Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-06-15 19:13

Geplaatst: 24-06-15 19:13

Meliaforever schreef:
Ik ga ook vaak huilen van kritiek. . En dan de kritiek die je krijgt op werk of stage.

Oh gelukkig, ik ben niet de enige :')

Al moet ik zeggen dat de kritiek die ik krijg op m'n werk ook niet netjes verpakt word (schelden, smijten met dingen)

Heel lastig inderdaad. Vooral dat beseffen dat het niet gelijk het afkraken van jou als persoon is. Wat bij mij best helpt is de gedachte dat zoveel mensen op de planeet wel een keer kritiek krijgen. Dat je als mens gewoon niet alles 100 % goed kan doen, en dat mensen het héus wel goed bedoelen! Het ligt ook heel erg aan de situatie bij mij. Als het gaat over mijn tekeningen kan ik goed met kritiek omgaan, zodra het op mijn werk oid is krijg ik ook vrij snel traantjes in mijn ogen. Gelukkig gaat dit steeds beter!

**Geplaatst**: 24-06-15 19:24

Re: Ik kan heel slecht tegen kritiek wie nog meer?

Geplaatst: 24-06-15 19:24

Maar dat is toch helemaal niet gek? Je doet ergens hard je best voor en iemand verteld je dat het 'niet goed genoeg' is. Dat maakt mij ook verdrietig!
Het gaat er ook om Hoe iemand iets brengt en wanneer diegene het brengt. Soms is het leerzaam maar kritiek is niet altijd feitelijk. Als je kritiek krijgt waar je niets mee kan of waar je het niet mee eens bent mag je dat best zeggen of er niets mee doen.

**Geplaatst**: 24-06-15 19:26

Re: Ik kan heel slecht tegen kritiek wie nog meer?

Geplaatst: 24-06-15 19:26

Ik kan ook niet altijd goed tegen kritiek. Als het gegrond is oké, niet altijd leuk maar daar kun je van leren. Maar ongegronde kritiek op iets wat ik zogenaamd zou moeten weten? Daar kan ik echt niet tegen..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-15 19:28

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-15 19:28

maar ik heb nog iets wat ik beter wil uitleggen na aanleiding van mijn begin post.
Als iemand mij kritiek geeft van: ik vind het niet leuk dat je helemaal niet vraagt hoe het met mij gaat en dus niet veel interesse toont.
Als iemand dat dan zegt ben ik aangevallen en word ik dus heel emotioneel. Als ik tot rust ben gekomen dan snap ik het punt wel maar als ik daar dan aan wil werken en er bij die persoon extra om moet denken dat ik vraag hoe het gaat.... dan blijft er in mijn hoofd zitten elke keer dat ik met die persoon praat dat ik wel moet vragen hoe het gaat en dat voelt heel erg gemaakt. Dat ik dat dan doe omdat ze dat fijn vind. Dan wordt het bij mij nog steeds niet uit nature en zeg ik het omdat ik dat beter wel kan zeggen anders krijg ik weer kritiek.
Ik hoop dat jullie mijn verhaal een beetje snappen. Ik kan het niet goed uitleggen.

**Geplaatst**: 24-06-15 19:29

Geplaatst: 24-06-15 19:29

Ik kan niet zo heel goed tegen kritiek. Maar het ligt er echt aan wie er kritiek heeft. Ik liep een tijdje stage op een dressuurstal, en daar heb ik heel wat kritiek gehad. Longeer zo, doe zus, doe dit. Maar zo onwijs veel geleerd! Daar ben ik ze nog steeds dankbaar voor.

Maar altijd negatieve kritiek dus altijd, ruim je spullen op, wat zeur je, waarom luister je niet. Zoiets dus altijd negatief zijn en nooit complimenten geven kan ik niet hebben. :Y)

**Geplaatst**: 24-06-15 19:36

Re: Ik kan heel slecht tegen kritiek wie nog meer?

Geplaatst: 24-06-15 19:36

Ik ben er ook zo eentje. Ik kan echt niet tegen kritiek. Als mensen die voor mij niet 'hoog' staan, dus in mijn ogen mijn klasgenoten, vriendinnen en kennissen, kritiek geven dan ben ik heel aanvallend en kaats ik meteen terug en probeer ik hard over te komen. Met de instelling: 'Ik laat niet over me heen lopen!'

