Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-08-15 15:39

Geplaatst: 10-08-15 15:39

Ik zie mijn collega's weinig omdat ik vanuit huis werk, maar ik spreek de meesten wel regelmatig via mail. Laatst was er een housewarming party voor collega's nadat iemand van ons was verhuisd en er komt ook een collega op mijn bruiloft. Dus dat zal dan wel weer compleet het tegenovergestelde zijn

**Geplaatst**: 10-08-15 15:39

Geplaatst: 10-08-15 15:39

Hier weten ze wel iets, toch handig als je soms zeer snel weg moet ivm familie, paarden, ect. Maar heb ze niet op FB of de prive nummers. Maar echte persoonlijke dingen nee die zijn alleen voor mij en vrienden

Wel zeg ik altijd iedereen goedemorgen en feliciteer ik ze als ik weet dat ze jarig zijn of hun kinderen.

Ik moet er wel bij zeggen ben al veranderd kwam uit het detacheer wereldje en werd vaak ingehuurd voor de rotklusjes (even iets er door moeten duwen waar de werknemers het niet zo eens waren) en nu vaste dienst bij een leuke groep dus er komt nu rustig verandering in.

**Geplaatst**: 10-08-15 15:43

Re: Hoe open ben jij op je werk?

Geplaatst: 10-08-15 15:43

Flettie, zoals jij beschrijft vind ik inderdaad toch ook not done

Ik ben redelijk sociaal op m'n werk, we zijn allemaal vrij open (tegen de een natuurlijk wat meer dan tegen de ander) en gaan ook redelijk vaak met het hele team uit eten. Zal ook wel een cultureel ding zijn want hier in Engeland wordt dat volgens mij veel meer van je verwacht en wordt het ook minder geaccepteerd als je daar niet aan mee doet. Dingen die echt prive zijn deel ik ook niet hoor, behalve als ik ergens met iemand alleen zit die ik beter ken, maar er wordt toch behoorlijk veel gebabbeld gedurende de dag.
Bij mijn vriend op het werk zou het echt not done zijn, zij hebben sowieso elke vrijdag een borrel en als je nooit komt dan word je daar wel behoorlijk op afgerekend. Zien elkaar sowieso veel buiten het werk om.

**Geplaatst**: 10-08-15 15:49

Geplaatst: 10-08-15 15:49

Goof schreef:
Ik ben zelf ook geen ochtendmens, maar ik vind het en kleine moeite om even 'goedemorgen' te zeggen. In jouw geval vind ik een 'fijne vakantie gehad?' ook wel gewoon beleefd. Is nog een gesloten vraag ook, dus erover uitweiden kan hij dan toch niet

Inderdaad. Dan houd je tenminste voor beiden de sfeer een beetje ontspannen met een minimale inspanning.

Maar voor flettie tellen kennelijk alleen haar eigen behoeftes en anderen hebben daar maar mee te dealen.

**Geplaatst**: 10-08-15 15:51

Geplaatst: 10-08-15 15:51

Even ter verduidelijking: tegen mijn andere directe collega's ben ik heus wel sociaal en belangstellend. Wij zijn alleen allemaal niet zo van de dagelijkse uitgebreide theekransjes.
In de pauzes praten we heus met elkaar alleen... met die collega's kan ik het gewoon goed vinden.
En ik weet dat ik door mijn andere collega's en voormalige managers wel degelijk gewaardeerd wordt.

Mijn manager heeft helaas (voor hem) de pech dat hij een van de weinige personen in mijn leven is die ik bij kennismaking gelijk al niet mocht. En bij die 2 personen waarbij ik hetzelfde onderbuikgevoel had bij kennismaking bleek ik na een tijd ook gelijk te hebben. Vraag het maar mijn echtgenoot wat ik 7 jaar geleden van zijn (toen) nieuwe baas vond... mijn man zat dankzij (het gedrag van) die vent driekwart jaar later met een burnout thuis. En kreeg van de arbo-arts het advies om thuis te blijven en op zoek te gaan naar een andere baan want hij was niet de eerste die daar met een burnout vandaan kwam.
En aan mijn houding tegenover mijn manager is nog veel meer vooraf gegaan. Grappig bedoelde opmerkingen die in wezen uiterst beledigend waren, zijn koppigheid om geen hulp te vragen/toe te geven dat hij iets niet weet (met het gevolg dat hij uren bezig is iets uit zoeken terwijl wij gelijk het antwoord zouden kunnen geven als we wisten dat hij daar mee bezig was), etc. etc.

