Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-02-15 16:37

Geplaatst: 05-02-15 16:37

Bij dit soort mensen blijft het nooit bij 1 slachtoffer.
Pak je moed bij elkaar en ga toch over op een aangifte.

Veel sterkte en wijsheid gewenst :(:)

Geloof in jezelf en je familie, je zult zien dat wanneer jullie samen op staan tegen hem dat er een last van je af valt.

Laatst bijgewerkt door moyra op 05-02-15 16:57, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 05-02-15 16:38

Geplaatst: 05-02-15 16:38

Hoe moeilijk het ook is: aangifte doen. Wellicht heeft hij het L ook al aangedaan en misschien nog meerdere meisjes. Het zal een hele moeilijke tijd worden maar pas daarna kan je het met professionele hulp gaan verwerken. Deze man verdient het niet om hier zo maar weg mee te komen. Je hebt nog steeds last van hem op allerlei manieren. Hij zal er niet mee stoppen omdat hij bang is dat je aangifte gaat doen, en dat is precies wat je moet doen, zodat het eindelijk eens echt gaat stoppen.

**Geplaatst**: 05-02-15 16:39

Geplaatst: 05-02-15 16:39

anoniem4215 schreef:
Dankjewel allemaal voor de steun!

Om de vragen te beantwoorden: het misbruik is op dit moment opgehouden, maar ik word nog wel telefonisch en via de mail bedreigd met mijn leven (vandaar dat laatste stukje van de brief ook), heb dus in principe de bewijzen in handen. Ik wil alleen geen gerechtelijke procedure omdat alles zo ingewikkeld ligt. Het is natuurlijk familie die erg dichtbij staat.. Het enige wat ik wil is dat ik mijn leven weer op kan pakken en dat hij mij niet meer lastigvalt. Zodat ik het zelf ook kan gaan verwerken. Vandaar dat ik dat met deze brief wil proberen. Ik weet dat ik het eigenlijk beter anders aan kan pakken, maar dit is eigenlijk de laatste noodkreet voordat ik echt niks anders meer kan dan naar de politie stappen. Met alle gevolgen van dien, ook voor mij. Ik woon nog thuis en dat is natuurlijk allemaal heel heftig m.b.t. mijn ouders. Denk dat we er dan helemaal aan onderdoor gaan, omdat er niet snel over zulke dingen gepraat wordt.

Lieve TS, als je mijn dochter zou zijn, zou je mij juist meer pijn doen door het me niet te vertellen dan door het juist te vertellen. Er wordt door een slachtoffer nooit maar dan ook nooit verzocht / gevraagd om een verkrachting.

Echt meis, als ik je moeder / vriendin was, zou ik samen met jou zorgen dat dit figuur zijn straf krijgt en ervoor zorgen dat er geen meisjes meer wordt aangedaan wat jou is aangedaan.

Ik vind het sterk dat je dit naar voren brengt.

Deze verkrachter / dader zal jou je hele leven lasting blijven vallen, omdat hij je hele leven in jouw hoofd zal zitten en jij jouw hele leven zult afvragen waar jij wat fout hebt gedaan (en laten we voorop stellen. HIJ IS FOUT!!!!!!, van kinderen blijf je af. PUNT!).

Probeer aub een vertrouwenspersoon te vinden die je kan ondersteunen en doe aangifte. Niet alleen voor jezelf maar ook voor mogelijke slachtoffers.

Ik denk dat je nog wel stappen gaat ondernemen, anders had je dit zo niet geschreven, je hebt alleen een duwtje in de geode richting nodig en je wilt bevestiging dat hij fout is (en dus niet jij!)

Edit, ik heb nooit aangifte gedaan, voelde mezelf ook schuldig aan het geheel. Maar kan je zeggen dat ik daar achteraf toch best wel spijt van heb gehad, want stel he, stel dat.....

