Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Vero

Berichten: 9778
Geregistreerd: 11-03-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 18:29

Jij bent dus 22 en hij 40.. Dat verschil LIJKT zo groot..
Maar het gaat er niet om wat je ouders ervan vinden.
Het gaat erom dat JIJ gelukkig bent, en ik denk of hoop dat je ouders dat wel inzien :)

Yasmijntje

Berichten: 2084
Geregistreerd: 13-09-13

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 18:32

Niet dat ik zo veel ervaring heb etc, maar je ouders moeten je accepteren zoals je bent met de 'keuzes' die je maakt (niet dat het een keuze was om verliefd te raken en het goed met dit persoon te kunnen vinden, maar goed).

Ik snap wel dat je het moeilijk vindt, maar je moet er gewoon voor gaan.
Succes!

BigOne
Berichten: 42903
Geregistreerd: 03-08-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 18:33

fleurtjeuh schreef:
Bedankt voor alle berichten iedereen!

Wat betrefd de andere levensfases,
Dat valt eigenlijk wel mee.
Hij is een hele erge laatbloeier. Heeft overal en nergens gewerkt, heen en weer verhuisd, vanalles gedaan.
Pas in het laatste jaar heeft hij het gevoel gekregen om te settelen, huisje boompje beestje.
Zelf wil ik graag jong moeder worden en zou ik ook willen settelen.
We hebben het al uitgebreid gehad over dit soort dingen,en zitten op 1 lijn.


Dus een redelijk rusteloos type, weet je zeker dat hij niet door zijn leeftijd gedwongen nu nog even nageslacht wil krijgen?? Misschien een poedersuiker maar daar kan hij geen vrouw van zijn eigen leeftijd voor gebruiken. Houd je verstand erbij en zorg dat je hem door en door kent. Aangezien je hem nu nog veel te kort kent om nu al aan kinderen te denken en gebruik het zeker niet om huisje boompje beestje noodgedwongen op te zetten. Je denkt dan misschien dat je zelf de beslissing neemt maar de aversie van je ouders over wat jij doet kan je zeker in dit geval een verkeerde beslissing laten nemen. Als het wel serieus lijkt, ga dan eerst maar een aantal jaren samen wonen voor je aan kids begint.

Iris82

Berichten: 40405
Geregistreerd: 04-10-02
Woonplaats: Tilburg

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 18:34

Maar zo lang ben je toch nog niet terug uit België? Dan ken je elkaar toch maar net? Loop je niet een beetje te hard van stapel?

En hoe zit het met je werk dan? En je opleiding? Niet opeens totaal afhankelijk worden van iemand die je nog nauwelijks kent.

Ik kan me voorstellen dat je ouders niet over zullen lopen van enthousiasme.

pien_2010

Berichten: 49513
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 18:36

bigone schreef:
fleurtjeuh schreef:
Bedankt voor alle berichten iedereen!

Wat betrefd de andere levensfases,
Dat valt eigenlijk wel mee.
Hij is een hele erge laatbloeier. Heeft overal en nergens gewerkt, heen en weer verhuisd, vanalles gedaan.
Pas in het laatste jaar heeft hij het gevoel gekregen om te settelen, huisje boompje beestje.
Zelf wil ik graag jong moeder worden en zou ik ook willen settelen.
We hebben het al uitgebreid gehad over dit soort dingen,en zitten op 1 lijn.


Dus een redelijk rusteloos type, weet je zeker dat hij niet door zijn leeftijd gedwongen nu nog even nageslacht wil krijgen?? Misschien een poedersuiker maar daar kan hij geen vrouw van zijn eigen leeftijd voor gebruiken. Houd je verstand erbij en zorg dat je hem door en door kent. Aangezien je hem nu nog veel te kort kent om nu al aan kinderen te denken en gebruik het zeker niet om huisje boompje beestje noodgedwongen op te zetten. Je denkt dan misschien dat je zelf de beslissing neemt maar de aversie van je ouders over wat jij doet kan je zeker in dit geval een verkeerde beslissing laten nemen. Als het wel serieus lijkt, ga dan eerst maar een aantal jaren samen wonen voor je aan kids begint.


Ik dacht precies het zelfde Bigone en hoop TS dat je eens heel goed nadenkt en ook info/ referenties gaat navragen. Over minder belangrijke zaken is dat volop geaccepteerd dat we dat doen en zoiets belangrijks als de vader uitzoeken van je kinderen zou je dat nalaten.
Deze man houdt ook een risico in, ook al hoeft dat niet zo uit te pakken.

Iris82

Berichten: 40405
Geregistreerd: 04-10-02
Woonplaats: Tilburg

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 18:38

Nog geen maand dus. Joh, ga over een jaar eens bedenken of dit misschien serieus is en of je aan kinderen wil denken. Echt, take it easy!

