Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-06-15 13:20

Geplaatst: 08-06-15 13:20

Meteen een sociale huurwoning krijgen of een huis kopen zal niet gaan nee

Maar stel dat je wel écht het huis uit zou willen omdat het niet meer gaat bij je ouders (en dat soort topics gaat het toch vaak over!) dan zoek je er desnoods nog een baan erbij, huurt ergens een kamer en weg ben je. Niet ideaal, en niet van vandaag op morgen gaan, maar binnen een maand of 2-3 moet dat toch te realiseren zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-06-15 13:27

Re: Dan kun je ook al op jezelf wonen.

Geplaatst door de TopicStarter : 08-06-15 13:27

Een baantje erbij op die leeftijd is ook echt niet zo makkelijk hoor! Als je 21/22 bent, ben je al "te oud" voor de supermarkt. Dus, wat moet je dan? Ik weet ook heus wel dat wanneer iets echt niet werkt, er heus wel een oplossing is, maar het is nou eenmaal niet zo makkelijk! En die opmerking wordt tegenwoordig zo vaak geplaatst, het lijkt wel een stopzinnetje.

**Geplaatst**: 08-06-15 13:27

Geplaatst: 08-06-15 13:27

Precies wat blijheid zegt. Ik vind het vrij normaal dat je start met een kamer en pas later naar een huur of koophuis verhuisd. Als je wel direct kunt starten in huur of koop zie ik dat als ontzettende luxe eerlijk gezegd.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-06-15 13:29

Re: Dan kun je ook al op jezelf wonen.

Geplaatst door de TopicStarter : 08-06-15 13:29

Alleen is de prijs van kamerhuur net zo duur als een appartement ongeveer. En mijn broertje is ook al meer als een jaar op zoek naar een kamer, maar hij word altijd afgewezen op de kijkavonden. Dus ook dat is niet zo makkelijk als het lijkt.

**Geplaatst**: 08-06-15 13:30

Geplaatst: 08-06-15 13:30

Een baantje is makkelijker dan je denkt, het houdt niet op bij de supermarkt. Je kunt post bezorgen, de horeca in, schoonmaak, callcenters etc.

Ik ben 21, werk fulltime en woon op mijzelf(samen met m'n verloofde) in een leuke eengezinswoning. Waar een wil is is een weg

**Geplaatst**: 08-06-15 13:30

Geplaatst: 08-06-15 13:30

vuurneon schreef:
Dus het is inderdaad niet volledig gelijkwaardig

Ik had het thuis net zoals jij, maar doordat ik ook 0,0 hoefde te betalen was het financieel niet gelijkwaardig en omdat ik daar ook 0 verantwoordelijkheden in had (kon niet op mijn verhaald worden immers) woonde ik niet volledig gelijkwaardig aan mijn ouders thuis. Dat was ook nou net het mooie van het thuis wonen als ik gelijkwaardig mee moest betalen, kon ik net zo goed op eigen benen staan immers.

(Ook bij mijn ouders thuis is de vijver gebleven voor mij )

Dat ik geen huur hoef mee te betalen is in overleg gegaan. En daarvoor heb ik ook geen verantwoordelijkheid.

Maar voor de rest gaat alles in overleg. Zodat we allemaal tevreden zijn in ons huis.

Enigste waar mijn ouders en zusje zich niet mee bemoeien is dat de training van de honden. Dat is mijn verantwoordelijkheid.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-06-15 13:31

Geplaatst door de TopicStarter : 08-06-15 13:31

linnnh schreef:
Een baantje is makkelijker dan je denkt, het houdt niet op bij de supermarkt. Je kunt post bezorgen, de horeca in, schoonmaak, callcenters etc.

Ik ben 21, werk fulltime en woon op mijzelf(samen met m'n verloofde) in een leuke eengezinswoning. Waar een wil is is een weg

Ik werk ook fulltime, maar wel op een 0-urencontract en ja, daar kun je niks mee. Als ik wil schrijft mijn baas een intentieverklaring zodat ik kan lenen, maar niet elke baas doet dat.

**Geplaatst**: 08-06-15 13:32

Geplaatst: 08-06-15 13:32

Maar dat komt omdat men vaak in de slachtofferrol kruipt. Ze hebben het zo zwaar thuis, zijn het niet eens met de regels, hebben vaak ruzie etc. Ben je het niet eens, dan ga je maar uit huis en dat hoeft echt geen honderden euro's huur per maand te kosten, je moet alleen niet te kritisch zijn dan.

Gaat het allemaal soepel thuis dan heb ik er niets op tegen hoor dat mensen thuis wonen. Ikzelf zou mijn vrijheid heel erg missen, ookal heb ik wel chille ouders.

