Ben blij als er bezoek komt, maar zo heel vaak komen ze niet
.Sowieso, ik werk en het is maar de vraag of ik vrijaf kan krijgen.
Toen ik in de dordogne zat is m'n familie 2 keer gekomen (moeder 1 keer en broer en zus 1 keer). Vrij krijgen was niet evident en ik woonde in een kleine studio.
Vrienden heb ik toen helemaal niet gezien, of gehoord.
Daarna verhuisd en toen kwamen er plots wel 2 vriendinnen langs (vermits ik nu 'dichterbij' woonde), maar toen net van werk veranderd dus ik zat wederom in een gezellige maar kleine studio, vonden ze niet zo glamoureus denk ik.
Zit hier nu 5 jaar en familie is een keer of 5 langsgekomen. Laatste keer hebben ze zelf een vakantiehuisje gehuurd omdat 6 personen, een hond en een baby in mijn huis toch wat krapjes zou zijn *ja, ik heb nu wel een huis
*.Soms was ik vrij en hadden we gezellige weekends, soms was ik niet vrij of maar 1 dag en gingen ze zelf op ontdekking.
1 keer is m'n moeder met een vriendin een week gebleven maar dat was om housesitting bij mij te doen toen ik op vakantie was in IJsland.
Vrienden nooit meer gezien, ook niet degenen die zeiden zeker langs te komen. Ga hen zelf ook niet opzoeken als ik eens in Belgie ben. Geen contact meer.
En dat is niet erg, ik heb hier m'n leven nu en dat bevalt me.
Als je ooit eens in NL komt dat jij ook eens bij hen terecht kan. Beetje geven en beetje nemen denk ik dan maar.
) Dan kan ik het me voorstellen dat je het dan gauw zat wordt.