Bokt.nl

**Geplaatst**: 18-10-15 20:13

Geplaatst: 18-10-15 20:13

Ik snap nooit zo goed wat mensen willen bereiken met iets zeggen over andermans leven..
Wil je dan graag bevestiging dat je zelf wel heel normaal bent ofzo?

**Geplaatst**: 18-10-15 20:28

Re: Op die leeftijd was ik allang........

Geplaatst: 18-10-15 20:28

ik heb een vroeg nest en een laat nest. Vroege nest was 1e jong met net aan 22 jaar. late nest was t 1e jong met 34 jaar. Wat kan iemand schelen dat je wel geen of misschien kids wil? Het krijgen ervan is al topsport, laat staan dat je een ander je recept wil laten weten. Lekker laten banketstaaf. Kids komen als je het wil (en dan nog is de vraag of t kindje wil, nee of het in t algemeen wil) Het krijgen van kinderen is voor de 1 een makkie.. voor de ander een topsport. Dus zo wie zo bek houden daar over!! Of het echtpaar/ man/vrouw.. ofzo wil er zelf over praten. Niet polsen, geen grapjes.. niet funny vaak!

**Geplaatst**: 18-10-15 20:37

Geplaatst: 18-10-15 20:37

elenaMM77 schreef:
ik stel ze nooit.. maar ik ken 2 meiden van 25 en 28 die nog thuiswonen.. En dan vraag ik mij toch wel eens af: why... (gemakzucht).. want je ouders verdienen toch ook een leeg nest op een gegeven moment, waarbij het weer om hun twee draait. ze hebben hun taak volbracht en verdienen de tijd om er van te genieten in plaats van maar te blijven zorgen voor jongen die maar niet uit willen vliegen.
(als men reëel de kosten en taken split is het nog tot daaraan toe.. maar hier was sprake van een kleine 200 euro kostgeld of zo, totaal niet reeel).

Sorry, maar zo makkelijk als jij het nu stelt is het niet altijd!
Ik woon met mijn 26e ook nog thuis en hoewel ik momenteel erg bezig ben met het vinden van een appartement, is de kans nog niet groot dat er binnen afzienbare tijd iets op mijn pad komt. Ik ben vrijgezel en run al 6 jaar mijn eigen bedrijf, maar dat heeft nog niet genoeg winst om een hypotheek te kunnen krijgen (te veel onzekerheid, dus je moet van 3 (!!!) jaar goede winstcijfers kunnen laten zien). Daarnaast ben ik 'pas' 3,5 jaar ingeschreven bij 2 huurinstanties en als ik nu reageer op een appartement, dan heb ik geluk als ik in de top 10 sta. Bij 1 instantie staat ik zelfs meestal rond plek 60/70. Of te wel: Ik wil wel, maar kan niet... Dus ik heb het geluk dat mijn ouders mij niet het huis uit schoppen en ik nog verder kan werken aan mijn bedrijf en mijn toekomst zonder financiële problemen.

**Geplaatst**: 18-10-15 20:42

Re: Op die leeftijd was ik allang........

Geplaatst: 18-10-15 20:42

Ik vind juist dat 'men' veel langer thuis blijft wonen.

**Geplaatst**: 18-10-15 20:46

Geplaatst: 18-10-15 20:46

Ik woon vanaf mijn 20ste samen met mijn, sinds 10 maanden, man. Als het aan mijn ouders had gelegen hadden we bij hen ingetrokken en zeker mijn pa het erg last gehad van het lege nest syndroom. Mijn man en zijn broertje moesten van mijn schoonouders op hun 25ste het huis uit zijn. Dat is iets wat ik zo raar vind. Op eigen benen staan, Oké.maar om er nou een leeftijdsgrens aan te hangen..

Gezeur over tijd voor kinderen hoor ik heel vaak. Jammer, maar die komen er toch echt niet. Het antwoord dat ik die polonaise niet aan mijn lijf wil, wordt altijd maar raar gevonden

**Geplaatst**: 18-10-15 20:56

Re: Op die leeftijd was ik allang........