Vero

Berichten: 9778
Geregistreerd: 11-03-14

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 18:40

Bedenk wel dat als je kinderen neemt je party/ echte vrijheid periode voor je gevoel wel tot einde mag komen, wat met een baby zal vaak uitgaan niet lukken.

crazyshar

Berichten: 1985
Geregistreerd: 07-09-10
Woonplaats: z-brabant

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 18:40

Heel veel van jou verhaal is zo herkenbaar ts. Hier een leeftijdsverschil van 14.5jaar ik was wel veel jonger dan jou toen ik mijn vriend leerde kennen, maar ook dit voelde voor ons meteen goed. Ik ben door omstandigheden ook vroeg volwassen moeten worden en hij is door omstandigheden lang jong gebleven . Waardoor we nu nog steeds op een gelijke emotioneel geziene weg lopen . Mijn ouders waren er van begin af aan op tegen mede ook omdat ik zo jong was en nog wel verantwoording af te leggen had natuurlijk. Uiteindelijk nu na 12 jaar samen te zijn zien ze wel dat we gelukkig zijn samen en hebben ze het ook geaccepteerd . Doe waar jij je goed bij voelt . Leer elkaar kennen, ga leuke dingen doen, ook op vakantie leer je elkaar pas echt kennen, fijne proef versie voor je bv. Gaat samen wonen,....

7ofhearts

Berichten: 2965
Geregistreerd: 02-11-14
Woonplaats: Daar waar we gelukkig zijn..

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 19:01

Als je elkaar inderdaad pas kort kent zou ik me nu nog niet zó druk maken om wat jou ouders/ andere van jullie relatie vinden.
Dit is zó pril, daar zou ik nog geen onenigheid voor over hebben.....bij wie of met wie dan ook.

Natuurlijk dénk je momenteel dat dit "for ever " is........maar veel zijn jou al voorgegaan daarin en nog veel en veel meer zullen je daar nog in volgen.
Dat is verliefdheid.

Geniet van het moment en laat het gebeuren.
Maar neem jezelf en jullie relatie vooral niet té serieus.

Als het over een jaar of wat inderdaad nog zo voelt als nu kan je eens verder gaan denken.
Maar dan heb je ook iets om mee te komen en om jullie relatie te verdedigen.
Ik zou als ouder jou "relatie en plannen "op dit moment niet serieus nemen en je alleen maar op het hart drukken "voorzichtig en op je hoeden "te zijn.
Staar je niet blind op deze man.......want dát is hij.

spatter

Berichten: 14471
Geregistreerd: 17-08-05
Woonplaats: Bocholt-belgie

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 19:11

Je bent nog geen maand samen en nu al denk je aan kinderen en jong moeder worden?
Hallooo, blijf wel een beetje met je voetjes op de grond!

Geniet van elkaar maar doe geen domme dingen, je bent nog zo jong en je kent elkaar nog helemaal niet.
Wonen jullie al samen? Dan zie je pas hoe iemand echt is, ook smorgens vroeg of na het werk.

Ik zou als ouder wel schrikken als je zo zou beginnen over een kalverliefde van een paar weken.

Goof

Berichten: 33043
Geregistreerd: 12-05-05
Woonplaats: Thuis

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 19:21

spatter schreef:
Ik zou als ouder wel schrikken als je zo zou beginnen over een kalverliefde van een paar weken.


Eens!
Als je elkaar pas een paar weken kent ben je gewoon aan het daten, elkaar aan het leren kennen, verliefd aan het worden.
Geniet ervan en kijk gewoon welke kant het opgaat, maar ga niet nu al een toekomstbeeld schetsen.

fleurtjeuh

Berichten: 12291
Geregistreerd: 24-05-11
Woonplaats: Tussen het noorden en zuiden in nederland

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 19-07-15 19:23

Ik moet even een paar dingen de wereld uit helpen.
Het klopt dat we nog maar kort samen zijn.
Daar zijn we ons zeer van bewust.
Dat ik jong moeder wil worden staat daar buiten.
We leren elkaar nog kennen.
Nergens heb ik gezegd dat hij de ware is, of dat we al samenwoon plannen hebben.
We doen rustig aan.
Mensen trekken weer snel conclusies, beetje jammer...

muzzy17

Berichten: 636
Geregistreerd: 15-11-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 19:29

Mijn ouders zijn gescheiden en ik en mijn vriend schelen ook 20+
Mijn moeder accepteerden het direct en Had zoiets als jij gelukkig ben ben ik het ook.

