ik ben momenteel niet meer samen met de vader van het kindje maar hij steunt me wel en ik weet 100% zeker dat ie dat ook blijft doen (en stiekem blijf ik elke dag heel hard hopen dattie bij me terug komt hihi)
Nu opzoek naar een eigen plekje, dat zal niet makkelijk zijn, maar ik zie het niet zitten om met een kindje thuis te blijven wonen.. Ik heb gelukkig nog tot eind oktober dus hoop dan wel wat gevonden te hebben!
Met school? Tja, t zal niet makkelijk worden maar heb volgens mij niet heel veel keuze? Wel zit ik erover te denken om een tussenjaar te doen en een jaartje te gaan werken aangezien ik tot december/januari verlof heb en het dan een beetje zonde is als ik al zoveel gemist heb..

**Geplaatst**: 23-04-16 13:56

Re: -21 en zwanger

Geplaatst: 23-04-16 13:56

plus vind ik het een voordeel.. tot die tijd dat ik 40 ben, is mijn zoon 18.
nog een heel leven voor me hihi.

**Geplaatst**: 23-04-16 14:12

Re: -21 en zwanger

Geplaatst: 23-04-16 14:12

Ik wil denk ik wel voor mijn 30e aan kinderen beginnen. Mijn vriend is 23, zijn moeder is 60 en zijn vader 63 ofzo en je merkt aan hun dat ze echt 'te oud' zijn voor zo'n jonge zoon. Vooral toen mijn vriend 16/17 was. Als hij verhalen heeft moet hij niet zo druk doen, ouderwets in de opvoeding..

**Geplaatst**: 23-04-16 14:28

Re: -21 en zwanger

Geplaatst: 23-04-16 14:28

Mijn moeder was 36 toen hij me kreeg , pap is 9 jaar ouder dus die was 45 toen ik kwam. Ben de jongste van kinderen

Zelf ben ik bijna 24 en geen kinderwens , heb 7 tantezeggers en vind ik mooi zat

Baas van mij heeft 2de leg , oudste dochters zijn 14 en 12 . Nu hij 50 is heeft hij nog een baby van bijna een jaar en dochter van 4 jaar , ander uiterste dat ik nooit zou willen

**Geplaatst**: 23-04-16 14:49

Re: -21 en zwanger

Geplaatst: 23-04-16 14:49

Ook ik ben een jonge moeder. Ben op mijn 20ste getrouwd en was toen 3 maand zwanger van de oudste. Had mijn opleiding gehaald toen ik 19 was en een week na de diploma uitreiking kon ik beginnen met het werk wat ik altijd al wilde.
Toen de oudste anderhalf was zijn we nog een jaar naar Australie geweest om daar te werken en ook de kleine heeft daar een geweldige tijd gehad en heeft daar de taal ook heel snel opgepakt.
Toen terug in Nederland is de tweede geboren en toen hij bijna een jaar oud was zijn we voor een jaar naar Duitsland geweest voor werk. Ook daar leerden ze de taal binnen een aantal maanden.
Nu zijn we weer een jaar terug in Nederland en de oudste is nu 5 en gaat naar de basisschool en groep 2 en komt zeer goed mee. De jongste is nu net 2 geworden en is thuis en mijn man is huispapa omdat hij lichamelijk moeilijker werk vind. En ik werk, we hebben een huurhuisje en familie woont dichtbij. We gaan vaak in het weekend gezellig naar familie of de kinderboerderij of speeltuin.
Vind het op deze leeftijd nog leuk om mee te voetballen en straks naar zwemles. Moet daar toch niet aan denken als ik begin 40 ben.

**Geplaatst**: 23-04-16 15:02

Geplaatst: 23-04-16 15:02

_love12_ schreef:
Ik ben 17 (volgende maand 18) en nu bijna 14 weken.
Nee absoluut niet gepland maar ondanks dat wel welkom
Ik ben momenteel niet meer samen met de vader van het kindje maar hij steunt me wel en ik weet 100% zeker dat ie dat ook blijft doen (en stiekem blijf ik elke dag heel hard hopen dattie bij me terug komt hihi)
Nu opzoek naar een eigen plekje, dat zal niet makkelijk zijn, maar ik zie het niet zitten om met een kindje thuis te blijven wonen.. Ik heb gelukkig nog tot eind oktober dus hoop dan wel wat gevonden te hebben!
Met school? Tja, t zal niet makkelijk worden maar heb volgens mij niet heel veel keuze? Wel zit ik erover te denken om een tussenjaar te doen en een jaartje te gaan werken aangezien ik tot december/januari verlof heb en het dan een beetje zonde is als ik al zoveel gemist heb..

Sorry, misschien bemoei ik mij met iets waar ik niks mee te maken heb. Maar waarom?
Ik snap niet dat mensen in een dergelijk situatie aan kinderen beginnen.
Je bent een kind (je reactie ik hoop dat hij toch terugkomt is niet heel volwassen...) en wat heb je een ander kind te bieden?

Ik ben nu zelf 23 weken zwanger en wij hebben echt alles top voorelkaar en ook dan is het al lastig. Ik zit al met gedachten dat ik denk kunnen wij dit wel? Een vent is al zwaar als je een stabiele situatie hebt, met huis en financiën op orde.

**Geplaatst**: 23-04-16 15:13

Re: -21 en zwanger

Geplaatst: 23-04-16 15:13

Ik moet er zelf echt niet aan denken. Ik riep vroeger altijd dat ik jong kinderen wou maar ik ben ondertussen 20, moet nog minimaal 2.5 jaar studeren en wil daarna echt nog een hele hoop doe voor ik eraan begin. Toch kan ik me ergens wel voorstellen dat er mensen zijn met een enorme kinderwens en die niet de drang hebben om alle dingen te doen die ik wel nog wil doen.

