Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-06-15 20:49

Geplaatst: 05-06-15 20:49

Heb vandaag voor het eerst sinds een hele tijd mijn (ex) stalker gezien op 2 meter van me in de winkel aan de kassa. Ik was met m'n broertje inkopen gaan doen. Ik voelde me echt niet op mijn gemak. Meneer is een vriendelijke jongen naar iedereen toe. Lekker sociaal. Dat was ook de reden dat ze me destijds niet geloofden (mijn schoolgenoten en kennissen die we beiden hadden.

Eerder had ik nog niet veel vermeld over hoe het allemaal ging, omdat ik geen zin had op het allemaal weer op te rakelen. Maar met dat ik hem daarnet in de winkel zag word ik gelijk weer ongemakkelijk.

Het was een aardige sociale kerel die bij mij op school zat. Hij zat een jaar hoger, toen in zijn laatste jaar. Hij zat in een jeugdbeweging samen met klasgenootjes en goeie vrienden van me. Ik leerde hem kennen op een feestje, weet nog exact welk feestje en welke datum (13 maart '09), we smsten en praatten geregeld op facebook. Hij vond me leuk en aangezien hij aardig was hebben we enkele afspraakjes gehad. Van mij uit als vrienden maar hij wou duidelijk meer. Eind juni had ik hem afgewezen toen hij bijna letterlijk de vraag stelde.

Dan vertrok ik op reis met school, hij ging niet mee. Ik had een vakantieliefje opgedaan toen we terugkwamen. Blijkbaar zaten die 2 kerels in dezelfde jeugdbeweging. Dan is alles mis gelopen. Zijn stoppen sloegen door. Ik had hem afgewezen maar iemand die hij kende was ineens m'n vriendje. Hij begon me te bellen en te smsen. Het begon uit de hand te lopen. Hij belde me iedere nacht als hij wat te veel op had om te zeggen hoe mis ik wel niet was om niet voor hem te kiezen. Ik nam niet op maar hij sprak berichten in op mijn voice mail. Ik besloot alle contact permanent te verbreken. Hij zaaide onrust bij mijn vrienden en kennissen. Verspreidde haat berichten over me. Hij begon m'n vriendje uit te maken op de jeugdbeweging. Hem mentaal onder druk zetten. Mij begon hij steeds vaker te bellen, hij kwam snachts aan mijn huis roepen. De voicemail berichten werden steeds erger en erger. Hij begon er steeds meer van zijn vriendjes bij te betrekken. Die kwam ik regelmatig tegen op een feestje. Na enkele weken durfde ik niet meer weggaan. Hij kwam met z'n vriendjes 's nachts aan mijn huis. Hij begon me onderdruk te zetten en langzamer hand te bedreigen.

Op het einde kon ik niet meer. Had erg serieuze gezondheidsproblemen, slaap te kort en erg veel angst. M'n vrienden geloofden me niet omdat het zo'n symphatieke kerel was. Op een keer werd het me echt te veel. Ik kwam thuis van school met hyperventilatie aanvallen. Maar bleef moedig m'n ouders er buiten te houden. Dat weekend is bij mij iets gebarsten. Hij was me de laatste weken zo depressief aan het krijgen en hij wou dat ik mezelf ophing of onder een trein ging werpen. Ik was zo in paniek om mezelf iets aan te doen dat ik mijn moeder alles had opgebiecht. Meteen de volgende morgen is mijn moeder naar de lokale politie gegaan om dit geval van stalking te melden.

