Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-02-16 21:47

Geplaatst: 11-02-16 21:47

_Nancy schreef:
SheeNegro schreef:
Is het al geen optie om het op zijn werk bespreekbaar te maken om terug maximum 40 uren te werken, of zelfs minder tot hij zich terug goed voelt. Ik zou hem blijven steunen, zonder jezelf te verliezen. Volgens mij zou hij voor jou hetzelfde doen. En dan vooral opnieuw genieten van het leven.

Sterkte meid.

Hij vindt zijn werk erg leuk en belangrijk, hij heeft ook een belangrijke functie.
Hij werkt graag, dus hij vindt het niet erg om 50-60 uur per week te maken.

Ik steun hem ook zoveel mogelijk, maar ik vind het ook heel moeilijk.
Want ik wil mij zelf ook niet uit het oog verliezen of volledig wegcijferen, dat is absoluut niet gezond.

We moeten gewoon eer opnieuw beginnen, maar of dat wel kan..

Ik hoor wel heel erg veel hij vindt.. Maar wat wil jij? Wat vind jij belangrijk? Wat voel je? Wat denk je?

**Geplaatst**: 11-02-16 21:47

Geplaatst: 11-02-16 21:47

SETEFURII schreef:
Dit is misschien wel erg kort door de bocht, maar ik ben van mening dat als je relatie advies moet inwinnen op een forum, dat je beter niet kan gaan trouwen. (En er misschien beter een punt achter zet.)

En hier ben ik het eigenlijk wel mee eens.
Sorry maar wat een onvolwassen vent zeg! Die moet inderdaad terug thuis onder moeders vleugels gaan wonen tot zijn pensioen. Als mijn man zulke dingen tegen mij zou zeggen, kon hij momentelijk zijn koffers pakken. Als hij niet verder kan kijken dan een litteken.. Helemaal geen trouwmateriaal..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 21:50

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 21:50

missverynice schreef:
In alle relaties komen wel eens ruzies voor. Als ik je verhaal zo lees zijn jullie nog lang niet toe aan de volgende stap. Doordat jullie allebei veel werken en jij daarnaast nog een studie volgtvraag ik me af of jullie nog wel genoeg tijd met elkaar doorbrengen? Als jullie iets dwars zit moet je daarover met elkaar communiceren. Uiteraard is het vervelend dat je vriend tegen een depressie aan zit en het enige wat je hierin kan betekenen is hem steunen, al kan ik me goed voorstellen dat dit zwaar kan zijn. Dit mag nog geen reden voor je vriend zijn om jouw zo te behandelen. Ik zou als ik jouw was nog eens goed over deze relatie nadenken en denken wat jij graag wilt.

Alles wat ik zeg wordt nu inderdaad zwaarder opgepakt dan voorheen.

Veel tijd hebben we nu deze weken niet samen, omdat ik om 5 uur thuis komt en hij om 7 uur naar bed gaat. Dus dat is ook een probleem, dat heb ik ook gezegd.
Straks als het 'normaal' wordt, zal dit ook veranderen hoop ik.

@Veseosunce, ik wil een goede relatie, welke ik ook had voordat dit allemaal boven water kwam.
Ik voel me nu een beetje raar, ene keer denk ik dat ik een eind ga maken aan de relatie, de andere keer wil ik meer dan ooit er voor vechten. Dit is bij hem ook gaande nu.

Ik wil niet meegesleurd worden in zijn put, dus daar moet ik voor waken.
Dat is wel lastig.

**Geplaatst**: 11-02-16 21:55

Geplaatst: 11-02-16 21:55

Ah wat klote zeg.

Jullie staan niet echt op het zelfde level. Dat hoeft geen probleem te zijn natuurlijk maar hier zijn wel wat scheurtjes. Fundamentele scheurtjes.

Ik vind het wel schokkend dat je zo veel hebt opgegeven. Denk aan jezelf. Zeker nu! Ik lees alleen maar wat hij vindt. Maar dat maakt helemaal niks uit. Het gaat om jezelf! Je bent het waard.

**Geplaatst**: 11-02-16 21:55

Geplaatst: 11-02-16 21:55

_Nancy schreef:
SETEFURII schreef:
Dit is misschien wel erg kort door de bocht, maar ik ben van mening dat als je relatie advies moet inwinnen op een forum, dat je beter niet kan gaan trouwen. (En er misschien beter een punt achter zet.)