Mensen die voor mij wel 'hoog' staan (collega's, bazen/bazinnen en leraren etc.) daarvan kan ik écht wakker liggen en zelfs een traan voor laten. Ik ben echt gevoelig voor kritiek en vind dat ik dan alles fout doe, terwijl het in hun ogen ook als opbouwend kritiek kan zijn. Ik voel me dan ook echt een mislukkeling.

Helaas heb ik gemerkt dat dit bij iemand hoort, dus ik kan het niet veranderen. Wel proberen om er 'luchtiger' over te denken, maar dat lukt niet altijd. Ik ben nou eenmaal zo

**Geplaatst**: 24-06-15 19:40

Re: Ik kan heel slecht tegen kritiek wie nog meer?

Geplaatst: 24-06-15 19:40

Ik kan redelijk tegen kritiek maar het moet wel onderbouwd zijn.

Waar ik niet tegen kan is kritiek over bijv mijn paardrijden van iemand die niet rijd, oeh dan kan ik echt pissed worden

**Geplaatst**: 24-06-15 19:43

Geplaatst: 24-06-15 19:43

alice0cullen schreef:
Ik kan redelijk tegen kritiek maar het moet wel onderbouwd zijn.

Waar ik niet tegen kan is kritiek over bijv mijn paardrijden van iemand die niet rijd, oeh dan kan ik echt pissed worden

Vooral dat ja.... Ehhhh

**Geplaatst**: 24-06-15 20:27

Geplaatst: 24-06-15 20:27

Bambi1995 schreef:
maar ik heb nog iets wat ik beter wil uitleggen na aanleiding van mijn begin post.
Als iemand mij kritiek geeft van: ik vind het niet leuk dat je helemaal niet vraagt hoe het met mij gaat en dus niet veel interesse toont.
Als iemand dat dan zegt ben ik aangevallen en word ik dus heel emotioneel. Als ik tot rust ben gekomen dan snap ik het punt wel maar als ik daar dan aan wil werken en er bij die persoon extra om moet denken dat ik vraag hoe het gaat.... dan blijft er in mijn hoofd zitten elke keer dat ik met die persoon praat dat ik wel moet vragen hoe het gaat en dat voelt heel erg gemaakt. Dat ik dat dan doe omdat ze dat fijn vind. Dan wordt het bij mij nog steeds niet uit nature en zeg ik het omdat ik dat beter wel kan zeggen anders krijg ik weer kritiek.
Ik hoop dat jullie mijn verhaal een beetje snappen. Ik kan het niet goed uitleggen.

Zoals al eerder gezegd, ze kunnen je de feedback geven, maar je moet er niks mee doen, je mag er wat mee doen.

**Geplaatst**: 24-06-15 20:32

Re: Ik kan heel slecht tegen kritiek wie nog meer?

Geplaatst: 24-06-15 20:32

Dit herken ik heel erg.

Soms heb ik dan ook het idee dat het niet terecht is en schiet ik gelijk in de verdediging. Ik kan me echt k*t voelen om een goed bedoelde tip die bij mij dan weer te hard aan komt. Ik blijf er ook veel te lang over nadenken. Alsof mensen nog weten dat ze je vijf jaar geleden eens een keer kritiek hebben gegeven, ik weet het nog wel hoor...

**Geplaatst**: 24-06-15 22:04

Geplaatst: 24-06-15 22:04

Peelie schreef:
Bambi1995 schreef:
maar ik heb nog iets wat ik beter wil uitleggen na aanleiding van mijn begin post.
Als iemand mij kritiek geeft van: ik vind het niet leuk dat je helemaal niet vraagt hoe het met mij gaat en dus niet veel interesse toont.
Als iemand dat dan zegt ben ik aangevallen en word ik dus heel emotioneel. Als ik tot rust ben gekomen dan snap ik het punt wel maar als ik daar dan aan wil werken en er bij die persoon extra om moet denken dat ik vraag hoe het gaat.... dan blijft er in mijn hoofd zitten elke keer dat ik met die persoon praat dat ik wel moet vragen hoe het gaat en dat voelt heel erg gemaakt. Dat ik dat dan doe omdat ze dat fijn vind. Dan wordt het bij mij nog steeds niet uit nature en zeg ik het omdat ik dat beter wel kan zeggen anders krijg ik weer kritiek.
Ik hoop dat jullie mijn verhaal een beetje snappen. Ik kan het niet goed uitleggen.

Zoals al eerder gezegd, ze kunnen je de feedback geven, maar je moet er niks mee doen, je mag er wat mee doen.

