Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-03-16 13:18

Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-16 13:18

Rianne_ schreef:
Wat jammer dat jullie vriendschap op deze manier verwaterd. Hoe is het contact verder, appen jullie wel veel met elkaar bijvoorbeeld of hoor je gewoon echt helemaal bijna niets meer van haar?

Ik ben altijd wel van mening dat een vriendschap van twee kanten moet komen.. Anders bloed het op een gegeven moment gewoon dood. Als ik jou was zou ik het gesprek eens met haar aangaan. Aankaarten hoe jij je voelt en dat je het zo jammer vindt en haar mist. Wellicht is ze zich er helemaal niet bewust van of vindt ze het gewoon moeilijk dat jij nu zo ver weg woont. Mocht dit niet helpen, dan is het misschien beter om afscheid te nemen van deze vriendschap. Hoe jammer ook, jij hebt dan alles geprobeerd.

Binnenkort zal ik er zeker met haar over praten, ik wacht nu eerst af of er wat actie van haar kant komt.
Ik word op het moment snel afgekapt als ik haar app, af en toe zitten er nog wel eens wat dingen bij mij in het leven dwars hier durf ik nu niet eens meer mee aan te kloppen omdat ik bang ben haar weer te zullen vervelen. Vraag dus inderdaad hoe het nu met haar gaat, hoe haar relatie is etc. Nadat ik wat korte soms stugge antwoorden terug krijg, kapt ze het gesprek af omdat ze gaat douchen bijv.

Ze zit natuurlijk in een nieuwe relatie, maar het is net alsof ze hier volledig ingestort is en er geen wereld meer omheen is.
We hebben nog een gezamenlijke vriendin, en ook zij hoort weinig nog van haar overigens zijn wij trouwens haar enige vriendinnen.
Mocht haar huidige relatie nu weer op de klippen lopen, wat ik voor haar natuurlijk niet hoop dan weet ik wel dat ze ons weer gelijk weet te vinden.
Ik zal dan ook voor haar klaar staan, maar het is wel pijnlijk dat ze op de momenten dat ik haar steun graag wou ze er niet was.
Een kindje met 13 weken zwangerschap verliezen is ontzettend pijnlijk en ik snap dat iemand die dit niet mee gemaakt heeft het niet zo snel zal begrijpen, voor ik dit mee maakte dacht ik ook altijd heel luchtig over een miskraam.
Ik verwachte enkel deze periode gewoon even een arm van haar om mij heen, de voorgaande 3 jaren was ze in de periode van de miskraam ook altijd bij ons dus ik had nu niet anders verwacht en al helemaal met deze gebeurtenis.

Dat stukje met hapjes klaar maken staat er misschien wat ongelukkig, onze 3 dagen bruiloft moet je misschien ook wat luchtig bekijken het is niet zo pittig als de meeste traditionele bruiloften.
Ik had haar op de dag die voor ons betekende gewoon graag verwacht, en dit had ik haar van te voren ook al een paar keer aangekaart. Dit was gewoon een leuk dagje op het strand, hapje eten in intieme kring etc.

**Geplaatst**: 14-03-16 13:20

Geplaatst: 14-03-16 13:20

Rudina schreef:
Lalidan schreef:
In plaats van hier tegen ons praten, met haar het gesprek aan gaan. Ik snap dit soort topics niet zo goed, het gaat niet zo lekker dus gooi ik het maar op internet..... Bedenk je in elk geval dat er sowieso een andere kant aan het verhaal zit, ga dus het gesprek aan om beide kanten helder te krijgen en kijk wat er dan nog over blijft.

Ik denk dat mensen zulke topics plaatsen omdat ze graag iets van hun af willen schrijven, en tevens benieuwd zijn naar een andere kijk en ervaringen.

