Bokt.nl

**Geplaatst**: 25-11-15 20:46

Re: Een relatie, maar toch eenzaam

Geplaatst: 25-11-15 20:46

Ik ben veel alleen geweest ivm werk van ex man. Van avonden alleen tot weken alleen thuis in het weekend en moe. Zelf ben ik niet fit en kan dus niet overal heengaan. Maar heb me eigenlijk zelden echt eenzaam gevoelt.

Je zult toch vooral jezelf moeten vermaken als hij er niet is. Onderneem dingen in je eentje, maar nog veel belangrijker doe ook dingen samen als jullie er allebei wel zijn. Plan desnoods regelmatig ene dag of paar dagen waarin je tijd voor elkaar neemt zonder afleiding. Kan best zijnals jullie dan echt goed contact hebben je je minder eenzaam voelt op de momenten dat hij er niet is.

**Geplaatst**: 25-11-15 20:56

Geplaatst: 25-11-15 20:56

Echt belangrijk hoor, om jezelf te kunnen vermaken (en tuurlijk is het logisch dat je je vriend/partner soms gewoon even mist, dat bedoel ik niet), kan altijd onverwachts van pas komen als je bijvoorbeeld ooit single wordt. Eigenlijk een soort basisvaardigheid.

**Geplaatst**: 25-11-15 21:16

Re: Een relatie, maar toch eenzaam

Geplaatst: 25-11-15 21:16

Ik ken je gevoel, gewoon de behoefte aan een beetje fysiek contact, gevoel van warmte en geborgenheid.

Mijn vriend werkt in ploegendienst dus de ene week zien we elkaar wel en doen we samen koken en de paarden de andere week zie ik hem 4,5 dag niet wakker. Ik ben dan al weg als hij wakker wordt en ik slaap als hij thuis komt.
Ik moet altijd even twee avonden wennen en dan zit ik in mijn eigen ritme. Vind het fijn samen maar vind het ook fijn om dingen lekker op mijn manier te doen. na de bouwvak van verplicht 4weken

ben ik echt blij als ik weer even lekker alleen op de bank kan hangen.

Denk dat het gewoon een kwestie van wennen en accepteren is en wie weet wordt het anders in de toekomst. Ik ken ook geen specialisten met een werkweek van 40 uur maar ken er wel die een groot deel van de avonden in ieder geval wel samen eten en naar bed gaan.

**Geplaatst**: 25-11-15 21:21

Geplaatst: 25-11-15 21:21

Bedenk jezelf eens dat je vriend een aanvulling op je leven is en niet andersom

Ik heb met mijn vorige (en tevens eerste) vriend de fout gemaakt dat ik teveel aan hem hing en mn leven om onze relatie heen plande. Met als gevolg dat ik me echt beroerd en verloren gevoeld heb toen het uit ging.

Heb toen ook besloten dat ik een tijdje alleen wilde zijn, zorgen dat ik het zonder vriend ook leuk had en daarna pas eraan gaan denken of en hoe ik een vriend in mijn verdere leven zou kunnen plannen

**Geplaatst**: 25-11-15 21:23

Geplaatst: 25-11-15 21:23

Ik herken mij hier heel erg in ja! Mijn vriend werkt in de tuinbouw/loonwerk en maakt daardoor hele lange dagen, 80-100 uur per week is meer regel als uitzondering. Het heeft natuurlijk voordelen zoals meer salaris maar ik zie hem weinig en mis hem veel. Ik eet hoogstens 1x in de week samen 's avonds maar meestal eet ik alleen. Alleen op zondag eten we 2-3x per dag samen. Ik ben ook nog eens verhuisd voor hem, zo'n 120 km van mijn oude woonplaats dus familie en vrienden zie ik weinig daar moet ik een hele dag voor uit trekken. Het went nooit helemaal, ik kan ook nooit de uren af tellen tot ie thuis komt want hij weet zelf ook nooit niet hoe laat die klaar. Ik kan mezelf redelijk goed vermaken maar vooral 's avonds vind ik het saai als ie er niet is.

**Geplaatst**: 25-11-15 21:28

Geplaatst: 25-11-15 21:28

Ik herken me er niet in.
Ik ben 13,5 jaar met iemand samen geweest die zijn werk ver weg had en die ik door de week zelfs vaak niet zag. Maar ik had mijn paarden en die stonden in pensionstalling. Daar ging ik elke avond naartoe. Ik zag daar volop mensen. Ik was dus nooit alleen.

Ik denk dat je je heil dus ergens anders moet zoeken dan bij je vriend, die het nu een tijd lang gewoon nog heel druk heeft.

**Geplaatst**: 25-11-15 21:32

Re: Een relatie, maar toch eenzaam

Geplaatst: 25-11-15 21:32

Mijn man is de hele week van huis, vind het eigenlijk wel lekker. Ben zelf de hele dag aan het werk en dan savonds lekker rustig thuis..

**Geplaatst**: 25-11-15 21:48

Re: Een relatie, maar toch eenzaam

Geplaatst: 25-11-15 21:48

Ik herken dit wel

Mijn vriend gaat vaak de deur uit voordat ik uit bed kom (nou maak ik er ook wel een sport van om echt tot op het allerlaatste moment te blijven liggen, haha) en is vaak rond 8/9 uur thuis. Dagen van meer dan 12 uur dus, hoewel het ook wel eens voorkomt dat hij pas rond 11 uur of juist al rond 7 uur thuis is. Ik werk fulltime (werk veel over, dus rond de 50 uur per week) en heb hele leuke collega's maar die zie ik buiten het werk eigenlijk niet, terwijl hij na het werk vaak nog iets gaat drinken met zijn collega's. Voor mij is het grote punt vooral dat ik in Engeland woon en ik dus niet even bij een goede vriendin of m'n moeder langs kan of zo, dat maakt het helaas een stuk eenzamer!

