piezze schreef:Maakt niet zoveel uit. Net waar jij je goed bij voelt. Elk kind is weer anders en.je kan niet stellen dat een kind dat alleen familie ziet een bangerd is of wordt. Een ander kind wordt juist weer angstiger misschien omdat het al jong in het diepe gegooid wordt.
Dat is vaak ook gewoon het karakter. Hier twee meiden die tot hun 2,5 jaar alleen bij opa en oma zijn geweest als oppas. Met 2,5 jaar gingen ze beide 2 ochtenden naar de PSZ en met hun 4 jaar naar de basisschool.
Ondanks dat dit bij beide hetzelfde was, heeft mijn oudste altijd moeite gehad met afscheid nemen. Het eerste half jaar moest ze vaak huilen bij het afscheid nemen op de PSZ en later op de basisschool hetzelfde. Nu is ze nog steeds terughoudend bij nieuwe dingen.
Mijn jongste heeft nooit gehuild en ging fluitend naar zowel de PSZ als basisschool. Nu is het nog steeds een kind dat zich vol ergens in stort zonder bang of onzeker te zijn.




Tja of dat anders had geweest als je al vroeg geleerd had dat het elders ook heel fijn kon zijn...wie zal het zeggen? 