Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-11-15 22:38

Geplaatst: 10-11-15 22:38

Jeetje wat erg voor je.. :(:)

Ik herken wel wat je zegt hoor. Veel mensen leven gewoon voor zichzelf.

Ik heb het zelf ook keer gehad. Ik was toen langs de weg van mijn paard gevallen. Paard liep los
en ik lag op de grond (was op t asfalt gevallen en had echt pijn, kon even niet opstaan). Was
echt zo bizar... Er zijn toen ook heel wat mensen langsgefietst en gereden en iedereen ging heel
erg kijken/staren maar ze zeiden/deden niets! Echt zo onwerkelijk als je daar ligt.

Het ergste was nog dat er uiteindelijk 1 auto stopte, raampje open en zei; gaat het?
En ik zei; nou.. nee eigenlijk niet zo erg. Hij zei alleen: "O" en het raampje ging weer dicht en diegene reed
snel weg! :oo

Ik heb zelf na een paar minuten liggen mijn paard gepakt en ben naar huis gelopen (45 minuten).
Onderweg was er ook niemand die iets zei of vroeg. (ik liep langs de weg en was vies/nat en duidelijk
gevallen).

Sinds die tijd ben ik heel erg op gaan letten of mensen hulp nodig hadden

Ik was er nooit zo bewust
mee bezig maar sindsdien echt heel erg. In de supermarkt, op straat, op 't werk enz.

**Geplaatst**: 10-11-15 22:39

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 10-11-15 22:39

Wat vreselijk voor je, hoop dat het goed met je gaat :(:)

**Geplaatst**: 10-11-15 22:45

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 10-11-15 22:45

Echt belachelijk! Ik zou je zeker geholpen hebben.

Tijd geleden met gladheid reden wij door de wijk hier en dacht ik in mijn ooghoek te zien dat iemand net viel. Meteen teruggereden en bleek inderdaad een oude meneer te zijn gevallen. Overeind geholpen en gelukkig viel het mee. Kan me niet voorstellen dat je niet reageert als je zoiets ziet.

**Geplaatst**: 10-11-15 22:56

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 10-11-15 22:56

Hier ook hoor, met de fiets op fietspad langs een (drukke) dorpsweg. Zat klem met mijn voet dus kwam niet 1,2,3 overeind.
Niemand stopte. En het toppunt? Een voetganger liep voorbij met een kleuter aan de hand "kijk dat meisje heeft pijn"...

Oh, de mensheid is soms zo walgelijk :')

**Geplaatst**: 10-11-15 23:02

Geplaatst: 10-11-15 23:02

Bystander effect..

Ik herken het wel van enkele jaren terug. Ik liep met een grote rij mensen van het ov naar school. Naast ons vallen twee fietsers -> niemand uit de rij mensen gaat erop af.

Toen ik zelf langs de weg viel door een botsing met een andere fietser en alleen hij hielp. Geen auto, wandelaar of fietser stopte.. ken ik het gevoel ook. En dat was dan nog met iets kleins.

Maar iemand op een spoorwegovergang laten liggen :oo

Dan kun je toch niet doorlopen :oo

Zelf let ik nu ook extra op of anderen hulp nodig hebben. 1 persoon van een menigte moet toch het verschil kunnen maken

**Geplaatst**: 10-11-15 23:03

Geplaatst: 10-11-15 23:03

Dat is schrikken!

Ik zou geen moment twijfelen als ik iemand onder uit zie gaan. Jammer dat er mensen bestaan die dat wel doen.

Ben je al een beetje van de schrik bekomen?

**Geplaatst**: 10-11-15 23:16

Geplaatst: 10-11-15 23:16

Hier trouwens nog een video die het bystander effect wel duidelijk weergeeft:

TS, hopelijk ben je wat van de schrik bekomen en ben je morgen niet al te stijf

Die naderende trein is wel erg heftig :(:)

*geeft mega grote knuffel*

**Geplaatst**: 10-11-15 23:24

Geplaatst: 10-11-15 23:24

Ik was waarschijnlijk wel op je afgerend, had je met fiets en al van het spoor getrokken en mn trein uitgezwaaid.

