Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-07-15 23:49

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 14-07-15 23:49

Aan de eerste en tot nu toe de enige heb ik nooit getwijfeld, wilde gewoon een kind en dat is meer dan goed bevallen. Het is inmiddels een puber en nooit spijt van gehad.
Maar ik wilde eigenlijk 2 kinderen, de tweede wel over getwijfeld en die is er dus ook niet gekomen.

Nu ik tegen het eind van mijn mogelijkheden op dat gebied aan loop twijfel ik vooral of dat wel een goede beslissing is geweest, of ik niet toch nog wil proberen om een 2de te creeeren. Dat is een lastig vraagstuk, ons leven is niet ingedeeld op nog een kind nu. Financieel zit het wel goed, qua zorg en liefde zit het ook wel goed, maar wil ik de "last" nu wel? We hebben onze hobby's en onze dingen, past weer een kleintje daar wel in, is dat niet een te groot offer?

Als je bij vrouwen kan spreken van rammelende eierstokken heeft mijn man nu wat last van rammelende teelballen. Maar hij zit met dezelfde twijfels als ik en is daarin dus ook geen steun. Nou ja, wel een steun, maar niet echt een hulp bij het beslissen.
Wat het gaat worden, ik denk dat het bij 1 blijft, maar geheel en al zeker ben ik daar niet over. We zullen zien, als ik binnen een jaar ofzo nog geen beslissing heb genomen is het gewoon een nee.

**Geplaatst**: 15-07-15 00:00

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 15-07-15 00:00

Twijfels gehad? Absoluut! Uiteindelijk gekozen om er niet aan te beginnen en daar heb ik geen spijt van.

**Geplaatst**: 15-07-15 00:04

Geplaatst: 15-07-15 00:04

Ik twijfel nog steeds wel eens maar ben te laat, heb er al 2..

**Geplaatst**: 15-07-15 00:17

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 15-07-15 00:17

Ik twijfelde ook..
Ben op mn 23e moeder geworden(bijna 6 maanden nu), maar we zijn er pas met 8cm ontsluiting achter gekomen dat ik zwanger was (Door de pil heen). Net 8 maanden samen

Hele zwangerschap gerookt, gedronken gefeest etc, en toch een gezond zoontje..
En nogsteeds, af en toe, denk ik echt wel aan mn leven zonder kind, maar zou toch echt niet meer zonder hem kunnen!

**Geplaatst**: 15-07-15 00:27

Geplaatst: 15-07-15 00:27

Ik wil zeer graag in de toekomst 2 kinderen, soms last van rammelende eierstokken en mijn vriend vraagt zich af hoe het zou zijn dus bij hem begint het ook 'te rammelen'..maar het is nog te vroeg,we zijn beide nog te jong (19 en 21).

Ondanks we beide graag kinderen hebben, heb ik toch een lichte twijfel gezien ik geen goede rug heb(zo goed als heel mijn rug zit vast met ijzer) en bang ben dat mijn kinderen dit ook zouden erven. Ik zou niet graag willen dat zij meemaken wat ik heb meegemaakt, leven op pijnstillers en er elke dag high van zijn omdat ik anders de dag niet uit kon.. maar het is voor mijn 'probleem' een pure gok gezien het niet te testen is en er altijd een kans is op het erven van scoliose, vooral van de moeder.

**Geplaatst**: 15-07-15 08:24

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 15-07-15 08:24

Hier vaste relatie van bijna 6 jaar

Twijfelen beiden hebben zo'n heerlijk leven nu doen wat we willen werken beide hard fulltime
Zien relaties om ons heen veranderen als er kinderen komen we zijn zo Gelukkig nu

Andere kant denken we dat je op een gegeven moment wat gaat missen
Voorlopig willen we er nog niet aan denken lekker feesten genieten werken en samen leuke dingen doen

**Geplaatst**: 15-07-15 08:48

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 15-07-15 08:48

Nooit getwijfeld. Wil ze niet.

**Geplaatst**: 15-07-15 09:05

Geplaatst: 15-07-15 09:05

En ontzettend blij en gelukkig in mijn leven zonder kinderen!Dus een juiste keus gemaakt.

**Geplaatst**: 15-07-15 09:15

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 15-07-15 09:15

Het zou dolgraag de kans willen krijgen om zwanger te raken en een kindje te krijgen.
Het enige waar ik over twijfel; kan ik het maken naar het kindje toe om hem op deze wereld te zetten zoals die nu is.
Met al het geweld, moord en doodslag, oorlogen... crisis... alles gaat kapot om ons heen.

**Geplaatst**: 15-07-15 10:00

Geplaatst: 15-07-15 10:00

Wow, wat een schrik zullen jullie gehad hebben Jara :wow:

.

