Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-01-16 10:00

Geplaatst door de TopicStarter : 03-01-16 10:00

cissy: ik ga eens kijken wat dit juist is.

En idd als ik gewoon met 1 hand rij is de pijn en even wel. Had haar perfect geleerd te stoppen en voorruit te gaan op stem. En het is dat niet alleen, als ik dat zadel omhoog moet krijgen of de hoeven moet uitkuisen is het ook een opgave. En het verzorgpaard waar ik vorig jaar op reed en nog steeds mag van alles met doen, staat momenteel enkel op een stal, je kan ze meenemen naar buiten maar er is geen piste.

**Geplaatst**: 03-01-16 10:12

Geplaatst: 03-01-16 10:12

Wat vervelend meid! Gelukkig heb je al veel tips meegekregen. Ben je al eens bij een osteophaat/chiropracter geweest voor je schouder?
Ik had begin vorig jaar hetzelfde als de quote in mijn post(vandaar dat ik hem erbij zet, ook als tip voor de poster) ontzettend last van mijn rug als ik ging rijden, die dan nog zeker wel een paar dagen door bleef zeuren. Daarnaast werd mijn rechterbeen doof als ik in mijn zadel zat en had ik last van mijn nek/schoudergebied wat aan bleef houden. Pijnlijk genoeg om d'r pijnstillers voor te slikken. Een stalgenootje stuurde mij toen naar de chiropracter. Daar eenmaal gekomen bleek ik verschrikkelijk scheef te zijn en dat ging ik compenseren door nog schever te gaan staan en mijzelf vast te zetten. Nu beetje bij beetje een jaar verder kan ik pijnvrij rijden. Hoewel ik nog wel eens in de vier weken langs ga.

_Alarm_wlkp schreef:
Ik heb ook een tijd geaccepteerd dat het paardrijden gedaan zou zijn.
Ik had ook heel veel chronische pijn in rug, krachtverlies en gevoelloosheid in mijn rechterarm en krachtverlies in mijn linkerbeen.

Ik had geen balans niet meer en voelde mij echt een beginneling en zat m'n paarden in de weg..
Aangezien deze klachten er altijd zullen zijn ben ik gestopt met paardrijden en miste het echt.
Uiteindelijk toch terug begonnen van 0 af en ben de eerste weken echt al jankend aan het rijden geweest.
Maar de pijn is zo goed als weg, heb mijn balans terug en beetje bij beetje kom ik terug op mijn 'niveau'.

Ik kamp ook aardig met depressies, burn-out's,... en paardrijden is mijn uitlaatklep.
Dus snap heel goed wat jij bedoeld, ik zit nu met een chronisch ziek paard en heb verder niets meer staan om te rijden dus nu terug bij af.

**Geplaatst**: 03-01-16 10:30

Geplaatst: 03-01-16 10:30

http://stichtingb12tekort.nl/vitamine-b ... en-hebben/

Ik heb in september te horen gekregen dat ik MS heb. Na aanleiding van het lezen van deze site heb ik mijn Bloed laten controleren. Ik blijk ook een te lage b12 te hebben (huisarts en ziekenhuis hebben dit nooit onderzocht het was op eigen initiatief). Ik ben begonnen met smelttableten en injecties. Hoe ik voel nu en 3 maanden geleden is niet te beschrijven, maar het komt hierop neer ik krijg langzaam maar zeker mijn leven weer terug krijg. Ik kan weer paardrijden, fietsen en wandelen zonder stok.

**Geplaatst**: 03-01-16 10:47

Geplaatst: 03-01-16 10:47

Gefeliciteerd je bent zwanger!!!
Is het niet wijs je eerst te richten op je toekomstige kindje? Zo'n zwangerschap en bevallen houd je ook nog wel ff zoet.

**Geplaatst**: 03-01-16 14:26

Geplaatst: 03-01-16 14:26

Nog gefeliciteerd met je zwangerschap Madeliefje!
Inderdaad eerst daar maar van genieten en mee bezig houden. Volgend jaar maar kijken hoe het met je schouder staat, een jaar vliegt voorbij.. Je moet ieder geval niets gaan forceren.

Little_Gift schreef:
De mensen die hier spreken over rijden met één hand hebben duidelijk nog nooit zware schouderproblemen gehad... een schouder gebruik je sowieso bij alles in het rijden, de stoten en schokken die je lichaam moet incasseren doen net de schouderpijn oplaaien, niet het bewegen van de teugel.