Egoïsten tegenwoordig, heb ik gelukkig niet meegemaakt, maar ik reis elke dag met de trein en blijf bang van spoorweg oversteek punten, al reis ik al drie jaar lang met de trein...

**Geplaatst**: 10-11-15 23:29

Geplaatst: 10-11-15 23:29

Als iemand valt, stop ik en vraag of het gaat. Desnoods help ik degene recht. Tijd geleden viel iemand in mijn straat met de fiets Door de regen, ik ben gestopt en vroeg of het ging, samen met nog iemand anders. Vrouw zei dat het ging en dat ik mocht doorrijden. Heb dit dan ook gedaan (was ook al wat laat vertrokken), maar gevoel zat me toch niet goed.

Op nieuwjaarsdag dit jaar vertrokken we naar de familie. Rijden de straat uit en komen een hond tegen met fe leiband aan. Deze proberen te lokken met eten, eigen hond maar deze was te bang. Zijn er nog een tijd achter gereden en ondertussen naar de politie gebeld. Krijg ik als antwoord: 'ja mevrouw, als gij die hond niet te pakken krijgt, wij ook niet.' Was helemaal verbaasd...

**Geplaatst**: 10-11-15 23:31

Geplaatst: 10-11-15 23:31

Heb het zelf drie keer meegemaakt dat ik in de bak aan het rijden was en er iemand op het fietspad een rotsmak maakte. Gelukkig voor die mensen was er dan al iemand bij om te helpen voordat ik zelf goed en wel doorhad waar die knal vandaan kwam. Er zijn nog best wel lieve mensen op de wereld.

Wel een keer een jochie frontaal tegen een paaltje zien knallen met fiets en al. Maakte een pracht van een salto erbij ook. Tja, dan stop ik wel even om te vragen of het gaat want het zag er echt rot uit. Gelukkig was alles nog heel bij het ventje, zelfs de fiets deed het nog. Had het wel enorm met hem te doen, hij was zich echt een bult geschrokken...
Kan me wel voorstellen dat mensen het zo eng vinden dat ze niet weten wat ze er mee aan moeten en daarom maar doorlopen en van dat omstander effect heb ik ook wel gehoord, maar zelf zou ik het niet kunnen. Ik wil het liefst wel heel hard wegrennen, want ik vind dat soort dingen ook doodeng maar als ik dan bedenk wat ik zou willen wat iemand deed als het mij zou overkomen dan maakt dat wel dat ik dan toch maar even check of het wel gaat.

Maar goed, heb het ook van huis uit meegekregen, dat behulpzame. Ik heb mijn moeder ook meer dan eens mensen van de weg zien rapen en dan kregen ze er nog een plant of een kip bij ook als ze net van de markt vandaan kwam. :')

Nou heb ik zelden of nooit planten of kippen bij me maar in geval van nood kun je altijd nog een mooie pandapleister krijgen.

Maar je zult daar maar liggen bij zo'n overweg, zeg, goh, wat moet dat ontzettend eng geweest zijn... :(:)

**Geplaatst**: 10-11-15 23:33

Geplaatst: 10-11-15 23:33

tesseke schreef:
Als iemand valt, stop ik en vraag of het gaat. Desnoods help ik degene recht. Tijd geleden viel iemand in mijn straat met de fiets Door de regen, ik ben gestopt en vroeg of het ging, samen met nog iemand anders. Vrouw zei dat het ging en dat ik mocht doorrijden. Heb dit dan ook gedaan (was ook al wat laat vertrokken), maar gevoel zat me toch niet goed.

Op nieuwjaarsdag dit jaar vertrokken we naar de familie. Rijden de straat uit en komen een hond tegen met fe leiband aan. Deze proberen te lokken met eten, eigen hond maar deze was te bang. Zijn er nog een tijd achter gereden en ondertussen naar de politie gebeld. Krijg ik als antwoord: 'ja mevrouw, als gij die hond niet te pakken krijgt, wij ook niet.' Was helemaal verbaasd...