Laatst bijgewerkt door Rocamor op 05-02-15 16:41, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 05-02-15 16:39

Geplaatst: 05-02-15 16:39

bigone schreef:
Je wilt niemand verdriet doen maar!!! Heb je nog meer jonge vrouwelijke familieleden die daar komen??
Persoonlijk vind ik dat je het wel naar buiten moet brengen, ik vind het heel erg wat je is overkomen maar als een opa dit soort dingen doet dan moet hij gestopt worden, denk niet dat jij de enigste bent. Jij wil geen pijn en verdriet veroorzaken in de familie, heel begrijpelijk maar besef wel dat je hem een vrijbrief geeft om door te gaan. Het is sterk dat je de brief hebt geschreven, dit kan je helpen in je verwerkingsproces maar het zal op hem geen enkele indruk maken, dit soort mensen zijn ziek en moeten gestopt worden. Waarom denk je dat L(je zusje of nichtje) er niet meer heen wilde??? Vraag haar eens, misschien had hij haar wel eerst te pakken.
En als familie er aan onder door gaan??? Helaas, als je familie je niet gelooft zal je inderdaad op zoek moeten naar een eigen plek maar de kans dat ze je wel zullen steunen en heel veel begrip voor je hebben is ook aanwezig. Als je mijn dochter was dan had je allang bij de politie gezeten om aangifte te doen en wat schokkend dat hij je nog steeds bedreigt. Dit soort mensen kan alleen maar hun gang blijven gaan omdat het in de familie gebeurt en het voor de lieve vrede maar onder de pet word gehouden.

Dat is vanaf de buitenwereld natuurlijk wel makkelijk om te zeggen/denken.
Het doen , als dit je is overkomen is heel anders.

TS als deze brief iets is wat je voor je zelf moet doen om er mee om te gaan.... vooral doen....
Hoop dat de gevolgen zo zijn zoals je hoopt.
En wat je ook schrijft in die brief.... er is geen goed of fout!!!

**Geplaatst**: 05-02-15 16:39

Geplaatst: 05-02-15 16:39

WoW wat heftig sterkte! :(:)

**Geplaatst**: 05-02-15 16:41

Geplaatst: 05-02-15 16:41

Rocamor schreef:
Lieve TS, als je mijn dochter zou zijn, zou je mij juist meer pijn doen door het me niet te vertellen dan door het achter te houden. Er wordt door een slachtoffer nooit maar dan ook nooit verzocht / gevraagd om een verkrachting.

Helemaal mee eens.
TS ik ken je niet en je bent niet mijn kind maar och wat zal ik me als moeder zijnde vreselijk voelen als ik zou weten dat je me dit niet durfde te vertellen. Juist dan zou ik je willen knuffelen en beschermen want dit soort dingen zijn nooit maar dan ook nooit jou fout geweest! Ook zelfs niet een heel klein beetje!

Wat al eerder is gezegd; sterker door strijd! Ja je ouders/famillie zullen een zware tijd doormaken als dit uit komt maar uiteindelijk zullen jullie allemaal en zeker JIJ hier beter uit komen. Deze persoon moet worden gestopt.

**Geplaatst**: 05-02-15 16:43

Geplaatst: 05-02-15 16:43

Hoi TS! Wat moedig van je! Begrijp ik het juist dat jij nu de enige bent die hiervan afweet (samen met de verkrachter)? Wat een last moet dat op je schouders zijn! Ook al is het anoniem, ik hoop dat je op deze manier de last kan delen met anderen, al is het maar een beetje. Misschien is er nog iemand in je omgeving waarmee je dit kan bespreken?

Ik vind je brief heel sterk. Toch zou ik voor hem te verzenden iemand uit je omgeving op de hoogte brengen, voor je eigen veiligheid. Daarom hoef je nog niet meteen gerechtelijke stappen te ondernemen, dat hoef je pas te doen als jij er klaar voor bent.

**Geplaatst**: 05-02-15 16:44

Geplaatst: 05-02-15 16:44

Nou uit ervaring weet ik dat dit soort dingen niet werken. Wat hoop je nu? Dat hij ineens medelijden krijgt en het stopt? Je laat met deze brief juist alleen maar merken dat hij je ermee heeft. Mensen die lastig vallen doen het daarom juist.

Dit soort mensen hebben en krijgen geen medelijden. Hij weet heus wel wat hij jou aan heeft gedaan en wat hij nog steeds met je doet.

