Wat een heftig verhaal zeg.
Ik hoop dat je huisarts meer voor je kan betekenen dan dat jouw psycholoog nu voor je doet..
Ik kan helaas niet veel voor je betekenen, maar je hart luchten via pb mag zeker!
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Lestrange01 schreef:Pfff...ik was net van plan om te gaan versturen dat ik toch gewoon zou wachten tot het vanzelf over ging en dat ik niet de aandacht waard was om naar de huisarts te gaan, toen mijn moeder ineens naar boven kwam. Huilend dat ze zich zo zorgen over me maakte, en dat ze gebeld was door mijn clusterleider dat er iemand naar hem toe was gekomen die dacht dat ik er een einde aan wil maken. (De leerlingen met wie ik vorig jaar in de klas zat weten van mijn problemen, omdat ik het heb moeten vertellen).
Dus mijn moeder belt straks te huisarts en dan gaan we kijken hoe het verder moet. Ze heeft m'n mesjes afgepakt, niet dat die echt gevaarlijk of zo zijn en ik moet beneden blijven zitten. Ondanks dat ik een uitgebreide uitleg heb gegeven waarom bepaalde technieken niet werken (maar dat stelde haar niet echt gerust...)
tamary schreef:Lestrange01 schreef:Pfff...ik was net van plan om te gaan versturen dat ik toch gewoon zou wachten tot het vanzelf over ging en dat ik niet de aandacht waard was om naar de huisarts te gaan, toen mijn moeder ineens naar boven kwam. Huilend dat ze zich zo zorgen over me maakte, en dat ze gebeld was door mijn clusterleider dat er iemand naar hem toe was gekomen die dacht dat ik er een einde aan wil maken. (De leerlingen met wie ik vorig jaar in de klas zat weten van mijn problemen, omdat ik het heb moeten vertellen).
Dus mijn moeder belt straks te huisarts en dan gaan we kijken hoe het verder moet. Ze heeft m'n mesjes afgepakt, niet dat die echt gevaarlijk of zo zijn en ik moet beneden blijven zitten. Ondanks dat ik een uitgebreide uitleg heb gegeven waarom bepaalde technieken niet werken (maar dat stelde haar niet echt gerust...)
En dat betekent een moeder die onvoorwaardelijk van je houdt en ja dat ben je waard. Dat zij moeite heeft om jouw zo te steunen als jij nodig hebt is meer kwestie van niet weten dan niet willen. Laat haar ook met HA/psych praten zodat weet hoe ze jouw kan steunen op de manier die je nodig hebt.
jetm schreef:Hoi TS,
Allereerst wat goed en moedig van je dat je hier je verhaal deelt en hulp vraagt !
En gelukkig dat de school en je moeder je nu steunen dat is een begin ...
Waar ik gelijk aan moet denken als ik dit alles lees of jij (of je moeder) wel eens gedacht heeft aan (extra) begeleiding met inzet van paarden, "paardencoaching".
Het lijkt mij dat je daar veel baat bij kunt hebben.
) Cayenne schreef:Lieve TS, je kunt het wel, ook al voelt het nu misschien niet zo.
Het is onbekend en je bent kwetsbaar, dus dan voelt het al snel heel eng. Maar geef het (en ook jezelf) een kans. Wie weet betekent het een ommekeer voor jouw situatie.
Mag je daar wel op internet? Dan kun je misschien wat afleiding vinden op bokt.
Lestrange01 schreef:Oké...ik word morgen opgenomen. Ik ben nog nooit zo bang geweest. Echt. Ik weet niet of ik dit kan, maar als ik het niet aanneem dan duurt het alleen nog maar langer. Ik weet echt niet hoe ik dit gevoel kan omschrijven, maar ik ga voor in ieder geval een week lang mijn familie niet zien. Een week lang met mensen die ik niet ken, terwijl ik daar echt super angstig voor ben. Maar ik word in ieder geval geholpen.
Cayenne schreef:Misschien zijn er bokkers die je een kaartje willen sturen als je dat leuk zou vinden. Ik wil het iig graag doen, hoor
Cayenne schreef:Heb je een e-reader? Dat zou echt een uitkomst voor je zijn denk ik.
Wat voor genre lees je graag?

)