Serieus?
Dankuwel politiie-_-

Laatst zat ik bij mijn vader in de auto, en zagen we een meisje fietsen waarvan de fiets veeuuul te groot was. Stoppen we voor mijn oma's huis, zitten even te niksen als mijn vader opeens schreeuwt: "En daar gaat ze!" terwijl hij de auto uit vliegt en naar het meisje toe rent die ik net een salto door de lucht zie maken.

Meisje had een schaafplek op haar wang en is na een paar minuten met de fiets aan de hand naar huis gelopen.

**Geplaatst**: 10-11-15 23:42

Geplaatst: 10-11-15 23:42

chantalnadia schreef:
tesseke schreef:

Op nieuwjaarsdag dit jaar vertrokken we naar de familie. Rijden de straat uit en komen een hond tegen met fe leiband aan. Deze proberen te lokken met eten, eigen hond maar deze was te bang. Zijn er nog een tijd achter gereden en ondertussen naar de politie gebeld. Krijg ik als antwoord: 'ja mevrouw, als gij die hond niet te pakken krijgt, wij ook niet.' Was helemaal verbaasd...

Serieus?
Dankuwel politiie-_-

Helaas wel ja :-( paar minuten laten waren we de hond zelf ook kwijt geraakt. Was nog helemaal verontwaardigd toen ik bij de familiale aan kwam.

Zeker met de hele situatie, begin december was hier in het straat iemand gestorven die ook nog een hondje had, maar verder niemand meer. Ambulance en politie gaat kijken, en hondje ontsnapt Door de politie... Ze zijn er toen wel even achteraan gegaan, hadden hem bijna kunnen vangen maar hondje beet uit angst (in hoek gedreven Door 2 vreemden). Uiteindelijk is het beestje gaan lopen. Ik heb er nog enkele weken achter gezocht en eten blijven geven, tot hij een week niet meer kwam eten. Heb er helaas niets meer van gehoord..

**Geplaatst**: 10-11-15 23:55

Geplaatst: 10-11-15 23:55

Ik verbaas me er ook over dat je niet even helpt als je denkt dat die persoon hulp nodig heeft. Op school zitten wij wel eens buiten met ons groepje zeg maar, vorige zomer zag ik een meisje die in haar eentje bij de ingang van de school stond te huilen, ik was de enigste die opperde om even naar haar toe te gaan om te vragen hoe het ging terwijl er echt zo rond de 20 andere mensen ook buiten zitten en haar gezien hadden. Bleek het dus dat ze buitengesloten werd en dat ze niet heel veel zelfvertrouwen had omdat ze niemand in haar klas kende. Nou die hebben we dus even bij ons groepje gezet hebben we wat te drinken en te eten aangeboden, we hebben even gepraat en nu loopt ze toch met vriendinnetjes die zij gemaakt heeft door de school. En van de week ook al wij wonen naast een chinees en ik was net naar een snackbar gegaan om wat eten voor thuis te halen omdat mijn ouders weg waren, zie ik opeens een man uit de auto stappen met moeite, dus ik wacht even en zie dat hij niet de stoep op kan omdat hij zo mank liep, even gevraagd of hij hulp nodig had en of het ging. Maak je zo'n mens ook weer vrolijk, uiteindelijk hoefde hij geen hulp maar alsnog als je zoiets ziet dan ga je gewoon helpen toch? Of ik ben gewoon een abnormaal mens ofzoiets.

**Geplaatst**: 11-11-15 00:02

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 11-11-15 00:02

Ik ben een jaar geleden onderuit gegaan met mijn fiets, een man kwam naar me toe en vroeg hoe het ging en of ik hulp nodig had. Hij heeft mijn fiets voor me neergezet en gelukkig moest ik zelf alleen maar lachen. Was een domme val, gelukkig niet bezeerd.

