Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-08-15 13:17

Geplaatst: 09-08-15 13:17

Dott schreef:
Houden van zit er wel. Het helpt denk ik ook niet dat ik qua passie wat problemen heb.. maakt het toch allemaal minder intiem ofzo.

Heb er ook al over zitten denken om anders een weekje bij mn moeder te gaan bivakeren, kijken hoe ik me dan voel.
Maar ja, dan moet ik de katten en t huishouden een week in zijn handen laten. Geloof dat er dan weinig van terecht komt
Vooral de katten vind ik lastig

TS, lees deze post nog eens...
Je hebt nu al moeite om hem een weekje het huis en de poezen in handen te geven, zo weinig vertrouwen heb je in 'm. In je hoofd spreek je 'm aan met 'ja jochie... ' . Zie je hem als vader van je kinderen? En als gelijkwaardig partner voor jezelf? Biedt hij jou uitdagingen? Als in: kun je op intellectueel niveau lekker mer hem sparren over dingen in jouw en zijn leven, over 'de grote dingen' die nog in jullie toekomst moeten gaan gebeuren, over het dagelijkse nieuws, politiek, etc? En ook niet onbelangrijk: krijg je je seksleven weer leuk met hem?

**Geplaatst**: 09-08-15 13:18

Geplaatst: 09-08-15 13:18

Duh, niemand is perfect. En de perfecte relatie bestaat ook niet, maar ik vraag wel af waarom zo veel mensen genoegen nemen met iets waar ze niet helemaal achter staan en waar ze niet gelukkig mee zijn.

**Geplaatst**: 09-08-15 13:25

Geplaatst: 09-08-15 13:25

Dott schreef:
Houden van zit er wel. Het helpt denk ik ook niet dat ik qua passie wat problemen heb.. maakt het toch allemaal minder intiem ofzo.

Heb er ook al over zitten denken om anders een weekje bij mn moeder te gaan bivakeren, kijken hoe ik me dan voel.
Maar ja, dan moet ik de katten en t huishouden een week in zijn handen laten. Geloof dat er dan weinig van terecht komt
Vooral de katten vind ik lastig

even een knuppel in het hoenderhok. Maak jij het hem niet gewoon te makkelijk? Hij hoeft niets te doen, want jij ruimt de rommel toch wel op achter zijn kont. Waarom dan überhaupt wat gaan doen?

Als jij een week weg bent, kijk eens of hij dan wel van zijn kont afkomt. .... Wacht ie Tot jij terug bent, zodat jij alles kan opruimen, dan weet je dat hij een huishoudster zoekt. Gaat ie wel aan de slag, dan weet je dat je hem teveel verwend hebt.

Sterkte, want is geen makkelijke tijd!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-15 13:29

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-15 13:29

Sonja schreef:
Dott schreef:
Houden van zit er wel. Het helpt denk ik ook niet dat ik qua passie wat problemen heb.. maakt het toch allemaal minder intiem ofzo.

Heb er ook al over zitten denken om anders een weekje bij mn moeder te gaan bivakeren, kijken hoe ik me dan voel.
Maar ja, dan moet ik de katten en t huishouden een week in zijn handen laten. Geloof dat er dan weinig van terecht komt
Vooral de katten vind ik lastig

TS, lees deze post nog eens...
Je hebt nu al moeite om hem een weekje het huis en de poezen in handen te geven, zo weinig vertrouwen heb je in 'm. In je hoofd spreek je 'm aan met 'ja jochie... ' . Zie je hem als vader van je kinderen? En als gelijkwaardig partner voor jezelf? Biedt hij jou uitdagingen? Als in: kun je op intellectueel niveau lekker mer hem sparren over dingen in jouw en zijn leven, over 'de grote dingen' die nog in jullie toekomst moeten gaan gebeuren, over het dagelijkse nieuws, politiek, etc? En ook niet onbelangrijk: krijg je je seksleven weer leuk met hem?