**Geplaatst**: 23-04-16 15:23

Re: -21 en zwanger

Geplaatst: 23-04-16 15:23

Oef nee dankje, wil nog zoveel doen hihi! Eerst alles op orde krijgen, een stabiele woonsituatie en nog reizen.
Mijn vriend wil gelukkig ook nog lang geen kindje, we willen minimaal 25 jaar zijn beiden.

**Geplaatst**: 23-04-16 16:22

Geplaatst: 23-04-16 16:22

_lautje_ schreef:
_love12_ schreef:
Ik ben 17 (volgende maand 18) en nu bijna 14 weken.
Nee absoluut niet gepland maar ondanks dat wel welkom
Ik ben momenteel niet meer samen met de vader van het kindje maar hij steunt me wel en ik weet 100% zeker dat ie dat ook blijft doen (en stiekem blijf ik elke dag heel hard hopen dattie bij me terug komt hihi)
Nu opzoek naar een eigen plekje, dat zal niet makkelijk zijn, maar ik zie het niet zitten om met een kindje thuis te blijven wonen.. Ik heb gelukkig nog tot eind oktober dus hoop dan wel wat gevonden te hebben!
Met school? Tja, t zal niet makkelijk worden maar heb volgens mij niet heel veel keuze? Wel zit ik erover te denken om een tussenjaar te doen en een jaartje te gaan werken aangezien ik tot december/januari verlof heb en het dan een beetje zonde is als ik al zoveel gemist heb..

Sorry, misschien bemoei ik mij met iets waar ik niks mee te maken heb. Maar waarom?
Ik snap niet dat mensen in een dergelijk situatie aan kinderen beginnen.
Je bent een kind (je reactie ik hoop dat hij toch terugkomt is niet heel volwassen...) en wat heb je een ander kind te bieden?

Ik ben nu zelf 23 weken zwanger en wij hebben echt alles top voorelkaar en ook dan is het al lastig. Ik zit al met gedachten dat ik denk kunnen wij dit wel? Een vent is al zwaar als je een stabiele situatie hebt, met huis en financiën op orde.

Ik vind het 'aan kinderen beginnen' klinken alsof het allemaal zo gepland zou zijn, nee dat is het niet, maar ondanks dat hebben wij ervoor gekozen om het kindje te houden, ik zou het mezelf niet kunnen vergeven als ik het weg had laten halen, en ook voor de vader van het kindje was het gelijk duidelijk dat we er beide voor gaan vechten. Ja het zal moeilijk worden, maar ik ben er zeker van dat het goed komt, hebben genoeg mensen om ons heen die ons steunen.
En zeg eerlijk, iedereen waarvan de relatie net over is hoopt dat het weer goed komt dus snap niet waarom je dat als 'onvolwassen' bestempeld.

**Geplaatst**: 23-04-16 16:35

Geplaatst: 23-04-16 16:35

amandananana schreef:
Ik wil denk ik wel voor mijn 30e aan kinderen beginnen. Mijn vriend is 23, zijn moeder is 60 en zijn vader 63 ofzo en je merkt aan hun dat ze echt 'te oud' zijn voor zo'n jonge zoon. Vooral toen mijn vriend 16/17 was. Als hij verhalen heeft moet hij niet zo druk doen, ouderwets in de opvoeding..

Dat is natuurlijk niet typisch voor die leeftijdscategorie, beetje onzin om dit dan als standaard te nemen.

**Geplaatst**: 23-04-16 16:42

Re: -21 en zwanger

Geplaatst: 23-04-16 16:42

Inderdaad, behoorlijk generaliserend. Mijn vader is 53 maar technischer aangelegd dan ik, hij is enorm 'in touch' met mijn generatie. Denk ook dat hij prima nu nog vader zou kunnen worden. Gebeurt niet, maar het zou makkelijk kunnen. Ouderwetse ouders heb je in alle leeftijdscategorieën.

**Geplaatst**: 23-04-16 16:42

Geplaatst: 23-04-16 16:42

Ik was 17 dat ik zwanger was van onze eerste, zat nog midden in mijn opleiding verzorgende. op mijn 18e ben ik bevallen van hem en 3 maand na zijn geboorte heb ik nog 10 weken praktijk moeten volgen ( stage) om mijn diploma te behalen. Op het moment dat ik zwanger werd,woonde ik al samen met mijn vriend ( inmiddels al een paar jaar mijn man) Nu ben ik 29 en hebben wij 4 kinderen in de leeftijd van 11, 9 ( word over 2 dagen 10),6 en 4 1/2 jaar.

Stappen en reizen dat heb ik uiteraard allemaal gedaan in mijn puberjaren en nu stap ik zo nu en dan nog steeds wel eens met vriendinnen,verre reizen doen we nu niet,maar dat komt later wel als onze 2 jongste wat ouder zijn.

Edit, vanaf 2006 altijd eigen paarden gehad, eerst in vol pension en later aan huis. Sinds 2013 helaas geen eigen paard meer daar ik die heb moeten laten inslapen maar inmiddels rijd ik alweer een jaar een paard voor iemand anders.

Voor onze dochter hebben we een mini shet gekocht voor bij ons aan huis.

Laatst bijgewerkt door Lay_D op 23-04-16 16:45, in het totaal 1 keer bewerkt

Nomineer dit bericht ×