Ik had ooit een hele goede vriendin, dacht ik. Haar man was de beste vriend van mijn man dus toen er nog geen kids waren zagen we elkaar wekelijks. Haar man sprak ooit de profetische woorden dat een vriendschap kan blijven of uit elkaar groeien. Na een aantal jaren was het mijn dochtertje die me op de juiste weg zette. Haar vraag waarom we zoveel voor haar deden en ze nooit bij ons kwam behalve wanneer ze iets nodig had deed mij de luiken openen. Gesprek aan gegaan, tranen met tuiten bij haar, zo was het niet bedoeld en ze wilde mij absoluut niet kwijt. Dat heeft een week geduurd, een familielid kreeg een zwaar ongeval en zij vertikte het om een middag op mijn kinderen te passen want het was mooi weer en daar moest van genoten worden. Je raad het al, contact verbroken maar dan ook echt.
Dus ik snap je verhaal, het komt bij jou nu ook van één kant. Laat het erbij of ga nog een keer het gesprek aan, praat vanuit jezelf en niet aanvallend richting haar. Het is normaal dat er in je leven vrienden bijkomen en verdwijnen, mensen veranderen, situaties ook. Het kan zelfs jalousie van haar kant zijn, je weet het niet maar praten kan verhelderend werken.

**Geplaatst**: 14-03-16 13:34

Re: Is de vriendschap over?

Geplaatst: 14-03-16 13:34

Soms lopen levens nou eenmaal uit elkaar, door verhuizingen, nieuwe banen, nieuwe liefdes en andere keuzes die verschillende mensen nou eenmaal maken.
Persoonlijk heb ik niemand met wie ik drie keer per zou willen bellen en lang appen ook alleen als dat gewoon gebeurt. Reageer ook heel regelmatig gewoon niet als ik een appje krijg terwijl ik op het punt sta iets te gaan doen. Vind ik het voordeel van appen en dat vertel ik mensen ook altijd, je kunt reageren als je daar tijd en zin in hebt, maar veel mensen verwachten stante pede antwoord en een 'gesprek' van uren.
En in die verwachtingen gaat het mis en dat uitspreken is moeilijk en eng. En soms confronterend.
Overigens denk ik ook dat je op een gegeven moment gewoon niet meer zo'n zin hebt om 'uit logeren' te gaan. Deed ik 10 jaar geleden ook regelmatig, luchtbedje, op de bank of bij een vriendin in bed. Maar vind ik nu gewoon niet meer zo aantrekkelijk, slaap liever in mijn eigen bed, word graag op mijn eigen manier wakker in de ochtend enzovoort. Als je dan verder uit elkaar woont, verandert het contact. En dat hoeft echt niet slecht te zijn. Mijn groep 3 vriendin (30 jaar vriendschap inmiddels) en ik zien elkaar veel te weinig (zeggen we ook telkens als we elkaar zien

), maar toch is het altijd goed als we elkaar zien. En andere mensen waar ik heel hecht mee was heb ik na een uurtje al niet meer zoveel te vertellen.
In plaats van bitter terug te kijken kun je je ook realiseren dat sommige mensen blijkbaar bij een bepaalde fase van je leven hoorden. En wat betreft de vriendin van TO, ik kan me best voorstellen dat vriendin de aansluiting wat kwijt raakt. TO heeft een heel nieuw leven, trouwen, kindjes. Vriendin is net in een relatie, die is domweg met heel andere dingen bezig. Soms gaat dat goed, soms niet en soms pak je dan later de vriendschap toch weer op.

**Geplaatst**: 14-03-16 13:36

Geplaatst: 14-03-16 13:36

Sunrise_ schreef:
Persoonlijk vind ik dat je aardig wat van haar verwacht. Natuurlijk mag dat ook binnen een vriendschap, maar als je een bruiloft over 3 dagen uitsmeert kun je, vind ik, niet van mensen verwachten dat zij 3 dagen voor jou vrijmaken. Dat helpen bij het feestje...tja je kan het vragen natuurlijk, maar hoe je het hier verwoordt..."kon ik haar goed gebruiken". Jij geeft ook aan dat jij er voor haar was in de periode dat zij het moeilijk had na een break-up, en dat lijkt me heel lief. Is de verdeling van wat je van haar verwacht en van wat jij voor haar doet gelijkwaardig geweest in deze periode?

Ik vind de TS helemaal niet veeleisend. Als mijn beste vriendin me zou vragen mee te gaan om een bruidsjurk te zoeken zou ik dat hartstikke leuk vinden. En we hebben het hier niet over een gewoon feestje, maar over een bruiloft, een belangrijk moment in het leven van je beste vriendin, TS had haar zelfs als getuige gevraagd! Ik vind het ook logisch om mijn vriendin te vragen of ik haar kan helpen bij zo'n feest, helemaal als het over 3 dagen is uitgesmeerd, hele eer ook om er bij betrokken te worden en ik zou het gewoon graag doen voor haar, vele handen maken tenslotte licht werk. Ik denk dat de TS haar nog als beste vriendin beschouwde, maar dat dit andersom niet (meer) zo is. En het waarom…daar zul je het toch met haar over moeten hebben.

