Misschien gaat dit bot klinken en zo bedoel ik het absoluut niet, maar ik denk inderdaad ook dat het te maken heeft met o.a. eigenwaarde.
Stel, je kunt hulp krijgen van een psycholoog/hulpverlener en doordat jij daar jezelf ook mag uiten en het samen te bekijken, kom jij erachter dat je zelf ook heel veel kan groeien. Dan ben je straks in staat om te delen, maar heb je diegene niet meer nodig om je "aan vast te klampen", omdat je weet dat je zelf sterk genoeg bent om er mee om te gaan.
Ik begrijp dat het een grote/lastige stap is, maar ik verwacht dat je, mits je op de goede manier geholpen wordt, erg veel aan hulpverlening kunt hebben.
En hulp zoeken is niet zwak o.i.d. hè? Het is tijdelijke ondersteuning, zodat jij juist weer zo sterk kunt worden!
Heel veel succes

Ik heb me altijd heel fatsoenlijk kunnen gedragen tegenover anderen, tot het moment dat ze me voor mijn gevoel lieten vallen. Dan kon ik heel onredelijk doen en niet willen loslaten. Dat is nu wel een stuk minder gelukkig.
Dat laatste is wel echt een flinke borderline trek
Succes bij de huisarts!
niet op relationeel gebied, maar als in dat ik gewaardeerd wilde worden). Dat was echt behoorlijk destructief.