Ze bestaan nog wel gelukkig.

**Geplaatst**: 11-11-15 00:12

Geplaatst: 11-11-15 00:12

Mij verbaasd het eigenlijk helemaal niet. Denk dat veel mensen er wel vanuit gaan dat een ander wel gaat helpen. Wat ook vaak wel typisch is dat iedereen die hier reageert wel zou gaan helpen. Terwijl ik persoonlijk wel heel benieuwd ben naar de mensen die niet helpen. Waarom ze dat niet doen. Geen tijd is een zeer slecht excuus, duurt hooguit 2 minuten om iemand overeind te helpen. En als het ernstiger is dan lijkt het me des te belangrijker om ze te helpen.

**Geplaatst**: 11-11-15 00:27

Geplaatst: 11-11-15 00:27

Jeetje meen je niet wat enorm asociaal... En dan als de trein over je heen Was geraasd zielig gaan lopen doen. Ja heb het zien gebeuren maar kon niks doen.

Laatst Was ik in Amsterdam en toen zat er een meisje heel wazig tegen een lantaarnpaal.
Dus ik liep naar haar toe of alles wel ging.
Iedereen liep gewoon door maar je kon gewoon zien dat het niet goed ging.
Dus ik vroeg wat er Was. Maar ze verstond mij niet.
Dus ik in het engels gevraagd, dat begreep ze wel.
Ze Was suïcidaal kwam uit Zweden wist niet waar ze heen moest. Haar vriendin Had haar gedumpt en ze had drugs gebruikt.
Ik haar gezegd dat ze moest zeggen dat ze haar op moesten komen halen.
Ze leek heel uitgedroogd.
Dus ik heb haar water gegeven op het station.
En gezegd dat ze suiker moest nemen dus cola ofz dan gaat die wazigheid weg.
Ze Is uiteindelijk opgehaald en haar vrienden waren mij dankbaar. Dit omdat ik bij haar Was gebleven terwijl zij kwamen en voor haar Had gezorgd.

Het Is maar een kleine om je over iemand te ontfermen. Maar voor een ander kan het zo veel betekenen.

**Geplaatst**: 11-11-15 00:33

Geplaatst: 11-11-15 00:33

Wat erg voor je! Wat een schrik ook pff. Je hebt echt wel pech gehad dan dat wij er indd niet waren, net als de bokkers voor me help ik ook en stop ik ook voor van alles! Ik hoop dat als ik s wat heb, er ook lieve attente mensen in de buurt zijn

groetjes deess

**Geplaatst**: 11-11-15 00:38

Geplaatst: 11-11-15 00:38

Zo dat is schrikken, zeker als de belletjes al gaan rinkelen.

Ik heb een maand geleden een flinke klap gemaakt met mijn scooter (stoepje, paaltje, lancering). Direct waren er meerdere mensen bij terwijl het geen hele grote weg was. Er was gelijk reuring, mensen overlegden, de ambulance werd gebeld, mijn vriend werd gebeld, het verkeer werd geregeld, ik kreeg een deken over me heen en iemand had bij de huisartsenpost aangebeld die 20 meter verderop was dus mijn huisarts kwam ook direct, mijn scooter werd aan de kant gezet, politie werd te woord gestaan en er bleef continue iemand gehurkt bij mij zitten waardoor ik rustig bleef liggen. Echt zo super attent en lief, dus het kan ook anders. btw ik heb wel een gebroken voet overgehouden aan de val.