Mee eens. Het klinkt alsof je dan dit gaat doen omdat die ander dat wil en dan blijft het idd een onnatuurlijke situatie. Pas als je het er echt mee eens bent en zelf wil veranderen omdat je dat belangrijk vind voor jezelf (en dus niet om kritiek te vermijden!), dan kan zoiets wel natuurlijk gaan worden. Je lijkt hier dus de stap te vergeten dat je zelf de kritiek evalueert: vind je het zelf ook? Snap je wat die persoon bedoeld en vind je het voor jezelf belangrijk om dat te veranderen?

Misschien heel suf voorbeeld, maar ik krijg best wel eens kritiek dat ik altijd het liefste thuis ben. Maakt me saai blijkbaar, ik hou niet van reizen en weekendjes weg etc. Maar dat is wie ik ben, ik vind sociale activiteiten heel leuk hoor, maar na een paar uur ga ik graag weer terug naar mn huisje en beestjes. Mogen mensen van zeggen wat ze willen en in het verleden heb ik de druk gevoeld om dit anders te doen. Nu niet meer, ze accepteren me maar zoals ik ben! Dat wil ik niet veranderen dus doe ik ook niet.

**Geplaatst**: 24-06-15 22:06

Re: Ik kan heel slecht tegen kritiek wie nog meer?

Geplaatst: 24-06-15 22:06

Maar aan de andere kant; als je het niet doet, blijven ze 'boos' (in jouw ogen tenminste).
Je wil het graag voor iedereen goed doen en je wil dat iedereen jou aardig vindt, dat is onwijs lastig om na te streven.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-15 22:17

Re: Ik kan heel slecht tegen kritiek wie nog meer?

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-15 22:17

Inderdaad KoudbloedKim

Zwerte: Ik ben ook een thuis mens

**Geplaatst**: 25-06-15 06:55

Geplaatst: 25-06-15 06:55

Bambi1995 schreef:
maar ik heb nog iets wat ik beter wil uitleggen na aanleiding van mijn begin post.
Als iemand mij kritiek geeft van: ik vind het niet leuk dat je helemaal niet vraagt hoe het met mij gaat en dus niet veel interesse toont.
Als iemand dat dan zegt ben ik aangevallen en word ik dus heel emotioneel. Als ik tot rust ben gekomen dan snap ik het punt wel maar als ik daar dan aan wil werken en er bij die persoon extra om moet denken dat ik vraag hoe het gaat.... dan blijft er in mijn hoofd zitten elke keer dat ik met die persoon praat dat ik wel moet vragen hoe het gaat en dat voelt heel erg gemaakt. Dat ik dat dan doe omdat ze dat fijn vind. Dan wordt het bij mij nog steeds niet uit nature en zeg ik het omdat ik dat beter wel kan zeggen anders krijg ik weer kritiek.
Ik hoop dat jullie mijn verhaal een beetje snappen. Ik kan het niet goed uitleggen.

het is een stukje dat je kan ontwikkelen om daar beter mee om te gaan.

Want het is heel mooi wanneer iemand zegt hoe die zich voelt, zodat jij kan zorgen dat die persoon zich prettiger voelt. In een slechter geval zegt die persoon niks en is de vriendschap voorbij.
Iedereen moet alles leren. Dus jij zal je eigen gevoel wat opzij moeten zetten om ruimte te maken voor het gevoel van een ander.

Het is een kwestie van oefenen.
Niemand vind het gelijk fijn om kritiek te krijgen, maar hoe je er mee om gaat maakt wel een wereld van verschil.

Je maakt het jezelf erg moeilijk en waarom? Waarom is je aanpassen zo lastig als het in het voorbeeld geval een ander een fijn gevoel geeft?

Ben je bang dat je niet jezelf bent door een verandering te maken?
Je zal heel je leven leren en zo blijven veranderen. Vasthouden zorgt ervoor dat je niet verder komt.

**Geplaatst**: 25-06-15 07:27

Re: Ik kan heel slecht tegen kritiek wie nog meer?

Geplaatst: 25-06-15 07:27

Maar sneeuwpop, zou iemand zich altijd maar moeten aanpassen aan de ander alleen maar om hun prettig te laten voelen. Mag je jezelf niet meer prettig voelen dan?

Scheinbaar Is ts er nog niet klaar voor. De feedback staat nu genoteerd en als de laatje een volgende keer weer open gaat Is de ts er misschien wel klaar voor.