**Geplaatst**: 10-08-15 15:52

Geplaatst: 10-08-15 15:52

Ik ben vrij open, maar soms denk ik bij mezelf dat het wel wat minder kan. Ik wil niet dat ik ¨terug¨ gepakt wordt op dingen die ik heb gezegd. Ik zit namelijk op het moment flink met mijn gezondheid (chronisch ziek) en wil geen opmerking als ´maar gisteren heb je nog paard gereden, dus je kan best wel bij de meeting zijn ect.´ want ik probeer zo goed/zo kwaad als het kan ook nog van mijn vrije tijd te genieten

**Geplaatst**: 10-08-15 15:54

Geplaatst: 10-08-15 15:54

Ik kan redelijk makkelijk praten. Dingen die moeilijk zijn om over te praten praat ik dan ook niet over. tenzij het er echt uit moet, maar dan ook alleen tegen de personen die ik vertrouw. Het team waar ik in werk is echt heel gezellig, meelevend en meedenkend. Had me echt niet beter kunnen veroorloven. Alleen mijn bazen.. Daar kan ik bijna een boek over schrijven. Echt geen leuke mensen...

Binnenkort een andere baan, dus hopelijk wat meer ontspannen.

**Geplaatst**: 10-08-15 15:54

Geplaatst: 10-08-15 15:54

In de horeca is het voor mijn gevoel toch anders, wij zijn vrij sociaal en open omdat het ook echt een teamsport is. Maar toch opletten wat je doet en zegt tegen wie. Omdat wij zulke andere tijden werken ga je vaak toch ook anders met elkaar om en "uit". Wat ook veel voorkomt in de horeca zijn toch wel de drank en drugs, relatie's problemen. Sluitdrankjes worden er soms meer dan een, en na een lange avond soms ook wel meerdere bier terwijl er nog auto's bestuurd moeten worden...

Grens trekken en met groepsdruk kan dit soms nog wel voor rare situaties zorgen.

**Geplaatst**: 10-08-15 15:55

Geplaatst: 10-08-15 15:55

Op mijn werk was ik altijd zo open als nodig was en verder niet, standaard even vragen hoe het weekend was of hoe het nu met jantje pietje of klaasje was. En nooit heb ik mij laten verleiden tot alles er uit gooien , vooral niet tegen mensen die hoger in de rangorde stonden. Vaak was het zo dat sommigen daar niet voor niets zaten, juist omdat ze alles van iedereen wisten of probeerden te weten konden ze op die plek zitten. Werk is werk en prive is prive.

**Geplaatst**: 10-08-15 15:57

Geplaatst: 10-08-15 15:57

Hangt ook wel af van het soort werk dat men doet denk ik...
Ik werk bij de brandweer en ik merk dat het er bij ons heel wat collegialer en zelfs familiaal aan toe gaat.

**Geplaatst**: 10-08-15 16:00

Geplaatst: 10-08-15 16:00

Ben blij dat ik tot nu toe geluk heb gehad met mijn collega's en meerderen zo te lezen. Ik ben een open boek (uiteraard zitten er grenzen aan). Vind de sociale omgang op het werk ook erg belangrijk. Zou nooit ergens op mijn plek zitten waar niet ook over privé gepraat wordt. Ik zit minimaal 40 uur per week met mijn directe collega's. Dan wil ik daar ook wel eens een gezellig praatje mee hebben. Ook tegen meerderen ben ik erg open. Gelukkig heeft zich dit nog nooit tegen mij gekeerd. Misschien ook omdat ik altijd in omgevingen heb gewerkt waar dit een tweerichtingsweg was. Dus ook de meerderen zijn altijd erg open geweest.

**Geplaatst**: 10-08-15 16:05

Geplaatst: 10-08-15 16:05

Lestria schreef:
Vind de sociale omgang op het werk ook erg belangrijk. Zou nooit ergens op mijn plek zitten waar niet ook over privé gepraat wordt.

Maar ik vind echt een heeel groot verschil zitten tussen sociale omgang en prive-dingen delen.

Ik werk in het onderwijs, ik klets de hele dag en kan tussenuren moeiteloos vol praten met iedere willekeurige collega over ieder willekeurig onderwerp. Leuk, gezellig! Maar dat wil niet zeggen dat ik ook prive-dingen deel. Daar heb ik andere mensen voor.

