Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-15 17:39

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-15 17:39

Jolien87 schreef:
Jeetje wat een wending ineens, kun je wel van hem op aan?
Begrijp me niet verkeerd, ik gun je een gelukkig relatie, maar als hij zo wispelturig is vraag ik me af hoe goed dat is voor jullie relatie.
Het lijkt me inderdaad goed als je het even wat rustiger aan doet.

Ja nouja. Het blijft wel dat hij zelf ook zegt dat zijn hart op dit moment gesloten is en hij mij buiten heeft staan. Hij heeft ook niet ineens gezegd dat hij van me houd oid. Maar hij heeft er vertrouwen in dat dit wel weer terug komt. Ik zat vandaag ook echt lekker in mijn vel door vannacht en ik merk dat dit ook direct op hem over springt. Hij heeft wel 100 keer gezegd dat ik zo mooi ben als ik geniet. We moeten gewoon echt veel praten en veel open en eerlijker zijn tegen elkaar. De laatste maanden hebben we eigenlijk ook alleen maar op de bank chagrijnig tv zitten kijken. Of ruzie gemaakt om de stomste dingen. Als we iets gaan doen, al is het maar een stuk lopen hebben we het al onwijs leuk. Maar zowel hij als ik zitten in een dip op het moment. Hij is gruwelijk druk met zijn werk en zit negen van de tien keer daar met zijn hoofd. Ik heb het absoluut niet naar mijn zin op mijn werk en dat vreet aan mij. Als ik dan een avondje vrij ben en ik zie hem, wil ik eigenlijk iets leuks doen. Maar is hij te moe of heeft hij geen zin. Begrijpelijk. Hij werkt minimaal 10 uur per dag. Maar ook heel erg frustrerend natuurlijk. En ik ben zo'n pannenkoek die dan een keer zucht en ook maar chagrijnig op de bank gaat zitten omdat ik hier in de omgeving niks heb. Ik heb geen rijbewijs dus kan ook nergens heen en voel me gewoon opgesloten. Dat is voor mij ook wel echt een puntje om aan te gaan werken. Ik moet gewoon zorgen dat ik weer iets te doen krijg. Een hobbie zien te vinden buiten de deur. Wat meer contacten maken met mensen. Ik vind het wel heel moeilijk om ergens mee te beginnen terwijl ik weet dat ik weg ga. Maar ik ga het toch proberen. Als het goed is heb ik over een maand mijn rijbewijs en dat zal dingen al wat makkelijker maken. We gaan het gewoon proberen. En werkt het niet, dan werkt het niet. Maar dan hoeven we ons in ieder geval niet af te vragen: Wat als?

**Geplaatst**: 08-02-15 18:26

Re: Wat moet ik nou met hem..

Geplaatst: 08-02-15 18:26

Dus eigenlijk heb jij je keus al gemaakt en is de titel van je topic nvt meer.
Je wilt ervoor gaan en het proberen.

10 uur werken per dag is niets, mijn vent is 14 uur per dag weg. En ik zomers ook.
Hij is chauffeur en ik mag blij zijn als hij savonds thuis is.

Maar dit zou je relatie niet in de weg moeten staan hoor!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-02-15 03:45

Geplaatst door de TopicStarter : 28-02-15 03:45

En.. Single.
Ik ben kapot. Ik weet dat het beter is zo. Dat het hem niet meer ging worden, maar oh wat doet het pijn. En niet eens zo zeer dat het over is tussen hem en mij. Ik voel me echt een faalhaas. Ik ben voor hem in een stad blijven wonen die ik haat. Dat ik hem nooit meer in mijn armen zal sluiten... Dat besef moet nog komen. Ik ga van de week flink solliciteren op banen in het buitenland (cruiseschepen). Ik heb hier toch niks meer te verliezen. Ben onwijs blij dat ik een paar dagen op andermans kat pas. Lekker kroelen met dat beessie doet me meer dan goed. Man, wat voel ik me stom.

**Geplaatst**: 28-02-15 04:06

Re: Wat moet ik nou met hem..

