Bokt.nl

SindyKaya schreef:

Mijn vader heeft zelfmoord gepleegd in op mijn moeders verjaardag. Ze kreeg een sms'je gefeliciteerd met je verjaardag, in de schuur ligt je cadeau.
Nou daar lag geen cadeau kan ik je zeggen. Je ken zelf wel invullen wat er was neem ik aan.
In dit opzichte vind ik het erg egoïstisch, hoe erg hij zich ook in de knoop voelde. Wat mijn vader heeft gedaan is egoïstisch.

amandananana schreef:

Ik vind het kortzichtig om het egoïstisch te noemen. Ik heb zelf met suïcidale jongeren gewerkt, die lijden gewoon zo erg onder hun problematiek dat ze geen andere uitweg meer zien. Zij zijn dan ook niet in staat om de gevolgen voor de ander in te zien en denken alleen nog maar aan verlossing. Natuurlijk heeft het altijd meerdere kanten en is het heel erg voor nabestaanden, maar ik vind het ook egoïstisch om van iemand te verwachten dat diegene blijft leven omdat hij of zij anders anderen pijn doet.

Alleen voor de trein springen vind ik wel echt heel dubbel.

SindyKaya schreef:

Mijn vader heeft zelfmoord gepleegd in op mijn moeders verjaardag. Ze kreeg een sms'je gefeliciteerd met je verjaardag, in de schuur ligt je cadeau.
Nou daar lag geen cadeau kan ik je zeggen. Je ken zelf wel invullen wat er was neem ik aan.
In dit opzichte vind ik het erg egoïstisch, hoe erg hij zich ook in de knoop voelde. Wat mijn vader heeft gedaan is egoïstisch.

Finliox schreef:

SindyKaya schreef:

Mijn vader heeft zelfmoord gepleegd in op mijn moeders verjaardag. Ze kreeg een sms'je gefeliciteerd met je verjaardag, in de schuur ligt je cadeau.
Nou daar lag geen cadeau kan ik je zeggen. Je ken zelf wel invullen wat er was neem ik aan.
In dit opzichte vind ik het erg egoïstisch, hoe erg hij zich ook in de knoop voelde. Wat mijn vader heeft gedaan is egoïstisch.

Maar vind je de manier waarop hij het heeft gedaan dan egoïstisch, of dat hij het heeft gedaan?

Finliox schreef:

Ik denk dat als iemand zelfmoord pleegt, diegene al te ver heen is om nog echt na te denken over de impact op anderen. Dat boeit je dan gewoon niet meer. Ik denk dat je dan alleen nog wil dat jouw lijden stopt.

Ik vind het echt vreselijk dat er mensen zijn die het doen, het moet toch verschrikkelijk zijn om er een einde aan te willen maken.

ingedebruijn schreef:

Niks egoïstisch aan. Jouw leven jouw keuze. Vind het alleen naar als ze voor de trein springen oid.

SindyKaya schreef:

Finliox schreef:

Maar vind je de manier waarop hij het heeft gedaan dan egoïstisch, of dat hij het heeft gedaan?

Allebei, op dat moment heeft hij alleen maar aan zich zelf gedacht en hoe hij mijn moeder pijn kon doen.

guusje_h schreef:

Totaal niet egoïstisch.Je moet het wel erg hebben als je gewoon besluit dat je niet meer verder wil leven. Blijkbaar hebben de mensen eromheen dan (net) niet genoeg gedaan.. Als je zo ongelukkig bent dat je niet meer verder wil, vind ik dat niet egoïstisch.

SindyKaya schreef:

Finliox schreef:

Maar vind je de manier waarop hij het heeft gedaan dan egoïstisch, of dat hij het heeft gedaan?

Allebei, op dat moment heeft hij alleen maar aan zich zelf gedacht en hoe hij mijn moeder pijn kon doen.

SindyKaya schreef:

Ja dat denk ik, want vertel hier niet hoe de tijd hiervoor was. Maar er zijn een aantal dingen gebeurd waardoor ik dat denk ja.

Zoe_97 schreef:

ik vind het erg egoïstisch...
Zoveel verdriet aandoen aan mensen om je heen en om nog maar te zwijgen over het trauma van degene die het lichaam vind... of de schade die je met sommig manieren aanbrengt (zoals onder de trein springen).

Ik vind dat er altijd mogelijkheden zijn zoals psychologen etc.

Guess_NH schreef:

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen. Ik heb in 1 jaar tijd, 3 zelfmoordpogingen gedaan. Egoïstisch? Mag jij vinden. Je bedenkt niet zomaar om er mee te stoppen, daar gaat een hele hoop aan vooraf. Ik stond namelijk niet op een ochtend op met, 'goh wat een rot dag vandaag, ik wil niet meer'.

En ik ben op zo'n moment niet bezig met de nabestaande, zat zelfs intensief in therapie. Depressie is een hele erge 'ziekte'. Het ergste van het hele zelfmoord vind ik het onbegrip van andere. Niemand in mijn kring die zich bezighield met mijn trauma's, maar daarna wel roepen dat ik ze in de steek laat.

Als ik een hele hoop uitlaatkleppen en steun had (een depressie overwin je niet zo makkelijk alleen), had het misschien helemaal niet zover hoeven komen.

KimD schreef:

Inderdaad niet egoïstisch als je voor de trein springt en mensen in de trein missen belangrijke afspraken..
- toetsen, tentamens of examens
- sollicitatiegesprekken waardoor je de baan niet krijgt
- de bevalling van je zus
- afscheid op het vliegveld van een militaire vriend die vervolgens nooit meer terug keert

Enkele voorbeelden die ik allemaal voorbij heb horen komen.

Maar te zwijgen over de ellende die de familie over zich krijgt aan papierwerk en de hele mikmak.

Delphi schreef:

Ik vind zelfmoord heel erg. Heel erg dat je zo diep zit, dat je dit al enigste uitweg ziet. Vaak willen mensen niet eens perse dood, maar willen gewoon rust.
Bij de meeste mensen is het een (onzichtbare) ellenlange strijd geweest, waar ze helaas niet uit zijn kunnen komen. Zelfmoord is voor hen dan de enige manier om rust te vinden.
Ik zie het zelf als een psychische ziekte, deze mensen kiezen hier niet voor om zich zo te voelen. Egoïstisch vind ik dan ook een enorm raar woord om dit samen met zelfmoord te noemen.

Voor de nabestaanden is dit gewoon enorm zwaar en verschrikkelijk. Helemaal als zij die persoon ook nog eens vinden. En niet te vergeten treinmachinisten, conducteurs, brandweer en ambulancepersoneel e.d. die hier ook regelmatig mee geconfronteerd worden.
Ik denk zelf dat als mensen echt een einde aan hun leven willen maken, veel van hen niet eens meer goed kunnen en willen nadenken over de gevolgen voor de nabestaanden. Ik denk dat zij kiezen voor een manier die voor hen mogelijk is, snel is en vooral dat de kans dat het lukt groot is.
Bij zelfmoord is iedereen gewoon slachtoffer.