Ik zou mezelf ook geen geboren moeke noemen hoor. Toen ik nog echt jong was zag ik mezelf 'later' niet met kinderen.
Maar ik was bijna 19 toen ik mijn huidige vriend leerde kennen en langzaam groeide toch dat gevoel dat ik het met hem ooit in een verre toekomst wel zou zien zitten.
Wij waren echter beiden langstudeerders

, dus dat zou nog wel even duren.
Alleen toen was ik net 26 geworden en opeens door de pil heen zwanger. We besloten ervoor te gaan en snel een eind aan onze studies te breien. Nu hebben we een dochtertje van bijna anderhalf. En ik zou het me niet anders kunnen voorstellen.

Helaas werd ik tijdens mijn zwangerschap erg ziek en maanden later bleek ik een tumor in mijn hoofd te hebben ontwikkeld, die waarschijnlijk onder invloed van de zwangerschapshormonen erg snel is gaan groeien. In januari ben ik hieraan geopereerd, wat helaas erg complicateus verliep.
Hierdoor heb ik langere tijd in een revalidatiekliniek gezeten en kamp ik nog steeds met zoveel klachten dat ik volledig in de ziektewet, veel met mijn dochter alleen, thuis zit.
En ik merk toch wel heel duidelijk dat dit niet mijn diepste roeping is. Ik zou graag binnenkort weer lekker parttime gaan werken. Een kind hebben en daar tijd mee doorbrengen vind ik fantastisch, maar fulltime thuisblijfmama zijn is niet voor mij weggelegd. Ik hoop toch weer zo snel mogelijk weer even wat voor mezelf te hebben. Dat heb ik echt wel nodig.

**Geplaatst**: 15-07-15 10:27

Geplaatst: 15-07-15 10:27

Wauw Jara

Wat zul jij geschrokken zijn zeg! Kennis van mij had het ook alleen moest zij nog 2 maanden. Eerlijk? Ik heb nooit gezien dat zij zwanger was hoor.

Ik dacht altijd dat kan niet, dat merk je. Maar toen ik haar had meegemaakt toen pas geloofde ik dat je het echt niet kan weten haha.

Ik was 23 toen ik mijn dochter kreeg overigens en mijn man 21.
Dus ook wij waren nog lekker jong

Ik merkte het wel dat ik zwanger was :Y)

Amy trapte mij keihard

Overigens was ik maar 10 kg aangekomen ( woog 59 kg en met bevallen 69kg).
3 dagen na mijn bevalling woog ik 53 kg en nu 3 jaar na bevalling 68 :Y)

Het kan dus ook anders

Maar ja wat heb je aan een fantastisch lichaam als je al een leuke vent heb naast je een mooi kind op je schoot?

Dat mooie lichaam hoeft voor mij dus niet meer, heb er iets veel mooiers voor terug gekregen. En de band tussen mij en mijn man is alleen nog maar sterker en beter geworden

**Geplaatst**: 15-07-15 10:49

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 15-07-15 10:49

Pfff nou idd, dat gewicht is maar bijzaak.
Ik was een gezond gewicht toen ik zwanger werd, iets over de 60 kilo bij 1.72. Maar ik werd al snel zo ziek dat ik ruim 8 kilo afviel. In de loop van mijn zs kwam die 8 kilo er heel langzaam weer bij aan babygewicht, placenta, bloedvolume, vruchtwater en al die rommel. Dus met 9 maanden zwanger zat ik op +0

.
Ook heb ik veel extra echo's gehad omdat mijn buik zo klein bleef. Ze dachten dat het kind wel een groeiachterstand zou hebben. Gelukkig was dat steeds niet het geval en is ze met een nette 2940 gram geboren.
Al die tijd zijn mijn symptomen afgedaan als heftige zwangerschapssymptomen. Maar duizelingen, misselijkheid, hoofdpijn, raar in mijn hoofd, zwakte was dus uiteindelijk niet enkel dat.
Nou, doe mij bij een evt volgende maar een gezonde gewichtstoename hoor! Ik zou dit niemand aanraden.

Ondanks dat ik niet ben aangekomen en een klein buikje had zag je trouwens wel duidelijk dat ik zwanger was op het allerlaatst. Lijkt me echt bizar het pas te merken bij de bevalling. Wat een schok moet dat geweest zijn...

**Geplaatst**: 15-07-15 10:57

Geplaatst: 15-07-15 10:57

Heftig zeg! Ik had nog weleens sjans

Tot ik me omdraaide

Alleen al daarom zou ik nog wel een keer alleen zwanger willen zijn. Heb zoveel mannen schrik aangejaagd ~~}>

Was jij niet onwijs moe je hele zwangerschap dan met al dat gewichtsverlies? Ik had ook een klein buikje tot 2 weken voor mijn bevalling.