Dat is allemaal wel zo geweest. Maar hoe ik dat nu zie weet ik niet zo goed.
Allebei onze levens zijn erg veranderd.

Of ik mn seksleven weer leuk krijg met hem weet ik niet, maar goed. Dat ligt (volgens mij) niet aan hem.
Ik heb nooit echt lol ervaren in seks, dus vond het moeilijk om dat als criterium mee te rekenen.

Rocamor, ben laatst een paar x een paar dagen weg geweest.
Soms als ik terug kom is t huis gedaan, soms niet.
maar ik moet hem wel elke dag appen offie de kattenbakken doet, want anders vergeet ie ze.

Edit: te makkelijk maken? Ja zeker.
Maar anders is het ruzie over het huishouden. Hem boeit het niet om in een paasei te zitten, of t aanrecht vol afwas te hebben.
Mij wel..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-15 13:33

Re: is dit normaal? advies/ervaringen gevraagd -> Relatiemeuk

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-15 13:33

Paasei

t*ring bende moest dat zijn

**Geplaatst**: 09-08-15 13:36

Geplaatst: 09-08-15 13:36

Over de seks... beetje ongemakkelijk onderwerp.

Ik herken daar behoorlijk wat in uit vorige relaties.
Vond het niet echt leuk en het lukte na bepaalde gebeurtenissen lukte het ook niet meer zeg maar.

Ik vond het al best als het voor hem goed voelde.
En ik had me er eigenlijk al bij neergelegd dat het altijd zo zou blijven.
Maar bij de juiste persoon kan dat echt compleet omslaan.
Iemand die geduldig is, niet alleen tijdens, maar ook erna je niet de rug toekeert bijvoorbeeld.
Iemand die tijd voor je neemt en die je alles kan laten vergeten.

Seks is niet het allerbelangrijkste in een relatie, maar ik vind het wel een belangrijk iets.
Als het goed is, brengt het je dichter naar elkaar toe, versterkt het je band.
Dat het met hem niet goed is, hoeft zéker niet alleen aan jou te liggen (ik denk zelf van niet) en betekent ook echt niet dat het met geen enkele jongen fijn zal zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-15 13:38

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-15 13:38

Heb meerdere relaties en scharrels gehad, t blijft een apart iets voor me.. ik geniet er gewoon niet van ofzo.. zit een blokkade op.
Mgoed.. das ff iets totaal anders.

**Geplaatst**: 09-08-15 13:39

Geplaatst: 09-08-15 13:39

Een relatie heb je in goede en in slechte tijden. Ik denk dat even twee weken naar je moeder gaan niet zo verkeerd is maar trek dan je handen ook van hem af, laat die katten maar in de stront zitten, dan doen ze het wel naast de bak of hij vergaat van de stank. Juist omdat jij heel veel(zoniet alles) aanwijst om te doen krijgt hij ook geen kans om zich te bewijzen. Dit is geen kritiek maar realiteit.
Ik verzorg hier thuis ook alle beesten en het huishouden, mijn partner heeft een baan die niet stopt bij 40 uur. Maar op het moment dat er iets gebeurt en ik moet plots weg (paar keer meegemaakt door familie die me nodig ) ook al is dat twee weken, dan kan ik de deur achter me dicht trekken en loopt alles op rolletjes. ook toen onze kinderen nog klein waren, mijn partner vertelde op het werk dat hij dringend thuis nodig was en verzette meteen allerlei vergaderingen en andere belangrijke zaken.

Jij hebt dan even de tijd om de boel goed te overdenken en hij heeft tijd om zichzelf bij elkaar te rapen en voor zichzelf te zorgen. Is het na twee weken nog niet tot hem doorgedrongen dat er iets moet veranderen (dus een dikke bende, bergen wasgoed en kattenbakken tot de nok toe gevuld met poep ipv grit) dan zou ik wegwezen.