Dit inderdaad.. de schokken doen het meeste zeer, het heeft niks met een teugel vasthouden te maken. je rijdt tenslotte niet op armkracht.

En dan hebben we het nog niet eens over alle dingen die bij de paarden erbij komen: poetsen, tuig tillen, opzadelen, uitmesten.. Zowat alle bewegingen boven de 90 graden, gewicht etc zijn gewoon niet te doen met heftige schouder problemen.
En wat Madeliefje zelf al zegt, te lang in een houding zitten, kou, stress of spanning (die je ook onbewust gaat oplopen als je weer een op een paard stapt. 'Wat als je er weer naast komt te liggen en weer op die schouder terecht komt, ben je nog verder van huis' gedachte alleen al) .. en het trekt inderdaad door naar je nek.
Of wat moonfish13 zegt, zelfs als je opstaat voel jij je schouder. Bij mij doet het al zeer als ik normaal op de bank zit. -O-

En als je eigenwijs wel doorzet dan lig je achteraf dagen plat van de pijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-01-16 15:24

Geplaatst door de TopicStarter : 03-01-16 15:24

Echt het doet heel goed al die steun

!!!!

Als de kleine er is, gaat het idd een hele verandering zijn en zal ik mij waarschijnlijk veel meer kunnen bezig houden. Hoop alleen dat ik hem goed lang ga kunnen vasthouden, maar heb al zo'n kussens die extra ondersteunen. En zo'n draagdoek zie ik ook helemaal zitten

.
De specialisten zeiden ook dat nu mijn spieren/pezen juist wat losser zijn, dus nu zou het iets beter moeten zijn. Dat belooft voor erna vrees ik wel een beetje.

@ cynn: het klopt helemaal wat je zegt, alleen jammer dat veel mensen dat niet begrijpen dat je het niet kan. Mijn ouders komen er nog steeds met af, neem een pijnstiller en het is over

! Al een geluk dat mijn vriend super lief is en begripvol (hij mag de werken hier in huis nu ook alleen doen jammer genoeg). En daarbovenop wil hij mij altijd masseren als ik weer eens verkrampt ben, wat toch ook wel wat helpt! Vorige week kon ik het toch even niet laten om wat te snoeien, wel leuk op het moment maar achteraf dan mag je het wel bekopen.

b12 kan ik deze maand eens laten testen. Moet toch weer een bloedafname laten doen dan!

**Geplaatst**: 03-01-16 22:18

Re: aanvaarden dat je niet meer kan paardrijden

Geplaatst: 03-01-16 22:18

Gefeliciteerd met je zwangerschap!

Ik kan helaas aardig met je mee praten. Ik ben ook chronisch depressief (dysthyme stoornis ) en ook veel lichamelijke klachten. Vorig jaar hebben we afscheid moeten nemen van onze 2 honden, omdat ik de zorg niet meer aan kon. Het extra schoonmaken in huis en het uitlaten ging ook niet meer. Hierna heb ik besloten om het paardrijden weer op te pakken, maar 1x in de week op een manege is voor mij geen optie. Dan blijf ik problemen met mijn spieren houden.
Eind februari heb ik van mijn man weer een eigen paardje gekregen. Psychisch doet me dit enorm goed, lichamelijk is het zwaar maar door het regelmatig rijden werden mijn spieren weer sterker en kreeg ik minder klachten. Alleen de paddock uitmesten is erg zwaar voor mij, maar dat doet mijn man vaak.
Het rijden ging steeds beter, totdat ik erachter kwam dat ik onverwachts zwanger was. Ik ben helemaal gestopt met rijden, omdat ik geen heel makkelijk paard heb.
En lichamelijk vlieg ik weer achteruit. Ik kan haar bijna niet meer longeren, want ik kan niet zo lang staan /lopen. Erg frustrerend.
Gelukkig heb ik een fijne bijrijdster gevonden en na de bevalling hoop ik het snel weer op te kunnen pakken.
Mijn andere hobby is ook tuinieren, dus dat wordt straks in het voorjaar ook weer lastig.

Krijg je wel begeleiding voor je depressie tijdens je zwangerschap? Dat is wel erg belangrijk namelijk.