Geplaatst: 18-10-15 20:56

Ik vind het wel herkenbaar! Ik werk voornamelijk met ouderen en als die dan naar mijn leeftijd vragen (ik ben 26) hoor ik heel vaak: 'oh op die leeftijd was ik al getrouwd en had 2 kinderen!' oid. Ach kan er wel om lachen, is vaak niet vervelend bedoelt.

(zo vat ik het iig niet op)

En mensen die pas laat uit huis gaan omdat het wel makkelijk is bij hotel mama, daar ben ik zwaar allergisch voor. :')

Zo woonde mijn ex en zijn broer ook nog thuis (destijds 25 en 28 oid) en hun moeder deed echt nog alles voor ze (brood smeren voor werk enzo)... Echt een afknapper. Op een gegeven moment moet je ook gewoon gaan vind ik! Of in ieder geval zelf ook de handjes uit te mouwen steken en meehelpen in het huishouden, want dat deden ze dus ook niet.

**Geplaatst**: 18-10-15 21:18

Geplaatst: 18-10-15 21:18

11AFotograaf schreef:
elenaMM77 schreef:
ik stel ze nooit.. maar ik ken 2 meiden van 25 en 28 die nog thuiswonen.. En dan vraag ik mij toch wel eens af: why... (gemakzucht).. want je ouders verdienen toch ook een leeg nest op een gegeven moment, waarbij het weer om hun twee draait. ze hebben hun taak volbracht en verdienen de tijd om er van te genieten in plaats van maar te blijven zorgen voor jongen die maar niet uit willen vliegen.
(als men reëel de kosten en taken split is het nog tot daaraan toe.. maar hier was sprake van een kleine 200 euro kostgeld of zo, totaal niet reeel).

Sorry, maar zo makkelijk als jij het nu stelt is het niet altijd!
Ik woon met mijn 26e ook nog thuis en hoewel ik momenteel erg bezig ben met het vinden van een appartement, is de kans nog niet groot dat er binnen afzienbare tijd iets op mijn pad komt. Ik ben vrijgezel en run al 6 jaar mijn eigen bedrijf, maar dat heeft nog niet genoeg winst om een hypotheek te kunnen krijgen (te veel onzekerheid, dus je moet van 3 (!!!) jaar goede winstcijfers kunnen laten zien). Daarnaast ben ik 'pas' 3,5 jaar ingeschreven bij 2 huurinstanties en als ik nu reageer op een appartement, dan heb ik geluk als ik in de top 10 sta. Bij 1 instantie staat ik zelfs meestal rond plek 60/70. Of te wel: Ik wil wel, maar kan niet... Dus ik heb het geluk dat mijn ouders mij niet het huis uit schoppen en ik nog verder kan werken aan mijn bedrijf en mijn toekomst zonder financiële problemen.

Ik val je hierbij totaal niet aan hoor! Maar deze situatie kun je ook als een voorbeeld zien. Ik vind niet dat je geen keus hebt. Je kiest alleen de 'makkelijke' weg en daar js niks mis mee. Maar je kunt best op een kamer wonen.

**Geplaatst**: 18-10-15 21:19

Geplaatst: 18-10-15 21:19

Oh het is hier zeker geen hotel papa. Ouders zijn gescheiden, wonen 100 m uit elkaar.

Maar aangezien ik overdag thuis ben, maak ik het eten. En doe ik de huishouding. En 's avonds past hij op mijn honden omdat ik op school zit.

En aangezien ik reden zie om uit huis te gaan. Blijf ik lekker zitten. Vinden het beiden gezellig. Ik heb de ruimte voor mijn dieren. Kan sparen. En hij zit niet alleen. Zijn beide mensen die het niks aan vinden om alleen te zijn

**Geplaatst**: 18-10-15 21:24

Re: Op die leeftijd was ik allang........