Ook dit punt herken ik wel. Er zijn mensen waar ik liever geen "goedemorgen" tegen zeg bijv. Omdat ze niks terug zeggen. Dan moet ik maar goedemorgen zeggen, omdat zij zich daar prettig bij voelen. Nou, dacht het niet. Het komt nog altijd van twee kanten...

**Geplaatst**: 25-06-15 07:36

Re: Ik kan heel slecht tegen kritiek wie nog meer?

Geplaatst: 25-06-15 07:36

Je kan niet iedereen het naar zijn zin maken. Mensen die belangrijk voor je zijn is een ander verhaal.
Het komt idd van 2 kanten en dat is juist wat een ander in de omgeving van de ts miste en dat heeft verteld.

De ts geeft aan dat ze ergens moeite mee heeft, dat wil niet gelijk zeggen dat ze ergens niet klaar voor is.
Het is makkelijk om te zeggen dat je iets moeilijk vind en dan te vermijden en niet te doen. Echter ga je dan je eigen ontwikkeling tegen.

**Geplaatst**: 25-06-15 07:41

Re: Ik kan heel slecht tegen kritiek wie nog meer?

Geplaatst: 25-06-15 07:41

Uiteraard sneeuwpop, echter Is het evalueren en accepteren van feedback om er vervolgens iets mee te doen ook ontwikkeling. Maar daarvoor moet je eerst evalueren en accepteren

**Geplaatst**: 25-06-15 10:16

Geplaatst: 25-06-15 10:16

KoudbloedKim schreef:
Maar aan de andere kant; als je het niet doet, blijven ze 'boos' (in jouw ogen tenminste).
Je wil het graag voor iedereen goed doen en je wil dat iedereen jou aardig vindt, dat is onwijs lastig om na te streven.

De oplossing hiervoor ligt echt niet in jezelf meer aanpassen, maar juist in jezelf meer accepteren. Want het is zeer ongezond en simpelweg onmogelijk om het voor iedereen goed te doen. Ik heb hier zelf ook vaak zat nog moeite mee hoor, maar het is veel erger geweest. Het is 30 jaar lang mn manier geweest van overleven. Het leven is een stuk leuker en makkelijker geworden nu ik me dit besef en nog langer weiger me aan iedereen aan te passen. Ik pas me alleen nog aan als ik dat zelf echt wil.
Je kan mensen in 3 groepen verdelen en dit telt echt voor iedereen: 1/3 mag je, 1/3 is neutraal en 1/3 mag je niet... Er zullen altijd mensen zijn die je niet mogen, er zullen altijd mensen zijn voor wie je het gewoon niet goed kan doen. Het is veel gezonder voor je om dit te accepteren en jezelf te accepteren. Makkelijker gezegd dan gedaan hoor, maar in blijven aanpassen zit echt geen oplossing. Dus ophouden met nastreven dat iedereen je mag, dat is echt een illusie!

**Geplaatst**: 25-06-15 10:21

Re: Ik kan heel slecht tegen kritiek wie nog meer?

Geplaatst: 25-06-15 10:21

Hoe heb je jezelf dat aan kunnen leren, Zwerte?
Ik merk bij mezelf dat het ook al minder is hoor, maar ik trek me veel dingen nog veel te veel aan en het wil me maar niet lukken om 'schijt te hebben' aan bepaalde mensen.

**Geplaatst**: 25-06-15 10:35

Geplaatst: 25-06-15 10:35

Wow, dit is herkenbaar! Vooral als ik moe ben of bijna mijn regels heb komen er veel te snel tranen op, maar ook anders maakt het me onzeker.
Ik herken heel erg dat jullie zeggen dat het voelt als een afkeuring van je hele persoon. Ik denk dan vaak dat mensen in zichzelf denken "Amai, die kan ook niets". En dat ik heel hard wil en mijn best doe zodat mensen mijn leuk vinden. Dus mensen hoeven zelfs niet eens kritiek te geven, het gevoel dat ze in hun hoofd kritiek geven is echt al genoeg.
Ik denk dat het voor een deel ligt in het feit dat ik in de middelbare school een tijd nogal buitengesloten werd door mijn "vriendinnen". Gelukkig heb ik nu (op de universiteit) superlieve vriendinnen en kotgenoten en ik merk dat het al een pak beter gaat (meestal), ik ben opener naar mensen, ook mensen die ik niet ken. Maar het speelt wel nog.