Bij ons in de buurt gingen ze er gelukkig niet licht over. De commissaris werd hoofd van het onderzoek en kreeg mijn mobiel met voicemails en dergelijke te horen. Meeste verwijderd maar de ergste had ik laten staan. Ze hadden die kerel op het bureau geroepen met z'n moeder. En meteen daarna had hij nog de culot om bij mij aan de deur te komen bellen en te zeggen dat ik hem gedumpt had en hij me heel graag wou spreken.
De politie wou weten of ik hem wou aanklagen voor stalking en hem voor de rechter te brengen. Aangezien hij toen dat jaar 18 geworden was ging het op zijn strafblad staan en hem zijn hele carriere achtervolgen (hij was net een opleiding leerkracht engels/nederlands begonnen). Aangezien ik bang was dat hij wraak ging nemen heb ik een regeling gemaakt met de politie. Als hij me nog 1 keer lastig valt dan komt hij voor de rechter. Ik wou hem gewoon nog sparen van wat hij me had aangedaan.
Achteraf gezien heb ik hier wel erg veel spijt van gehad. Ik wist niet dat het me zolang ging blijven achtervolgen. Het is al een tijd geleden maar toch blijf ik bang.
Ik mijd zijn straat en loop er liefst 20km rond. Ik durf niet meer te telefoneren. etc.

Ik hou niet zo van verhalen zo op bokt te plaatsen maar kans is dat er een bokker met een stalker dit leest en misschien een steun kan zijn. Anders mag je mij altijd een PB sturen, mijn PB-box staat open!

**Geplaatst**: 06-06-15 06:34

Geplaatst: 06-06-15 06:34

Ik ben een tijdje gestalkt geweest, maar lang niet zo erg als wat ik hier lees.
Bij mij ging het om een (voormalige) vriendin die niet kon verkroppen dat ik onze vriendschap beëindigde.
Ik heb haar een aantal keer verteld dat ze mij met rust moest laten, verder zoveel mogelijk genegeerd en toen dat niet hielp overal geblokkeerd.
Toevallig dat ik net in die periode naar een andere regio verhuisde, anders had ze wsl meerdere keren voor de deur gestaan.
Zodra ik haar deblokkeer liket ze alles wat ik openbaar op m'n facebook plaats en begint ze weer met appen/bellen/smsen/vriendschapsverzoeken etcetc.
Daar heb ik geen zin in dus ze blijft in de blokkades.

Ook liep/loopt ze regelmatig stoer te schreeuwen dat ze mij wel ff komt opzoeken met een knokploeg.
Veel succes, ze heeft mijn adres niet, weet hooguit welke wijk ik woon maar die is vrij groot.

**Geplaatst**: 06-06-15 12:45

Re: Stalker

Geplaatst: 06-06-15 12:45

Heb een paar weken geleden(Pinksteren) gehad dat er iemand belde met een Onbekend/Geblokkeerd nummer.
De 2e keer belde hij/zij weer en hing meteen op toen ik mn naam zei.

Op Donderdag is het begonnen en Vrijdag middag eindigde het.

Heb wel nog een voicemail op mn telefoon staan waar je duidelijk gehijg hoort!

Na Vrijdag middag heb ik geen telefoontjes meer gehad.

**Geplaatst**: 06-06-15 15:02

Re: Stalker

Geplaatst: 06-06-15 15:02

Toen ik 15/16 was heb ik een tijdje een stalker gehad, het was een oudere man (30-35) waar ik letterlijk tegenaan liep in de disco. Excuses aangeboden en weer verder gelopen, die avond heeft hij me de hele avond gevolgd van zaal naar zaal hij stond steeds een paar meter bij ons vandaan. Zonder dat ik het in de gaten had is hij ons groepje blijkbaar ook naar huis gevolgd. De volgende maandag stond hij op de parkeerplaats schuin tegenover ons huis te wachten, hij begon tegen me te praten in het Engels dat we voorbestemd waren en moesten trouwen etc. ik ben toen snel naar school gefietst en heb hem genegeerd.