Geplaatst: 18-10-15 21:24

Ik was op mn net nog 17 e uit huis. en met ruim 18 weer terug... viel niet mee om huur te betalen en dan autorijlessen te volgen en de rest van de kosten. Na een half jaartje mn droomhuis gevonden.. betaalde (is wel bijna 30 jaar geleden,) 45 gulden per maand. Geweldig om zoiets te mogen en kunnen huren! Wou voor de starters dat zulke dingen nog bestonden!

**Geplaatst**: 18-10-15 21:30

Geplaatst: 18-10-15 21:30

Buurvrouw is net 21 en getrouwd, ze scheelt ong. een jaar met mij en ik kan me dat écht niet voorstellen. Ik moet nog bijna drie jaar studeren en dan zien we wel verder. Als vriendlief over kinderen begint lach ik altijd maar leuk mee, maar no way dat die er binnen vijf jaar komen. Dat weet ie overigens prima

**Geplaatst**: 18-10-15 21:34

Re: Op die leeftijd was ik allang........

Geplaatst: 18-10-15 21:34

Je mening hierover kan ook nog weleens omdraaien.. Ik ben zelf op mijn 18e uit huis gegaan en vond het 'stom' als mensen lang thuis Bleven wonen...

Vervolgens kunnen zij vrij snel een huis kopen, omdat ze jaren hebben kunnen sparen en zit ik nog in mijn huurappartemntje..

Heb er geen spijt van, maar zal een ander er zeker niet meer op veroordelen.

Ook kinderen, ik riep altijd: ik wil jong moeder worden en anders niet.. Alleen dacht ik wel steeds voorlopig niet..

Inmiddels ben ik 30 en denk ik nog steeds voorlopig niet..

**Geplaatst**: 18-10-15 21:37

Re: Op die leeftijd was ik allang........

Geplaatst: 18-10-15 21:37

ik ben 22, werk inmiddels 3 jaar en woon ook nog thuis. Vind het nog wel prima zo. Heb het goed thuis en kan mooi sparen. Hoe overigens niet meer 10 jaar thuis te wonen maar voorlopig vind ik het nog wel prima

**Geplaatst**: 18-10-15 21:46

Geplaatst: 18-10-15 21:46

elenaMM77 schreef:
ik stel ze nooit.. maar ik ken 2 meiden van 25 en 28 die nog thuiswonen.. En dan vraag ik mij toch wel eens af: why... (gemakzucht).. want je ouders verdienen toch ook een leeg nest op een gegeven moment, waarbij het weer om hun twee draait. ze hebben hun taak volbracht en verdienen de tijd om er van te genieten in plaats van maar te blijven zorgen voor jongen die maar niet uit willen vliegen.
(als men reëel de kosten en taken split is het nog tot daaraan toe.. maar hier was sprake van een kleine 200 euro kostgeld of zo, totaal niet reeel).

Als die ouders dat ook graag willen blijf je er voor mijn part je hele leven wonen! En dan draaien de zorgrollen juist om na verloop van tijd. Blijven plakken en ouders die je er niet uit durven trappen is weer een ander verhaal.

**Geplaatst**: 18-10-15 21:58

Re: Op die leeftijd was ik allang........

Geplaatst: 18-10-15 21:58

Ipv dat hier te zeggen, kun je het ook gewoon vragen

En meteen gemakzucht stellen, vind ik een beetje "krom".. Je kan niet in iemands leven kijken en zeggen zo en zo zit het. Ken ook iemand die thuiswoont juist om voor haar moeder te zorgen... Alles behalve gemakzucht, geloof me...

Ik zit nu ook weer bij mijn ouders, ben op mijn 19e uit huis gegaan. Wil nu wat gaan kopen en dit spaart lekkerder dan 800 euro betalen per maand, voor iets waar ik alleen maar schoonmaakte en sliep omdat ik weinig thuis ben

Tjah.. Dan is de keuze makkelijk gemaakt. Zegt niet dat ik hier niets moet doen...