Nee juist aangifte doen voordat het verjaart en je er niks meer mee kunt. Echt, ik weet helaas veelste goed waar je het over hebt en ik denk niet dat dit de manier is en dat dit gaat werken..
Mensen als dit denken niet als gewone mensen.

Mocht je willen pb'en ofzo moet je dag vooral doen, als jou dat helpt

**Geplaatst**: 05-02-15 16:44

Geplaatst: 05-02-15 16:44

Sicayes schreef:
Rocamor schreef:
Lieve TS, als je mijn dochter zou zijn, zou je mij juist meer pijn doen door het me niet te vertellen dan door het achter te houden. Er wordt door een slachtoffer nooit maar dan ook nooit verzocht / gevraagd om een verkrachting.

Helemaal mee eens.
TS ik ken je niet en je bent niet mijn kind maar och wat zal ik me als moeder zijnde vreselijk voelen als ik zou weten dat je me dit niet durfde te vertellen. Juist dan zou ik je willen knuffelen en beschermen want dit soort dingen zijn nooit maar dan ook nooit jou fout geweest! Ook zelfs niet een heel klein beetje!

Wat al eerder is gezegd; sterker door strijd! Ja je ouders/famillie zullen een zware tijd doormaken als dit uit komt maar uiteindelijk zullen jullie allemaal en zeker JIJ hier beter uit komen. Deze persoon moet worden gestopt.

Nu ben ik het weer met je eens... Maar inderdaad, als moeder zou ik me dan ook enorm schuldig voelen als je er bijv. ooit nog eens achter komt dat je dochter het nooit heeft durven vertellen. Dat is echt het ergste wat je kan overkomen denk ik -O-

TS, overweeg het nog eens om het toch met je moeder te bespreken... het zal super zwaar worden, maar daarna is het als het goed is alleen maar een positievere lijn naar boven.

**Geplaatst**: 05-02-15 16:45

Geplaatst: 05-02-15 16:45

Lieve TS
Wat een ellende maak je door
Maar vergeet nooit, dat jij hierom niet heb gevraagd.
Toch zou ik een poging doen om het met je ouders te bespreken.
Ik zou zelf als moeder zijnde het echt willen weten, want het is onze taak als ouders onze kinderen te beschermen en niet ander som.
Ik hoop voor je dat het gauw allemaal stopt.

Hebben je ouders of ander familielid iets door?

En lukt praten niet, schrijf het dan op.

Sterkte

**Geplaatst**: 05-02-15 16:46

Geplaatst: 05-02-15 16:46

Lieve TS,

Wat heb jij een bijzondere brief geschreven. Er is duidelijk te zien hoe je hieronder lijdt, de brief toont weinig echte emoties en je neemt de schuld op je. En dat is precies hoe het voelt als je misbruikt bent, ik herken je gevoel helemaal, het voelt als je eigen schuld en daarom wil je niet voor jezelf opkomen. Toch moet jij nu voor jezelf op gaan komen, vertel het aan je ouders. Hoe moeilijk dat nu ook lijkt het gaat je helpen. Natuurlijk zal je ze verdriet doen, maar zij kunnen je echt helpen. Dit moet stoppen voor jou TS, het heeft nu al ruim genoeg schade aangebracht. Doe aangifte en zoek professionele hulp.

Je mag me ook altijd PB'en. Ik vond de stap om het te vertellen ook heel groot, maar het heeft mijn leven 180 graden gedraaid en ik ben erg gelukkig nu. Dat had niet gekund als ik het niet verteld had.

**Geplaatst**: 05-02-15 16:47

Geplaatst: 05-02-15 16:47

Thesserd schreef:
Nu ben ik het weer met je eens... Maar inderdaad, als moeder zou ik me dan ook enorm schuldig voelen als je er bijv. ooit nog eens achter komt dat je dochter het nooit heeft durven vertellen. Dat is echt het ergste wat je kan overkomen denk ik

TS, overweeg het nog eens om het toch met je moeder te bespreken... het zal super zwaar worden, maar daarna is het als het goed is alleen maar een positievere lijn naar boven.

Ik zou je juist aanraden om eerst eens voorzichtig bij L te peilen waarom die niet meer wilde. Wellicht komen er nog wel heel wat nare lijken uit de kast. Mocht zij eenzelfde iets ervaren hebben, dan sta je sowieso al sterker.