Andere kant mijn vader heeft het niet geaccepteerd nog steeds niet 2 jaar later.
Dat heb ik voor lief genomen. Inmiddels (mede door andere problemen) zie ik hem al ruim een jaar niet meer. Het doet zeer dat zeker maar vind nog steeds dat het mijn keuze Is. ik moet er mee leven. Mocht ik het opnieuw doen zou ik het weer doen.

Loop niet te hard van stapel. Hier ging in het begin ook alles goed en lagen We op 1 lijn(ook wel roze wolk genoemd :P ) Hij Had een huis en ik net voor het eerst op mezelf. Dan merk je ineens dat hij meer levenservaring heeft dan jij. Ik liep tegen dingen aan die hij al jaren doet (bv.administratie) na flinke ruzies zijn We inmiddels zo ver dat ik kan leren van zijn ervaring maar doe alles zelf want ik wil het ook leren terwijl hij zoiets Had laat mij het maar doen gaat het sneller.

Het leeftijds verschil merk je op sommige vlakken echt wel. Het Is alleen hoe jullie er mee omgaan.

spatter

Berichten: 14471
Geregistreerd: 17-08-05
Woonplaats: Bocholt-belgie

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 19:39

Maar als alles nog zo pril is waarom dan dit topic en waarom moet je dit je ouders al vertellen?

Jij bent het zelf die begint over jong moeder willen worden.

Je wekt daarmee de indruk dat je het allemaal al heel serieus neemt terwijl uiteindelijkt blijkt dat jullie misschien 5/6/7 keer gedate hebben?

JesdaJinn

Berichten: 11148
Geregistreerd: 23-01-12
Woonplaats: Nijverdal

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 19:42

Sammie schreef:
Ts is 22 jaar. Vriend is dus 40 jaar. Ik snap dat je ouders dit in eerste instantie niet leuk zullen vinden en wellicht aan je vragen om er mee te stoppen. Maar dat weet je zelf pas als je het eerst probeert.

Jullie zitten wel allebei in een andere levensfasé. Onthoudt dat wel aub. Jij moet nog beginnen, hij zit in een periode waarin een midlifecrisis niet ongewoon is. Het zou zonde zijn als jij daar de dupe van wordt. Maar ja.. nogmaals dat weet je pas als je terug kan kijken. :)


Ik ben het hier mee eens.

Het is natuurlijk jou keuze en jij met er gelukkig mee worden ;)

Artocreas

Berichten: 1710
Geregistreerd: 26-07-12
Woonplaats: Ken je dat schattige winkelstraatje in Maastricht, daar bij de kerk? Nou, daar dus niet.

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 19:43

fleurtjeuh schreef:
*
Maar straks komen mijn ouders weer thuis, en langzaam slaat de angst om mijn hart.
Mijn ouders zijn nooit erg 'supportive' geweest. Eigenlijk voor geen enkele keuze die ik heb gemaakt.
*


Misschien woont TS nog thuis? Dan snap ik heel goed dat ze het gevoel heeft het al te moeten vertellen.

fleurtjeuh

Berichten: 12291
Geregistreerd: 24-05-11
Woonplaats: Tussen het noorden en zuiden in nederland

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 19-07-15 19:55

Ze kwamen inderdaad thuis, ik woon nog thuis.
En gisteren heb ik mn haar laten verfen door hem, en dat is een redelijk groot verschil in mijn uiterlijk, van bruin naar hoogblond, dus dat viel wel op.
Dus dan gaan ze vragen wie mn haar heeft geverfd, aangezien ik niet mn eigen haar verf.
Dus zo zou hij al snel ter sprake komen, wat ook gebeurde binnen 5 minuten na thuiskomst.
Maar tot zover is het goed gegaan, en ze weten van de leeftijd.
So far, so good, ze waren natuurlijk verbaasd.
Vroeger of ik het erg vond, en of hij al kinderen had.
Beide antwoordde ik nee op.
En toen vroegen ze wanneer ze hem zouden ontmoeten, en dat verbaasde mij heel erg eigenlijk.

Tillie20

Berichten: 2844
Geregistreerd: 24-12-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 19:56

fleurtjeuh schreef:
Ze kwamen inderdaad thuis, ik woon nog thuis.
En gisteren heb ik mn haar laten verfen door hem, en dat is een redelijk groot verschil in mijn uiterlijk, van bruin naar hoogblond, dus dat viel wel op.
Dus dan gaan ze vragen wie mn haar heeft geverfd, aangezien ik niet mn eigen haar verf.
Dus zo zou hij al snel ter sprake komen, wat ook gebeurde binnen 5 minuten na thuiskomst.
Maar tot zover is het goed gegaan, en ze weten van de leeftijd.
So far, so good, ze waren natuurlijk verbaasd.
Vroeger of ik het erg vond, en of hij al kinderen had.
Beide antwoordde ik nee op.
En toen vroegen ze wanneer ze hem zouden ontmoeten, en dat verbaasde mij heel erg eigenlijk.