**Geplaatst**: 09-08-15 13:39

Geplaatst: 09-08-15 13:39

En met de juiste persoon kan die blokkade weggehaald worden.

Niet direct hoor, daar gaat echt wel wat tijd overheen.
Maar het is wel mogelijk.

**Geplaatst**: 09-08-15 14:06

Geplaatst: 09-08-15 14:06

Wij kunnen natuurlijk makkelijk praten vanaf hier.
Ik heb een paar keer een lange relatie gehad en als je begint te twijfelen en het blijft maar terug komen dan scheelt er systematisch iets in je relatie. Je gevoel bedriegt je niet.

Is het naar jou idee iets dat al heel de tijd blijft spelen en altijd weer terug komt? Of hebben jullie eigenlijk veel hele goede tijden maar is dit een moeilijke periode? Als je denkt dat het plaatje anders wel heel goed klopt en nu even niet meer. Misschien dat je dan zelf ook wat meer moeite kan doen en heeft hij gewoon even een dieptepunt bereikt met zichzelf. Is hij zichzelf door het moeten stoppen van de opleiding kei hard tegen gekomen en heeft hij het daarom moeilijk. Als je zelf niet lekker in je vel zit en met je zelf al moeilijk kan 'dealen' , dan lukt het vaak met een ander helemaal niet.

Moet het toch zijn dat je blijft twijfelen dan zou ik er zelf mee stoppen. Heb 2 keer hiervoor een langere relatie gehad van 2,5 en 4 jaar en dat werkte gewoon niet. Als de verliefdheid plaats maakt voor het gewone leven dan moet het ook nog leuk kunnen blijven.

Als het fysiek intiem niet werkt, psychisch vult hij jou niet aan, er is geen verliefdheid meer, er zijn ergernisjes, wat houd jullie dan nog samen?

Misschien eens heel zakelijk kijken van wat wil ik in mijn leven en wat wil hij? Hoe zijn we beide? Vullen we elkaar aan? Wil ik met hem 70 worden? Kan/wil ik al die kleine dingen die voor jou zwaar wegen nog heel mijn leven bij me hebben? Misschien dat je het dan wat makkelijker op een rijtje kan zetten.

Ik heb bijna 4 jaar met een super lieve leuke jongen gegaan alleen bleef ik dingen missen, bleef ik me aan dingetjes ergeren, kon hij mij op vlakken geen voldoening geven. Kreeg er geen rust van in mijn hoofd en in mijn hart. Hij deed alles, zou alles geven maar als het weg is is het weg. Uiteindelijk uit elkaar gegaan.

Daarna mijn man ontmoet nu 3,5 jaar later hebben we 2 kindjes en zijn gelukkig getrouwd maar als ik eens ergens mee zit wil ik dat hij de enige is die mij troost en heb ik die twijfels nog nooit gehad.

Die andere jongen is nu ook heel gelukkig en heeft een vriendin die niet aan hem twijfelt. Iemand die beter bij hem past en vol voor hun relatie gaat.

Dus mijn tip volg je gevoel, je komt er vast snel achter wat jij wilt met jullie relatie

**Geplaatst**: 09-08-15 14:12

Geplaatst: 09-08-15 14:12

Waarom appen offie aan de bakken denkt. Hij zit in de stront lucht. Ff sneu voor de katten, maar het kan jou Veel inzicht verschaffen. De katten overleven die week wel Denk Ik (sorry kat).

Waarom ruzie maken over het huishouden? Mijn partner is ook minder opgeruimd dan ik (overigens is het huis verder wel schoon). Hierover woorden vuilmaken is het me niet waard. En hij accepteert weer andere dingen van mij.