Of praat met een vertrouwenspersoon op school / werk (geen idee hoe oud je bent). Van daaruit kun je een stappenplan maken voor jezelf.

**Geplaatst**: 05-02-15 16:48

Geplaatst: 05-02-15 16:48

ik zou liever zien dat je de kracht vond om aangifte te doen, immers het hoeft niet met jou te stoppen, hij kan net zo goed doorgaan bij een ander.

De brief is goed, die zou ik voorlezen tijdens de rechtspraak, jij hebt namelijk het recht om als slachtoffer daar de dader de confronteren..

gewoon versturen zou ik niet doen, je weet niet wat er dan ooit met zo'n brief gebeurd en of het in zijn voordeel kan uitpakken als je later alsnog aangifte zou willen doen.

gebruik die brief om hem dan te confronteren als je die kracht kunt vinden.. dan kan hij hem niet achteloos aan de kant schuiven of de dingen nog tegen je gaan gebruiken..

Heel veel sterkte en ik leef met je mee.

**Geplaatst**: 05-02-15 16:51

Re: Brief aan verkrachter, vraagje

Geplaatst: 05-02-15 16:51

Lieve schat begin met je moeder in te lichten. Ik zou er niet aan moeten denken dat mijn dochter zoiets in haar eentje zou moeten door staan.

**Geplaatst**: 05-02-15 16:51

Geplaatst: 05-02-15 16:51

Bij L voorzichtig peilen waarom zij ineens niet meer wilde lijkt mij ook een goed plan. Ik vond het in je brief ook al frappant dat deze 'ineens' niet meer bij opa en oma wilde blijven slapen. Leeftijd? twijfel. Ik ben nu 24 en ik zou het best nog wel gezellig vinden om bij mijn opa en oma te slapen

Hopelijk vind je de kracht TS :(:)

**Geplaatst**: 05-02-15 16:55

Geplaatst: 05-02-15 16:55

Heftig. Het speelt dus nog steeds, het machtsmisbruik. Ik snap dat je geen aangifte wil doen, heb er zelf gelukkig geen ervaring mee, maar het lijkt mij makkelijk gezegd dan gedaan: aangifte doen, alles op tafel gooien.

Maar in mijn ogen staat dit los van jouw gevoel, jouw eigenwaarde. Waar ik toch best van schrik als ik dingen terug lees. Je plaatst een dader als slachtoffer, en jij als slachtoffer vraagt wat jij verkeerd hebt gedaan? Dit is natuurlijk niet zo, maar blijkbaar wel jouw gevoel. Ik hoop echt dat je hier hulp bij kan krijgen, want dit kan je niet alleen gaan verwerken.

Toch zou ik sommige stukken niet sturen. Ook al voel jij het zo, geef hem niet de macht, of nog meer de macht. Hij weet dat ie verkeerd zit en zat, anders zou ie je wel helemaal links laten liggen. Maar hij is toch ergens bang voor vervolging. Misschien is het een idee om twee vergelijkbare brieven te schrijven, maar 1 met je verstand, de ander met je gevoel? Die met je verstand geschreven, stuur je op. Die met je gevoel geschreven, gebruik je als leidraad voor hulp. Ik hoop dan echt dat je na een tijd, de brieven kan terug lezen, en dat je daadwerkelijk er een andere kijk op hebt, en weet dat hij geen slachtoffer is, weet dat jij nergens wat fout hebt gedaan en het dan ook ech zo voelt.

Maar het allerbelangrijkste: doe wat voor jou goed voelt!

**Geplaatst**: 05-02-15 16:59

Geplaatst: 05-02-15 16:59

Rocamor schreef:
Lieve TS, als je mijn dochter zou zijn, zou je mij juist meer pijn doen door het me niet te vertellen dan door het juist te vertellen. Er wordt door een slachtoffer nooit maar dan ook nooit verzocht / gevraagd om een verkrachting.

Echt meis, als ik je moeder / vriendin was, zou ik samen met jou zorgen dat dit figuur zijn straf krijgt en ervoor zorgen dat er geen meisjes meer wordt aangedaan wat jou is aangedaan.