**Geplaatst**: 03-01-16 22:34

Geplaatst: 03-01-16 22:34

Allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap! Hier ook sinds een jaar gestopt met paardrijden

. Heb aan de lopende band fistels/onstoken zweetklieren in mn lies. Het werd door in het zadel te zitten alleen maar erger. Vind het echt heel jammer, en snap je helemaal. Ik heb me er onderhand maar bij neergelegd, het is toch niet anders (al blijft het kriebelen om weer eens lekker een ritje te maken)

**Geplaatst**: 03-01-16 22:39

Geplaatst: 03-01-16 22:39

Little_Gift schreef:
De mensen die hier spreken over rijden met één hand hebben duidelijk nog nooit zware schouderproblemen gehad... een schouder gebruik je sowieso bij alles in het rijden, de stoten en schokken die je lichaam moet incasseren doen net de schouderpijn oplaaien, niet het bewegen van de teugel...

Ik ben nu zelf 6 maanden op de sukkel met een schouderletsel na een ongeval in juni en sinds 3 weken geopereerd en heb nog zeker 6 maanden voor de boeg, dit is dus ook al die tijd niet rijden... en ondanks dat ik het in het begin wel geprobeerd heb en ik een merrie heb die ik zelfs zonder gebruik van handen en teugels kan rijden, ontdek je dan pas dondersgoed dat de schouder net heel belangrijk is in het ganse paardrij - proces en je deze niet kunt ontzien eens op het paard, ook al gebruik je geen armen noch teugels...

En ik ben niet kleinzerig, met spierscheuren, verrokken enkelbanden, gekneusde rug, gebarsten pols enz reed ik lekker koppig door met mijn paard... echter, eens de schouder kapot gaat is dat geen optie meer en ja ik heb het meermaals geprobeerd de eerste maanden...

Sterkte Madeliefje !

Ik heb meer als 20 jaar geleden een indeukingsfractuur van 2 ruggenwervels opgelopen en ben ondanks dat toch in de zorg gaan werken. Om mijn rug te sparen, hef ik op nek en schouders. Helaas voor mij, ben ik ook nog eens verbrand toen ik 9 maand was en is mijn rechter schouder volledig littekenweefsel, inclusief verklevingen en contracturen. Dus hoezo, die met 1 hand rijden hebben geen schouder en nekproblemen? Ik kan al jaren niets meer boven mijn hoofd doen, zonder nadien een erge migraine te hebben en toch reed ik tot mijn paard ziek werd, met 1 hand en ik heb hier echt geen doetje lopen.

**Geplaatst**: 03-01-16 23:53

Re: aanvaarden dat je niet meer kan paardrijden

Geplaatst: 03-01-16 23:53

Je bent verbrand op je rechterschouder en hebt verklevingen en littekenweefsel... dat is nog absoluut niet te vergelijken met gewricht in de schouder zélf die kapot is.... kun je absoluut nergens mee vergelijken!

**Geplaatst**: 03-01-16 23:59

Geplaatst: 03-01-16 23:59

Little_Gift schreef:
Je bent verbrand op je rechterschouder en hebt verklevingen en littekenweefsel... dat is nog absoluut niet te vergelijken met gewricht in de schouder zélf die kapot is.... kun je absoluut nergens mee vergelijken!

Meid, ik denk dat jij niet weet waar je over spreekt, als je mijn situatie bedoeld. Ik ben niet eens pijnvrij onder zware pijnmedicatie, ik zou eigenlijk zelfs mijn job niet meer mogen doen en volgens mijn arts heb ik voor mijn schouder recht op invaliditeit, wat ook door mijn kinésist bevestigd wordt. Ik minimaliseer nergens ook maar een gezondheids probleem van een ander, waar haal jij het lef vandaan om dat van een ander te minamiliseren? Leef maar eens een dag met mijn pijn, je zou wel anders piepen.

**Geplaatst**: 04-01-16 00:10

Geplaatst: 04-01-16 00:10

Ik denk dat zij juist het idee had dat jij met jóuw post precies datzelfde deed bij de vorige poster.

Die schreef dat als je ernstige schouderklachten hebt in je gewrichten je ook niet met 1 hand kunt rijden omdat de schokken/het evenwichtsbewaren teveel pijn doen, met als voorbeeld dat zijzelf niet meer kan rijden van de pijn.
Waarop jij schrijft dat jij met verbrijzelde wervels en brandwonden en de overtreffende trap van pijn al járen toch gewoon door hebt gewerkt en gereden op ook zeker geen makkelijk paard, dus dat je met een schouderprobleem ook prima met 1 hand kunt rijden.

Ik heb geen idee hoe je het bedoelde, maar het kwam op mij eerlijk gezegd ook zo over, alsof je jouw situatie vergelijkt met die van anderen en concludeert dat als zelfs jij met zóveel problemen toch nog kan rijden, alle anderen die 'slechts een schouderprobleem hebben dat ook moeten kunnen.