Qua dat meebetalen.. tjah... Iedere ouder heeft zijn eigen regels daarover. Persoonlijk blijf ik kostgeld belachelijk vinden. Wat kopen, een keer de boodschappen doen, kleren shoppen prima... Maar kostgeld... tjah.. Mijn ouders hebben ook liever dat ik spaar dan aan hun geld betaal. Ligt aan je opvoeding wat normaal voor je is. Ik vind kostgeld gewoon raar

Als je het zelf niet breed hebt, misschien een ander verhaal..

**Geplaatst**: 18-10-15 22:03

Geplaatst: 18-10-15 22:03

Kahawa schreef:
elenaMM77 schreef:
ik stel ze nooit.. maar ik ken 2 meiden van 25 en 28 die nog thuiswonen.. En dan vraag ik mij toch wel eens af: why... (gemakzucht).. want je ouders verdienen toch ook een leeg nest op een gegeven moment, waarbij het weer om hun twee draait. ze hebben hun taak volbracht en verdienen de tijd om er van te genieten in plaats van maar te blijven zorgen voor jongen die maar niet uit willen vliegen.
(als men reëel de kosten en taken split is het nog tot daaraan toe.. maar hier was sprake van een kleine 200 euro kostgeld of zo, totaal niet reeel).

Als die ouders dat ook graag willen blijf je er voor mijn part je hele leven wonen! En dan draaien de zorgrollen juist om na verloop van tijd. Blijven plakken en ouders die je er niet uit durven trappen is weer een ander verhaal.

Zijn ook ouders die absoluut niet willen dat hun kind uitvliegt, ongeacht de leeftijd. Zie dat in mijn eigen familie ook, kind mag niet uitvliegen (en t is ook moeilijk los te komen als je zo verweven bent met je ouders en ze houden je klein en je hebt ook niet meer vrienden om mee te sparren en je bent te lief in karakter om tegen een dominante vader om te gaan... Maar he, het werkt blijkbaar wel voor hun en ik mag die situatie dan niet gezond vinden; t gaat niet om mij)

Ik ben ook heel laat pas uitgevlogen, net als mijn man. Onze ouders vonden het prima en gezellig

hoefden niets te betalen verder. Gemakzucht? Niet voor mij. Gezondheid is erg lang slecht geweest en heb veel ondersteuning nodig gehad. En door de gezondheid kwamen er veel eisen bij kijken voor een huis en daar had ik weer financieel mijn man voor nodig zodat wij uiteindelijk konden kopen. Dat was weer mogelijk omdat mijn man ook nog thuis woonde en ook kon sparen

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 18-10-15 22:08, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-10-15 22:08

Geplaatst: 18-10-15 22:08

11AFotograaf schreef:
elenaMM77 schreef:
ik stel ze nooit.. maar ik ken 2 meiden van 25 en 28 die nog thuiswonen.. En dan vraag ik mij toch wel eens af: why... (gemakzucht).. want je ouders verdienen toch ook een leeg nest op een gegeven moment, waarbij het weer om hun twee draait. ze hebben hun taak volbracht en verdienen de tijd om er van te genieten in plaats van maar te blijven zorgen voor jongen die maar niet uit willen vliegen.
(als men reëel de kosten en taken split is het nog tot daaraan toe.. maar hier was sprake van een kleine 200 euro kostgeld of zo, totaal niet reeel).

Sorry, maar zo makkelijk als jij het nu stelt is het niet altijd!
Ik woon met mijn 26e ook nog thuis en hoewel ik momenteel erg bezig ben met het vinden van een appartement, is de kans nog niet groot dat er binnen afzienbare tijd iets op mijn pad komt. Ik ben vrijgezel en run al 6 jaar mijn eigen bedrijf, maar dat heeft nog niet genoeg winst om een hypotheek te kunnen krijgen (te veel onzekerheid, dus je moet van 3 (!!!) jaar goede winstcijfers kunnen laten zien). Daarnaast ben ik 'pas' 3,5 jaar ingeschreven bij 2 huurinstanties en als ik nu reageer op een appartement, dan heb ik geluk als ik in de top 10 sta. Bij 1 instantie staat ik zelfs meestal rond plek 60/70. Of te wel: Ik wil wel, maar kan niet... Dus ik heb het geluk dat mijn ouders mij niet het huis uit schoppen en ik nog verder kan werken aan mijn bedrijf en mijn toekomst zonder financiële problemen.