Fijn dat het zo goed is gegaan!

BigOne
Berichten: 42903
Geregistreerd: 03-08-09

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 20:15

Mooi, dan kun je nu in alle rust kijken of het iets tussen jullie kan worden. Je ouders staan er dus niet negatief of positief in. Jij hebt trouwens zelf gesproken of jong moeder worden enz, dus het is logisch dat we denken dat jij in deze man een goede kandidaat daarvoor zag. Zo bracht je het namelijk wel.
Maar goed, als jij je verstand blijft gebruiken dan is hij over een aantal jaren nog steeds jong genoeg om papa te worden, succes verder.

fleurtjeuh

Berichten: 12291
Geregistreerd: 24-05-11
Woonplaats: Tussen het noorden en zuiden in nederland

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 19-07-15 20:17

Met jong moeder worden bedoelde ik meer dat ik niet een of ander feest beest ben dat elk weekend uit gaat.
Zo ben ik ook nooit geweest.
Ik had het mogelijk beter kunnen verwoorden

trysteffy

Berichten: 3295
Geregistreerd: 31-05-12
Woonplaats: Zwaag

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 20:21

Hier ook 1 die niks durfd te vertellen aan me ouders me moeder dan af en toe die accepteerd het sneller denk met jongens maar ow me vader daar durf ik niet eens een jongen voor te laten komen thuis of af te spreken... Daar door vervallen altijd bij mij snel de leuke jongens aangezien ik niet durf af te spreken en ben bijna 20...

trysteffy

Berichten: 3295
Geregistreerd: 31-05-12
Woonplaats: Zwaag

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 20:26

JesdaJinn schreef:
Sammie schreef:
Ts is 22 jaar. Vriend is dus 40 jaar. Ik snap dat je ouders dit in eerste instantie niet leuk zullen vinden en wellicht aan je vragen om er mee te stoppen. Maar dat weet je zelf pas als je het eerst probeert.

Jullie zitten wel allebei in een andere levensfasé. Onthoudt dat wel aub. Jij moet nog beginnen, hij zit in een periode waarin een midlifecrisis niet ongewoon is. Het zou zonde zijn als jij daar de dupe van wordt. Maar ja.. nogmaals dat weet je pas als je terug kan kijken. :)


Ik ben het hier mee eens.

Het is natuurlijk jou keuze en jij met er gelukkig mee worden ;)



Ow wist niet dat ie 40 was... Nou dat zouden mijn ouders niet accepteren dan aangezien me ouders 2 jaar jonger zijn... En zouden me ouders echt die man een heel goed met hem praten dat ie niet bij me moet komen... En mijn vrienden zouden het ook niet accepteren..

paardjes123

Berichten: 2883
Geregistreerd: 16-08-11

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 21:09

Fleurtjuh wat fijn dat je ouders zorglijn reageerde

Trysteffy dat vind ik best in hokjes denken. Ooit is er een normaliteit ontstaan en alles en iedereen die daar niet binnen past wordt moeilijk geaccepteerd, zo jammer

muzzy17

Berichten: 636
Geregistreerd: 15-11-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 22:01

trysteffy schreef:
Ow wist niet dat ie 40 was... Nou dat zouden mijn ouders niet accepteren dan aangezien me ouders 2 jaar jonger zijn... En zouden me ouders echt die man een heel goed met hem praten dat ie niet bij me moet komen... En mijn vrienden zouden het ook niet accepteren..


Vrienden zouden dan toch mooi pech hebben :=
Accepteren ze mijn vriend niet dan blijkbaar mijn keuze niet. Mijn vrienden hebben nooit moeilijk gedaan zou het wel zo zijn dan vraag ik mij toch af of het echt goede vrienden zijn
Ze hoeven hem niet aardig te vinden dat kan niemand afdwingen en zou ik ook niet willen. Accepteren Is heel iets anders.

TheWelsh

Berichten: 1605
Geregistreerd: 19-10-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-15 22:43

muzzy17 schreef:
Vrienden zouden dan toch mooi pech hebben :=
Accepteren ze mijn vriend niet dan blijkbaar mijn keuze niet. Mijn vrienden hebben nooit moeilijk gedaan zou het wel zo zijn dan vraag ik mij toch af of het echt goede vrienden zijn
Ze hoeven hem niet aardig te vinden dat kan niemand afdwingen en zou ik ook niet willen. Accepteren Is heel iets anders.


Mijn toendertijd "oh-zo-goede-vriendin" zei letterlijk :
"Jij bent altijd welkom, maar hij komt er niet in"
:wave: Einde vriendschap ...