Maar ik moet zeggen dat ik het tegenwoordig ook wel lekker vind hoor... Ik ga 3-4 keer per week naar de sportschool, doe het huishouden, kruip lekker op de bank met een kop thee en de tv aan (kan ik tenminste zelf beslissen wat ik wil kijken

) of kook uitgebreid. Ik kan me op zich heel goed zelf vermaken, maar toch voelde ik me in het begin hetzelfde als jij. Is bij mij eigenlijk vanzelf over gegaan

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-11-15 21:53

Geplaatst door de TopicStarter : 25-11-15 21:53

LindyH schreef:
Heb je wel een tijdje op jezelf gewoond? Als het goed is heb je niemand anders nodig om je te vermaken of om je 'whole' te voelen. Dat lijkt me toch wel een vaardigheid om te ontwikkelen in plaats van af te laten hangen van een relatie.

Het is imo niet echt een kwestie van een hobby zoeken. Het is een bepaalde mindset die je jezelf aan moet leren. Je kunt je eenzaamheid niet blijven opvullen met bezigheden. Dat is alleen maar symptoombestrijding. Je moet zorgen dat je gewoon lekker alleen kunt zijn. Gewoon in je eentje op de bank, en daarvan genieten.

Ik heb inderdaad eigenlijk nooit echt op mezelf gewoond realiseer ik me net! Ik had al een relatie toen ik op kamers zat met een andere jongen, en we zijn toen eigenlijk gewoon samen op kamers gegaan. Daarvoor heb ik altijd thuis gewoond bij mijn ouders dus ik ben het ook niet gewend om alleen te zijn. Het voelt soms nog steeds vreemd voor mij dat ik met mijn huidige man zo weinig rekening moet houden omdat hij toch nooit thuis is.

phormicola schreef:
Ruilen?

Ik zou lekker gaan sporten ofzo, ik kan 1001 dingen bedenken om te gaan doen! Misschien heb je altijd al 'dat ene' willen proberen? Wat dat dan ook is? Lekker de tijd om jezelf te ontplooien

Deal!

LufPony schreef:
Ik heb dit ook heel erg.. misschien omdat ik nooit op mezelf heb gewoond, nog studeer wel werk maar vaker alleen thuis zit. Heb wel twee katten maar kan me soms zo nutteloos voelen.. wanneer geen vrienden vrij zijn, het slecht weer is oid.. vroeger bij m'n ouders ging ik tekenen oid. Maar kan me soms helemaal nergens toe zetten..

Dat nutteloos voelen omschrijft het gevoel inderdaad volledig ! Ik voel me dan geheel incompleet en overbodig, echt erg vervelend.

karuna schreef:
Je zult toch vooral jezelf moeten vermaken als hij er niet is. Onderneem dingen in je eentje, maar nog veel belangrijker doe ook dingen samen als jullie er allebei wel zijn. Plan desnoods regelmatig ene dag of paar dagen waarin je tijd voor elkaar neemt zonder afleiding. Kan best zijnals jullie dan echt goed contact hebben je je minder eenzaam voelt op de momenten dat hij er niet is.

Dat doen we op zich wel! We proberen maandelijks 1 of 2 dagen in te plannen (ik werk zelf ook best veel + specialisatie opleiding + paard + vrienden) waarin we gewoon quality time met elkaar doorbrengen, maar dat lijkt het gemis niet weg te nemen.

Mariloulou schreef:
Ik ken je gevoel, gewoon de behoefte aan een beetje fysiek contact, gevoel van warmte en geborgenheid.

Mijn vriend werkt in ploegendienst dus de ene week zien we elkaar wel en doen we samen koken en de paarden de andere week zie ik hem 4,5 dag niet wakker. Ik ben dan al weg als hij wakker wordt en ik slaap als hij thuis komt.
Ik moet altijd even twee avonden wennen en dan zit ik in mijn eigen ritme. Vind het fijn samen maar vind het ook fijn om dingen lekker op mijn manier te doen. na de bouwvak van verplicht 4weken ben ik echt blij als ik weer even lekker alleen op de bank kan hangen.

Denk dat het gewoon een kwestie van wennen en accepteren is en wie weet wordt het anders in de toekomst. Ik ken ook geen specialisten met een werkweek van 40 uur maar ken er wel die een groot deel van de avonden in ieder geval wel samen eten en naar bed gaan.

Jij omschrijft het gevoel ook perfect!

Ik mis het samen eten inderdaad ook heel erg, als ik alleen ben dan eet ik maar even voor tv met de laptop erbij, als we samen eten eten we aan tafel, gezellig met een glaasje wijn.

**Geplaatst**: 25-11-15 21:54

Geplaatst: 25-11-15 21:54

Ayasha schreef:
Hij is je partner niet je bezigheidstherapie.

Hier moest ik heel hard om lachen maar het klopt wel :')

Mijn vriend is ondernemer en rondt tegelijkertijd zijn opleiding af. Eigenlijk altijd aan het werk. Ik vermaak me met mijn eigen werk, opleiding, paard, sportschool, vriendinnen...
Plan avondjes samen, lekker uiteten, filmpje kijken, ergens heen met z'n tweetjes, volgens mij doen jullie dat ook?
Je vriend moet een aanvulling zijn op je leven, niet je leven an sich.

En ik snap het wel hoor. Soms heb ik verschrikkelijk veel zin om even te knuffelen en is hij nog bezig met administratie. Maargoed, in zijn armen in slaap vallen maakt het daarna wel goed :')

Nomineer dit bericht ×