**Geplaatst**: 11-11-15 00:42

Geplaatst: 11-11-15 00:42

Wat zijn mensen over het algemeen walgelijke wezens... bah gewoon iemand op het spoor laten liggen, en doorlopen. Je had wel doodgereden kunnen worden.
Ik krijg van dat filmpje ook echt kokend bloed.
Moet zeggen dat dat niet helpen wel een groot frustratiepunt van me is. Ik fiets elke dag 40 km en heb de afgelopen jaren zoveel mensen opgeraapt, ambulances gebeld, iemand uit de sloot gehaal, (en iedereens fietst voorbij en niemand helpt)menig schaap weer op zn poten gezet als er weer eens op zn rug lag.Totdat ik opeen dag door een auto onderuit getikt werd en ik dus ook klem lag onder mn zware elektrische fiets en niemand hielp en auto die me onderuit reed ook gewoon wegreed. Heb toen zo staan janken van woede en frustratie. Had echt zoiets van ik help ook nooit iemand meer, maar goed zo zit ik gelukkig niet in elkaar. Plus dat ik ook altijd alles zie, weer niet of het mijn zorg achtergrond is, maar ik heb echt een radar voor mensen in de problemen. En dat is niet altijd handig als je haast hebt.

het helpt trouwens vaak wel om mensen actief aan te spreken, van ze je me overeind willen helpen enz enz, dan worden de meeste toch 'wakker'

**Geplaatst**: 11-11-15 00:47

Geplaatst: 11-11-15 00:47

Tigra_ schreef:
Mij verbaasd het eigenlijk helemaal niet. Denk dat veel mensen er wel vanuit gaan dat een ander wel gaat helpen. Wat ook vaak wel typisch is dat iedereen die hier reageert wel zou gaan helpen. Terwijl ik persoonlijk wel heel benieuwd ben naar de mensen die niet helpen. Waarom ze dat niet doen. Geen tijd is een zeer slecht excuus, duurt hooguit 2 minuten om iemand overeind te helpen. En als het ernstiger is dan lijkt het me des te belangrijker om ze te helpen.

Ik verbaas me er sowieso over dat mensen vinden dat het niet hun verplichting is om iets te doen.
Viel me vooral bij de Dierenambulance op, dat gaat dan niet om mensen maar om dieren maar hoe vaak ik het zinnetje 'nee hoor ik ga er verder niks mee doen, ik heb gebeld dus ik heb mijn plicht gedaan!' Gehoord heb als ik mensen vroeg of ze bijv een vogel in een doosje wilden zetten of bij het aangereden dier wilden blijven tot we er waren is ongelofelijk. Hoezo je hebt gebeld dus je hebt je best gedaan? 'Wij' zijn ook allemaal vrijwilligers, zitten er ook in onze vrije tijd en mogen het oplossen als er iets aan de hand is dus een belletje kan ik niet zien als je best doen als dat betekend dat dat het enige is waar zo'n dier op kan rekenen.

**Geplaatst**: 11-11-15 00:52

Geplaatst: 11-11-15 00:52

1x gehad dat er iemand al behoorlijk ongecoördineerd aan kwam fietsen, op 5m van me onderuit kletterde maar dat m'n Rottweiler compleet door het lint ging.
Die ga ik dan ook niet helpen want dan had 'ie gaatjes gehad.

Meneer werd nog pissig ook en probeerde me te dwingen ondanks dat ik aangaf met een agressieve hond te lopen, maar toen ik de lijn heel rustig iets (lees: paar cm, dus nog lang niet in de buurt van die man) liet vieren en de hond weer flipte bond 'ie ook gelijk in.

Overigens deed die hond normaal niet zo, waardoor ik ook gelijk alert werd bij die man want als die hond zo flipte was er wat aan de hand.

Normaal als ik iemand zou zien vallen ofzo dan help ik wel of blijf iig even in de gaten houden of het wel goed gaat.

**Geplaatst**: 11-11-15 00:57

Geplaatst: 11-11-15 00:57

Ik vind het ook verschrikkelijk als niemand helpt, ik geloof deels wel in het groeps verhaal maar heb zelf ervaringen dat het ook anders kan zijn helaas.