Als ik jouw verhaal goed interpreteer, heb je mi een aantal opties:
1 je accepteert dat je hem moet opvoeden en hem op elk klein ding moet wijzen
2 je komt tot de conclusie dat je nog geen moeder wilt zijn, pakt de katten onder je arm en wenst hem een Prettige voortzetting van zijn leven

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-15 14:14

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-15 14:14

Iets wat altijd blijft terugkomen is gewoon zijn laksheid, in alles.
Ik ben een perfectionist van mezelf, ben zelf gestopt met dtuderen omdat ik het allemaal te goed wilde doen en mezelf over de kop liep.
Die 2 dingen staan haaks op elkaar, en dat is van "het grote isseu".
Voor de rest is eigenlijk het meeste prima in orde.
Maar dir punt komt op veel vlakken terug. Huishouden, dieren, school/werk en straks evt ook met kinderen ongetwijfeld..

Ik denk dat als hij ook zn twijfels zou hebben er nu misschien knopen doorgehakt zouden zijn/worden, maar hij heeft dat helemaal niet..
Dus ga ik aan mezelf twijfelen, til ik er te zwaar aan, maak ik het te zwart, moet ik niet gewoon blij zijn met wat ik heb, maak ik het niet erger dan het is?

Vandaar ook dit topic..
Misschien als we niet samen hadden gewoond dat het ook makkelijker was geweest, ik denk dat ik dan wat afstand zou nemen. Maar dat is in deze situatie gewoon wat lastiger.
Heb ook net mn leven weer wat op orde na een periode goed op mn kop te hebben gestaan, al die tijd heeft ie naast me gestaan.. dit zou de boel weer helemaal overhoop gooien.

Ik weet het gewoon echt even niet.
Weet wel dat ik me sinds ons gesprek gister continu verdrietig voel.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-15 14:15

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-15 14:15

Rocamor schreef:
Waarom appen offie aan de bakken denkt. Hij zit in de stront lucht. Ff sneu voor de katten, maar het kan jou Veel inzicht verschaffen. De katten overleven die week wel Denk Ik (sorry kat).

Waarom ruzie maken over het huishouden? Mijn partner is ook minder opgeruimd dan ik (overigens is het huis verder wel schoon). Hierover woorden vuilmaken is het me niet waard. En hij accepteert weer andere dingen van mij.

Als ik jouw verhaal goed interpreteer, heb je mi een aantal opties:
1 je accepteert dat je hem moet opvoeden en hem op elk klein ding moet wijzen
2 je komt tot de conclusie dat je nog geen moeder wilt zijn, pakt de katten onder je arm en wenst hem een Prettige voortzetting van zijn leven

Dat 2e heb ik dus al een keer gedaan.
Overigens, 5 katten onder je arm word krap

:p hahaha.
Vandaar ook de zorg over de kattenbakken. Van 1 kat strontlucht.. tja.. maar van 6 (5 van mij, 1 van hem)

**Geplaatst**: 09-08-15 14:17

Geplaatst: 09-08-15 14:17

Ga weer apart wonen, jij bent perfectionist en hij kan dus nooit aan jouw standaard voldoen. Dus apart, werken aan jezelf om minder precies te zijn (en zelfs weer te gaan studeren)en hij werken aan zichzelf, studie of baan zoeken.
Misschien dat jullie dan wel samen kunnen leven.

**Geplaatst**: 09-08-15 14:40

Re: is dit normaal? advies/ervaringen gevraagd -> Relatiemeuk

Geplaatst: 09-08-15 14:40

Een perfectionistische partner is niet makkelijk om mee samen te leven, want voor je het dan eindelijk eens goed genoeg doet.... Hoe staat hij daar in?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-15 14:43

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-15 14:43

bigone schreef:
Ga weer apart wonen, jij bent perfectionist en hij kan dus nooit aan jouw standaard voldoen. Dus apart, werken aan jezelf om minder precies te zijn (en zelfs weer te gaan studeren)en hij werken aan zichzelf, studie of baan zoeken.
Misschien dat jullie dan wel samen kunnen leven.

Ik ben daar al een flink aantal jaren mee bezig. Ik zal dat nooit helemaal kwijt raken denk ik.