Hij volgde me een paar weken lang als ik naar school ging en stond soms uren voor de hekken te wachten tot we vrij waren, volgde me dan weer naar huis of waar dan ook naartoe. Bij ons huis durfde hij niet te komen, onze hond vond hem niet lief (eerste en enige mens waar ik haar ooit tegen heb horen grommen) Hij heeft zelfs een paar keer mijn zusje gevolgd naar de basisschool (die was toen 12) Als ik alleen was of met vriendinnen kwam hij in de buurt en begon soms te praten over trouwen soms deed en zei hij niet volgde en keek alleen maar. Als mijn ouders of vrienden erbij waren droop hij af. Ik durfde ook niet meer zo goed alleen over straat. De politie gaf aan dat zij niets konden doen omdat hij nog niets verkeerd had gedaan, ik kreeg als advies om hem zoveel mogelijk te negeren en nergens alleen naartoe te gaan. Uiteindelijk heeft het een week of 3 geduurd en daarna heb ik hem nooit meer gezien.

**Geplaatst**: 06-06-15 15:22

Re: Stalker

Geplaatst: 06-06-15 15:22

Ik ben als 15/16 jarige tijdje via sms gestalkt.
Vreselijk. Uiteindelijk kwam ik er per toeval achter. Heb hem hard lesje geleerd.
Bleek iemand waar ik gewoon in dagelijks leven mee om ging. Uit op seks.
Daarna was het over. 1 jaar later werd hij opgepakt. Omdat hij meisje(5 jaar) seksueel betast had.

**Geplaatst**: 06-06-15 17:13

Re: Stalker

Geplaatst: 06-06-15 17:13

Heb het indirect meegemaakt, door een collega van mij. Zij had jarenlang last van een zogenaamde erotomaan. Dat is iemand die zich inbeeldt een relatie te hebben met een ander. Deze man heeft haar jarenlang geterroriseerd. Uiteindelijk kwam hij toch in de gevangenis terecht, werd o.a. zijn auto verkocht etc.etc. Toen hij uit de gevangenis kwam was het eerste wat hij deed, haar bellen. Tevens huurde hij een auto om weer naar haar op zoek te gaan. Hij kwam ook wel eens ons kantoor binnen (waar een aantal mannelijke collega's hem direct weer naar buiten knikkerden. Hij stond ook urenlang op de parkeerplaats te wachten. Ook heeft hij geprobeerd haar met de auto aan te rijden. Ze liep in de pauze een keer in een winkel, gelukkig met een paar potige mannelijke collega's, toen kwam hij ook naar haar toe, ze hebben hem toen wat tikken verkocht, waarop hij naar de politie ging om aangifte te doen. Die wisten gelukkig met wie ze te maken hadden en hebben zich er niet veel van aangetrokken. Uiteindelijk is ze verhuisd, alleen voor die klootzak. Maar heel weinig mensen weten waar ze naartoe is gegaan.

**Geplaatst**: 08-06-15 09:27

Re: Stalker

Geplaatst: 08-06-15 09:27

nou vandaag was het zover .... meneer was weer aanwezig (Zucht) Als ik toch eens zou kunnen toveren, dan liet ik hem zo spontaan verdwijnen!

**Geplaatst**: 08-06-15 10:10

Re: Stalker

Geplaatst: 08-06-15 10:10

Jeetje wat een verhalen
Dan zou je eigenlijk toch iemand in willen huren om diegene een paar flinke klappen te verkopen?

**Geplaatst**: 08-06-15 10:19

Geplaatst: 08-06-15 10:19

tjees wat een verhalen hier...
Die van mij valt er bij in het niet, maar ook ik ben gestalkt. Door een collega met een verleden vol mishandeling. Eerst alleen door briefjes en seksuele intimidatie en later is hij ook bij mij thuis geweest.
Gelukkig is het vrij snel opgehouden, maar, vooral vanwege zijn verleden, heb ik wel ff in de rats gezeten.
Ik heb de politie er verder niet bij betrokken, omdat ik het eerst wel mee vond vallen. Wij werkten toen beide voor de politie en ik heb mijn politiebaas er in het begin wel bij betrokken, maar ik heb destijds zijn ontslag tegengehouden. Ook dus omdat ik het eerst wel mee vond vallen. Als ik het achterna had geweten, dan had ik gestaan op zijn ontslag. Het was ook niet zijn eerste keer, kwam ik later achter...