Ik ben een jaar of twee terug van een paard gevallen toen ik over een dijk richting het IJsselmeer hier in de omgeving reed toen we bij het strandje ( strandje zat vol met mensen die van de avondzon genoten was nog erg warm toen) kwamen schrok mijn paard van jawel.. the plastic bagg of doom. Ik hing er toen half naast, tot er een meisje die mee was te paard dacht in volle galo leuk achter mijn paard aan te rennen om hem als een cowboy te stoppen .. dus niet. Mijn paard geheel in paniek ik vloog er dus behoorlijk hard af en tot overmaat van ramp ging paard op een of andere manier bovenop me staan ( op mijn hoofd, maag, bovenarm en onderbeen) Ik lag dus op de grond 1 vrouw van de dertig man is gelijk naar me toe gerend en heeft me plat op de grond gehouden, haar man heeft hun piknick kleed over me heen gelegd en ze hadden een ambulance gebeld, ik hoorde andere mensen lachen '' haha vliegt ze zo van die knol'' .. terwijl ik daar dus nog lag, met de ambulance opgehaald en paar nachtjes in ziekenhuiis door gebracht met een open gebarste bovenarm, zware kneuzingen in mijn maag en darmen ( geluk gehad dat het geen bloeding was) En verder een verbrijzelde cap en enorme blauwe plekken.

Dus van de minimaal 40 man die er waren.. zijn er twee mij komen helpen terwijl mijn paard toen dus ook nog rond rende die heeft het meisje van het andere paard uiteindelijk onhandig kunnen vangen ... te triest voor woorden soms, ik hoop dat er altijd mensen zoals in dit topic blijven bestaan die wel zouden helpen, net als ikzelf. ( van de week nog met nieuwe kloffie in de blubber gelegen , liep een verdwaast vrouwtje wie zeker wist dat haar kat onder de auto zat, lol bleek dus niet haar kat maar voelde goed om te helpen)

**Geplaatst**: 11-11-15 00:58

Geplaatst: 11-11-15 00:58

Maar je zegt wel ,niemand helpt.Maar je bent een jonge meid die valt en niet bewusteloos.Dus kan ik me voorstellen dat mensen denken die staat zelf wel op.En anders kan je toch om hulp vragen?
Als er iemand voorbij loopt is een simpele vraag ,kan u me helpen ik kan krijg me fiets niet getild , zo gesteld.En ik durf te wedden dat iedereen je dan helpt

Ik vind het tegenwoordig wel een zeur maatschappij hoor,of er word weer te veel met iemand bemoeit.Of er word weer te weinig hulp geboden het lijkt wel of het nooit niet goed is.

**Geplaatst**: 11-11-15 01:12

Geplaatst: 11-11-15 01:12

beatje schreef:
Maar je zegt wel ,niemand helpt.Maar je bent een jonge meid die valt en niet bewusteloos.Dus kan ik me voorstellen dat mensen denken die staat zelf wel op.En anders kan je toch om hulp vragen?
Als er iemand voorbij loopt is een simpele vraag ,kan u me helpen ik kan krijg me fiets niet getild , zo gesteld.En ik durf te wedden dat iedereen je dan helpt

Ik vind het tegenwoordig wel een zeur maatschappij hoor,of er word weer te veel met iemand bemoeit.Of er word weer te weinig hulp geboden het lijkt wel of het nooit niet goed is.

Iemand die op een spoorwegovergang valt, vlak voordat de trein komt en blijft liggen onder de fiets, lijkt me toch echt wel duidelijk aan hulp toe. -O-

Valt me vies tegen dat mensen botweg erlangs fietsen terwijl er duidelijk niemand helpt.

**Geplaatst**: 11-11-15 01:32

Geplaatst: 11-11-15 01:32

Jeetje iemand op een spoorweg laten liggen dat is toch wel heel ziek :(:)

De filmpjes vind ik best schokend trouwens. Zeker het eerste filmpje waar de man duidelijk om hulp vraagt en iedereen loopt gewoon door. Wat moet er gebeuren voordat iemand helpt en je hebt geen duur pak aan?