Erg kort door de bocht ja, want je leest duidelijk niet erg goed.

Ik wil mijn ei kwijt en de bruiloft is ook helemaal van de baan.

Als het enkel om te ventileren is kan ik er nog inkomen. Ik weet dat je bruiloft van de baan is,ik wou alleen bevestigen dat dit een goede keuze is. Jammer van de felle reactie. Veel succes nog alleszins.

**Geplaatst**: 11-02-16 21:57

Geplaatst: 11-02-16 21:57

Heel goed dat je jezelf niet mee laat slepen in zijn negativiteit.

En als hij graag een gesmeerd broodje wil, dan vraagt hij dat aan zn moeder.

**Geplaatst**: 11-02-16 21:57

Geplaatst: 11-02-16 21:57

Sterkte TS, ik herken een klein beetje het gevoel wat hier boven komt. Het enige wat jij je vriend kan geven is het advies om hulp te zoeken, want jij bent niet een hulpverlener voor hem en dat moet je ook nooit, maar dan ook nooit worden (of blijven). Je bent zijn vriendin/verloofde, dat moet hij zich ook beseffen maar jij net zo goed. Niet meer hem helpen, niet meer voor hem denken, laat hem nu eerst zichzelf maar leren kennen en gaan nadenken over zijn gedrag en daden. Dat is heel erg belangrijk, anders blijft hij altijd vastklampen. Geef hem dat advies en kies even een moment voor jezelf. Misschien een idee om af te spreken om dingen op te schrijven zodra jullie de neiging krijgen contact op te nemen in die periode, dat je naderhand elkaars gevoelens/emoties kan lezen. Praten is dan wel het belangrijkste, niet iedereen kan even goed verwoorden wat hij/zij voelt.

Ik wens jullie beide veel sterkte, en een knuffel voor jou TS. Ook aan jezelf denken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 21:58

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 21:58

Roos_M schreef:
Ah wat klote zeg.

Jullie staan niet echt op het zelfde level. Dat hoeft geen probleem te zijn natuurlijk maar hier zijn wel wat scheurtjes. Fundamentele scheurtjes.

Ik vind het wel schokkend dat je zo veel hebt opgegeven. Denk aan jezelf. Zeker nu! Ik lees alleen maar wat hij vindt. Maar dat maakt helemaal niks uit. Het gaat om jezelf! Je bent het waard.

Dingen die ik op heb gegeven zijn wel dingen waar ik wel achter sta.. Omdat dat voor onze relatie is en ik dat dat waard vind.
Maar het mes snijdt aan twee kanten(?), dus hij mag ook wel eens wat doen toch?

**Geplaatst**: 11-02-16 21:59

Geplaatst: 11-02-16 21:59

TS over een hoop kan ik niet meepraten maar één ding wil ik je wel op het hart drukken;
die opmerking over een litteken kan écht niet. Ik heb ook zo'n litteken, en de eerste reactie daarover van je vriend zou moeten zijn 'ik ben bang dat ik je kwijt raak'. Niet 'ik ben bang dat ik je niet meer aantrekkelijk vind.'
Ik vind het slim dat de trouwplannen even van de baan zijn want er ligt eerst nog een behoorlijk zware operatie in de weg; zowel lichamelijk als mentaal is dat heel pittig voor zowel jou als hem!

Hier heeft het de relatie sterker gemaakt en dat doet het iedere dag nog steeds en dat moet mijn inziens ook; het hoort absoluut niet zo af te breken om de door jouw genoemde redenen. Cijfer jezelf alsjeblieft niet weg meis!

**Geplaatst**: 11-02-16 21:59

Geplaatst: 11-02-16 21:59

Als jullie er bijde voor willen vechten, is het dan geen idee om gezamelijk een therapeut te zoeken.
Mijn zwager is ook depressief en wilde niets, tot zijn vrouw zei dat ze gezamelijk hulp gingen zoeken. Het kan zijn dat jij leert hoe om te gaan met zijn buien en hij zijn gedrag en depressie onder ogen ziet.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 22:00

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 22:00

Knudd schreef:
Sterkte TS, ik herken een klein beetje het gevoel wat hier boven komt. Het enige wat jij je vriend kan geven is het advies om hulp te zoeken, want jij bent niet een hulpverlener voor hem en dat moet je ook nooit, maar dan ook nooit worden (of blijven). Je bent zijn vriendin/verloofde, dat moet hij zich ook beseffen maar jij net zo goed. Niet meer hem helpen, niet meer voor hem denken, laat hem nu eerst zichzelf maar leren kennen en gaan nadenken over zijn gedrag en daden. Dat is heel erg belangrijk, anders blijft hij altijd vastklampen. Geef hem dat advies en kies even een moment voor jezelf. Misschien een idee om af te spreken om dingen op te schrijven zodra jullie de neiging krijgen contact op te nemen in die periode, dat je naderhand elkaars gevoelens/emoties kan lezen. Praten is dan wel het belangrijkste, niet iedereen kan even goed verwoorden wat hij/zij voelt.