Geplaatst: 28-02-15 04:06

Weer een flinke (hele vervelende) wending aan het verhaal. Wat naar voor je TS, ik wens je heel veel sterkte toe. Ik vind het knap van je dat je meteen bezig bent met je eigen toekomst d.m.v. solliciteren. Misschien dat je zo wel meer tot je recht komt, als ik het zo mag zeggen. Bedoel het goed. In de zin van, als je van iemand houdt blijf je dus inderdaad ergens wonen waar je het niet naar je zin hebt, pas je je erg veel aan, etc etc. Je geeft aan altijd al in het buitenland te willen wonen, en nu houdt niets je nog tegen! Probeer het positieve te zoeken in elke verandering in je leven. Heel veel succes de komende tijd en ik hoop dat je emigratieplannen goed uitpakken! Je instelling zit helemaal goed in ieder geval.

Ik wil ook even zeggen dat ik het niet helemaal normaal vind die twijfel gevoelens die velen hier "goed" keuren. Dan bedoel ik de reacties van gun hem wat tijd. Ik begrijp het wel en iedereen twijfelt wel eens... Maar om een dergelijke dingen te zeggen tegen je ik neem aan lange partner vind ik wel wat apart. Het zou mij enorm veel pijn doen als mijn partner dit ineens zou vertellen. Dan zou ik heel vaak bang zijn dat als het even niet lekker gaat, hij me niet meer wilt. En zo werkt het toch niet? Samen werken, aan jezelf en voor elkaar.
Als er een lamp kapot is in huis, dan maak je de lamp. Dan ga je geen nieuw huis kopen.

**Geplaatst**: 28-02-15 05:19

Geplaatst: 28-02-15 05:19

Wat jammer voor je! Héél begrijpelijk dat het zo'n pijn doet ook al geef je zelf aan dat je het ergens al had zien aankomen.

Veel succes met je sollicitaties!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-02-15 06:59

Re: Wat moet ik nou met hem..

Geplaatst door de TopicStarter : 28-02-15 06:59

Ja als ik heel eerlijk ben naar mezelf vind ik het erger dat ik faal richting mijn omgeving dan dat ik het op dit moment erg vind dat mijn relatie over is. Dat zegt eigenlijk ook wel genoeg. Ik hou echt van die jongen, maar diep in mijn hart weet ik dat ik er zo veel energie in heb gestopt omdat ik eindelijk eens ergens goedkeuring voor kreeg van mijn ouders. Ik was zo blij dat ik voor het eerst in 5 jaar weer iets had waar ze trots op waren. Dat is geen reden om een relatie tot stand te houden. Het is echt een goeie jongen, maar hij heeft genoeg aan zich zelf. Hij had geen tijd of energie om aan mij te besteden. En dat verdien ik wel. Nu eerst maar eens voor de volle 1000000% voor mezelf gaan. Ik hem mijzelf mijn hele leven weggecijferd en nu ook weer. Het word tijd dat af te leren en nu ik te kiezen. Hoe moeilijk ik dat ook vind.

**Geplaatst**: 28-02-15 08:12

Geplaatst: 28-02-15 08:12

Cubone schreef:
Ja als ik heel eerlijk ben naar mezelf vind ik het erger dat ik faal richting mijn omgeving dan dat ik het op dit moment erg vind dat mijn relatie over is. Dat zegt eigenlijk ook wel genoeg. Ik hou echt van die jongen, maar diep in mijn hart weet ik dat ik er zo veel energie in heb gestopt omdat ik eindelijk eens ergens goedkeuring voor kreeg van mijn ouders. Ik was zo blij dat ik voor het eerst in 5 jaar weer iets had waar ze trots op waren. Dat is geen reden om een relatie tot stand te houden. Het is echt een goeie jongen, maar hij heeft genoeg aan zich zelf. Hij had geen tijd of energie om aan mij te besteden. En dat verdien ik wel. Nu eerst maar eens voor de volle 1000000% voor mezelf gaan. Ik hem mijzelf mijn hele leven weggecijferd en nu ook weer. Het word tijd dat af te leren en nu ik te kiezen. Hoe moeilijk ik dat ook vind.