Tis iets om over na te denken, maar je doet dan wel 2 stappen terug.. schat in dat hij dan zegt: dan kunnen we net zo goed stoppen.
Aan de andere kant.. als dat het weer beter zou maken is t iets om te overdenken.

**Geplaatst**: 09-08-15 14:57

Re: is dit normaal? advies/ervaringen gevraagd -> Relatiemeuk

Geplaatst: 09-08-15 14:57

Nog even terugkomend op 'we zijn niet voor niets weer samengekomen', een vriendin van mij had jet uitgemaakt met haar vriend want er was een sleur in de relatie gekomen en ze vond hem en de relatie saai geworden. Tijdens de studie ( waar ik haar van ken ) ging iedereen een half jaar naar het buitenland en toen ze weer terug was merkte ze hoe erg ze hem had gemist en sloeg de vonk weer over. Een paar jaar later hebben ze een huis gekocht en zijn ze getrouwd. Na enkele maanden zwangerschap bedacht hij dat hij toch geen kinderen wilde, vroeg een scheiding aan en vertrok. Het bijelkaar komen na een relatiebreuk hoeft dus niet te betekenen dat de toekomst positief zal zijn.

Waar ik nu benieuwd naar ben is wat houdt jullie nu bij elkaar? Wat trekt je aan bij hem? Wat vindt je leuk? De positieve dingen dus.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-15 15:06

Re: is dit normaal? advies/ervaringen gevraagd -> Relatiemeuk

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-15 15:06

Hij is onwijs lief, zorgzaam, laat me vrij in mn hobby's, accepteert me voor wie ik ben (voor t grootste deel), begrijpt mn geschiedenis en de dingen die daaruit voortkomen en kent me door en door.

Denk dat dat wel de samenvatting is.

**Geplaatst**: 09-08-15 15:09

Re: is dit normaal? advies/ervaringen gevraagd -> Relatiemeuk

Geplaatst: 09-08-15 15:09

Hij is helemaal niet zorgzaam. Want hij kan niet eens voor zichzelf en jouw katten zorgen als jij er niet bent.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-15 15:11

Re: is dit normaal? advies/ervaringen gevraagd -> Relatiemeuk

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-15 15:11

Maar als ik ziek ben wel

**Geplaatst**: 09-08-15 15:12

Re: is dit normaal? advies/ervaringen gevraagd -> Relatiemeuk

Geplaatst: 09-08-15 15:12

Wat versta jij onder zorgzaam? Zelfs als je hem eens een keer vraagt te koken voor je, is dat al moeilijk moeilijk moeilijk...

**Geplaatst**: 09-08-15 15:14

Geplaatst: 09-08-15 15:14

Dott schreef:
Maar als ik ziek ben wel

Hoeveel procent van de tijd ben je ziek, en hoeveel niet?

Je probeert continue alles weer goed te praten voor hem, heb ik het gevoel.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-15 15:15

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-15 15:15

Ik versta onder zorgzaam dat ie klaar staat als mensen hem echt nodig hebben.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-15 15:16

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-15 15:16

Sonja schreef:
Dott schreef:
Maar als ik ziek ben wel

Hoeveel procent van de tijd ben je ziek, en hoeveel niet?
Je probeert continue alles weer goed te praten voor hem, heb ik het gevoel.

Zoals al eerder gezegd, is dit mijn kant van het verhaal, en is het best een hele lieve jongen.
Vind het dan lastig om hem zo negatief af te schilderen

**Geplaatst**: 09-08-15 15:18

Re: is dit normaal? advies/ervaringen gevraagd -> Relatiemeuk

Geplaatst: 09-08-15 15:18

Dott mijn ex-vriend was ook een lieve jongen, niks mis mee, maar dat betekent niet dat je relatie daarom ook goed is

Het gaat er om hoe hij is t.o.v. jou, in hoe verre jullie bij elkaar passen en hoe jullie je bij elkaar voelen denk ik.

Nomineer dit bericht ×