**Geplaatst**: 14-03-16 13:41

Geplaatst: 14-03-16 13:41

Nouja, ik vind het wel een beetje raar dat je als getuige wordt geacht het feest te helpen organiseren. Tenzij dit duidelijk was afgesproken zou ik me als getuige behoorlijk overdonderd voelen. Was ooit getuige en het enige wat ik hoefde te doen was komen in een leuke jurk en mijn handtekening zetten. Voor het organisatiestuk hadden ze een ceremoniemeester en ik was blij dat ik dat niet was, had ik ook niet gedaan als ze me gevraagd hadden. Als ceremoniemeester krijg je een feest heel anders mee dan als gast.

En een bruiloft van 3 dagen, terwijl ik 24 vrije dagen per jaar had met mijn werk? Ik geloof niet dat ik daar nou heel blij van zou worden. En vind het ook gek dat je verwacht dat iemand dus 3 dagen voor jouw belangrijke dag vrij houd. Voor de bruid en gom is die dag belangrijk, voor hechte vrienden vind ik het leuk voor ze, maar meer ook niet..

**Geplaatst**: 14-03-16 13:46

Geplaatst: 14-03-16 13:46

Ik vind drie dagen daarvoor uittrekken eigenlijk ook wel erg veel. Je kan het als compliment opvatten, maar ook als zeer verstikkend. Bruiloften zijn leuk, maar 1 hele dag voor foto's op het strand.

Tja ik denk dat ik daar ook niet vrolijk van wordt. Het is wel redelijk bruut om dan maar naar een evenement te gaan :')

Dat toont toch wel jullie verschillen in levensfase aan. De een bezig met trouwen en kinderen de andere gaat nog uit en date.

Leg daar niet teveel nadruk op, sommige vriendschappen hebben gewoon golfbewegingen in het contact. Daar moet imo een beetje vriendschap ook tegen bestand kunnen zijn.

**Geplaatst**: 14-03-16 13:50

Geplaatst: 14-03-16 13:50

Ik vind het apart dat veel mensen vinden dat er veel van de vriendin wordt verwacht. Dit klinkt voor mij als heel normale dingen in de oren. De foto's, als je beste vriendin je daar graag op willen hebben, dat is toch een compliment? Ik zal dat echt geweldig vinden. En ik zal al helemaal niet in plaats daarvan naar een evenement gaan. Op de 2e dag is de bruiloft, dat is natuurlijk heel normaal. Dag 3 is het officiële gedeelte. Tjah, het zijn misschien veel dagen, maar wel hele leuke dagen.
Verder heeft TS ook al laten weten dat zij ook vaak naar de vriendin gaat en er voor haar is. Dan is er toch ook wederkerigheid.
Ik denk inderdaad dat jullie in heel andere levensfasen zitten en dat dat een beetje spaak loopt.

**Geplaatst**: 14-03-16 13:59

Re: Is de vriendschap over?

Geplaatst: 14-03-16 13:59

Even voor mijn duidelijkheid: een getuige is toch niet automatisch een hulpje tijdens de bruiloft?
Niet dat je als getuige niks hoeft te doen, maar ik vind het niet vanzelfsprekend dat je er dan ook bent ter assistentie.
Nee, het was niet netjes van haar om niet direct eerlijk te zeggen dat ze liever naar het evenement wilde, maar ik denk dat je dit heel goed met haar kunt bespreken. Jullie zijn/waren (?) niet voor niets beste vriendinnen dus jullie kunnen vast open en eerlijk tegen elkaar zijn. En mocht het wel einde vriendschap zijn, wat ik niet voor je hoop, dan hebben jullie het in ieder geval goed samen afgesloten en dan zal het een stuk ongemakkelijker zijn als jullie wegen elkaar uiteindelijk wel weer mochten kruizen.
Ik wens je veel succes!

**Geplaatst**: 14-03-16 14:02

Re: Is de vriendschap over?

Geplaatst: 14-03-16 14:02

Nee je bent niet automatisch het hulpje. (Dat is meer de ceremonie meester toch?)
Maar als ik kijk naar mijn vriendschappen, ik zal dat juist graag willen doen! Voor mij is dat hartstikke vanzelfsprekend. Ik weet niet hoe dat in jullie vriendschappen is?