Ik wens jullie beide veel sterkte, en een knuffel voor jou TS. Ook aan jezelf denken.

Ik heb ook tegen hem gezegd dat ik geen therapeut ben, dat ik ook niet alles weet.
En dat ik ook gevoelens heb en er een grens is bij mij.

Hij zit nu diep in de put en ik weet niet wat ik kan doen om hem daar uit te krijgen, behalve dus leuke activiteiten gaan doen en veel praten.
Maar ik heb ook 'liefde' nodig en bevestiging (ik ben immers vrouw :o?

), welke ik nu helemaal niet krijg.

Collega van mij zei dat het misschien goed is om de huisarts te bellen om te vragen wat ik kan doen om hem te helpen, zonder mijzelf kwijt te raken.

Gezamenlijk naar een therapeut gaan heb ik nog niet aangeboden, dat zou ook mogelijk zijn!
Ik hoop alleen dat hij ervoor open staat, maar ik ben er bang voor..

**Geplaatst**: 11-02-16 22:04

Geplaatst: 11-02-16 22:04

Is het realistisch om van hem nu die liefde en bevestiging van hem te krijgen? Ik denk dat hij nu zo met zichzelf in de knoop zit dat ie dit niet kan geven.

Realiseer je wel dat dit niet met een leuk weekendje samen weg uit de wereld is.

Edit: Als hij niet aan zichzelf wil werken, hoe wil hij dan aan de relatie gaan werken?

**Geplaatst**: 11-02-16 22:05

Geplaatst: 11-02-16 22:05

Je weet zeker dat je nu met hem verder wilt?
Geef het dan de tijd. Wie weet komen jullie er samen uit.

**Geplaatst**: 11-02-16 22:05

Geplaatst: 11-02-16 22:05

Ik heb in exact dezelfde situatie gezeten als jij. Alleen trok ik de rem erop voor de bruiloft omdat ik een onderbuik gevoel had, ik ben blij dat ik daar naar geluisterd heb. Ik heb in mei 2012 mijn relatie verbroken, een paar dagen later bleek ik zwanger, veel (uiteindelijk loze) beloftes gehad en het zou allemaal beter worden maar als iemand zo is, is hij zo. Mijn ex was erg ouderwets, eten moest klaar staan, boterhammetje voor werk en koffie ook. Zijn voorkeur was dat ik ook thuis zou komen te zitten om voor het kind te zorgen. Ik heb hier altijd nee tegen gezegd want hij is volwassen en kan dat zelf, ik ben heel zorgzaam maar wel met een grens. Ook ik kreeg dezelfde dingen naar mijn hoofd.

Daarnaast kreeg ik hele erge striemen op mijn buik, echte diepe scheuren van de zwangersschap en mijn toen bijna-hubbie keek niet meer naar mij om en was alleen maar op zijn werk. Werk was nr 1 en toen ik ook nog open geritst werd van links naar rechts werd ik nog onzekerder. Dingen die beloofd waren kwam hij niet na dus ik heb eerst de bruiloft afgeblazen, mijn onderbuik gevoel zei absoluut "begin er niet aan" Was maar goed ook want 6 maanden later stond ik met een 4 maanden oude baby op straat. precies een jaar later nadat ik het uit maakte. Ook ik heb enorm getwijfeld.