**Geplaatst**: 08-06-15 10:33

Geplaatst: 08-06-15 10:33

Echte stalker heb ik gelukkig nooit gehad..
Wel een jongen die wat over geïnteresseerd was in mijn ogen.
Ik kwam hem tegen toen ik in de buurtbus onderweg was naar mijn stage.
Daarna moest ik met de trein en hij nam diezelfde trein en en begon een gesprek aan te knopen.
Op het station dacht ik dat hij wel richting de onderwijsboulevard zou gaan en dat ik omdat ik naar mijn stage moest er van af zou zijn door richting de stad te gaan. Maar toen bleef hij dus het hele station over mee lopen. Vroeg hij wat mijn naam was, gaf ik alleen mijn voornaam. Die weet een ander ook dus ja.. Van alleen mijn voornaam lopen er duizenden rond en combi achternaam ook nog een 10tal. Dus ik dacht daar geen kwaad aan te kunnen. Binnen een dag voegde hij me toe op facebook, ach we hadden gezellig wat gebabbeld in de trein. Wie weet reizen we vaker samen, prima. Toen begon hij alleen maar te praten over dat ik zo mooi was, en dat hij zo graag bij me wilde zijn. Of ik een relatie had(ja), of ik wel eens vreemd ging. En zo bleef ie bezig. Uiteindelijk was ik hem spuug zat. Hij begon over dat hij werd geslagen door zijn ex en dat soort dingen. Toen heb ik gezegd dat ie dat wel aan zijn brutale vragen te danken zou hebben :')

Ik was het echt kotsbeu.

Soms stuurt hij nog wel eens een berichtje over hoe het met mijn verkering is. :')

Ik reageer er niet op.

Ik had ongeveer hetzelfde verhaal als die over de trouwjurk hierboven..
Ik had een galajurk op marktplaats gezet, bijna een maand eerder.
Toen werd ik gebeld terwijl ik op het station zat, door een man. Hij wilde graag die jurk komen ophalen voor zijn vriendin, want hij wou haar verrassen. ik zei; Prima, maar ik ben nu niet thuis, ik heb geen agenda bij de hand. Kan ik je vanavond bellen wanneer je hem kan halen? Ja dat was even moeilijk want hij wist zijn telefoonnummer zo niet, dus hij zou mij wel bellen. Toen begon hij over een heel verhaal dat hij alleen niet wist of de jurk goed zou zitten. Dus ik gaf aan dat hij hem best mocht betalen, meenemen om haar te laten passen en als het echt niet goed zat hem terug mocht brengen diezelfde avond. Dat wilde hij niet want dan was de verrassing er af. Of ik hem anders even tijdens het ophalen aan kon doen. Want dan kon hij vast kijken hoe het ongeveer zou zitten, ik zei dat ik dat onzin vind, ik ben vast niet hetzelfde gebouwd als zijn vriendin. En bovendien ga ik niet als paspop fungeren voor een man die ik niet ken 8)7

Toen begon hij over met welke cupmaat je dan in de jurk kon. Ik zeg met een B tot D cup moet dat wel lukken denk ik. zegt ie: OO welke maat heb jij dan? Ik zeg: Joh, dat gaat je echt geen klap aan. hij: Ja maar dat moet ik wel weten om het in te kunnen schatten hoe groot dat jou borsten dan zijn en die van mijn vriendin. Ik zeg; volgens mij bestaat die vriendin van jou helemaal niet. Ben jij gewoon een of andere viezerik die zit te r*kken op dit soort gesprekken. Begint ie nog over ja maar het gaat niet om je ***** schat. Ik zeg; daaag. Hoor ik op de achtergrond nog allemaal gehijg en gekreun

Voelde me echt niet lekker die dag

Nomineer dit bericht ×