met 3.5 jaar heb je in de meeste steden een woning, zij het niet wat je misschien als einddoel voor ogen hebt.. in bepaalde gebieden en steden kan de wachtrij verder oplopen. maar met 8 jaar (meesten schrijven zich tegenwoordig met 18 direct in) heb je zeker wat.

je maakt in deze een zeer specifieke keuze, je bedrijf boven een priveleven.. Dat maakt het inderdaad gecompliceerder dan wanneer je gewoon een normale baan hebt.

in principe is het natuurlijk wel 'makkelijk', tenzij je goedkoop moet/wilt wonen, of specifieke steden buurten wilt hebben.

financiële opstartproblemen horen bij het leven, je hebt geluk dat je die niet door hoeft te gaan omdat je langer bij je ouders mag wonen. Maar bij de meesten is de drang om het nest te verlaten groter dan de drang om het nest pas te verlaten als er een succesvolle basis is..

dat zijn echt keuzes die men maakt, zoals in jouw geval, je kiest ervoor om je bedrijf eerst goed van de grond te krijgen en vandaaruit pas te kopen/te huren.. of je pas in te schrijven zodra je de drang voelde om het nest te verlaten (geen idee of je eerder elders ingeschreven hebt gestaan)..

zelf hier overigens ook geen vergelijkingsmateriaal.. want ik ben erg vroeg gegaan.. 150 km verderop gaan studeren, dus op mijn 17e het huis uit gegaan en nooit meer in het nest teruggekeerd..

**Geplaatst**: 18-10-15 22:22

Geplaatst: 18-10-15 22:22

Ik vind dat iemand moet doen waar die gene zich goed bij voelt, er zijn geen regeltjes voor.

Mijn man en ik woonde ook snel op ons zelf, we gingen dan ook al ruim 6 á 7 jaar met elkaar en bij ons beide was de thuissituatie niet leuk te noemen.
Trouwen deden wij op de dag dat wij 10 jaar samen waren daarbij had het ook nog eens voordelen omdat wij een koopwoning hebben die op mijn man zijn naam staat, ik kon helaas niet tekenen omdat ik nog geen 3 jaar als zelfstandige werk.

**Geplaatst**: 19-10-15 00:59

Geplaatst: 19-10-15 00:59

Mag iedereen toch zelf weten. Ik ga geen commentaar geven op mensen die met 20+ nog thuis wonen, maar mijn type mens is het zeker niet, verre van. Het 'maar ik kan lekker sparen en heb straks op m'n 30e een huis' vind ik veruit de meest verschrikkelijke reden. Maar dat mag je dan alsnog helemaal zelf weten, zolang wij maar ver uit elkaars buurt blijven heb ik er toch geen last van.

**Geplaatst**: 19-10-15 01:06

Re: Op die leeftijd was ik allang........

Geplaatst: 19-10-15 01:06

Hangt ook echt een bordje om de nek van iedereen op welke leeftijd ze uit huis gaan en daar hangt ook volledig de persoonlijkheid vanaf :')

**Geplaatst**: 19-10-15 01:09

Geplaatst: 19-10-15 01:09

AmoorM schreef:
Maar wat mij ook heel erg op valt zijn de neerbuigende reacties naar iemand die na zijn 20e nog thuis woont. Van iemand die dus inderdaad op die leeftijd al uit huis was..

Boeie!
Lekker laten banketstaaf.

**Geplaatst**: 19-10-15 01:25

Re: Op die leeftijd was ik allang........

Geplaatst: 19-10-15 01:25

Als het aan mijn vader ligt ga ik met hem mee naar het bejaardentehuis. Die houdt het liefst alles bij zich!