Ik ben van mening dat je moet knokken voor iets maar als het niet wil dan moet je je niet schamen om de handdoek in de ring te gooien. Dit is alweer bijna 3 jaar geleden en de beste keuze die ik ooit heb gemaakt. Ik zie mijn ex nog omdat ik een zoontje heb samen met hem maar mijn nieuwe vriend heeft me laten zien hoe mannen kunnen zijn en dat mijn relatie absoluut niet normaal was. Mijn ex heeft me ook best verpest, mijn huidige vriend mocht niet naar mijn buik kijken want ik sloeg mijn handen er altijd voor want ik ben enorm onzeker erdoor geworden, mijn vriend duwde mijn handen weg en zei dat ik niet zo gek moest doen, ik ben namelijk mooi zoals ik ben. Voor het eerst in jaren weet ik hoe het wel kan en hoort te zijn en hoe het is om gerespecteerd te worden en daarnaast: geven en nemen. Mijn ex was altijd ikke ikke ikke.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 22:06

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 22:06

Veseosunce, nu niet erg realistisch denk ik, maar toch hoop ik daar ergens op. Dit weekend zal zeker niet alles oplossen, daar ben ik mij van bewust, het zal wel een stap zijn in, hopelijk, de goede richting.

Yvette, ik weet nu niets echt zeker helaas.. Zoals ik al zei; het ene moment ben ik er klaar mee, het andere moment absoluut niet..

**Geplaatst**: 11-02-16 22:08

Geplaatst: 11-02-16 22:08

... ik vind het ook wel beetje verontrustend dat het antwoord op "Wat WIL jij?", "een goede relatie" is... wat betekend dat? en is dat het enige wat jij uit het leven wil? En... weet je wel zeker dat jouw kijk op een GOEDE relatie dezelfde als die van je vriend?

Iemand die echt depressief is help je trouwens niet met leuke activiteiten. En alleen maar praten met je partner is ook meestal niet voldoende... en belast je als partner ook teveel... daarvoor zijn therapeuten uitgevonden. Je vriend moet aan zichzelf werken jij niet aan je vriend :Y)

**Geplaatst**: 11-02-16 22:09

Geplaatst: 11-02-16 22:09

Eerlijk? Als het nu al zo gaat, de relatie is nog erg jong en zeker met zijn instelling, dan gaat dat alleen maar erger worden.

Ik zit in een extremere variant van zo'n relatie, inmiddels 10 jaar en met een kind en kan je alleen maar meegeven dat je nu nog makkelijk weg kan en wat beters kan vinden. Je moet het over de grote lijnen eens zijn in een relatie. Ik bleef ook water bij de wijn doen en dat hou je niet eeuwig vol. Kies voor jezelf.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 22:10

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 22:10

Friemel, bedankt voor je verhaal.
Ik herken veel van wat je zegt, ook ik schaam mij nu wel eens voor mijn lichaam.
Mijn vriend is heel erg anti-dik, om het zomaar te noemen. Dus ik ben daar ook best wel bang voor, om dat te worden

Dat hij mij mooi vindt hoor ik vrijwel niet, daar moet ik zelf om vragen, dan zegt ie het wel.
Hij is niet erg complimenteus.
Zelf ben ik dat ook niet altijd hoor.

Ik ben heel blij voor je dat je nu de juiste man voor jouw hebt gevonden!

Gelukkig is mijn huidige vriend niet zo strikt met dat ouderwetse, maar ik snap je punt.

**Geplaatst**: 11-02-16 22:12

Geplaatst: 11-02-16 22:12

Evelijn schreef:
... ik vind het ook wel beetje verontrustend dat het antwoord op "Wat WIL jij?", "een goede relatie" is... wat betekend dat? en is dat het enige wat jij uit het leven wil? En... weet je wel zeker dat jouw kijk op een GOEDE relatie dezelfde als die van je vriend?

Iemand die echt depressief is help je trouwens niet met leuke activiteiten. En alleen maar praten met je partner is ook meestal niet voldoende... en belast je als partner ook teveel... daarvoor zijn therapeuten uitgevonden. Je vriend moet aan zichzelf werken jij niet aan je vriend

Je slaat de spijker op z'n kop, Evelijn.

Ben het ermee eens dat het verontrustend klinkt. Wat is een goede relatie? Hoe zie je dat voor je? Hoe ziet je vriend dat voor zich.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 22:13

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 22:13

Evelijn schreef:
... ik vind het ook wel beetje verontrustend dat het antwoord op "Wat WIL jij?", "een goede relatie" is... wat betekend dat? en is dat het enige wat jij uit het leven wil? En... weet je wel zeker dat jouw kijk op een GOEDE relatie dezelfde als die van je vriend?