Lijkt mij erg stressvol als je telkens op controle moet enzo :(:)

**Geplaatst**: 15-07-15 11:01

Geplaatst: 15-07-15 11:01

Wij hebben er jaren over getwijfeld. Ik ben een extreem rationeel mens en zag een hoop vrijheid verdwijnen, een hoop kosten en er was altijd wel een reden waarom het niet handig was.
En op een dag besefte ik me dat ik het toch wel graag zou willen. Misschien nog niet direct, maar wel in de toekomst

**Geplaatst**: 15-07-15 11:09

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 15-07-15 11:09

Ik heb nooit gewtijfeld...toen ik 12 was wist ik dat ik geen kinderen wilde.Ben nu 50 en vind het de beste beslissing ooit die ik maakte in mijn leven.Ik vind het een vreselijke(ondankbare)belemmering.
Natuurlijk heb ik door mijn dieren ook geen vrijheid,kan nooit weg/vakantie....maar daar krijg je zoveel voor terug.
Wat ik om mij heen zie aan ouders met kinderen ,lopen die ouders hun benen uit hun lijf, kinderen worden op handen gedragen en wat ze er voor terug krijgen is een pruillip en chagerijn.Wat een feest.

**Geplaatst**: 15-07-15 11:17

Geplaatst: 15-07-15 11:17

secricible schreef:
Wij hebben er jaren over getwijfeld. Ik ben een extreem rationeel mens en zag een hoop vrijheid verdwijnen, een hoop kosten en er was altijd wel een reden waarom het niet handig was.
En op een dag besefte ik me dat ik het toch wel graag zou willen. Misschien nog niet direct, maar wel in de toekomst

Hier exact hetzelfde, behalve dat die toekomst wel erg dicht bij begint te komen, wordt dit jaar 35 en mijn lief ook.

Topic komt dus wel op een moment dat wij echt in de twijfel zitten. Er zijn zoveel voors en tegens te vinden, denk dat het bij ons een puur rationele beslissing wordt. Rammelende eierstokken heb ik geen last van en lief heeft ook geen kriebels. Maar zijn ook beide absoluut niet anti kids.

**Geplaatst**: 15-07-15 11:18

Geplaatst: 15-07-15 11:18

Sunrise & Cerilene
Ja ontzettend geschrokken.
Werd aldoor afgedaan als spastische darmen/prikkelbare darm syndroom.
Nouja, daar lag mn darmpje ineens :')

**Geplaatst**: 15-07-15 11:19

Geplaatst: 15-07-15 11:19

Jara schreef:
Ik twijfelde ook..
Ben op mn 23e moeder geworden(bijna 6 maanden nu), maar we zijn er pas met 8cm ontsluiting achter gekomen dat ik zwanger was (Door de pil heen). Net 8 maanden samen
Hele zwangerschap gerookt, gedronken gefeest etc, en toch een gezond zoontje..
En nogsteeds, af en toe, denk ik echt wel aan mn leven zonder kind, maar zou toch echt niet meer zonder hem kunnen!

Waaaauw!!!

**Geplaatst**: 15-07-15 11:19

Geplaatst: 15-07-15 11:19

Sunrise, Ik was idd doodmoe en zo slap als een vaatdoek. Ik kon op het eind nog amper op mijn benen staan. Geen pretje.
En omdat je zo lang bijna niets zag stond er nooit iemand voor me op in de bus, haha. Stond ik daar de hele rit te wankelen.
Lijkt me wel grappig zo de jongens laten schrikken, haha.

Qua geld zou ik het niet per se laten secricible. Tenzij de situatie zonder kind al echt nijpend is. Wij studeerden nog beiden en met wat creativiteit lukte dat prima (we hadden wel genoeg spaargeld overigens). Het is hartstikke leuk om dingetjes voor de kleine te kopen, maar er is ook veel mooi tweedehands te krijgen. En iedereen vindt het leuk om wat te geven.

**Geplaatst**: 15-07-15 11:20

Geplaatst: 15-07-15 11:20

MarliesV schreef:
denk dat het bij ons een puur rationele beslissing wordt.

Maar met wat voor reden dan? Om niet alleen te zijn als je oud bent? Om geen spijt te krijgen als het niet meer kan? Om de familienaam door te zetten? Omdat het 'hoort'?