Hebben jullie dat ook dat je je heel snel voelt alsof je je opdringt aan mensen? Terwijl dat echt niet het geval is, maar ik denk vaak "oei, die persoon doet niet zo open terug als mij, misschien ergert hij of zij zich aan mij, ik zal die maar met rust laten"..

KBK, ik heb dat ook dat ik het moeilijk vind om "schijt te hebben aan mensen". Gisteren zei een kotgenoot nog tegen me "trek je eens niet zoveel aan van wat anderen van je denken", maar mijn reactie is dan echt "Ja, maar je wil toch niet dat iemand zich ergert door jou, je wil toch dat mensen je aardig vinden?"

Zwerte, jezelf accepteren, da's een goed punt. Daarin ligt inderdaad de oplossing, denk ik. Tevreden zijn met wat je doet, zelfs als anderen het niet goed genoeg vinden. Ik ben veel te onzeker over mezelf en denk altijd dat ik meer open, minder onzeker, ... zou moeten zijn, maar het is zo moeilijk omdat effectief uit te voeren en je effectief minder aan te trekken van wat anderen denken.

**Geplaatst**: 25-06-15 10:44

Re: Ik kan heel slecht tegen kritiek wie nog meer?

Geplaatst: 25-06-15 10:44

TS ik herken dat wel.
Ik hoorde op stages ook dat ik meer interesse moest tonen in collega's. Maar het interesseert mij echt niet wat iedereen doet in het weekend enzo. Dan kan je er inderdaad voor kiezen om zogenaamd interesse te hebben in collega's of gewoon niet.

**Geplaatst**: 25-06-15 10:52

Geplaatst: 25-06-15 10:52

Ik heb het hier ook wel moeilijk mee gehad. Vooral als je iets helemaal perfect wil doen en dan kritiek krijgt omdat het toch niet goed gedaan is.

Ik ben zelf dan ook nogal een perfectionist.

Hoe ik hiermee heb leren omgaan.. Eens even denken..
1. Minder perfectionistisch zijn. Als ik aanvaard dat iets niet perfect is of kan worden, is het voor mij ook makkelijker om kritiek van anderen te aanvaarden.
2. Kritiek zien als iets positief, als iets dat je kan gebruiken om jezelf te verbeteren, te vervolledigen. Zie het niet als een aanval, maar als een tip (ook al slagen sommige mensen er niet in hun kritiek op die manier te verpakken, bedenk dan dat komt door gebrekkige sociale vaardigheden van die persoon en neem je voor om later, als jij ooit kritiek moet formuleren, het beter te doen. Zie de empathieloze manier van formuleren dus ook als punt waarmee jij jezelf kan verbeteren!).
3. Kritiek kan je best gewoon aanvaarden, maar dat wil absoluut niet zeggen dat je het met alle kritiek eens moet zijn. Eén ding dat ik geleerd heb (hoor mij nu, het klinkt alsof ik al heel oud en wijs ben, dat is helemaal niet zo :')

) is dat er heel veel vervelende mensen bestaan en ook heel veel negatieve mensen. Je hoeft echt niet alles aan te passen wat er aangemerkt wordt hoor. Soms moet je het ook gewoon naast je neerleggen en "foert" denken.
Edit: Een voorbeeldje hiervan was op mijn eerste stage. Ik kreeg de opmerking dat ik te passief was omdat ik weinig vragen stelde en te veel observeerde (en nu formuleer ik het heel netjes, wat door mijn stagebegeleider absoluut niet gedaan werd). Nou weet je wat? Ik vond dat een kulopmerking. Ik leer heel veel door observatie, en als er mij iets onduidelijk is, dan stel ik wel een vraag. Maar als mij niets onduidelijk is, dan observeer ik gewoon. Dit is typerend voor mij als persoon: ik ben eerder iemand die even de kat uit de boom kijkt en niet meteen tak, tak, tak alles in handen neemt. Dus ik heb dit gewoon aanvaard als kritiek maar heb er verder niets mee gedaan. Ik ga mezelf niet zomaar voor iedereen veranderen

Uiteindelijk had ik ook hele goede punten voor die stage, dus zo zie je maar dat het vaak helemaal niet nodig is om jezelf aan te passen. Natuurlijk heb ik op andere vlakken wel de kritiek gebruikt, want dat is dan ook weer belangrijk: zeker op een leerplek moet je je bereidwilligheid tonen om je aan te passen, je hoeft het niet altijd eens te zijn en, soms kan je zelf kritiek uiten (maar je moet wel een beetje mensenkennis hebben om te weten bij wie dat kan en wie niet

), maar je moet wel tonen dat je erin kan meegaan.