**Geplaatst**: 08-06-15 13:33

Geplaatst: 08-06-15 13:33

Tja, het is helemaal niet moeilijk om uit huis te gaan, dus iedere opmerking daar over is onzin, je moet gewoon willen.
Ik woonde op mijn 16de al op kamers voor studie en ben ook nooit terug gegaan.
Heb tot mijn 20ste op een kamer gewoond met gebruik van gezamelijke bad, keuken en woonkamer.
En ook maar in kleine dorpjes.

Maar je hoeft natuurlijk niet, al blijf je altijd thuis wonen, maar zeur dan niet over bepaalde dingen die je ouders afspreken.

Ik moet zeggen, zou 1 van de kinderen echt thuis blijven hangen dan verbouw ik het huis en krijgen ze hun eigen woongedeelte.
Ik wil namelijk ook wel weer mijn eigen prive een keertje terug.

**Geplaatst**: 08-06-15 13:33

Geplaatst: 08-06-15 13:33

Ir111 schreef:
Precies wat blijheid zegt. Ik vind het vrij normaal dat je start met een kamer en pas later naar een huur of koophuis verhuisd. Als je wel direct kunt starten in huur of koop zie ik dat als ontzettende luxe eerlijk gezegd.

Daarom blijf ik lekker nog een paar jaar thuis wonen. Studie afmaken, paar jaar werken en flink sparen. En dan eens rustig opzoek naar een huisje.

Want als ik nu op kamers ga, dan moet ik mijn 2 honden, 1 kat, 2 konijnen, tig vogels en aquarium achterlaten.

**Geplaatst**: 08-06-15 13:34

Geplaatst: 08-06-15 13:34

iirrssjjee schreef:
Alleen is de prijs van kamerhuur net zo duur als een appartement ongeveer. En mijn broertje is ook al meer als een jaar op zoek naar een kamer, maar hij word altijd afgewezen op de kijkavonden. Dus ook dat is niet zo makkelijk als het lijkt.

Tja, vrienden van mij die snel wilden verhuizen hebben dat allemaal binnen een maand kunnen doen.
Dan zit je misschien niet in regio die je wil, of in het perfecte huis, maar er zijn echt mogelijkheden genoeg als je maar weinig eisen stelt.

Punt is meestal dat mensen wel uit huis willen, maar dan ook meteen op een perfecte plek uitkomen, ipv even genoegen te nemen met minder. En dat snap ik wel hoor

Als je de tijd hebt dan zou ik m ook zeker nemen! Maar als je echt weg wil, dan zijn er heus mogelijkheden

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 08-06-15 13:35, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-06-15 13:34

Geplaatst: 08-06-15 13:34

RianneH schreef:
Maar dat komt omdat men vaak in de slachtofferrol kruipt. Ze hebben het zo zwaar thuis, zijn het niet eens met de regels, hebben vaak ruzie etc. Ben je het niet eens, dan ga je maar uit huis en dat hoeft echt geen honderden euro's huur per maand te kosten, je moet alleen niet te kritisch zijn dan.

Gaat het allemaal soepel thuis dan heb ik er niets op tegen hoor dat mensen thuis wonen. Ikzelf zou mijn vrijheid heel erg missen, ookal heb ik wel chille ouders.

Dit indxerdaad. Lukt het uit huis gaan niet, dan moet je ook niet zeiken

Laatst bijgewerkt door linnnh op 08-06-15 13:35, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-06-15 13:35

Geplaatst: 08-06-15 13:35

Twintig jaar geleden was het blijkbaar allemaal een stuk eenvoudiger.

Wonen was toen ook niet gratis maar precies zoals RianneH zegt, niet te kritisch wezen en voor je het weet zit je mooi in je eigen huis. Eh, kamer.

**Geplaatst**: 08-06-15 13:35

Geplaatst: 08-06-15 13:35

Mwah, als je echt huis wil zijn er wel mogelijkheden voor als je het geld hebt uiteraard. Maar dan moet je wel je eigen wensen aan de kant zeggen. Schoonzusje vond binnen een week onderdak, anti kraak dat wel. Absoluut niet ideaal (er oefende een band onder haar slaapkamer vanaf 23.00 :')

) , maar ze wou niet thuis wonen omdat ze al zo lang uit huis was. Ik kan zo een woning huren ruim buiten de stad, in de particuliere sector en tja... T is geen fijne buurt en t dorp is ook niet veel. Als student zijnde had ik ook op kamers kunnen gaan buiten de stad (ben niet op kamers gegaan hoor maar gewoon voor het idee), niet ideaal qua reizen maar als ik per se uit huis had gewild, dan had ik mijn eisen aangepast.