**Geplaatst**: 15-07-15 11:21

Geplaatst: 15-07-15 11:21

ik wilde nooit kinderen. Mijn dieren waren mn kids zei ik altijd.
Tot ik getrouwd was en het wel begon te kriebelen, vooral ook bij mijn man.
Nu heb ik 3 kids en ze maken alle 3 mijn leven een stuk mooier.
Weet dat het cliché is maar het wel zo.

Opvoeden doe je zelf en ik denk toch dat je dan geen ondankbare kids hoeft te hebben.
Maar het is voor iedereen anders.

Ik heb in elk geval geen spijt dat ik na mijn twijfels toch voor kids gegaan ben.

**Geplaatst**: 15-07-15 11:24

Geplaatst: 15-07-15 11:24

Ik wilde nooit kinderen vroeger tot ik dus mijn vriend ontmoette en 6jr later hadden we een dochter. Zij is nu anderhalf en het is echt genieten!!! Kan zo om haar lachen en ik herken zo veel van mezelf in haar.

**Geplaatst**: 15-07-15 11:26

Geplaatst: 15-07-15 11:26

Ik was er nog niet helemaal uit, maar was plotseling zwanger en zijn ervoor gegaan en heb nu een 2e kindje.

Ja het beperk, niet elk kind is makkelijk mee te slepen en slaapt in de wandelwagen, die van mij hebben echt wel hun ritme en regelmaat nodig. Dus ja, er veranderde toch wel veel.

Ik heb nog steeds 3 paarden ( nou ja, 2 en 1 van zoontje) en is alleen even meer regelen om daarheen te kunnen gaan. het is heel cliche maar je krijgt er ook veel voor terug. Moederliefde is ontzettend sterk, dat gevoel is heerlijk.
Ik heb soms wel tijd voor mijzelf nodig, gaan soms uit eten en kindjes blijven bij opa en oma slapen waar ze beide een eigen kamertje hebben. Als ik wil rijden kan ik niet meteen spullen pakken en gaan, mijn man werkt ook vaak de avonden en kan ik niet zomaar weg, maar dan ga ik wel een dag in het weekend of de dag erna. Alleen is voor mij het zomaar spontaan wat gaan doen minder, met 2 kinderen meeslepen is het toch wat lastiger dan als je alleen bent

Ow en het gewicht... ik woog 55 en ben bij de eerste 23 kg en bij de 2e 21 kg bijgekomen en weeg nu weer 56 kg, eigenlijk vrij kort na de bevalling al en niks voor gedaan. Je ziet wel aan mijn buikje dat het uitgerekt is geweest niet gek met zoveel extra kg voornamelijk aan de buikkant maar ach, ik trek gewoon bikini aan, maakt mij niks uit

Laatst bijgewerkt door Lynn_Nikita op 15-07-15 11:31, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 15-07-15 11:29

Geplaatst: 15-07-15 11:29

Meld zich.
Wilde echt echt echt geen kinderen.
Maar door de relatie waar ik inzit begon dat gevoel iets te vervagen en zag het uiteindelijk een beetje anders.
We hebben inmiddels een kindje waar ik heel trots mee ben. We hebben ook wel veel geluk gehad tot nu toe. Ze is in alles makkelijk waardoor ons leven eigenlijk totaal niet beperkt voelt of zo. We kennen ook nog geen systematisch slaap tekort en dat soort ellende.
Echter blijft het waarschijnlijk wel bij 1.
Ik heb absoluut geen last van klapperende eierstokken en zie eerder de negatieve kant van een tweede. Geloof dat ik daar te gestressed van zou raken.
Daarnaast speelt ook mijn leeftijd.

**Geplaatst**: 15-07-15 11:33

Geplaatst: 15-07-15 11:33

Cerilene_ schreef:
Sunrise, Ik was idd doodmoe en zo slap als een vaatdoek. Ik kon op het eind nog amper op mijn benen staan. Geen pretje.
En omdat je zo lang bijna niets zag stond er nooit iemand voor me op in de bus, haha. Stond ik daar de hele rit te wankelen.
Lijkt me wel grappig zo de jongens laten schrikken, haha.

Qua geld zou ik het niet per se laten secricible. Tenzij de situatie zonder kind al echt nijpend is. Wij studeerden nog beiden en met wat creativiteit lukte dat prima (we hadden wel genoeg spaargeld overigens). Het is hartstikke leuk om dingetjes voor de kleine te kopen, maar er is ook veel mooi tweedehands te krijgen. En iedereen vindt het leuk om wat te geven.

Ben je gek, het kan prima

maar eigenlijk willen we ook wel verbouwen, misschien nog een verre reis enz. Enz. Allemaal rationele excusen, maar onertussen besef ik me wel dat het perfecte moment er nooit zal komen en dat ik daar dus ook niet op moet gaan staan wachten

Nomineer dit bericht ×