Zo te horen zijn jullie dus beiden niet eerlijk geweest. Hij is niet open geweest over zijn gevoel en jij hield om de verkeerde redenen een relatie in stand.
Zo'n relatie is gedoemd te mislukken en dan ben je misschien ieder beter af met een ander.
Dus hop, schouders eronder en eerst eens flink aan jezelf werken. De rest komt wel weer. Succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-02-15 10:21

Re: Wat moet ik nou met hem..

Geplaatst door de TopicStarter : 28-02-15 10:21

Nou, ik hoef even niks meer hoor. Ik wilde hem in eerste instantie al niet. Heb onwijs tegen de verliefde gevoelens gevochten. Bovendien. Ik ga mezelf niet nog eens in zo'n gat laten vallen

Ik voel me gewoon emotieloos. Ik laat wel tranen lopen maar weet niet eens precies waarom. Klotegedoe. Morgen maar eens m'n laatste spulletjes ophalen en mijn sleutels inleveren. Dan zien we wel weer.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-02-15 14:25

Geplaatst door de TopicStarter : 28-02-15 14:25

Ik zit zo ineens te denken he. Ik woon in een stad die ik haat, heb een baan die ik vreselijk vind en mijn vader voelt zich eenzaam thuis. Misschien is het wel tijd om terug te gaan. Even tijdelijk zodat ik vanaf daar mijn leven verder kan opbouwen. Ik heb nooit een goeie relatie gehad met mijn ouders en vind het doodeng. Maar heel eerlijk. Ik zit vast. Ik kan zo blijven doormodderen of nu rigoreuze stappen gaan maken. Als ik bij mijn ouders zou wonen (tijdelijk) ben ik weer bij mijn vrienden in de buurt. Kan ik vanuit daar op zoek naar werk en hopelijk een nieuwe start maken. Misschien ben ik wel gewoon klaar op deze manier. Ik ben verdomme 22 en niks loopt zoals ik wil. Ik verdien te weinig om een opleiding te kunnen volgen, kan weinig met mijn huidige opleiding en kan niet meer groeien in mijn huidige functie. Ik denk dat ik hier gewoon weg moet. En zo snel mogelijk. Ik voel me opnieuw een faalhaas, maar als ik zo door ga zal ik dat voor altijd blijven. Ik MOET stappen gaan zetten. Het liefst wil ik naar het buitenland, maar dat gaat ook een stuk simpeler vanaf mijn ouders hun huis. En het is groot genoeg. De vraag is alleen of mijn ouders er ook achter staan. Ik zal ze vanmiddag maar eens bellen wat zij denken.

**Geplaatst**: 28-02-15 14:43

Re: Wat moet ik nou met hem..

Geplaatst: 28-02-15 14:43

Het zal wel week van de gekheid zijn, mijn vriend kwam gisteren ook opeens langs dat hij niet meer van me hield en niet verder wilde, en gooide zo in 5 minuten een relatie van dik 3 jaar weg.

Als ik jou was zou ik lekker je eigen weg gaan, wil je naar het buitenland? Ga alleen! Je leert vanzelf nieuwe mensen kennen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-02-15 15:34

Geplaatst door de TopicStarter : 28-02-15 15:34

Ik ben ook zeker van plan alleen te gaan. Veel makkelijker

Mijn ouders zijn onderweg hier heen. Ik pis zowat in m'n broek van angst. Ze klonken aan de telefoon niet zo heel blij over mijn idee. Ik zal heel wat toe moeten geven als ze het überhaupt al toe laten. Maar dat is dan maar zo. Ik moet gewoon uit deze situatie komen.

Als ik zo over de buien van mijn ex na denk he.. Al zijn moodswiches, slechte en goeie periodes vermoed ik dat hij manisch is. Ik hoop voor hem dat hij er uit komt. Ik heb hem gedurende onze relatie ook al meerdere keren met hem gepraat over dat ik denk dat hij depressief is. Als hij zo'n bui heeft komt er echt helemaal niks uit. Wat je ook doet, zegt of probeert. Niks. En dan opeens slaat hij weer helemaal om en is hij enthousiast en vrolijk. Hij zit nu dus in zo'n dip periode. Achja, weer een zorg minder. Morgen spreek ik hem voor het laatst. Ik wil gewoon hierna geen contact meer met hem. Dat is gewoon beter. Bovendien denk ik dat hij weer gevoelens heeft voor zijn ex, en dat is iets wat ik nu echt niet kan verdragen.

