Lastige situatie op het werk...

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Shadow0

Berichten: 45039
Geregistreerd: 04-06-04
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-02-15 10:08

Janine1990 schreef:
Wil alleen nog even zeggen dat Mama3 heel erg dicht bij mijn ideëen komt. Alleen durf ik het niet keihard te maken, ik ben immers nog maar een broekjepoeper vergeleken met hem en heb meermalen gehoord dat ik onvoldoende levenservaring heb om mensen op die manier te lezen.
Misschien heb ik onvoldoende levenservaring, maar ik denk dat ik mensen wel redelijk kan lezen. En toch durf ik dingen niet keihard te maken.


Wat bedoel je precies met 'keihard maken' - wat zou je willen doen als je het zou durven?

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-02-15 12:05

Shadow0 schreef:
Wat bedoel je precies met 'keihard maken' - wat zou je willen doen als je het zou durven?


Niks, ik denk dat het voor mezelf heel veel rust krijg als ik weet dat hij zo in elkaar steekt. Dat het me allemaal wat minder raakt. Ben nu te onzeker om er een bepaalde mindset voor te hebben.


KarmaWitch schreef:
Hmmm mij valt iets op.
Is hij jou leidinggevende? Zo komt zijn gedrag naar jou toe op mij over. Hij geeft jou opdrachten en jij neemt ze klakkeloos aan.
Ik snap dat jij die conflicten niet steeds wilt, maar als jullie gelijke collega's zijn, mag hij jou geen opdrachten geven, lijkt me. Of jou een dag vrij geven, omdat het hem wel lukt.

Kan zijn dat ik fout zit hoor. Wat ik uit jou verhaal begrijp is dat hij een gelijke collega is, die jou als mindere collega ziet, jou uitkaffert & jou opdrachten geeft...

Jij voelt je onzeker, bent bang om er tegenin te gaan (met deze persoon) & jezelf afsluiten, mag van hem niet...
Met andere woorden; indirect bepaalt hij hoe jij je voelt en hoe jij je werk doet.

Dat lijkt me niet kunnen en ook niet mogen als gelijke collega zijnde.

Misschien ook iets om mee te nemen in een gesprek met je baas... Die je zeker wel moet houden denk ik. Desnoods schrijf je alles ook op een brief & als die tranen komen, zeg je dat je het even niet trekt en kun je hem die brief overhandigen


Ik heb in mijn vorige gesprek een stukje hiërarchie aangekaart, omdat me dit prettiger lijkt. Mits ik het goed zag, dat hij boven mij stond. Mijn baas en zijn vrouw zijn hier volledig op tegen, iedereen is gelijk. Dat is ook het leuke aan mijn baas, als hij telefoon krijgt en hij moet het aan een van de monteurs vragen, dan hoor ik hem altijd zeggen: "Dat moet ik even met mijn collega overleggen." Of: "Ik ga u even doorverbinden met mijn collega."
Ze willen dan ook inderdaad dat iedereen gelijk is.

En misschien ligt het ook wel aan mezelf hoor, dat ik mezelf gemakkelijk ondergeschikt laat maken aan hem.

simodi

Berichten: 8610
Geregistreerd: 21-04-05

Re: Lastige situatie op het werk...

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-02-15 21:09

Heb je zelf voorgesteld dat die collega hierarchisch boven jou staat? Dat vind ik best vreemd. Want daardoor vraag je zelf duidelijk om een situatie waarin iemand anders voor jou (deels) bepaalt wat en hoe je dingen moet doen. Een soort zeggenschap dus. Dat is nou net in jouw situatie niet handig!

Want nu is het daardoor de vraag hoever die hierarchie gaat. Dat maakt de grenzen onduidelijk.
Als je gewoon gelijke collega's bent, kun je makkelijker zeggen dat hij jou geen opdrachten moet geven. Nu kun je dat dus niet zo goed als verweer aanvoeren, omdat je daar zelf om gevraagd hebt (als ik het goed begrijp).

mrie
Berichten: 6443
Geregistreerd: 08-06-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-02-15 21:18

De man is een Narcist, en daar ben je mooi klaar mee.
Je hoeft hem niet proberen te veranderen want diep van binnen is hij al perfect. Praten helpt dus niet.
Als je narcisme ziet als ziekte kun je misschien een aantal van de symptomen voor lief nemen en dan het liefst met wat medelijden.
Zeiken over anderen daar moet je wel tegen in gaan. voor je het weet neemt men aan dat jij het er mee eens bent.

Verder uit de gebruiksaanwijzing voor de narcist:
Steek hem eerst veren in zijn r..... en zeg daarna pas wat je van hem wilt

Zoek een andere baan of andere plek in het bedrijf

:(:)

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-02-15 21:24

simodi schreef:
Heb je zelf voorgesteld dat die collega hierarchisch boven jou staat? Dat vind ik best vreemd. Want daardoor vraag je zelf duidelijk om een situatie waarin iemand anders voor jou (deels) bepaalt wat en hoe je dingen moet doen. Een soort zeggenschap dus. Dat is nou net in jouw situatie niet handig!