**Geplaatst**: 14-03-16 14:08

Re: Is de vriendschap over?

Geplaatst: 14-03-16 14:08

Dat durf ik niet te zeggen aangezien ik me nog niet in die situatie heb bevonden. Maar zoals het op mij overkomt vond TS dit wel vanzelfsprekend, wat mogelijk een misverstand of onenigheid heeft veroorzaakt.
Overigens zie ik de ceremoniemeester als aansturend persoon, die zorgt er dus voor dat alles in goede banen wordt geleid.

**Geplaatst**: 14-03-16 14:09

Geplaatst: 14-03-16 14:09

Inney schreef:
Maar als ik kijk naar mijn vriendschappen, ik zal dat juist graag willen doen! Voor mij is dat hartstikke vanzelfsprekend. Ik weet niet hoe dat in jullie vriendschappen is?

En hoeveel bruiloften heb je al meegemaakt waarbij je drie dagen aanwezig was als getuige?

**Geplaatst**: 14-03-16 14:10

Geplaatst: 14-03-16 14:10

Ik wil dat mijn getuigen gewoon kunnen genieten van een feestje, dus voor het regelwerk zoek ik iemand waarvan ik weet dat die dat leuk vindt en ook goed kan. Op grotere bruiloften is het echt niet altijd lollig om ceremoniemeester te zijn, zou die taak dus juist niet geven aan de mensen die ik een onbezorgde dag gun. En dat klinkt een beetje cru zo, maar is wel een beetje een waar, je wilt je beste vriendin toch niet over de kook brengen doordat Ome Karel zich misdraagt, het eten ingrediënten bevatte waar de gom allergisch voor was, de bruidsauto een lekke band had, de bloemen er al verlept uitzagen en doordat Tante Truus perse een ABC wilde opzeggen terwijl het bruidspaar had aangegeven geen stukjes te willen?

Maar het gaat in het geval van TO natuurlijk niet alleen om de bruiloft. Het gaat wellicht wel om verwachtingen. En op het gebrek aan uitspreken daarvan lopen zelfs huwelijken stuk, dus ook in een vriendschap kan het helpend zijn om gewoon eens samen te gaan zitten om te bespreken wat je nou eigenlijk verwacht.
En vergeet nooit dat als je iemand een vraag stelt waarop jij graag 'Ja' wilt horen, de ander nog altijd vrij moeten kunnen zijn om ook 'Nee' te zeggen. En ik zou haast zeggen dat er juist in een goede vriendschap voldoende ruimte en veiligheid zou moeten zijn om dat te kunnen overleven.

**Geplaatst**: 14-03-16 14:15

Geplaatst: 14-03-16 14:15

Ik lees vooral dat de vriendin van TS, als ze iets met haar wilde doen, ze naar TS moest toekomen. Bij haar blijven slapen, overal worden verwacht, voor haar klaar staan met problemen.

Terwijl TS alleen bij haar thuis kwam als ze toevallig bij haar ouders was. TS stond dan wel klaar voor haar als de relatie uit was, maar op welke manier. Een belletje of appje, ben jij bij haar langs geweest een middag of dag, of heb je bij haar geslapen.. Of moest ze naar jouw toe komen om over haar problemen te praten?

Ik vind het in ieder geval wel erg ongelijk klinken.

Natuurlijk mag je van je beste vriendin veel verwachten, maar het is duidelijk dat jullie in totaal andere fase's zitten van het leven en dat ze er blijkbaar even genoeg van heeft om telkens voor jouw op paraat te moeten staan. Helaas net op het moment dat je haar goed kon gebruiken met de bruiloft en de miskraam. Een miskraam is ook hartstikke erg en je vriendin hoort je daarin zeker te steunen... Maar volgens mij zat de vriendschap al niet helemaal goed meer voor de miskraam, en is dat nooit met elkaar besproken of aangekaart... En dus was ze er niet bij met de miskraam zoals een vriendin had moeten zijn, omdat toen de vriendschap al op een lager pitje stond dan normaal.