**Geplaatst**: 10-08-15 16:07

Geplaatst: 10-08-15 16:07

Goof schreef:
Lestria schreef:
Vind de sociale omgang op het werk ook erg belangrijk. Zou nooit ergens op mijn plek zitten waar niet ook over privé gepraat wordt.

Maar ik vind echt een heeel groot verschil zitten tussen sociale omgang en prive-dingen delen.

Ik werk in het onderwijs, ik klets de hele dag en kan tussenuren moeiteloos vol praten met iedere willekeurige collega over ieder willekeurig onderwerp. Leuk, gezellig! Maar dat wil niet zeggen dat ik ook prive-dingen deel. Daar heb ik andere mensen voor.

Ja dat doe ik ook. Wil overal over praten behalve over prive-zaken, dat doe ik thuis of met mijn vrienden.

**Geplaatst**: 10-08-15 16:07

Geplaatst: 10-08-15 16:07

Citaat:
Maar ik vind echt een heeel groot verschil zitten tussen sociale omgang en prive-dingen delen.

Daar heb je gelijk in. Ik vind beide belangrijk. En heb dat tot nu toe ook altijd wel gevonden gelukkig.

**Geplaatst**: 10-08-15 16:08

Geplaatst: 10-08-15 16:08

Mijn werk is op onze afdeling een grote familie. Er wordt met elkaar meegeleefd, veel mensen zien elkaar buiten werktijd, privézaken worden probleemloos besproken en toen ik vorig jaar mijn relatie beëindigde, wisten mijn collega's dat ook gewoon.

Ik had hiervoor een baan waarin werk werk was en privé privé, maar dat werkte voor geen meter. Ik ben een open boek en wil ook gewoon een leuke foto delen als die binnenkomt. We hebben zelfs sinterklaassurprises, zien elkaar ook buiten werktijd en vermaken ons dan prima.

**Geplaatst**: 10-08-15 16:08

Geplaatst: 10-08-15 16:08

Je kans mensen niet dwingen om over hun prive te praten of naar jouw prive te vragen als ze hun werk komen doen. Helemaal niet als ze hun werk verder ook gewoon goed doen.

Mensen goed laten samen werken is belangrijk. Maar de een wil nou eenmaal niet graag over prive praten en dan komt dat het werk ook niet ten goede als je dat wil opleggen.

Ik heb vooral voor mezelf gewerkt en vertelde personeel of klanten zoveel ik zelf wilde.

Later een tijdje in horeca gewerkt en in een winkel. Horeca was groot, maar vonden ze me ook gesloten. Maar er was ook weinig tijd om te kletsen.

In de winkel was het wel een probleempje. Het was een familie bedrijf met 1 ander personeelslid. Zij vertelde veel teveel en zo probeerden ze bij mij ook van alles eruit te krijgen.
Toen het niet goed draaide moest ik eruit. Ik weet zeker dat ik harder werkte en nauwkeuriger. Hebben ze zelf ook meerdere malen aangegeven dat ze me graag wilden houden.

Maar ze konden zelf niks met mij, dus ik moest eruit. Tja, ik vind het zelf niet de beste beslissing voor je winkel. Dat het mij niks interesseert wat je in je prive doet, hoe je gezin het doet, wat je voor kleding koopt etc etc is totaal niet belangrijk voor de omzet van je zaak.

Ik heb nooit naar tegen ze gedaan, maar ik had hun interesses niet en ze zeurden me ook teveel.

**Geplaatst**: 10-08-15 16:09

Geplaatst: 10-08-15 16:09

Ik denk dat het ook aan de definitie van privé zaken ligt.
Uiteraard heb ik ook mijn grenzen aan wat ik vertel en wat ik wil weten van mijn collega's. Daar heb ik inderdaad vrienden voor. Maar wat ik eerder las dat iemand maar niet verteld had dat d'r hond overleden was. Daar kan ik mij niets bij voorstellen. Dat zijn toch wel dingen die ik zou vertellen.

**Geplaatst**: 10-08-15 16:13

Re: Hoe open ben jij op je werk?