Want nu is het daardoor de vraag hoever die hierarchie gaat. Dat maakt de grenzen onduidelijk.
Als je gewoon gelijke collega's bent, kun je makkelijker zeggen dat hij jou geen opdrachten moet geven. Nu kun je dat dus niet zo goed als verweer aanvoeren, omdat je daar zelf om gevraagd hebt (als ik het goed begrijp).


Klopt, ik heb daar destijds om gevraagd, met als motivatie dat er dan een duidelijkere werkverdeling zou zijn en ik mijn plaats eenvoudiger kon begrijpen. Er is vooraf namelijk niet duidelijk gemaakt wat zijn plaats zou zijn ten opzichte van die van mij. Nu is duidelijk dat hier niemand hoger geplaatst wordt dan een ander. En toch ben ik mijn plaats kwijt, gevoelsmatig uiteraard.
Ik heb geen enkele moeite met het aannemen van opdrachten, bij vorige werkgevers (thuiszorgorganisatie als bijbaan en stage bij gemeente) had ik ook altijd een leidinggevende waar ik opdrachten van kreeg. Maar er was dan nooit sprake van een minderwaardig gevoel aan mijn kant, beslist niet.

Die hiërarchie is er nooit gekomen, omdat mijn baas en zijn vrouw daar niet van houden. Dit is overigens buiten mijn collega om gegaan.

Echter zie ik het, ondanks dat we gelijke collega's zijn, niet zitten om zijn opdrachten te weren. Juist omdat onze taakverdeling dergelijke opdrachten niet heel duidelijk onderscheidt. Of juist weer wel, maar de baas ook aangeeft dat mijn collega mijn werkzaamheden ook moet leren, stel dat ik door ziekte langere tijd uitval.

Shadow0

Berichten: 45039
Geregistreerd: 04-06-04
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-02-15 21:28

mrie schreef:
De man is een Narcist, en daar ben je mooi klaar mee.


Dat is wel heel makkelijk vastgesteld... Ik vind dat soort termen wat voorbarig, en ik denk dat het ook niet echt veel toevoegt in hoe je het aanpakt - je blokkeert dan alleen maar vooraf al mogelijkheden.

Maflinger_S
Berichten: 12820
Geregistreerd: 01-07-08

Re: Lastige situatie op het werk...

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-02-15 21:47

Als ik je verhaal zo lees laat je je in een hoekje duwen door je gevoel. Je baas en zijn vrouw waarderen je om wie en wat je bent (dat blijkt wel uit het Ipod verhaal, dat is toch echt geweldig) en jij voelt je kleiner worden door het gedrag van je nieuwe collega. Negeer die man zijn meer persoonlijke opmerkingen en laat hem zo veel mogelijk in zijn sop gaar koken en doe je Ipod op, lach eens vriendelijk als hij je vraagt om een opdracht uit te voeren en stel hem voor om dat samen te doen, zodat hij het volgende keer zelf kan.

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-02-15 22:35

Maflinger_S schreef:
Als ik je verhaal zo lees laat je je in een hoekje duwen door je gevoel. Je baas en zijn vrouw waarderen je om wie en wat je bent (dat blijkt wel uit het Ipod verhaal, dat is toch echt geweldig) en jij voelt je kleiner worden door het gedrag van je nieuwe collega. Negeer die man zijn meer persoonlijke opmerkingen en laat hem zo veel mogelijk in zijn sop gaar koken en doe je Ipod op, lach eens vriendelijk als hij je vraagt om een opdracht uit te voeren en stel hem voor om dat samen te doen, zodat hij het volgende keer zelf kan.


Is inderdaad geweldig, maar om nu zomaar weer mijn iPod op te zetten, terwijl ik het de laatste maanden niet meer mee had... Ik weet het niet...

Dat voorstellen vind ik inderdaad ook nog wel een optie... Hoewel hij menig ding op mij neerlegt met de woorden: "Jij kan dat namelijk veel sneller."

Gypsy
Soort van gewaardeerd verhalenverteller

Berichten: 20066
Geregistreerd: 09-08-07
Woonplaats: The world is my playground.

Re: Lastige situatie op het werk...

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-02-15 22:41

Gewoon één keer duidelijk zeggen dat als hij niks leuks te zeggen heeft, dat hij dan maar niks moet zeggen. Want dat zij mijn moeder vroeger ook.

Ik heb een collega die daarna maanden haar mond heeft gehouden, wat was dat heerlijk rustig zeg. :D

Maflinger_S
Berichten: 12820
Geregistreerd: 01-07-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-02-15 22:43

En dan is jouw weerwoord: "Nog wel, daarom ga ik het je leren". Is handig joh, dan kan je het zelf als ik er niet ben."

Die Ipod is om jezelf even rust te gunnen in je bolletje. Gewoon even in je eigen wereld je eigen ding doen. Je hoeft 'm niet de hele dag op te hebben maar gewoon als je je collega even "uit" wilt zetten.

Miracle_

Berichten: 11833
Geregistreerd: 11-06-08
Woonplaats: Brabant

Re: Lastige situatie op het werk...

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-02-15 22:46

En als je dit eens uitprint en voorlegt aan je baas/bazen? Ik vind dit keurig omschreven, en echt niet netjes van die gozer.. Niks belangrijker dan fijne collega's!