Ik vind het sterk dat je dit naar voren brengt.

Deze verkrachter / dader zal jou je hele leven lasting blijven vallen, omdat hij je hele leven in jouw hoofd zal zitten en jij jouw hele leven zult afvragen waar jij wat fout hebt gedaan (en laten we voorop stellen. HIJ IS FOUT!!!!!!, van kinderen blijf je af. PUNT!).

Probeer aub een vertrouwenspersoon te vinden die je kan ondersteunen en doe aangifte. Niet alleen voor jezelf maar ook voor mogelijke slachtoffers.

Ik denk dat je nog wel stappen gaat ondernemen, anders had je dit zo niet geschreven, je hebt alleen een duwtje in de geode richting nodig en je wilt bevestiging dat hij fout is (en dus niet jij!)

Edit, ik heb nooit aangifte gedaan, voelde mezelf ook schuldig aan het geheel. Maar kan je zeggen dat ik daar achteraf toch best wel spijt van heb gehad, want stel he, stel dat.....

Als moeder doet dit het me al pijn door het alleen al te lezen... Als moeder vecht je voor je kinderen, dus je zou nog versteld kunnen staan van je ouders (hoop ik).

Ik hoop dat er geen andere kinderen slachtoffer zijn geweest / worden

**Geplaatst**: 05-02-15 17:00

Geplaatst: 05-02-15 17:00

Poeh wat een moeilijke situatie.
Ten eerste heel veel sterkte natuurlijk.
Ten tweede zou ik je toch echt aanraden het aan iemand te vertellen, liefst je ouders natuurlijk. Ik kan me niet voorstellen dat zij je niet onvoorwaardelijk zullen steunen.
Ten derde, doe alsjeblieft aangifte! Hoe moeilijk ook, welke "smet" het ook op de familienaam werpt, dit kan en mag niet geburen!

Wat betreft de brief. Zo'n brief kan niet goed of fout zijn. Het zijn jouw gevoelens maar hemeltje wat spreekt er een schulgevoel, minderwaardigheid, en angst uit deze brief. De dader heeft jou naar mijn gevoel echt in zijn macht en eigenlijk worden de rollen bijna omgedraaid. Hij is het slachtoffer en jij de dader. Let wel, dat zo iets gewoon niet kan en mag geburen, wat de dader je ook wijs maakt.

Jij bent het waard om je hier uit te vechten en te laten zien hoe sterk je bent! Hij mag er echt wel voor gestraft worden i.p.v. gesust.

**Geplaatst**: 05-02-15 17:04

Geplaatst: 05-02-15 17:04

Sicayes schreef:
Bij L voorzichtig peilen waarom zij ineens niet meer wilde lijkt mij ook een goed plan. Ik vond het in je brief ook al frappant dat deze 'ineens' niet meer bij opa en oma wilde blijven slapen. Leeftijd? twijfel. Ik ben nu 24 en ik zou het best nog wel gezellig vinden om bij mijn opa en oma te slapen

Hopelijk vind je de kracht TS

Dat zou ik ook doen.

En ik weet niet of het via moeders of vaders kant familie is, maar als het via moeders kant is... wie weet wat daar is gebeurd vroeger...

En ik zou de brief niet sturen, al is het wel een heel sterk stukje tekst.

**Geplaatst**: 05-02-15 17:06

Geplaatst: 05-02-15 17:06

Lieve Ts wat heb jij moeten doorstaan zeg!

Ik snap dat je geen stappen wil nemen. Er is een kans aanwezig dat het allemaal nooit heel hard gemaakt kan worden en dat hij binnen no time weer op straat loopt. Dan heb jij dat allemaal moeten doorstaan en het gevoel hebben dat het allemaal niks heeft uitgemaakt.
Wat mij wel zorgen baart is dat je ouders het niet weten. Hoe moeilijk en k%^& ook is. Dit is iets wat je ze moet vertellen.
De schaamte en de angst is groot, maar zolang hij nog steeds je de mond kan snoeren ben je nog in zijn handen. Ja je ouders hebben verdriet hierom. Zij wilden je ten alle tijden beschermen en ze hebben gefaald. Zij hadden het misschien door kunnen gehad, maar dat hebben ze niet. Daar voelen ze zich vast heel schuldig om.
Maar het niet vertellen zal jou niet helpen om het te verwerken. Juist het openbaar maken en er over praten, zorgt voor het stukje verwerken.