Geplaatst: 10-08-15 16:13

Ik vind het vrij bizar dat veel mensen geen privé dingen delen op het werk. Als je 40 uur per week met dezelfde mensen op 20m2 zit dan ontkom je daar toch niet aan? Collega's zijn voor mij juist 1 van de dingen die mijn werk zo leuk maken, kan me niet voorstellen hoe het zou zijn als we enkel over werk zouden praten.

**Geplaatst**: 10-08-15 16:32

Geplaatst: 10-08-15 16:32

Vanillia schreef:
Ik vind het vrij bizar dat veel mensen geen privé dingen delen op het werk. Als je 40 uur per week met dezelfde mensen op 20m2 zit dan ontkom je daar toch niet aan? Collega's zijn voor mij juist 1 van de dingen die mijn werk zo leuk maken, kan me niet voorstellen hoe het zou zijn als we enkel over werk zouden praten.

Dat van het hondje was ik. Het is niet zo dat ik zulke dingen niet wil vertellen, maar als je privé qua opvattingen zo ver uit elkaar ligt, heeft het op een gegeven moment geen zin. Mijn collega's hechten veel waarde aan de grote van hun huis, auto etc., het gaat veel om het plaatje. Hebben niets met huisdieren, dus snappen ook niet daar ik zonder enige moeite dingen voor laat. Zijn trouwens allemaal mannen, die een vrouw thuis hebben zitten die het huishouden etc doet, dan is het ook vaak onbegrip als ik uit dat ik het lastig vind om een fulltime (plus) baan te hebben, het huishouden, sociaal leven en huisdieren te kunnen combineren. En ga zo maar door, denk dat we op het merendeel van de onderwerpen gewoon te ver uit elkaar liggen.

Ja vind het fijner als je af en toe ns je ei kwijt kunt etc, maar als je geen raakvlakken hebt, houdt het op.

**Geplaatst**: 10-08-15 16:42

Re: Hoe open ben jij op je werk?

Geplaatst: 10-08-15 16:42

Het verhaal van Flettie kan ik mij juist wel in vinden...

Roep bij binnenkomst wel vrolijke goede morgen tegen iedereen en 's middags zeg ik altijd fijne avond/fijn weekend. Heeft in het begin een heel tijdje geduurd voordat sommige wat terug zeiden. Tegenwoordig beginnen ze het zelf al te roepen

Zelf werk ik ook op een financiële afdeling met zo goed als alleen maar mannen met een flink leeftijdsverschil (ik ben 24 en mijn collega's zijn veelal 40+) en ook is er een behoorlijk hiërarchie, wat maakt dat je toch minder snel geneigd bent dingen te delen.

Iemand die terug komt van vakantie, die spreek ik vaak even in de pauze. Dat vind ik netter dan meteen bij binnenkomst. Bij sommige collega's komt het er helemaal niet van, is maar net hoe de "band" is en/of hoe druk het is.

Ook is onze financiële afdeling 25 a 30 man sterk, dus het is niet zo zoals bij sommige 40 uur per week in een klein rot hokkie met elkaar door brengen. Bij een eerdere werkplek wel gehad en dan is het inderdaad geen uit houden aan.

Ben vaak al een buitenbeentje geweest en is hier niet echt anders. Komt waarschijnlijk deels door mezelf, maar ach. Doe me werk goed, krijg steeds meer vertrouwen van mijn directe collega's/leidinggevende.

Sinds een jaartje is er wel een collega van mijn leeftijd, daar deel ik al iets meer mee dan met de rest, maar blijft basic

**Geplaatst**: 10-08-15 16:55

Re: Hoe open ben jij op je werk?

Geplaatst: 10-08-15 16:55

Je moet juist ook erg oppassen wat je zegt en wie je toelaat bijv als vriend op fb.

Mensen vinden het in je gezicht allemaal leuk en aardig, maar achter je rug om kan dat compleet anders gaan.

Je kiest elkaar niet uit als collega, dus de prive klik hoeft er niet te zijn.

Zoals boven even als vb; Stel wiij zijn gek met onze dieren en vinden dat belangrijk. Collega's hebben geen dieren en snappen het niet. Als je dan wat problemen hebt met 1 van de dieren, kun je niet op begrip rekenen. Ik zie dat bij familie, buren en ex collega's. Mensen snappen het vaak echt niet.

Als je daar dan wel over wil praten, wordt het misschien zelfs wel tegen je gebruikt.