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-02-15 22:56

Miracle_ schreef:
En als je dit eens uitprint en voorlegt aan je baas/bazen? Ik vind dit keurig omschreven, en echt niet netjes van die gozer.. Niks belangrijker dan fijne collega's!


Nou, de optie om het eens op papier te zetten is al meerdere keren voorbij gekomen. Ik denk dat ik dat zeker ga doen als ik een gesprek aan ga met mijn baas.


Gypsy schreef:
Gewoon één keer duidelijk zeggen dat als hij niks leuks te zeggen heeft, dat hij dan maar niks moet zeggen. Want dat zij mijn moeder vroeger ook.

Ik heb een collega die daarna maanden haar mond heeft gehouden, wat was dat heerlijk rustig zeg. :D


Dat zijn uitspraken waar ik persoonlijk niet zo heel veel mee heb. Ik zal het hooguit eens bij wijze van grap zeggen. Tegen mijn ouders of andere bekenden bijvoorbeeld. Gewoon omdat we dan aan het ouwehoeren zijn. Ik ben best wel beleefd, ik denk niet dat het gepast zou zijn om iets dergelijks op een onaardige manier te zeggen binnen een dergelijke functie. Ik zal me niet verbeelden dat ik in het bestuur ergens zit, maar ik wil, als ik weg ga, ook een fijne referentie er aan over houden natuurlijk.


Maflinger_S schreef:
En dan is jouw weerwoord: "Nog wel, daarom ga ik het je leren". Is handig joh, dan kan je het zelf als ik er niet ben."

Die Ipod is om jezelf even rust te gunnen in je bolletje. Gewoon even in je eigen wereld je eigen ding doen. Je hoeft 'm niet de hele dag op te hebben maar gewoon als je je collega even "uit" wilt zetten.


iPod ga ik in ieder geval meenemen morgen :)

zigranta
Berichten: 3267
Geregistreerd: 22-02-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-02-15 23:00

Is dat diezelfde zeurcollega van de mandarijntjes?
Naar je baas stappen en praat erover! Als ze niets weten kunnen ze er niets mee/aan doen.

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-02-15 23:06

zigranta schreef:
Is dat diezelfde zeurcollega van de mandarijntjes?
Naar je baas stappen en praat erover! Als ze niets weten kunnen ze er niets mee/aan doen.


Klopt.

simodi

Berichten: 8610
Geregistreerd: 21-04-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-02-15 23:12

Janine1990 schreef:
simodi schreef:
Heb je zelf voorgesteld dat die collega hierarchisch boven jou staat? Dat vind ik best vreemd. Want daardoor vraag je zelf duidelijk om een situatie waarin iemand anders voor jou (deels) bepaalt wat en hoe je dingen moet doen. Een soort zeggenschap dus. Dat is nou net in jouw situatie niet handig!

Want nu is het daardoor de vraag hoever die hierarchie gaat. Dat maakt de grenzen onduidelijk.
Als je gewoon gelijke collega's bent, kun je makkelijker zeggen dat hij jou geen opdrachten moet geven. Nu kun je dat dus niet zo goed als verweer aanvoeren, omdat je daar zelf om gevraagd hebt (als ik het goed begrijp).


Klopt, ik heb daar destijds om gevraagd, met als motivatie dat er dan een duidelijkere werkverdeling zou zijn en ik mijn plaats eenvoudiger kon begrijpen. Er is vooraf namelijk niet duidelijk gemaakt wat zijn plaats zou zijn ten opzichte van die van mij. Nu is duidelijk dat hier niemand hoger geplaatst wordt dan een ander. En toch ben ik mijn plaats kwijt, gevoelsmatig uiteraard.
Ik heb geen enkele moeite met het aannemen van opdrachten, bij vorige werkgevers (thuiszorgorganisatie als bijbaan en stage bij gemeente) had ik ook altijd een leidinggevende waar ik opdrachten van kreeg. Maar er was dan nooit sprake van een minderwaardig gevoel aan mijn kant, beslist niet.

Die hiërarchie is er nooit gekomen, omdat mijn baas en zijn vrouw daar niet van houden. Dit is overigens buiten mijn collega om gegaan.

Echter zie ik het, ondanks dat we gelijke collega's zijn, niet zitten om zijn opdrachten te weren. Juist omdat onze taakverdeling dergelijke opdrachten niet heel duidelijk onderscheidt. Of juist weer wel, maar de baas ook aangeeft dat mijn collega mijn werkzaamheden ook moet leren, stel dat ik door ziekte langere tijd uitval.


Ik wil zeker niet vervelend tegen je doen, maar bekijk dit objectief vanaf een afstand. Zelf direct na mijn middelbare school gaan werken, en dus ook al heel wat gezien en zelf meegemaakt.

Je zegt dat de hierarchie er nooit is gekomen, maar je hebt er wel om gevraagd, en je collega gedraagt zich daar ook naar. Ook geef je aan dat je het eigenlijk niet erg vind dat hij wel dingen aan je vraagt. En zich dus zo gedraagt.
Uiteraard zul je opdrachten moeten aannemen van een baas, zolang je geen eigen baas bent zal dat wel moeten he! ;) Maar zo werkt het niet tussen collega's, ongeacht jullie leeftijdverschil. Dan doe je dingen niet in opdracht van de ander, maar op (vriendelijk) verzoek en kun je dus ook zeggen als dat niet uitkomt.

