Ik herken het wel en ben dubbel zo oud als jij. Ik vind het ook moeilijk om terug te denken aan dingen van vroeger die 'voorbij' zijn. Zo kan ik helemaal tranen in mijn ogen krijgen als ik Telekids (met Carlo en Irene) via YouTube terugkijk omdat het mij doet denken aan mijn jeugd vroeger en hoe ik me toen voelde. En wie er toen nog waren en aan de school en de vriendinnen die ik toen had. Aan een onbezorgde tijd die achteraf gezien toch heel gelukkig was. En dat is voorbij en komt nooit meer terug. Ik vind dat soms ook moeilijk. Ik probeer maar steeds te denken dat het mooi is dat die herinneringen er nog zijn en dat ik in staat ben om 'te voelen'. Ik ben nu een ander persoon dan vroeger en leef een heel ander leven.
Misschien is het de tijd van het jaar?

Nee serieus, probeer er de positieve kanten van te zien. Geweldig dat je dat hebt mogen meemaken en neem het mee naar je leven van nu. Je leeft nu en maakt je eigen toekomst. Als je naar het verleden kijkt sta je met je rug naar de toekomst.