Je vriendin komt niet meer dagjes logeren, komt niet meer vaak langs etc. Misschien heeft ze het hartstikke druk en kan ze dat gewoon niet meer zomaar doen, een dag of meer vrij nemen of haar andere sociale dingen laten varen om naar jouw toe te gaan. Maar jij komt ook niet vaak haar kant uit lijkt het, behalve als je bij je ouders bent. Logischerwijs staat het dan op een lager pitje.

Enige manier om dit op te lossen is met haar te gaan praten hierover. Dat had je al een stuk eerder moeten doen. Als je echt bevriend bent met elkaar, en zo goed als dat jij zegt, dan lijkt het me dat zulke dingen bespreekbaar zijn.

Hopelijk komen jullie eruit, maar het kan ook zijn dat dit niet gebeurd. Dat is ontzettend jammer en ook erg verdrietig... Maar het leven is nou eenmaal een komen en gaan van mensen. Zelfs van degenen waarvan je denkt dat die altijd bij je zullen blijven. Het leven gaat door en iedereen leeft die op zijn eigen manier, en soms past dan een bepaalde vriendschap er steeds minder en minder in en verwaterd het langzaam. Zeker als er helemaal niet met elkaar over gesproken word..

Praten is de enige manier om na te gaan wat er nou echt is... Met haar spreken en je problemen uitleggen. Maar niet op de manier van "Ik vind dat je er niet was, ik vind het vervelend dat je er niet was op mijn bruiloft, ik vind het niet leuk dat je nooit meer komt logeren." Nee, vraag haar gewoon dat je hebt gemerkt dat het contact minder is, en wat zij daarover denkt en voelt en of ze de vriendschap nog wel wil en of jullie beide beter je best moeten doen ervoor.

Laatst bijgewerkt door ElineS op 14-03-16 14:21, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-03-16 14:21

Geplaatst: 14-03-16 14:21

Of het wel of niet veel is wat gevraagd wordt is persoonlijk. Dat zie je ook aan de antwoorden hier.
Maar je mag toch minstens van een goede vriendin verwachten dat ze daar eerlijk over is? Als het te veel is had ze dat toch gewoon kunnen zeggen? Smoesjes verzinnen en dan wel naar een ander evenement gaan zou ik persoonlijk niet echt waarderen in een vriendschap.

**Geplaatst**: 14-03-16 14:21

Geplaatst: 14-03-16 14:21

Sammie schreef:
En hoeveel bruiloften heb je al meegemaakt waarbij je drie dagen aanwezig was als getuige?

Daarom juist! Hoe vaak komt dit voor? Zou het voor die keer echt niet teveel moeite vinden.

**Geplaatst**: 14-03-16 14:23

Geplaatst: 14-03-16 14:23

Sammie schreef:
Inney schreef:
Maar als ik kijk naar mijn vriendschappen, ik zal dat juist graag willen doen! Voor mij is dat hartstikke vanzelfsprekend. Ik weet niet hoe dat in jullie vriendschappen is?

En hoeveel bruiloften heb je al meegemaakt waarbij je drie dagen aanwezig was als getuige?

Niet als getuige, maar met de bruiloft van mijn schoonzus waren we er ook 3 dagen. En hielpen we natuurlijk ook elke dag!

**Geplaatst**: 14-03-16 14:25

Geplaatst: 14-03-16 14:25

Dan is antwoord dus eigenlijk nooit.. Een relatie tot een schoonzus is al heel anders dan tot een vriendin, waarbij in het geval van ts de achtergrondsituatie én geschiedenis compleet onbekend is. Dus eigenlijk hoop je dat je bij een vriendin x of y zou doen.

Kinke dat is geen antwoord....

Het gaat erom dat mensen wel eens zeggen dat ze zus of zo zouden doen, maar als het moment eenmaal dáár is reageren ze heel anders. En in het geval dat er in de situatie van ts al veel meer daarvoor speelde kan het zo maar eens zijn dat vriendin van ts dacht de groeten ermee.. Dat gaat wel imo erg ver, want het is maar één keer. Maar voor een ander kun je denken of beslissen dus:

Citaat:
Ik weet niet hoe dat in jullie vriendschappen is?

is een vraag die je eigenlijk niet eens hoeft te stellen. Zulke vragen komen over alsof je eigenlijk vindt dat iedereen dat maar normaal moet vinden, maar zonder de complete ins en outs te weten kun je daar niet zo over oordelen.

Er kan van alles spelen dat je juist bij die zeldzame keren denkt ja de groeten ermee. Al die poeha.. een ander doet dat ook niet.