**Geplaatst**: 28-02-15 16:07

Re: Wat moet ik nou met hem..

Geplaatst: 28-02-15 16:07

Beetje raar als je ouders hier boos over zouden zijn.

Ik ben ook wel eens toen ik al lang en breed het huis uit was na een relatie weer even thuis gewoond. Gewoon om de boel effe weer op de rit te krijgen.

Ik vind het juist een goed idee dat je er daar even uitstapt.

**Geplaatst**: 28-02-15 16:07

Geplaatst: 28-02-15 16:07

Hoe oud ben je? Je hoeft uiteindelijk toch geen verantwoording aan je ouders af te leggen?
Ik vind je nu trouwens wel opeens heel negatief over je ex. Om nou meteen te zeggen dat hij manisch is etc vind ik nogal vreemd

Je was eerst toch nog gelukkig en nu is alles fout? Bedenk dat jullie allebei niet eerlijk zijn geweest. Er zitten twee kanten aan het verhaal en jij zult ook ongetwijfeld je bijdrage geleverd hebben

Om hem nu meteen zwart te maken vind ik nogal ver gaan.

**Geplaatst**: 01-03-15 09:53

Geplaatst: 01-03-15 09:53

Wat k*t.....

maar maakt het echt uit wat er gebeurd is? ergens is het vuurtje gedoofd en das super oliebol maar het lijkt me heel moeilijk om dat te fixen naar wat het hiervoor was :(:)

**Geplaatst**: 01-03-15 10:13

Geplaatst: 01-03-15 10:13

Nu wat een toestand.....hou van jezelf!
Laat die gozer gaan hij is geen betrouwbare partij, nu ben je verder nog vrij nog in Nederland en geen kinderen.
Anders heb je levenslang getob, en alsnog een breuk....doe dat jezelf niet aan!

Ik heb ook zo een ...... gehad!!!!
maar ben nu echt gelukkig en wat er in deze relatie zit, heeft daar nooit ingezeten en had het ook nooit kunnen worden!

**Geplaatst**: 01-03-15 10:15

Geplaatst: 01-03-15 10:15

Cubone schreef:
Ik zit zo ineens te denken he. Ik woon in een stad die ik haat, heb een baan die ik vreselijk vind en mijn vader voelt zich eenzaam thuis. Misschien is het wel tijd om terug te gaan. Even tijdelijk zodat ik vanaf daar mijn leven verder kan opbouwen. Ik heb nooit een goeie relatie gehad met mijn ouders en vind het doodeng. Maar heel eerlijk. Ik zit vast. Ik kan zo blijven doormodderen of nu rigoreuze stappen gaan maken. Als ik bij mijn ouders zou wonen (tijdelijk) ben ik weer bij mijn vrienden in de buurt. Kan ik vanuit daar op zoek naar werk en hopelijk een nieuwe start maken. Misschien ben ik wel gewoon klaar op deze manier. Ik ben verdomme 22 en niks loopt zoals ik wil. Ik verdien te weinig om een opleiding te kunnen volgen, kan weinig met mijn huidige opleiding en kan niet meer groeien in mijn huidige functie. Ik denk dat ik hier gewoon weg moet. En zo snel mogelijk. Ik voel me opnieuw een faalhaas, maar als ik zo door ga zal ik dat voor altijd blijven. Ik MOET stappen gaan zetten. Het liefst wil ik naar het buitenland, maar dat gaat ook een stuk simpeler vanaf mijn ouders hun huis. En het is groot genoeg. De vraag is alleen of mijn ouders er ook achter staan. Ik zal ze vanmiddag maar eens bellen wat zij denken.