Enerzijds heb je last van zijn benadering van jou, maar aan de andere kant laat jij zelf ook die ruimte.
En eenmaal gewonnen ruimte wordt niet snel weer teruggegeven, daar zul je dus over moeten praten.

Ik vraag me af of wel de werkverdeling hier een problerm is, of dat je meer moeite met zijn persoonlijke opmerkingen hebt. Over dat laatste zul je gewoon een keer duidelijk moeten zijn. Ga een kop koffie halen voor jullie beiden, zeg dat je even wat wilt bespreken en geef duidelijk aan dat je liever niet over prive dingen wilt praten. Omdat jullie zo verschillend zijn en het ook niet bijdraagt aan jullie werksfeer.

Echt, de enige manier om hier verandering in te krijgen is duidelijkheid. Voor jezelf (wat wil je nu wel en niet) en daarna tegen hem.

En heb vertrouwen in jezelf. Je baas geeft immers aan dat hij tevreden is over je!

Zet 'm op! +:)+

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Re: Lastige situatie op het werk...

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-02-15 23:22

Simodi, je bent niet vervelend hoor!! Ik waardeer alle reacties tot op heden enorm! Ook al zijn het reacties waarin adviezen staan waar voor mij een hele hoge drempel voor ligt.

Ik denk het een combinatie van beide is. Het is natuurlijk vervelend dat je zelf regelmatig negatieve reacties krijgt, of beter gezegd: steken onder water. Maar wat ik afschuwelijk vind is dat mijn ouders ook gewoon de banketstaaf zijn. Die kunnen zich niet verdedigen! En uiteraard de manier waarop de reacties worden gegeven. Bah.

Maar de werkverdeling stoort me ook. Mede om bovengenoemde reden. Hij moet mijn dingen ook leren, maar heeft dit tot op heden ooit één keer gedaan. Maanden geleden. Misschien heb ik wat dat aangaat wel gewoon te veel hart voor de zaak :=

pmarena

Berichten: 52757
Geregistreerd: 09-02-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-02-15 16:08

Pfoei wat geef je die kerel veel macht over je zeg :oo

Wat mij betreft ligt een groot deel van de schuld hier toch echt bij jezelf.... de man zal best vervelend zijn maar jij legt hem ook geen strobreed in de weg zo te lezen, hij is degene die alles bepaald, jij gaat er in mee en baalt wat in jezelf en doet er verder weinig mee zoals ik het lees :(:)

Probeer echt afstand te nemen, hij is maar een collega :)*

Je bent niets aan hem verplicht.
Je baas vindt dat jullie op gelijke voet staan.


Je hebt het steeds over discussies die ontstaan. Je hebt pas een discussie met iemand als je daar zelf in mee gaat :)* Antwoord jij gewoon heel laconiek waarmee je hem afpoeiert dan volgt er geen discussie.

Met de opmerking "als je niks leuks hebt te zeggen, zeg dan liever niks" is ook helemaal niets verkeerds, zoiets kun je heel luchtig zeggen hoor :j

Als jij gewoon laat merken dat hij geen vat op je krijgt dan plaats je jezelf niet onder hem.
Nu ben je best wel onderdanig door hem te laten bepalen hoe jij je voelt :=

Wat kan jou het schelen dat hij het raar vindt dat jij je ipod op hebt :?
Als je gewoon je werk goed kan doen met dat ding op en je baas vindt het best, dan heeft hij er niets over te zeggen.

Ik vind al met al dat je je veels te druk maakt om wat hij vindt en wel heel erg met hem bezig bent, je allerlei dingetjes aantrekt en er aan ergert waarover je hooguit je schouders op zou moeten halen :P

Laat dat nou gewoon eens los en blijf lekker bij jezelf, hou die kerel aan de oppervlakte en neem hem niet mee naar binnen in je hoofd waar je over vanalles gaat lopen malen :)

Zie jezelf als gelijke of eigenlijk dat jij voor jouzelf gewoon boven hem staat :j
Wil hij dat je iets voor hem doet: leg het hem dan inderdaad uit zodat hij het zelf kan doen.

Het is logisch dat hij de leiding neemt als jij jezelf zo onderdanig opstelt, neem de leiding gewoon lekker terug :j

Of praat met je baas en leg uit waar je mee zit en vraag om advies, of als je dat allemaal echt te bezwarend vindt: accepteer het of ga wat anders doen.... waarbij het waarschijnlijk een kwestie van tijd is totdat je weer in een zelfde situatie (of erger!) terecht komt omdat je het over jezelf afroept door zo onderdanig te doen...

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 03-02-15 20:12

pmarena schreef:
Pfoei wat geef je die kerel veel macht over je zeg :oo

Wat mij betreft ligt een groot deel van de schuld hier toch echt bij jezelf.... de man zal best vervelend zijn maar jij legt hem ook geen strobreed in de weg zo te lezen, hij is degene die alles bepaald, jij gaat er in mee en baalt wat in jezelf en doet er verder weinig mee zoals ik het lees :(:)

Probeer echt afstand te nemen, hij is maar een collega :)*

Je bent niets aan hem verplicht.
Je baas vindt dat jullie op gelijke voet staan.


