Geplaatst: 18-03-16 17:06 Ik heb niet het hele topic doorgelezen, wel jouw reacties.
Wat jij nu mee maakt is een ondraagbaar verdriet. Dat je een jonge, sterke en gezonde vrouw bent, daar trekt dat verdriet zich niets van aan. Dat blijft en zal niet zomaar weg gaan. Ongeacht hoe je ermee omgaat.
Mijn tante is kortgeleden overleden en herken jouw verhaal zo erg. Mijn nicht plaatst regelmatig op facebook berichtjes in de trant van: "waarom" "hoe zou het je nu vergaan mama?" "Ik mis je mama" enz (vergelijk ik nu dus een beetje met hoe jij je voelt, alleen spreekt zij t daadwerkelijk uit en krijgt hierbij wel een beetje steun van anderen), mijn oom is een beetje zoals jouw papa.
Tuurlijk maak ik zelf niet het verdriet mee wat jij meemaakt, maar ik zie en voel het wel in mijn omgeving. En heb natuurlijk over de app ook weleens dingen van je gehoord.
Ik doe lekker met je mee de taboe te doorbreken. Je moet gewoon kunnen huilen, kunnen rouwen, kunnen zeggen tegen mensen dat je je K voelt. En het is waar dat mensen denken dat verdriet om een oma/tante/andere dierbare te vergelijken is met het verdriet om je mama(/papa), maar dat is niet te vergelijken (tenzij ze een ouderrol gespeeld hebben). Je mama is degene die altijd voor je klaarstaat, met wie je een bruidsjurk uit zou zoeken, alle tips en trics had kunnen vragen als je zwanger bent, degene die je never nooit zou laten vallen. Die persoon is weggevallen en dat doet zoveel verdriet en daar mag je om huilen.
Ook als sterke, jonge, gezonde vrouw.
Dikke knuffel Seltje en je hebt mn nummer als je me op wat voor manier nodig hebt
en als mn oma dat zo wil, dan doen we dat gewoon zo 
. Djinnie schrijft iets over golven en ik denk dat dat een prachtige omschrijving is van wat je te wachten staat in een periode van rouw. Belangrijk is mijns inziens dat je het 'de tijd geeft' en dúrft te rouwen. Al heb je zo te lezen je omgeving niet echt mee. Rouwen doe je gewoonweg op je eigen manier en dat zorgt ervoor dat niks fout kan zijn. Als jij je ergens prettig bij voelt, moet je dat gewoon doen. 