Girl power, doen!!!! $*\%/*$

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-03-15 10:48

Geplaatst door de TopicStarter : 02-03-15 10:48

Pff. In wat voor situatie hebben we elkaar toch gewerkt. Gister ben ik naar hem toe gegaan. Ik ben er nog steeds doodop van. Ik voel me gewoon ziek. Maar jeetje wat was het fijn. We hebben ze open en eerlijk gepraat. We hebben gehuild en gelachen. We zijn boos geweest en hebben vergeven. We hebben geknuffeld en afstandelijk gedaan. Het was zo'n wirwar van emoties. Hij is het met mij eens over eigenlijk alles wat ik hem de afgelopen tijd heb verteld. Ook over wat ik dacht over hem en zijn ex. Ik werd kotsmisselijk toen ik het hoorde. Het is wel iets anders als ik dacht. Hij is niet verliefd op haar oid. maar doordat wij het zo fijn hadden samen is hij gaan beseffen dat hij haar echt pijn heeft gedaan en voelt zich schuldig.

En nu doet hij mij hetzelfde aan. Omdat hij bang is om van me te houden. Omdat hij zo veel van me houd en zo gek op me is dat hij bang is me kwijt te raken. Een heel herkenbare reactie voor mij. Ik duw mensen die te dicht bij me komen ook weg meestal.

Hij heeft me gisteren verteld dat hij spijt heeft. De man die altijd roept dat hij niet aan spijt doet betuigd spijt! Ongelofelijk. Hij is op dit moment echt in gevecht met zich zelf. Hij durft toe te geven dat hij stom is geweest onze relatie te verbreken. Dat hij destructief bezig is geweest en dat hij zijn eigen hart heeft gebroken. Dat het een opwelling was omdat hij zichzelf mij niet gunde. En misschien is dat ook wel zo, maar ik ben nog steeds zo gek op die jongen.

Hij heeft me gister ook gevraagd of ik hem een laatste kans wil geven. Ik weet het niet. Hij moet heel veel oliebol voor zichzelf eerst oplossen. Ik wil hem echt niet kwijt en was blij te horen dat het wederzijds was. Maar ik kan dit niet zomaar vergeven. Hij zegt voor me te willen vechten, maar ik ben benieuwd. Ik ben doodsbang dat hij over drie weken mij weer hetzelfde aan doet. Ik heb hem gister ook gezegd: Er zit een klein luikje in mijn hart, maar er staat een hele boze portier aan de deur. Dan is er een hele lange gang naar de jassen waar jij je jas moet ophangen. Met jas mag je niet naar binnen. En dan is er nog een doolhof naar de feestzaal. En er zal nog vaak tegen de muur aangelopen worden. Hij begreep me gelukkig. Hij heeft wel 100 keer gezegd dat hij zo blij was dat ik nog met hem wilde praten. We zijn uiteindelijk ook tegen elkaar aan op de bank in slaap gevallen. We hebben 10 uur lang non-stop gepraat.

Wat er nu gaat gebeuren weet ik nog niet. Hij zegt dat ie me terug wil. Een ding staat vast, en dat is dat ik hier weg ga. Of hij in mijn toekomst nog voor komt weet ik niet. Dat durf ik niet te zeggen. Hij heeft me op date gevraagd, maar ik denk dat ik eerst nog even afstand neem. Even ruimte zoeken om te ademen en te bedenken of ik dit überhaupt nog wel echt wil. De tijd zal het leren.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-03-15 22:39

Geplaatst door de TopicStarter : 02-03-15 22:39

Oh jeetje wat voel ik me beroerd. Het is alsof al het leven uit me is gezogen. Ik ben moe, voel me rot en sta op het punt een paniekaanval te krijgen. Ik weet het echt niet meer met mezelf! Ik zit op mijn handen om maar geen contact met hem op te nemen..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-03-15 16:03

Geplaatst door de TopicStarter : 03-03-15 16:03

Ondanks dat hier niet gereageerd word wil ik toch nog even wat van me af schrijven.

Ik heb namelijk gister toch contact met hem opgenomen. Ik moest gewoon iets vragen aan hem. Ik MOET het weten. Hoe veel pijn het ook gaat doen. Ik heb hem gevraagd of als ik er niet in het spel zou zijn en hij tot alle nieuwe inzichten van afgelopen jaar was gekomen hij het nog een kans zou geven met zijn ex. Ik heb hem ook gezegd dat ik het antwoord nog niet wil weten. We hebben voor vrijdag afgesproken, dus dan hoor ik het wel. Is zijn antwoord ja of misschien dan moet ik hem echt vergeten. Zolang hij die vraag niet volmondig met nee kan beantwoorden zal hij nooit echt voor mij gaan en zich altijd afvragen wat als. En dat wil ik niet. Niet voor hem, maar ook vooral niet voor mezelf. Want dan doe ik mezelf alleen maar meer pijn. Nu nog volhouden om nu echt geen contact meer te hebben tot vrijdag. Heb op zijn laatste berichtje dat hij het fijn vond wat van me te horen ook niks meer gereageerd. Ik ken mezelf. Dan erger ik me er toch alleen maar aan als hij niet meer terug reageert

Dit nummer trouwens

Op het moment heel herkenbaar.