Iemand die echt depressief is help je trouwens niet met leuke activiteiten. En alleen maar praten met je partner is ook meestal niet voldoende... en belast je als partner ook teveel... daarvoor zijn therapeuten uitgevonden. Je vriend moet aan zichzelf werken jij niet aan je vriend

Ben ik helemaal met je eens.
Ik heb nog nooit in zo'n situatie gezeten, dus ik weet niet goed hoe ik moet handelen en wat dat goede manier is.
Loslaten lijkt mij ook niet goed, dat wil ik ook niet.

Een goede relatie lijkt mij een relatie waarin je elkaar respecteert, dat je geeft en neemt, dat je elkaar complimentjes kan geven, dat je leuke dingen onderneemt, dat je af en toe ruzie maakt/discussieert over bepaalde dingen.

Tja, heel lastig inderdaad.. Wat is nu een goede relatie.. Zoiets denk ik..

Ik weet niet hoe hij dat voor zich ziet, dat heb ik hem niet gevraagd.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 22:18

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 22:18

Als ik kijk op websites van therapeuten, dan heb ik daar eigenlijk best wel 'zin in'.
Ik denk namelijk wel dat dat ons ook kan helpen, om elkaar beter te begrijpen en de problemen goed bespreekbaar te maken enzo.

Ik hoop alleen dat hij er ook voor open staat..

**Geplaatst**: 11-02-16 22:22

Re: Relatie hangt aan een zijden draadje..

Geplaatst: 11-02-16 22:22

Ik denk dat jij eerst weer eens aan jezelf moet gaan denken. Lekker wekelijks paardrijden, een weekendje weg met een vriendin. Gewoon even erachter komen dat je meer bent dan "de partner van".
Wellicht kun je daarna ook weer helder nadenken over je relatie.

**Geplaatst**: 11-02-16 22:24

Geplaatst: 11-02-16 22:24

_Nancy schreef:
Als ik kijk op websites van therapeuten, dan heb ik daar eigenlijk best wel 'zin in'.
Ik denk namelijk wel dat dat ons ook kan helpen, om elkaar beter te begrijpen en de problemen goed bespreekbaar te maken enzo.

Ik hoop alleen dat hij er ook voor open staat..

Als hij daar niet voor open staat, zou ik sowieso achter je oren gaan krabben, want dat betekend dus dat hij geen hulp wilt zoeken. Voor zichzelf niet, zoals je eerder zei, maar dus ook niet voor de relatie. En als hij er niet voor open staat omdat hij niet het idee heeft dat therapie helpt, zou ik maar eens aan hem gaan vragen hoe hij het dan wél wilt aanpakken en denkt wat dan wél helpt. En of hij het niet gewoon wilt proberen, al doet hij het voor jou, jij bestaat namelijk ook nog.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 22:26

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 22:26

Freggle_Edge schreef:
Ik denk dat jij eerst weer eens aan jezelf moet gaan denken. Lekker wekelijks paardrijden, een weekendje weg met een vriendin. Gewoon even erachter komen dat je meer bent dan "de partner van".
Wellicht kun je daarna ook weer helder nadenken over je relatie.

Wekelijks paardrijden wordt lastig zonder (verzorg)paard.
Hoewel ik het nog wel eens mis, maar zo weinig tijd heb.

Met vriendinnen op stap is inderdaad iets waar ik meer tijd in wil investeren. Mijn vrienden zijn dan wel op 1 hand te tellen, maar goed :')

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 22:26

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 22:26

Suliko schreef:
_Nancy schreef:
Als ik kijk op websites van therapeuten, dan heb ik daar eigenlijk best wel 'zin in'.
Ik denk namelijk wel dat dat ons ook kan helpen, om elkaar beter te begrijpen en de problemen goed bespreekbaar te maken enzo.

Ik hoop alleen dat hij er ook voor open staat..

Als hij daar niet voor open staat, zou ik sowieso achter je oren gaan krabben, want dat betekend dus dat hij geen hulp wilt zoeken. Voor zichzelf niet, zoals je eerder zei, maar dus ook niet voor de relatie. En als hij er niet voor open staat omdat hij niet het idee heeft dat therapie helpt, zou ik maar eens aan hem gaan vragen hoe hij het dan wél wilt aanpakken en denkt wat dan wél helpt. En of hij het niet gewoon wilt proberen, al doet hij het voor jou, jij bestaat namelijk ook nog.

Dat denk ik ook, dit zou hij toch wel voor mij over moeten hebben?

Ik hoop het,, ik ga het morgen in ieder geval met hem bespreken in de auto.

Nomineer dit bericht ×