Maar vaak hebben mensen ook wensen immers, dus ik wou helemaal niet in dat armlastige gedeelte van dat dorp wonen omdat ik mij daar niet veilig voel. Dus de mogelijkheid was er heus wel dat ik iets eerder kon uitvliegen, maar ik had zelf ook nog wensen :Y)

**Geplaatst**: 08-06-15 13:38

Re: Dan kun je ook al op jezelf wonen.

Geplaatst: 08-06-15 13:38

Zal ik als voorbeeld mijn woning geven? Het is antikraak, ik betaal 170,- aan huur voor een klaslokaal van 80m2, ik woon hier al vier jaar ondanks dat het te koop staat. De slechte woningmarkt is erg voordelig voor mij. Ik heb een eigen toilet en keukentje (al mag ik niet koken op mijn kamer).

Ik woon ruimer, rustiger en goedkoper dan mijn vrienden die een sociale huurwoning hebben of op kamers wonen. En ook nog eens tegen het centrum aan.

**Geplaatst**: 08-06-15 13:39

Geplaatst: 08-06-15 13:39

Natuurlijk moet je gewoon thuis blijven wonen zo lang jij (en de andere gezinsleden) dat prima vinden: daar heeft verder niemand iets mee te maken. Maar ik erger me wel aan de diva-houding van sommige klagende twintigers, die het bij hun ouders niet naar hun zin hebben, en dan verwijzen naar dure huurwoningen en de prijzen van koopwoningen als ze gewezen worden op de mogelijkheid te vertrekken. Want behoorlijk verwend zijn sommigen wel. Want wat is er mis met bijvoorbeeld de huur van een kamer, of anti-kraak? Dat kost aanmerkelijk minder, maar dat is blijkbaar toch niet goed genoeg...

**Geplaatst**: 08-06-15 13:39

Geplaatst: 08-06-15 13:39

Ik sluit me aan bij de niet-teveel-eisen-stellen-voorgangers en de hun-huis-hun-regels-mensen. Heel veel mensen hebben geen keus als ze gaan studeren:vanwege de reistijd moeten ze op kamers. Die kunnen het ook. Ik moest zelf op mijn 17e. Ik wilde nog niet, maar het is allemaal goed gekomen.

**Geplaatst**: 08-06-15 13:40

Geplaatst: 08-06-15 13:40

Lastig, ik merk bij sommige in mijn omgeving ook die verwachting en vooral het vooroordeel dat je lekker in Hotel 'Pa&Ma' woont. Was het maar waar.
Maar uit huis gaan lost 'mijn' grootste probleem niet op.

Ik kan zo uit huis als ik wil, of dat nou een kamer is of een appartementje.
Maar ik heb zo mijn redenen om nog thuis te wonen.

**Geplaatst**: 08-06-15 13:42

Geplaatst: 08-06-15 13:42

Er zit ook een heel groot verschil tussen kunnen en willen inderdaad

Zodra mensen beginnen met een flinke eisenlijst en zeggen 'ik kan niet', dan is het vooral een 'ik wil niet'. Overigens leent mijn schoonzus ook volledig bij, dus zelfs financieel kiest zij voor 'ik kan het wel'. Haar wens om zelfstandig te blijven is groter dan het financiële gemak van weer thuis wonen. Mensen moeten ook eerlijk zijn: ik kan hardop zeggen; ik wou niet uit huis. Ik kon zo sparen en had het erg gezellig. Gelukkig wouden mijn ouders mij ook niet uit huis hebben. Dankzij hun heb ik een huis kunnen kopen

Als student kon ik niet uit huis, mijn gezondheid was te kwetsbaar om bv op kamers te gaan en werd vanuit het ziekenhuis ook afgeraden.

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 08-06-15 13:46, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-06-15 13:44

Re: Dan kun je ook al op jezelf wonen.

Geplaatst: 08-06-15 13:44

Ik was 21 toen ik er echt uit moest , op 19de al naar begeleid wonen verhuisd. Paar maanden bij ouders moeten wonen werd knotsgek :')

**Geplaatst**: 08-06-15 14:04

Geplaatst: 08-06-15 14:04

‘t is een beetje het typische probleem van de huidige patatgeneratie. Is vorig jaar al voor gewaarschuwd. Aanpakken en doorzetten is er haast niet bij. Het is te moeilijk, te lastig, concessies doen zit er niet bij, een ander moet het allemaal maar oplossen. “Zo makkelijk is het allemaal niet” Als we het dan over stopzinnetjes hebben

Een kip en klaarhuis in je schoot geworpen krijgen zit er niet bij en je gaat ook niet opeens 30.000 euro verdienen van de een op de andere dag. Er zijn maar heel weinig mensen bij wie dat wel zo gaat, maar daar moet je dus niet naar kijken. Dat help nl. geen fluit.. klagen dat ’t bij een ander zo makkelijk gaat verandert nl. niks aan je eigen situatie.