Of mensen die steen en been klagen, maar wel steeds met nieuwe kleding, of een nieuwe auto komen etc. Daar wordt toch over gekletst. Zonder te vertellen, zien mensen het ook wel. Maar hoe en wat gaat niemand wat aan. Misschien heeft iemand wel rijke ouders of heeft de partner een geweldige baan.

Ik zelf ben ook niet de aardigste. Toen ik met mn moeder samen werkte, haddenw e dus jong personeel. Natuurlijk kan werken zwaar zijn, ook als je jong bent. Maar mijn moeder heeft va haar 15e t/m haar 64e altijd gewerkt naast een zwaar gezinsleven nog en heel weinig vrij of vakantie.

Als ik dan steeds weer moet luisteren naar meiden van 16-20 dat ze zo een last hebben van hun voeten. dat ze zo moe zijn, dat ze dit willen of dat etc etc, dan word ik daar wel flink moe van. Begrip wordt minder en verdwijnt helemaal op een gegeven moment. Tja, sorry. Denk eens na bij wie je steeds klaagt en zoek thuis iemand daarvoor.

Of meiden die klagen over hun vriendjes en in detail treden over hun relatie. Sommige dingen vind ik gewoon ook echt not done om te vertellen.....Fijn dat ze ons vertrouwden, maar hallo.........Toen af en toe tegen mn moeder van 60 dacht ik weleens, waar is je goed fatsoen?

**Geplaatst**: 10-08-15 16:58

Geplaatst: 10-08-15 16:58

Maar wat is dan priveleven? Is dat dat je een paard hebt een hond en samenwoont met je vriend? Wat je buiten je werk doet? Dat een naaste familielid kanker heeft? Dat je ruzie hebt gehad met je beste vriendin? Dat je relatie op wankelen staat?

Ik vertel prima dat ik een vriend heb, wat ik naast mijn werk doe etc etc, wat in mijn ogen ook je priveleven is. Maar relatie problemen of ruzies zou ik dan weer niet vertellen. Wat is jullie definitie van priveleven?

**Geplaatst**: 10-08-15 19:27

Geplaatst: 10-08-15 19:27

Ik heb dan wel nog maar een bijbaantje, maar ik ben heel erg open met mijn collega's. Ook met (een deel van) de managers. Een heel groot deel is onderling gewoon een grote vriendengroep en bijna dagelijks worden er terrasjes gepakt/afgesproken met elkaar etc. Ik zie de meeste van mijn collega's dus ook meer als vrienden dan als collega's.

**Geplaatst**: 11-08-15 09:27

Geplaatst: 11-08-15 09:27

_Micha_ schreef:
Maar wat is dan priveleven? Is dat dat je een paard hebt een hond en samenwoont met je vriend? Wat je buiten je werk doet? Dat een naaste familielid kanker heeft? Dat je ruzie hebt gehad met je beste vriendin? Dat je relatie op wankelen staat?

Ik vertel prima dat ik een vriend heb, wat ik naast mijn werk doe etc etc, wat in mijn ogen ook je priveleven is. Maar relatie problemen of ruzies zou ik dan weer niet vertellen. Wat is jullie definitie van priveleven?

Een feitelijke samenvatting van mijn privéleven vind ik prima (woon samen, heb een paard etc.), maar hoe ik mij daarbij voel, hoe dat gaat etc., zijn dan weer de dingen die ik niet bespreek.

**Geplaatst**: 11-08-15 09:37

Re: Hoe open ben jij op je werk?

Geplaatst: 11-08-15 09:37

Open maar dan wel oppervlakkig. Weekend was leuk, vakantie was leuk en daar zijn wat anecdotes van maar ze hoeven niet te weten dat ik op de derde dag om 12 uur een fikse ruzie heb gehad met mijn vriend om dit of dat (ik noem nu maar even iets) en dat dit voorkomt uit iets anders waar ik al maanden mee loop

Wij werken met een klein team en zijn daardoor wel wat 'hechter' met elkaar maar ik vind het zelf gewoon niet zo nodig dat ze alle ins en outs weten. Daar heb ik mijn vrienden voor en hoe aardig ik mijn collega's ook vind - het zijn niet mijn vrienden.

Ik vind het juist vervelend als er op maandagmorgen eerst even uitgebreid het weekend wordt besproken. Doe dat lekker in de pauze aan de lunchtafel (we lunchen gezamenlijk).

Nomineer dit bericht ×