**Geplaatst**: 03-03-15 16:12

Re: Wat moet ik nou met hem..

Geplaatst: 03-03-15 16:12

Misschien moet je hem gewoon zeggen dat hij eerst maar eens in z'n eentje naar het buitenland moet gaan en dan maar eens kijken hoe of wat. Als je voor hem gaat en jullie zitten er dan is de stap zo veel groter om weg te gaan. Zorg eerst maar dat je je eigen en hij zijn leven op de rit heeft en zijn jullie voor elkaar bestemd dan komt het wel goed.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-03-15 16:18

Geplaatst door de TopicStarter : 03-03-15 16:18

bigone schreef:
Misschien moet je hem gewoon zeggen dat hij eerst maar eens in z'n eentje naar het buitenland moet gaan en dan maar eens kijken hoe of wat. Als je voor hem gaat en jullie zitten er dan is de stap zo veel groter om weg te gaan. Zorg eerst maar dat je je eigen en hij zijn leven op de rit heeft en zijn jullie voor elkaar bestemd dan komt het wel goed.

Dat is iets wat ik dus echt niet wil. Gaat hij weg is hij weg en hoef ik hem ook echt niet (nooit) meer te zien. Dat hele terug samen komen als het voorbestemd is geloof ik niet in. Nu of nooit. En ik weet dat de kans dat dit nog gaat werken 0,001% is. Eigenlijk weet ik gewoon al dat het over is. Onze koppige koppen kennende en de manier waarop hij mij de afgelopen dagen pijn heeft gedaan.. Hij moet het alleen mij nog even letterlijk zeggen zodat ik het een plekje kan gaan geven en dan is het gewoon klaar. Ik begin zo langzamerhand ook boos te worden dat hij mij nog hoop geeft. Vrijdag moet hij echt zijn keuze maken. Anders doe ik het voor hem.

**Geplaatst**: 03-03-15 16:21

Geplaatst: 03-03-15 16:21

Afstand nemen is verstandig, in zo'n wirwar van emoties kun je niet meer onderscheiden wat je nu echt voelt.

Heel veel sterkte!!

**Geplaatst**: 03-03-15 16:21

Geplaatst: 03-03-15 16:21

ik heb je topic net gelezen!
Ik vind het erg rot voor je maar persoonlijk zou ik niet zo goed met die stemmingswisselingen om kunnen gaan.
Hoe gek je ook op hem bent, als hij net zo gek is op jou dan kwam dit drama niet herhaaldelijk terug.
Ik denk dat je echt voor jezelf moet gaan kiezen, je vind zeker een vent die wel voor de volle 100% voor jou gaat en dat verdien je ook!

**Geplaatst**: 03-03-15 16:26

Geplaatst: 03-03-15 16:26

Volgens mij moeten jullie beiden eens echt op eigen benen gaan staan en kijken wat daarna nog over is. Dit klinkt van beide kanten ongezond en het zal net zo instabiel blijven als het nu is.

M'n vriend en ik zijn 1,5 jaar uit elkaar geweest. Apart gewond (na 6 jaar samenwonen) beiden andere korte relatie gehad en nu toch weer samen. Als het zo moet zijn is het zo, maar laat het dan ook echt zo zijn in plaats van dat het niet anders is.

**Geplaatst**: 03-03-15 16:27

Geplaatst: 03-03-15 16:27

Als je zo zeker bent dat het niets word waarom dan nog dagen wachten, schiet je geen zak mee op en je kunt nu gewoon vertellen aan hem dat het over en uit is, kun je verder met je leven.

Nomineer dit bericht ×