Ik ben dit schooljaar op kamers gegaan. Beste keuze ooit!

Maar ik wordt woensdag 20, nooit niet dat ik binnen een paar jaar kinderen wil. Ik heb niet eens een relatie.

Mijn ouders waren met 18 jaar al samen, met 25 getrouwd en samenwonend en met 30 kinderen. Precies volgens het boekje!

**Geplaatst**: 19-10-15 01:43

Geplaatst: 19-10-15 01:43

BaileyMix schreef:
Mag iedereen toch zelf weten. Ik ga geen commentaar geven op mensen die met 20+ nog thuis wonen, maar mijn type mens is het zeker niet, verre van. Het 'maar ik kan lekker sparen en heb straks op m'n 30e een huis' vind ik veruit de meest verschrikkelijke reden. Maar dat mag je dan alsnog helemaal zelf weten, zolang wij maar ver uit elkaars buurt blijven heb ik er toch geen last van.

Je zegt ik geef geen commentaar, maar vervolgens zeg je wel dat je ze verafschuwt, lekker dubbelzinnig.
Maar he zwart-wit denkers zijn ook niet mijn type mensen

Ik ben altijd alleen met mijn moeder geweest en we kunnen het prima samen vinden, mijn honden zijn mijn kinderen, waarom zou ik in godsnaam alles inleveren terwijl mijn moeder en ik het fijn hebben?
Woon nu wel tijdelijk uit huis (elke dag op en neer naar Zweden is niet niks) en ik ontken niet dat ik het niet fijn vind om weg te zijn van huis. Maar om nou voor mezelf een huis kamer te gaan zoeken en volledig op mijn zelf te zijn, waar mijn honden voor 99% zeker niet eens welkom zijn en als ze dat al wel zijn dan hebben ze geen eens de ruimte om hun kont te keren. Nee drankje

**Geplaatst**: 19-10-15 01:59

Re: Op die leeftijd was ik allang........

Geplaatst: 19-10-15 01:59

Mijn vader was tot zijn 33de bij zijn ouders

, maakt toch niks uit hoelang. .

**Geplaatst**: 19-10-15 02:25

Re: Op die leeftijd was ik allang........

Geplaatst: 19-10-15 02:25

Het is inderdaad niet zo simpel als hier gesteld wordt. Ik ben nu 19 en krijg al commentaar van familie en vrienden dat ik ook maar eens het huis uit moet. Nou sorry dat lukt gewoon niet. Heb zelf last van een angststoornis waardoor ik best afhankelijk ben van mijn moeder.
Dit is niet ideaal, dat weet ik maar voor mij is het op het moment realistischer dan op kamers wonen begeleid of niet.

Mijn zus is nu een jaar het huis uit geweest en woont momenteel weer thuis door problemen met huisbaas. Het is niet goedkoop om hier in omgeving een huisje te vinden voor 400 euro heb je hier nog niet eens een schuur. Ze is al vijf jaar opzoek en staat ook ingeschreven en nog niks.

En wat betreft kinderen of trouwen, ik weet niet eens of ik dat wel wil. Kinderen zeker niet ben ik gewoon niet het persoon voor.
En als mensen daar commentaar op hebben prima ze moeten altijd wat te zeiken hebben in mijn opinie.

**Geplaatst**: 19-10-15 03:33

Geplaatst: 19-10-15 03:33

Ik denk dat iedereen een andere weg heeft. Zelf ben ik 18 (bijna 19) en zit ik voor al bijna een halfjaar aan de andere kant van de wereld om te reizen+ werken op ranches. Iets heel anders dan wat leeftijdsgenoten doen, iedereen doet een studie.

Eerst vroeg ik me wel altijd af waarom sommige mensen van boven de 25 nog thuis wonen. Maar nu heb ik aardig wat mensen (reizigers) ontmoet die als ze thuis zijn nog met hun ouders wonen. En die zijn wel zelfstandig.. Anders wordt reizen lastig.

Nomineer dit bericht ×