Denk er asjeblieft over na.

De brief is verder uit je hart geschreven en dat is te zien! Of je hem moet sturen is aan jou en aan niemand anders!

**Geplaatst**: 05-02-15 17:07

Geplaatst: 05-02-15 17:07

TS ten eerste heeeeel veel sterkte :(:)

wat een verschrikkelijk web waarin jij zit

Zou je deze brief aan je moeder durven geven?
Of op school/werk aan een vertrouwenspersoon?

Ik hoop echt dat je het ergens durft te melden want ik vrees dat je niet de enige bent en samen kunnen jullie je sterk maken en elkaar steunen. :(:)

**Geplaatst**: 05-02-15 17:07

Geplaatst: 05-02-15 17:07

Degene die je misbruikt heeft zal twee dingen uit de brief halen:
- hij heeft macht over je
- jij zal nooit actie ondernemen, omdat je je familie wilt beschermen

Die twee dingen schrikken niet af, maar maken je juist kwetsbaar voor hem. En al is het nu eventjes gestopt, dit kan er juist dat voor zorgen dat hij het opnieuw doet. Want hij kan uit de brief precies lezen hoe hij jou onder druk kan zetten.

Ik vind het ontzettend dapper van je dat je probeert dit te stoppen. En je moet ook wel, want dit stopt niet zomaar vanzelf. Ik zou je willen aanraden: neem iemand in vertrouwen in je omgeving. En maak samen met die persoon een plan om hem te stoppen. Dan sta je er niet alleen voor.
En weet je niemand in je omgeving, bel dan eens met 0800-2000. Dat is steunpunt Veilig Thuis. Je hoeft er je naam niet te zeggen. En het heet "Veilig Thuis", maar dat moet je breder zien dan de vier muren van je eigen huis. Ze zijn er ook als je niet veilig bent door huisvrienden, familieleden etc. Ze kunnen je praktische tips geven over wat je kunt doen om dit te stoppen. Ook als je geen aangifte wilt doen.

En onthoud in ieder geval één ding: het is NOOIT jouw schuld dat je dit is overkomen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-02-15 17:14

Geplaatst door de TopicStarter : 05-02-15 17:14

Onwijs bedankt voor alle lieve woorden! Ik weet ergens inderdaad dat hij het is die fout zit. Maar als je al gemanipuleerd bent vanaf voordat je een tiener was, en er telkens gezegd wordt dat de wereld beter af is zonder jou omdat je gewoon een vieze h*er bent, is dat zo moeilijk om te geloven. Wat ik al schreef, hij heeft niet alleen mijn lichaam verkracht, maar ook mijn gevoel en eigenwaarde. Alles wat ik ooit was,is er niet meer.

Ik denk als ik jullie zo hoor dat het inderdaad verstandig is om met mijn ouders om te tafel te gaan, omdat het probleem op het moment te groot is om alleen te dragen..

**Geplaatst**: 05-02-15 17:16

Re: Brief aan verkrachter, vraagje

Geplaatst: 05-02-15 17:16

Heel veel succes, het zal niet makkelijk zijn, maar wel een opluchting hoop ik! :(:)

**Geplaatst**: 05-02-15 17:17

Geplaatst: 05-02-15 17:17

Als eerste een hele dikke knuffel,
wat heb jij het zwaar op dit moment

ook ik ga mee met koudbloedkim haar reactie,
ik denk zelf dat het beste wat je kan doen toch aangifte te doen tegen deze persoon aangezien het er niet op lijkt dat hij je met rust gaat laten.
maar de keuze ligt bij jou vind het heel knap van je dat je het verhaal met ons durft te delen denk dat het ook wel oplucht.
mijn pb inbox staat voor je open mocht je nog iets kwijt willen etc..

Heel veel sterkte! Je bent sterk en je staat hierboven! Want jij bent miet degene die fout zit vergeet dat nooit!

Nomineer dit bericht ×