Tivoli schreef:Ohmy,ik dacht dat ik de enige was met dit soort rare dingen!
Iets niet weggooien omdat het zo zielig is voor dat iets herken ik! En nee,ik ben geen hoarder
Kleine doosjes,potjes en blikjes zijn lief,ookal past er niets in. Grote,handige doosjes zijn lomp en niet leuk.
Auto's zijn standaard een jongen of een meisje en natuurlijk lief,boosaardig of wanhopig.
Ik hoor ook in dat ene nummer zo'n mooi donker geluid.
Ik heb een tic om elke keer als ik op het strand geweest ben,een schelp mee te nemen naar huis. Ik weet van elke schelp wanneer ik op het strand was.,met wie en wanneer,rozenschelpjes zijn lief,kokkels zijn oke.
Mijn scooter heet Lilly en ik praat tegen de maan alsof hij altijd met me meekijkt
ik.ben.niet.alleen!!!!

ik had (en nu nog steeds soms) dat altijd met boterhamzakjes.
Vond het zielig om ze weg te gooien omdat ik ze dan helemaal alleen in die prullenbak in de trein/station/etc. achterliet.
Wat resulteerde in een handtas vol zooi om thuis vervolgens alles wel weg te gooien. Maar dan in 1x, dan waren ze iig niet alleen.

Ik heb me altijd zo'n creep gevoeld haha.
Ook lichte/redelijk last van dwanghandelingen.
Niet zo erg als in dat programma of dat het mensen opvalt ofzo, maar ik betrap mezelf er heel vaak op haha.



maar dit heb ik al van kinds af aan hahaha.