Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Star123 schreef:@ Sallandval, ik weet hoe ze was uit verhalen van haar familie
Star123 schreef:Ik weet eigenlijk niet goed hoe ik gelukkiger moet zijn, is dat raar?

Star123 schreef:Ik weet eigenlijk niet goed hoe ik gelukkiger moet zijn, is dat raar?
drawerlover schreef:Star123 schreef:Ik weet eigenlijk niet goed hoe ik gelukkiger moet zijn, is dat raar?
Nee in jou situatie niet. Dat wist ik op mijn 10e ook niet (er wellen tranen in me op) omdat ik door iets anders wel in zo'n soort situatie zat. Jij kunt moeilijk naar je moeder gaan. Je kunt wel tegen haar zeggen dat je dit heel zwaar vind en dat je het wel probeert maar dat je ook een eigen leven moet leiden. Dat ze niet bang moet zijn om jou te verliezen of dat je haar niet meer leuk vind maar dat je het gewoon heel moeilijk vind zo. Daarom wil ik eigenlijk contact met je zoeken. Dan kan ik je stapje voor stapje een beetje helpen om gelukkiger te worden. En doe wat Zwerte zegt. Zoek hulp. Nou hier is al iemand die al een beetje hulp aanbied
Nu nog echt goede hulp. Dus begin met therapie zoeken of naar de HA gaan en daar kun je je ei kwijt. En die helpen je wel op weg. Ik denk dat als je dit stukje advies alleen al opvolgt, dat je al heel ver kan komen.
En wat er bij jou moeder is gebeurt, komt door denken. Simpel denken. Dat geestelijke komt omdat ze er gewoon zelf in heeft gestampt dat ze slecht is voor iedereen en er een einde aan moet maken. En jij bent daar ook mee bezig. Je bent al bezig met in jezelf te stampen dat je niets bent zonder je moeder. Zeg tegen jezelf, jawel ik kan wel zonder mijn moeder op eigen benen staan. Ik ga hulp zoeken en dan lukt het me. En ik kan veel gelukkiger zijn dan dat. Echt wel.
't Is misschien maar een kleine stap maar wellicht kan het helpen, bij de persoon in kwestie hier heeft het wel invloed gehad 
Star123 schreef:Zo'n groep om te praten lijkt me wel wat, alleen lijkt het me rot om te zeggen tegen mijn moeder om daar aan mee te doen vanwege haar.
anneliesdj schreef:Moeilijk verhaal.
Ik wil een paar dingen kwijt: Ten eerste: van paracetamol wordt je erg beroerd, maar je gaat er niet dood aan.
Daarnaast moet je echt blijven praten met je moeder en vooral ook eerlijk zijn. Als jij bang bent dat ze zichzelf wat aan gaat doen moet je dat benoemen. En dan niet boos, maar maak het bespreekbaar. Als ze zulke dingen zegt kun je gewoon zeggen 'mam, als je dat zegt dan denk ik dat je jezelf wat aan gaat doen' En als ze dan zegt dat ze dat wil doen, dan praat erover door en vertel haar hoe jij je daarbij voelt. Geef ook aan dat je het gevoel hebt dat jij er verantwoordelijk voor bent.
Dat is voor jou nu misschien moeilijk maar wel het juiste om te doen, jij bent niet haar moeder maar andersom.
Wees eerlijk, vertel haar dat je je zorgen maakt om de toekomst, hoe het moet als jij uit huis gaat.
Het heeft 2 voordelen; je kunt haar er vast op voorbereiden dat dat moment komt en je kunt peilen wat ze ervan vind. En het eerlijk zijn heeft alleen maar voordelen, dat zal jullie band alleen maar ten goede komen, juist bij dit soort problemen.
Star123 schreef:Bedankt dat jullie zo lief voor me zijn. Er zitten echt goede tips tussen. Nog wat vragen:
1. Hoe kan ik beginnen om aan mijn geluk te werken?
2. Als het wel gebeurt dat ze dood is dan snap ik dat het niet mijn schuld is en dat ik het niet kan voorkomen maar hoe moet ik dan verder? Waar moet ik wonen? Ik ben wel 20 maar zo zelfstandig ben ik ook weer niet. Al hoe wel ik het in mijn eentje vast wel zou redden. Maar ben gewoon bang dat mijn vader wil dat ik bij hem kom wonen en dat mensen mij dan gaan steunen die er nooit voor mij zijn geweest.


Star123 schreef:Ik heb geen vrienden, dus ben best wel alleen staand. Wat ik erg jammer vind. Ik heb echt geprobeerd om in mijn dorp vrienden te maken maar er zijn zulke hechte groepen dat je er als nieuweling niet tussen komt. Dus naar een kroeg of feest word al lastig, dat doe je niet echt alleen. Ik kijk graag films en series en lees graag boeken. Muziek luisteren is ook leuk. Maar ik zou het gewoon zo leuk vinden om vrienden te hebben. Maar op de 1 of andere manier gaat dat niet zo makkelijk meer als je ouder word. Ik heb het gevoel dat je niet zo snel meer hecht met elkaar word.