Je hebt het steeds over discussies die ontstaan. Je hebt pas een discussie met iemand als je daar zelf in mee gaat :)* Antwoord jij gewoon heel laconiek waarmee je hem afpoeiert dan volgt er geen discussie.

Met de opmerking "als je niks leuks hebt te zeggen, zeg dan liever niks" is ook helemaal niets verkeerds, zoiets kun je heel luchtig zeggen hoor :j

Als jij gewoon laat merken dat hij geen vat op je krijgt dan plaats je jezelf niet onder hem.
Nu ben je best wel onderdanig door hem te laten bepalen hoe jij je voelt :=

Wat kan jou het schelen dat hij het raar vindt dat jij je ipod op hebt :?
Als je gewoon je werk goed kan doen met dat ding op en je baas vindt het best, dan heeft hij er niets over te zeggen.

Ik vind al met al dat je je veels te druk maakt om wat hij vindt en wel heel erg met hem bezig bent, je allerlei dingetjes aantrekt en er aan ergert waarover je hooguit je schouders op zou moeten halen :P

Laat dat nou gewoon eens los en blijf lekker bij jezelf, hou die kerel aan de oppervlakte en neem hem niet mee naar binnen in je hoofd waar je over vanalles gaat lopen malen :)

Zie jezelf als gelijke of eigenlijk dat jij voor jouzelf gewoon boven hem staat :j
Wil hij dat je iets voor hem doet: leg het hem dan inderdaad uit zodat hij het zelf kan doen.

Het is logisch dat hij de leiding neemt als jij jezelf zo onderdanig opstelt, neem de leiding gewoon lekker terug :j

Of praat met je baas en leg uit waar je mee zit en vraag om advies, of als je dat allemaal echt te bezwarend vindt: accepteer het of ga wat anders doen.... waarbij het waarschijnlijk een kwestie van tijd is totdat je weer in een zelfde situatie (of erger!) terecht komt omdat je het over jezelf afroept door zo onderdanig te doen...


Sorry voor de late reactie, maandag is een enorm drukke dag. Dus ik lees af en toe iets op mijn telefoon in de pauze en verder heb ik alleen een werkcomputer. 's Avonds de hele avond weg.

Misschien heb je gelijk en geef ik hem te veel macht over me. Maar er is inmiddels naar mijn idee ook geen weg terug zonder veel (te veel) bombarie.
Het gekke is dat ik normaal totaal geen moeite heb met 'vervelende' mensen. Ik sta redelijk mijn mannetje (of vrouwtje), het is wel praktisch om erg lang te zijn. Daarnaast een redelijk vlotte babbel. In een mannenbedrijf werken heeft zo z'n voordelen ;) Maar gek genoeg heb ik eigenlijk nooit moeite met het duidelijk maken van mijn grenzen.

Natuurlijk, ik ben pas 24 en heb echt nog niet de halve wereld gezien. Maar ik weet al wel dat je sommige mensen niet kunt veranderen en niet kunt laten aanpassen. Ik heb in het verleden me tot in den treure proberen te veranderen en aan te passen voor iemand, terwijl er aan de andere kant van de relatie niets gebeurde. Elke keer weer lag mijn probleem aan mij. Terwijl ik zelf altijd zeg: "Waar twee vechten, hebben twee schuld." Uiteindelijk leidde dit ook tot enorme ruzies, wat van kwaad tot erger ging. Me aanpassen aan haar na een ruzie en weer dwars liggen wanneer de irritatiegrens te hoog kwam te liggen leidde er enkel toe dat ik een vreselijk bang musje was.
Reden voor mij om de discussie niet altijd maar aan te willen gaan met iedereen, gewoon omdat het soms beter is je verlies te nemen en daarmee te winnen voor jezelf.

De opmerking: Als je niets leuks te zeggen hebt, zeg dan liever niks. Vind ik geen professionele opmerking, ik zie het als een zwaktebod, als niet beter weten. Nou, ik weet liever wel beter. Waar je wel gelijk in hebt is dat ik de discussie niet aan moet gaan, maar dat onderwerp wijd ik zo dadelijk even over uit.

Wat betreft mijn iPod, ik vind het een heerlijk ding. Ik heb 'm ook twee dagen meegehad, maar geen moment op gehad. Het was niet nodig. Daarbij is het natuurlijk wel een stoorfactor op momenten dat je moet communiceren. Het lijkt raar als er mensen langs komen, het is niet echt professioneel als je eerst je doppen uit moet halen om dan pas de telefoon op te kunnen nemen. En daarbij draait er ook nog gewoon de radio in het kantoor. Het moet echt wel een noodgeval zijn, wil ik mijn iPod op zetten.

In mijn gedachten boven hem staan zou toch wel moeten lukken nu... Ik heb niet gereageerd op het bericht van mrie, maar ik heb er wel even op gezocht. Iedereen heeft wel narcistische trekjes, net zoals iedereen wel autistische trekjes heeft. En dat hoeft lang niet altijd negatief te zijn. Ik heb wel het een en ander gelezen over het omgaan met een narcistische collega en ik probeer dit nu uit. Door het op die manier aan te pakken, hoef ik in ieder geval niet meer (veel) over mezelf kwijt. Ik hoef niet meer in discussie, omdat ik weet wat de bedoeling is. En de afgelopen twee dagen lijkt dat behoorlijk goed te werken. Ik kan mezelf beter en makkelijker uitdrukken en ik zie regelmatig zijn uitdrukking veranderen van bijna keihard in discussie gaan, naar stilte en rust en begrip of tevredenheid.