Laatst bijgewerkt door Sammie op 14-03-16 14:31, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-03-16 14:27

Re: Is de vriendschap over?

Geplaatst: 14-03-16 14:27

ik neem ook aan dat er al iets niet goed zat, anders zou ik het wel heel raar vinden dat TS haar vriendin zo reageerde.

**Geplaatst**: 14-03-16 14:30

Geplaatst: 14-03-16 14:30

Lestria schreef:
Of het wel of niet veel is wat gevraagd wordt is persoonlijk. Dat zie je ook aan de antwoorden hier.
Maar je mag toch minstens van een goede vriendin verwachten dat ze daar eerlijk over is? Als het te veel is had ze dat toch gewoon kunnen zeggen? Smoesjes verzinnen en dan wel naar een ander evenement gaan zou ik persoonlijk niet echt waarderen in een vriendschap.

Het hoefde geen smoesje te zijn.. waarschijnlijk vond die vriendin het te ver rijden voor wat zij moest doen.
Een evenement in de buurt is heel wat anders.

Ik ben ook niet wezen versieren bij een vriendin... was ruim 2 1/2 uur enkele reis en het versieren duurde 2 uur.
Kost mij dus minimaal 71/2 uur, en ik ben die dag wel naar de braderie hier verderop geweest.
Wat ja dat koste mij niet de hele dag.

**Geplaatst**: 14-03-16 14:34

Geplaatst: 14-03-16 14:34

Sammie schreef:
Dan is antwoord dus eigenlijk nooit.. Een relatie tot een schoonzus is al heel anders dan tot een vriendin, waarbij in het geval van ts de achtergrondsituatie én geschiedenis compleet onbekend is. Dus eigenlijk hoop je dat je bij een vriendin x of y zou doen.

Kinke dat is geen antwoord....

Het gaat erom dat mensen wel eens zeggen dat ze zus of zo zouden doen, maar als het moment eenmaal dáár is reageren ze heel anders. En in het geval dat er in de situatie van ts al veel meer daarvoor speelde kan het zo maar eens zijn dat vriendin van ts dacht de groeten ermee.. Dat gaat wel imo erg ver, want het is maar één keer. Maar voor een ander kun je denken of beslissen dus:

Citaat:
Ik weet niet hoe dat in jullie vriendschappen is?
is een vraag die je eigenlijk niet eens hoeft te stellen. Zulke vragen komen over alsof je eigenlijk vindt dat iedereen dat maar normaal moet vinden, maar zonder de complete ins en outs te weten kun je daar niet zo over oordelen.

Er kan van alles spelen dat je juist bij die zeldzame keren denkt ja de groeten ermee. Al die poeha.. een ander doet dat ook niet.

Ho ho, zo bedoelde ik die vraag absoluut niet. Ik ben daar echt benieuwd naar. Misschien ben ik wel degene die te heftig in een vriendschap staat.

Maar nee ik heb het nog niet mee gemaakt. En misschien zijn het loze woorden maar op dit moment zou ik me echt vereerd voelen. Meer kan ik er vanuit mijzelf niet over zeggen.

Voor ts denk ik inderdaad dat een open gesprek aangaan het beste is. Zodat jullie allebei de verwachtingen eventueel aan kunnen passen.

**Geplaatst**: 14-03-16 14:38

Geplaatst: 14-03-16 14:38

Weet je, dit soort dingen zijn lastig.
Ik heb iets vergelijkbaars meegemaakt. Een vriendin sinds de basisschool en ik merkte toen ik verhuisde dat het contact verwaterde. Ik bleef haar bellen maar andersom weinig terug. Ook een paar keer aangegeven ("bel jij de volgende keer?") maar dan hoorde ik niets meer.
Toen ik ging trouwen haar als getuige gevraagd. Achteraf, heel eerlijk, meer uit fatsoensnorm dan dat het echt nog goed voelde, maar ze was zo enthousiast toen ik haar vroeg dat ik dacht het goede te hebben gedaan. Als getuige is traditioneel de rol om het vrijgezellenfeest te regelen, achteraf hoorde ik dat ze het idioot vond dat zij dat moest doen (met mijn andere getuige, die haar dat gevraagd had, ik dus niet...)
Ook hadden we onze getuigen en ouders gevraagd om te blijven slapen op de locatie. Iedereen vond dat eigenlijk meteen heel leuk, alleen bij haar merkte ik terughoudendheid. In eerste instantie dacht ik vanwege het geld en ik ben samen met mijn man gaan kijken of wij dit volledig voor haar konden betalen, maar het voelde zo alsof ze het niet wilde dat ik dit uiteindelijk heb laten schieten. Ik was aan haar aan het trekken en het was vooral als leuk voor iedereen bedoeld, als ze niet wil dan niet toch?