Wil je op je eigen dan moet je wrs ff aanpakken wil je dat niet dan blijf je zitten bij pa en ma.

**Geplaatst**: 08-06-15 14:51

Geplaatst: 08-06-15 14:51

iirrssjjee schreef:
Alleen is de prijs van kamerhuur net zo duur als een appartement ongeveer. En mijn broertje is ook al meer als een jaar op zoek naar een kamer, maar hij word altijd afgewezen op de kijkavonden. Dus ook dat is niet zo makkelijk als het lijkt.

Het is zo makkelijk als je het zelf maakt. Toen ik in utrecht ging studeren moest ik wel op kamers. Om de simpele reden dat ik met het ov niet eens op tijd op college kon zijn vanaf mn ouders. Binnen 3 maanden heb ik een kamer gevonden. Wel bij een hospita en in een slechte wijk, ver van de faculteit (9km) maar ik had er wel een. Mn vriend ook, hij is uitgeweken naar maarssenbroek. Ook in die tijd waren er vele studenten die keer op keer werden afgewezen, maar dat waren ook de mensen die niet bereid waren hun eisen bij te stellen. Volgens mij was het kamertekort toen nog groter dan nu, er zijn heel wat complexen bijgebouwd sinds die tijd.
Dus tja, ik vind het wel zo makkelijk als het lijkt, MITS je je eisen wil bijstellen. Is dat niet nodig en wil je dat niet? Helemaal prima, maar klaag dan aub niet dat het niet KAN.

**Geplaatst**: 08-06-15 14:56

Re: Dan kun je ook al op jezelf wonen.

Geplaatst: 08-06-15 14:56

Ik ben vind dit soort opmerkingen altijd kortzichtig. Ook de 'dan neem je er toch een baantje bij'
Als je fulltime studeert, waar haal je de tijd vandaan om een baan (of twee) te hebben die genoeg verdient voor een kamer/woning? (En boodschappen, onderhoud, verzekeringen etc)

Ik ben het aan de ene kant zat thuis, maar ach, zolang ik geen geld heb zit ik er prima. Zomer 2016 ben ik pas van plan het nest te verlaten.

**Geplaatst**: 08-06-15 15:03

Geplaatst: 08-06-15 15:03

KoudbloedKim schreef:
Misschien is het een beetje offtopic, maar als je wel graag op jezelf wil gaan wonen en de wachtlijst 3 jaar is, zou je je wel alvast in kunnen schrijven.

Verder is het inderdaad een beetje een dooddoener.
Op jezelf wonen kost handen vol geld en daar heeft lang niet iedereen de middelen voor.

Omdat iedereen tegenwoordig lijkt te moeten studeren. Ik ben met mijn 18e van t mbo gekomen, gaan werken, en samen gaan wonen. Maar op je 18e fulltime werken is tegenwoordig kennelijk heel raar

**Geplaatst**: 08-06-15 15:05

Geplaatst: 08-06-15 15:05

Hele flauwe opmerking inderdaad.
Zeker tot je 25e vind ik het onzin, zeker als je rond die leeftijd nog studeert dat
is tegenwoordig hartstikke duur.

Tussen je 25e en je 30e (of daarboven) denk ik toch; is dat geen leeftijd dat een beetje
meer zelfstandigheid toch fijner is? Heel oppervlakkig hoor maar als ik hoor dat mensen van 30+
thuiswonen dan denk ik snel dat deze mensen het leven totaal niet op de rit hebben zeg maar.
Want als het met 30 nog niet gelukt is, wanneer dan wel? Je wilt toch ook je eigen plek? Een eigen
leven, en niet nog bij je ouders aan de eettafel zitten savonds?

Ik ben nu 25, heb een huis gekocht met m'n vriend maar het huis wordt momenteel al 4 maanden verbouwd
waar nog wel bijna een jaar bijkomt als we pech hebben. Ik vind mezelf al flink laat en erger me wild
aan afspraken over thuis eten/niet thuis eten, opruimen, de was doen enz. Ik wil het allemaal
graag zsm zelf regelen :')

En mijn ouders zijn vreselijk makkelijk/lief en gelukkig is het nu gewoon nog
hartstikke gezellig.

Nomineer dit bericht ×