Ik weet niet of ik dan onderdanig ben... Ik pas me aan omdat dat binnen mijn mogelijkheden ligt, ik geloof niet dat ik dat van hem moet verwachten. Sowieso geloof ik niet dat je mensen kunt veranderen. Ik zie het niet als onderdanig, ik zie het meer als de verstandigste zijn en daarmee kan ik misschien op dat vlak mezelf boven hem plaatsen in mijn hoofd.

Maargoed... twee dagen is vast niet genoeg om dit allemaal als 'opgelost' te zien, dat besef ik me terdege. Ik weet op dit moment niet of ik nog een gesprek wil, dat hoeft ook niet meteen. Er zal vast nog wel een dag komen dat ik weer loop te janken als een klein kind, maar op dit moment voel ik me best wel sterk.

pmarena

Berichten: 52757
Geregistreerd: 09-02-02

Re: Lastige situatie op het werk...

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-02-15 20:23

Je hoeft hem ook helemaal niet te veranderen :)

Het enige dat je kan veranderen zit in jezelf.
Je kan in jezelf een schakeltje omzetten. Hem veel minder belangrijk maken dan je nu doet.
Hem dus ook niet meer jouw gevoel laten bepalen.

Als hij je elke keer aan het janken krijgt dan sta je er sowieso niet boven :P

En dan ben je ook niet echt de verstandigste als jij er onder lijdt zoals je nu doet...terwijl hij nergens last van heeft :)

Bij sommige mensen is het gewoon lastig, als je bij anderen geen problemen hebt stel hem dan in je hoofd gewoon gelijk aan die anderen, maak hem niet bijzonderder dan hij is, het is echt te gek voor woorden dat je een potje gaat staan huilen omdat hij je zo ontzettend diep raakt met eigenlijk zoals ik het lees, niets bijzonders :(:)

Shadow0

Berichten: 45039
Geregistreerd: 04-06-04
Woonplaats: Utrecht

Re: Lastige situatie op het werk...

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-02-15 20:25

Ik vind dat pmarena dat uitstekend verwoordt :j

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Re: Lastige situatie op het werk...

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 03-02-15 20:45

Haha ja, ik ben misschien sociaal gezien wel een klein beetje een streber... Niet iedereen hoeft me leuk en aardig te vinden of mijn vriend te worden. Maar ik hecht enorm veel waarde aan een fijne werksfeer en ben dan ook bereid hier heel erg ver voor te gaan. :+

En ik jank gewoon heel snel als iemand de juiste verkeerde snaar raakt :P En voor iemand met een beetje meer levenservaring is het heel eenvoudig om die juiste verkeerde snaar te raken. En met mijn ouders of mijn hobby zit hij vrij snel goed. Nu moet ik zeggen, op dergelijke reacties sta ik gelukkig niet te janken. Maar de ergernis en frustratie van het constant negatief bespreken van mijn leven zorgt er wel voor dat mijn werk thuis vaak onderwerp van gesprek is tijdens het anders vaak zo gezellig samen zijn onder het eten.

Een voorbeeld van een situatie waarin ik wel heb zitten janken is van afgelopen zomer. Een paar dagen voor de betreffende situatie vraagt hij mij wat ik van een door hem opgezet mailtje vind. Dus ik lees het bericht en zie dat hij twee spreekwoorden door elkaar haalt. Nu ben ik wel een beetje een mierenneuker wat taal betreft (daarna voor eens en altijd genezen :Y) ), dus ik geef aan dat hij het een of het ander moet gebruiken. Nouja, op een redelijk vriendelijke manier (Ik zou er ... of ... van maken). Daar was hij het op dat moment niet mee eens, maar goed, hij veranderde het en verzond de mail. Niets aan de hand zou je zeggen?
Het tegendeel... Een paar dagen later (baas op vakantie) komt hij met een wijziging in de algemene voorwaarden waar ik niets van begrijp, door mijn gebrek aan ervaring met machineonderdelen (zelf nooit iets hoeven aanschaffen voor de auto bijvoorbeeld). Ik geef aan dat ik het niet begrijp, dat we het altijd anders deden en dat ik me afvraag of de baas het daar mee eens is. Ineens, zomaar uit het niets, begint hij te roepen dat ik maar een mierenneuker met taal ben en altijd alleen maar negatieve reacties heb op zijn ideëen. Ik begreep werkelijk niet wat er nu aan de hand was. Ik was niet negatief, ik vroeg alleen wat omdat ik het niet begreep. Ik gaf die paar dagen eerder alleen een tip, omdat ik een professionele uitstraling wil voor het bedrijf. En dan krijg je ineens een oliebol van beschuldigingen die je niet begrijpt... Voor mij een geheel onterechte beschuldiging, die zorgt voor wanhoop, waar ik geen weerwoord voor heb en waardoor ik begin te huilen.