Laatst bijgewerkt door Hvelreki op 25-06-15 11:02, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 25-06-15 10:54

Geplaatst: 25-06-15 10:54

Hvelreki schreef:
Ik heb het hier ook wel moeilijk mee gehad. Vooral als je iets helemaal perfect wil doen en dan kritiek krijgt omdat het toch niet goed gedaan is. Ik ben zelf dan ook nogal een perfectionist.

Hoe ik hiermee heb leren omgaan.. Eens even denken..
1. Minder perfectionistisch zijn. Als ik aanvaard dat iets niet perfect is of kan worden, is het voor mij ook makkelijker om kritiek van anderen te aanvaarden.
2. Kritiek zien als iets positief, als iets dat je kan gebruiken om jezelf te verbeteren, te vervolledigen. Zie het niet als een aanval, maar als een tip (ook al slagen sommige mensen er niet in hun kritiek op die manier te verpakken, bedenk dan dat komt door gebrekkige sociale vaardigheden van die persoon en neem je voor om later, als jij ooit kritiek moet formuleren, het beter te doen. Zie de empathieloze manier van formuleren dus ook als punt waarmee jij jezelf kan verbeteren!).
3. Kritiek kan je best gewoon aanvaarden, maar dat wil absoluut niet zeggen dat je het met alle kritiek eens moet zijn. Eén ding dat ik geleerd heb (hoor mij nu, het klinkt alsof ik al heel oud en wijs ben, dat is helemaal niet zo ) is dat er heel veel vervelende mensen bestaan en ook heel veel negatieve mensen. Je hoeft echt niet alles aan te passen wat er aangemerkt wordt hoor. Soms moet je het ook gewoon naast je neerleggen en "foert" denken.

Helaas hebben die mensen vaak veel aanhangers die het vaak nog erger maken en je de grond in boren terwijl dat eigenlijk heel onterecht is.

**Geplaatst**: 25-06-15 11:07

Geplaatst: 25-06-15 11:07

KoudbloedKim schreef:
Hoe heb je jezelf dat aan kunnen leren, Zwerte?
Ik merk bij mezelf dat het ook al minder is hoor, maar ik trek me veel dingen nog veel te veel aan en het wil me maar niet lukken om 'schijt te hebben' aan bepaalde mensen.

De werkelijke oorzaak van de onzekerheid aanpakken en dat is bij iedereen weer anders. Ik heb er eerst al veel aan gehad om te beseffen wat ik net beschreef. Dat het bij jezelf ligt en niet bij het oordeel van een ander. Want zelfs als een ander over jou oordeelt (wat dus zeker gebeurd!) vergaat de wereld niet, ook al voelt dat wel zo. Dat gevoel is dus juist het probleem en dat komt gewoon ergens vandaan. Ergens in je leven heb je zelfvertrouwen teveel gekoppelt aan het oordeel van anderen.
Bij mij lukte het pas na tig sessies emdr want het zat bij mij gekoppeld aan hele vroege jeugdtrauma's. Daardoor werden de gevoelens van teveel zijn en geen bestaansrecht hebben pas minder en durf ik nu stapje voor stapje mn leven zelf in te richten en mezelf te zijn. En ik merk nu dus ook dat je echt pas gelukkig kan zijn door jezelf te accepteren ipv continu maar aan te passen. Gelukkig zijn mijn issues vrij extreem, de gemiddelde persoon die moeilijk tegen kritiek kan hoeft lang zo diep niet te graven en ik denk dat het meestal ook prima zonder therapie kan. Stukje besef doet vaak al een hoop!

Ik las een keer een opmerking die ik erg mooi vond en precies het verschil aangeeft tussen zelfvertrouwen en jezelf ongezond aanpassen: vroeger liep ik een zaal met mensen binnen, keek rond en dacht: "ojee, zouden ze mij wel mogen?". Nu loop ik een zaal binnen, kijk rond en vraag me af: hmm, wie zou ik mogen?

**Geplaatst**: 25-06-15 11:08

Re: Ik kan heel slecht tegen kritiek wie nog meer?

Geplaatst: 25-06-15 11:08

Die zin ben ik ook al vaker tegen gekomen, is inderdaad een prachtige zin.

Nomineer dit bericht ×