Ik denk dat jouw laatste opmerking hierbij erg zinvol is: je kunt nooit voelen wat de ander voelt, dus doe ook geen uitspraken over waar die persoon wel of geen last van mag hebben of wat hij/zij nog wel of niet zou moeten kunnen doen.
Maar dat neemt niet weg dat algemene uitspraken wel gedaan kunnen worden: ik dacht ook dat als je schouderklachten had je gewoon met de andere hand zou kunnen rijden. Maar als ik de berichten lees van de ervaringsdeskundigen, dan snap ik nu ook dat rijden bij een groot deel van schouderklachten gewoon niet mogelijk is.
Blijkbaar heb jij - ondanks al je lichamelijke problemen - dan toch geluk gehad dat je nog zo lang hebt kunnen rijden.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 04-01-16 00:19, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 04-01-16 00:15

Geplaatst: 04-01-16 00:15

xyzutu2 schreef:
Ik denk dat zij juist het idee had dat jij met jóuw post precies datzelfde deed bij de vorige poster. Die schreef dat als je ernstige schouderklachten hebt in je gewrichten je ook niet met een hand kunt rijden omdat de schokken/het evenwichtsbewaren teveel pijn doen. Waarop jij schrijft dat jij met verbrijzelde wervels en brandwond járen gewoon door hebt gewerkt en gereden op ook zeker geen makkelijk paard dus dat je prima met 1 hand kunt rijden.

Ik heb geen idee hoe je het bedoelde, maar zo kwam het ook op mij over.

Euh momentje, zij zei dat alleen mensen zonder schouder problemen kunnen rijden met 1 hand, want dat mensen met echte schouderproblemen dat niet kunnen. Aangezien ik al eerder de tip gaf om met 1 hand te rijden, gaf ik gewoon aan dat er wel mensen met schouderpijn zijn die op die manier kunnen rijden. Daar is helemaal niets denegrerend naar anderen toe aan. Het kan zijn dat de TS zo wel kan rijden, het kan ook zijn van niet, haar lichaam, zij moet het zelf voelen wat voor haar kan of niet.
En het is niet aan ander ander om te zeggen dat mensen die het wel kunnen geen ernstige pijn hebben.

**Geplaatst**: 04-01-16 00:21

Geplaatst: 04-01-16 00:21

Ik heb zelf een schouderblessure gehad met zenuwpijn. De wei mesten kon ik niet altijd onderuit komen maar paard verzorgen en rijden (lees vooral stappen) heb ik wel gedaan. Ik had een ligt zadel met lange singelstoten zodat ik de singel kom vast maken en reed met hackemore.
Door de menueel/osteopaat en fysiotherapie ben ik er gelukkig weer van af gekomen! Soms verschuiven mijn wervels weer en krijg ik weer klachten en zenuwpijn. Dan is het weer tijd om extra op mijn houding te letten en rust te nemen. Paardrijden was juist een aanraden van mijn therapeut omdat je dan juist een goede gezonde houding moet aannemen.

Er zijn zo veel verschillende schouderproblemen en pijnen, het is dus helemaal niet raar dat mensen met tips komen zoals het met een hand rijden.
Volgens mij wordt er alleen maar meegedacht met ts voor mogelijke oplossingen.

Ts, geniet van je zwangerschap! Ik hoop voor je dat je je snel weer goed voelt en weer kan genieten van het leven

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-01-16 16:22

Geplaatst door de TopicStarter : 05-01-16 16:22

voor diegene die ook niet meer kunnen rijden!

Na mijn zwangerschap kan ik weer onderzoeken doen en hopelijk vinden ze dan een juiste oplossing voor mijn probleem, als die nog te vinden is.

Vanavond start ik een cursus van 2 maand elke week mindfulness. Hopelijk neemt dit wat de stress weg en zo ook de pijn aan mijn schouder, nek die van stress komt. Zou ook al een hulp zijn!

**Geplaatst**: 05-01-16 17:57

Re: aanvaarden dat je niet meer kan paardrijden

Geplaatst: 05-01-16 17:57

Super idee! Ik doe ook iedere week mindfulness yoga!

**Geplaatst**: 21-01-16 10:28

Geplaatst: 21-01-16 10:28

Hoe gaat het nu met je? En hoe bevalt de mindfulness?

Nomineer dit bericht ×