Omdat ik altijd het beste voor het bedrijf heb gewild, ben ik vaak die discussies aan gegaan. Ik heb dat echter opgegeven en ben nog steeds twijfelend of ik er nu goed aan doe. Inmiddels wel vastbesloten dat ik het zo ga doen.

pmarena

Berichten: 52757
Geregistreerd: 09-02-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-02-15 21:03

Janine1990 schreef:
Haha ja, ik ben misschien sociaal gezien wel een klein beetje een streber... Niet iedereen hoeft me leuk en aardig te vinden of mijn vriend te worden. Maar ik hecht enorm veel waarde aan een fijne werksfeer en ben dan ook bereid hier heel erg ver voor te gaan. :+


Alleen is dan de grap: je HEBT geen fijne werksfeer nu :)*
Omdat jij hem zo ontzettend belangrijk maakt en jezelf klein maakt :P

Citaat:
En ik jank gewoon heel snel als iemand de juiste verkeerde snaar raakt :P En voor iemand met een beetje meer levenservaring is het heel eenvoudig om die juiste verkeerde snaar te raken. En met mijn ouders of mijn hobby zit hij vrij snel goed. Nu moet ik zeggen, op dergelijke reacties sta ik gelukkig niet te janken. Maar de ergernis en frustratie van het constant negatief bespreken van mijn leven zorgt er wel voor dat mijn werk thuis vaak onderwerp van gesprek is tijdens het anders vaak zo gezellig samen zijn onder het eten.


Het zou veel gezonder zijn als het jou geen bal kon schelen dat hij negatief zit te doen over jouw leven.
Gezonde, volwassen reactie is denken: nou prima dan vind jij het toch niks :P

Schouders ophalen en over tot de orde van de dag.

Niet over door blijven denken, niet rot over voelen. Jammer dat hij zo flauw doet maar dat hoeft jou geen slecht gevoel te geven :)

Citaat:
Een voorbeeld van een situatie waarin ik wel heb zitten janken is van afgelopen zomer. Een paar dagen voor de betreffende situatie vraagt hij mij wat ik van een door hem opgezet mailtje vind. Dus ik lees het bericht en zie dat hij twee spreekwoorden door elkaar haalt. Nu ben ik wel een beetje een mierenneuker wat taal betreft (daarna voor eens en altijd genezen :Y) ), dus ik geef aan dat hij het een of het ander moet gebruiken. Nouja, op een redelijk vriendelijke manier (Ik zou er ... of ... van maken). Daar was hij het op dat moment niet mee eens, maar goed, hij veranderde het en verzond de mail. Niets aan de hand zou je zeggen?
Het tegendeel... Een paar dagen later (baas op vakantie) komt hij met een wijziging in de algemene voorwaarden waar ik niets van begrijp, door mijn gebrek aan ervaring met machineonderdelen (zelf nooit iets hoeven aanschaffen voor de auto bijvoorbeeld). Ik geef aan dat ik het niet begrijp, dat we het altijd anders deden en dat ik me afvraag of de baas het daar mee eens is. Ineens, zomaar uit het niets, begint hij te roepen dat ik maar een mierenneuker met taal ben en altijd alleen maar negatieve reacties heb op zijn ideëen. Ik begreep werkelijk niet wat er nu aan de hand was. Ik was niet negatief, ik vroeg alleen wat omdat ik het niet begreep. Ik gaf die paar dagen eerder alleen een tip, omdat ik een professionele uitstraling wil voor het bedrijf. En dan krijg je ineens een oliebol van beschuldigingen die je niet begrijpt... Voor mij een geheel onterechte beschuldiging, die zorgt voor wanhoop, waar ik geen weerwoord voor heb en waardoor ik begin te huilen.


Allerlei beschuldigen naar je hoofd krijgen is natuurlijk niet leuk :(:)
Maar het is maar je collega met wie je op gelijke voet staat hè :P

Het lijkt wel of je heel erg zijn goedkeuring zoekt / nodig hebt en als je die niet krijgt dan doet het zo erg zeer dat je helemaal overstuur raakt :(:)

Daarom: je maakt hem echt veels te belangrijk.... je stelt je enorm onderdanig op want zijn mening is toch wel heel belangrijk voor je blijkbaar. Dat is gewoon niet goed, dat is geen gezonde gelijkwaardige werksfeer, zeker niet met zo'n eikelmans die zich toch al beter en belangrijker voelt dan jou....en jij bevestigt dat alleen maar dat hij belangrijker is, door je zo op te stellen :)

Ik snap dat je het goed bedoelt maar je maakt jezelf echt heel klein zo t.o.v. hem.
Alleen al dat je hem zo belangrijk maakt dat je er thuis nog over door gaat malen, terwijl i.m.o. een gezonde reactie zou zijn op bovenstaande situatie met die beschuldigingen die nergens op slaan, dat je hooguit denkt:

:? Okee dan, wat ben jij een rare snuiter? Verbazing is dan een logische reactie, niet wanhoop :(:)


Citaat:
Omdat ik altijd het beste voor het bedrijf heb gewild, ben ik vaak die discussies aan gegaan. Ik heb dat echter opgegeven en ben nog steeds twijfelend of ik er nu goed aan doe. Inmiddels wel vastbesloten dat ik het zo ga doen.