Ikzelf ben een jaartje of 10 geleden over de kop gevlogen op de fiets (hoe toepasselijk op het topic dat nu loopt, over paardenpoep want er was markt). Verder geen idee hoe het gebeurde maar ik eindigde met mijn hoofd op de rand van de stoep. Ik was buiten bewustzijn en er lag een plas bloed rond mijn hoofd. Wat ben ik dankbaar dat er veel mensen waren die deze kleine hummel hielpen.
Ik wist niet wat er gebeurd was maar ik herinner me dat er een vrouw naast me zat die eerst neutrale vragen vroeg. Verder stonden er wat mensen omheen te kijken. En deze mevrouw heeft mijn moeder gebeld wie mij heeft opgehaald en met me naar het ziekenhuis is gegaan.
Visboer op de hoek zag het gebeuren, die vroeg nog maanden hoe het met me ging. Mijn mond of überhaupt mijn hoofd kon ik bijna niet bewegen dus ik leefde op soep en kabeljauw in het begin

Hij wist het gelijk als mijn moeder binnen kwam.

Ook een x met de scooter onderuit gegleden, niet hard, maar toch geschrokken. Een aankomende fietser hielp me overeind en vroeg of alles okay met me was. Ze was nog even bij me gebleven en nadat ik haar op het hart had gedrukt dat alles echt in orde was ging ze weer verder.

Daarentegen ben ik op vakantie hard onderuit gegaan op een marmeren trap in het hotel. Ontzettend blij dat mijn vriendinnen er waren. Hard op mijn rug gevallen, kon een poosje niet ademen en voelde mijn benen niet meer. Met tranen zat ik daar op de trap en de meiden wisten niet goed wat ze moesten doen (allemaal rond de 20 en geen medische achtergrond oid.) Personeel liep gewoon een paar keer op en af de trap kijken hoe ik daar zat. De meiden hebben me overeind geholpen en samen terug naar boven "gelopen". Ze hield de man aan en vroeg om ijs. Deze kwam hij redelijk vlug brengen, hij vroeg toen of alles okay was waarop mijn vriendin pisnijdig "nee, dat zie je toch wel" antwoorde. Hierna liep de beste man gewoon weg...
Ik heb er niks ernstigs aan over gehouden om een enorme zwelling + zwart/blauwe plek voor een paar weken. Maar voor hetzelfde geld lag ik daar wel met een gebroken rug.. Vind dit toch wel bij je verantwoordelijkheid horen als je in een hotel werkt.

Nu moet ik bekennen dat ik soms wel bij de aso's hoor. (Wacht op heel bokt die over me heen komt). Als ik echt haast heb en ik zie dat iemand anders er naar toe gaat dan fiets ik gerust door zonder me daar slecht over te voelen. Kan het natuurlijk niet goedpraten maar de trein hier gaat eens in de 2 uur en vaak heb ik maar 1 minuutje speling omdat ik gewoon niet ruim op tijd aanwezig kan zijn. Ook als ik niet in een rush ben en er staan al een stuk of 5 mensen omheen, ik loop gewoon door. Wat heeft diegene er aan als ik ook kom koekeloeren? Reanimeren kan ik niet, evenals andere EHBO dingen dus ja, ik zie geen toegevoegde waarde van mijzelf op die momenten. Maar dan nog, als iemand op de spoorweg ligt en niet onder de fiets vandaan kan komen, dat verkrijg ik zelfs niet over mijn hart.

Het is niet zo dat ik volstrekte harteloos ben. In mijn straat in Nederland gaan behoorlijk wat mensen onderuit, vooral in de winter (ben er zelf ook 1 geweest

). Maar vraag toch altijd wel of alles goed gaat en zo niet dan help ik. Ook een jaar of 3 geleden in het bos, meisje van haar paard gedonderd en paard aan de kletter.
Mijn hond heeft het paard voor me gevangen zodat wij konden kijken hoe het met het meisje ging. Daarna ben ik het paard gaan halen die netjes in de hoek gedreven stond $_/-\o_$

Nomineer dit bericht ×