Een week voor de bruiloft kreeg ik een email (geen belletje ofzo, nee een email) van haar, ze zou wel bij de ceremonie zijn maar na het eten naar huis gaan op de bruiloft want ze wilde op tijd naar bed om de volgende ochtend naar een evenement te gaan. Het feest zou ze dan overslaan. Haar mail eindigde met "ik snap dat je dat niet leuk vind, maar zo gaan die zaken soms".
Op dat moment realiseerde ik me dat onze relatie gewoon te ver verwaterd was en we te ver uit elkaar stonden. Ik heb maandags gebeld met het gemeentehuis om mijn getuige om te laten zetten en haar gezegd dat het wellicht beter was dat ze dan gewoon niet zou komen als getuige. Een pijnlijk gesprek wat het einde was van onze vriendschap, maar wel iets waar ik tot op de dag van vandaag achter stond. Als ik het over kon doen had ik het anders aangepakt en de vriendschap in stilte laten verwateren. Soms ben je gewoon te ver uit elkaar gegroeid.

**Geplaatst**: 14-03-16 14:42

Geplaatst: 14-03-16 14:42

Vriendschappen veranderen en zo lang je zelf niet te veel verwacht van een ander zal er weinig kapot gaan.

Je vriendschap wordt ook wel op een ander niveau gebracht op t moment dat je naar de andere kant van het land verhuist en je niet zo maar bij elkaar langs kunt. Ik zou er eerlijk gezegd ook geen trek in hebben om dan perse bij de ander moeten blijven slapen. Je leven is al zo druk, dat past bij mij niet eens.

**Geplaatst**: 14-03-16 14:46

Geplaatst: 14-03-16 14:46

Ik denk dat de afstand ook een issue is. Van het hoge noorden naar het zuiden, hoe lang doe je erover? Uurtje of 4?
Als jij naar haar gaat kun je het combineren met je familie. Zij moet speciaal voor jou 8 uur rijden... Kan me voorstellen dat dat wel een opgave is, zeker als je verwacht dat ze met allerlei gelegenheden bij je komt. Jurk passen, 3 dagen bruiloft, verjaardagen van jou en je man.

Aangezien ze het wel leuk vindt om af te spreken als jij naar haar komt zou dat het kunnen zijn.

**Geplaatst**: 14-03-16 14:52

Geplaatst: 14-03-16 14:52

Dreamybol schreef:
Nouja, ik vind het wel een beetje raar dat je als getuige wordt geacht het feest te helpen organiseren. Tenzij dit duidelijk was afgesproken zou ik me als getuige behoorlijk overdonderd voelen. Was ooit getuige en het enige wat ik hoefde te doen was komen in een leuke jurk en mijn handtekening zetten. Voor het organisatiestuk hadden ze een ceremoniemeester en ik was blij dat ik dat niet was, had ik ook niet gedaan als ze me gevraagd hadden. Als ceremoniemeester krijg je een feest heel anders mee dan als gast.

En een bruiloft van 3 dagen, terwijl ik 24 vrije dagen per jaar had met mijn werk? Ik geloof niet dat ik daar nou heel blij van zou worden. En vind het ook gek dat je verwacht dat iemand dus 3 dagen voor jouw belangrijke dag vrij houd. Voor de bruid en gom is die dag belangrijk, voor hechte vrienden vind ik het leuk voor ze, maar meer ook niet..

Dat ook. Ik werk in het onderwijs en ik zou al niet eens 3 dagen vrij krijgen voor een bruiloft, zeker niet van een vriendin.

**Geplaatst**: 14-03-16 15:02

Re: Is de vriendschap over?

Geplaatst: 14-03-16 15:02

Tja, misschien was de bruiloft vrijdag/zaterdag/zondag? Maar echt niet kunnen is anders dan niet willen natuurlijk.

Nomineer dit bericht ×