Hopelijk lukt het om een goede manier te vinden om gewoon volwassen met de schouders recht bij jezelf te blijven.... die kerel is niet je pappa, niet je vriend, niet je baas... maar alleen maar iemand met wie je samen moet werken. Hij hoeft je niet lief te vinden, hij moet gewoon zijn werk goed doen en zijn praatjes lekker voor zich houden :j

Als je zijn mening wil dan vraag je die wel :P

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 04-02-15 13:08

pmarena, ik weet niet goed of ik je helemaal goed begrijp hoor, dus misschien reageer ik nu wel verkeerd... :P

Maar het feit dat de werksfeer nu niet goed is en dat het mede door mijn instelling komt, is iets dat ik zelf ook al heb vastgesteld. De reden dat ik dit topic heb geopend. Of nouja, ik denk dat ik de enige ben die iets kan veranderen voor mezelf. En dat is eigenlijk ook wel gewoon een feit.

Omdat ik een fijne werksfeer belangrijk vind, vind ik het ook belangrijk dat iemand anders mij leert kennen. Nouja, dat is dus kennelijk een grote fout van mijn kant geweest in dit geval. Ik weiger me negatief te laten bespreken door mijn collega, dus waarom denken: Jammer joh, mijn leven. Kan ik toch veel beter mijn leven niet bespreken? Hem niet de aanleiding geven om negatief over mijn leven te praten? Schouders ophalen is wat mij betreft geen optie meer.

Zijn goedkeuring zoeken is het niet, het is de frustratie dat hij alles in mij op lijkt te zoeken om negatief te bespreken. Zoals een aantal keer hier benoemd: "Als je niets aardigs kan zeggen, zeg dan niets..." Is iets dat ik niet uitspreek, maar wel denk. Dus als ik met iemand praat en niets aardigs kan zeggen, dan zeg ik niets of geef ik diegene gewoon gelijk of ontvang ik enkel de boodschap van die persoon. Waarom zou ik constant iemand af willen wijzen in zijn of haar denkwijze of mening? Dat is toch niet nodig? Dat zou iemand anders toch ook niet moeten willen?
Ik neem aan dat jij ook niet altijd maar je mening loopt te verkondigen als je weet dat niet iedereen die mening waardeert? Althans, ik ga er vanuit dat iedereen dat wel een beetje kan aanvoelen.
Het is echt meer de manier waarop hij communiceert, dan dat ik zijn goedkeuring wil.

Dat ik hem daardoor te belangrijk maak, klopt wel. Thuis en op stal ben ik best wel veel bezig (geweest) met dingen te bedenken waar ik goed in ben, waar ik beter in ben, dat soort dingen. En dus neem ik mijn werk wel mee naar huis. Nouja, nam hoop ik... Ik geloof dat ik heel wat inzichten rijker ben en het nu ook beter van me af kan zetten. Waardoor ik afgelopen zondag ook weer eens echt makkelijk heb geslapen! Hopelijk werkt mijn aanpak voldoende de komende tijd :) En kan ik me buiten mijn werk richten op dingen die ik echt belangrijk vindt :P

Zijn werk hou ik me nu ook volledig buiten, is voor mij niet meer relevant, is een zaak voor mijn baas.

Kyno

Berichten: 10491
Geregistreerd: 07-09-03

Re: Lastige situatie op het werk...

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-02-15 10:32

Probeer, als hij weer zo vervelend doet, eens te communiceren op betrekkingsniveau ipv inhoud. Ik verwacht dat hij zich dan ongemakkelijk gaat voelen en niet meer weet hoe hij moet reageren.

Dus: "jij rijdt maar een peugeot" wordt: (zo neutraal mogelijk): "wat bedoel je precies met deze opmerking?"
- hij reageert waarschijnlijk weer met iets stekeligs terug.
"Wat je zegt komt naar over. Is dat je bedoeling?"
Dan kan hij ja of nee zeggen.
Als het zijn bedoeling is kun je vragen: "wat wil je daarmee bereiken?"
Als het niet zijn bedoeling is kun je vragen: "wat maakt dan precies dat je de behoefte voelt zulke dingen te zeggen?"

Ga maar op de stoel zitten van de neutrale psycholoog die enorm geinteresseerd is in het functioneren van de bedrading in zijn bovenkamer. Zolang je de vragen rustig en vriendelijk stelt blijf JIJ netjes en heeft hij niets in handen richting jouw bazen. Echter bewerkstelligt jouw interesse in zijn psyche wel dat hij het in vervolg wel laat want geloof me, daar heeft hij een hekel aan. Hij merkt nu dat het je raakt en dat is koren op zijn molen. :j

Kyno

Berichten: 10491
Geregistreerd: 07-09-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-02-15 10:37

Aanvulling: je hebt van die mensen die uit ongemak na zo'n vraag gaan lachen en iets zeggen in de trant van "moet je haaaar horen!"
Laat je daardoor niet uit het veld slaan en houd je rol vast.
"Je ontwijkt mijn vraag. Wat vind je nu zo grappig?"
Of erger:
"Reageer je zo omdat mijn vraag je in verlegenheid brengt?"
:=

Dus eigenlijk: enkel vragen stellen. Op alles wat hij zegt reageer jij met een nieuwe vraag op communicatieniveau. Laat je niet verleiden weer naar de inhoud te gaan! Dan krijg je weer discussie.