Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-01-15 16:31

Re: Wanneer op jezelf gaan wonen?

Geplaatst: 29-01-15 16:31

Ik ben 20 en woon voorlopig nog wel even thuis

De afstand tot school is goed te doen, ik heb werk in de buurt en de pony staat aan huis. Ik zie geen redenen voor mezelf om vroeg uit huis te gaan, het klikt goed tussen mij en mijn ouders en ik heb genoeg vrijheid en ruimte thuis.
Ik wil pas uit huis als ik het financieel helemaal stabiel heb na mijn studie, dat ik niet na een paar maanden met hangende pootjes weer terug moet omdat mijn geld op is.

Iedereen moet doen waar hij/zij zich het beste bij voelt, aan uit huis gaan zit in mijn ogen geen leeftijd aan verbonden.

**Geplaatst**: 29-01-15 16:53

Re: Wanneer op jezelf gaan wonen?

Geplaatst: 29-01-15 16:53

25 is voor mij de grens. Vooral voor een vent die werkt vind ik het zo'n afknapper wanneer hij nog thuis woont :')

**Geplaatst**: 29-01-15 17:04

Geplaatst: 29-01-15 17:04

Ik ben 20 en sinds kort woon ik op kamers. Ik studeer in dezelfde stad als waar mijn ouders wonen en ik heb het altijd heel fijn gehad thuis dus noodzakelijk was het niet, maar ik vind het wel heel fijn om mijn eigen plekje te hebben waar ik elke dag als ik wil mijn vriend/vrienden over de vloer kan hebben en mijn eigen ding kan doen. Mijn ouders zijn verder niet erg controlerend, tijd van thuiskomen e.d. bepaal ik ook al lang zelf en dingen als zelf koken/was doen/boodschappen etc was ik ook al gewend. Dus voor mij is het niet zo'n grote overgang geweest, ik ga regelmatig even langs of zij bij mij, even koffie drinken/samen eten/iets leuks doen.
Nu heb ik wel het heel grote voordeel dat mijn ouders het ruim genoeg hebben om mij financieel te steunen, ik kan me heel goed voorstellen dat voor veel mensen dit niet het geval is en o.a. ook daarom thuis blijven wonen, maar zelf zag ik het niet zitten om mijn gehele studie nog bij mijn ouders te wonen, lief als ze zijn.

**Geplaatst**: 29-01-15 17:17

Geplaatst: 29-01-15 17:17

Over een paar weken word ik alweer 24 en ik woon nog steeds heerlijk thuis!

Ik heb het heerlijk thuis, kan goed door één deur met ouders, broertjes én opa dus waarom zou ik in vredesnaam uit huis gaan? We gaan zelfs nog ieder jaar met het hele gezin op vakantie.

En bovendien zou ik écht niet zonder mijn hond kunnen. Hier kan ze naar buiten wanneer ze dat wil en wanneer ik op mezelf zou gaan, zou ze veel langer alleen thuis zitten.

Op dit moment ben ik bezig met afstuderen en wellicht ga ik hierna nog een studie doen of anders werken. Moet er ook nog niet aan denken om uit huis te gaan en mijn ouders denken er net zo over geloof ik. :Y)

Wel moet ik zeggen dat het in deze omgeving nog erg normaal is om op deze leeftijd nog bij je ouders te wonen. Van mijn 12 vriendinnen woont er welgeteld eentje samen, de rest (en die zitten ook rond mijn leeftijd) wonen allemaal nog lekker thuis!

Edit: typo

**Geplaatst**: 29-01-15 17:21

Geplaatst: 29-01-15 17:21

Maartje1990 schreef:
Ik zelf heb een beetje moeite met mensen die boven de, nou zeg 20+ nog thuis wonen. Dan ben je toch echt wel op een leeftijd dat je de vleugels eens moet uit slaan Uiteraard is dat aan iedereen (zowel kind als ouder) om dat zelf te beslissen. Maar van mij mag m'n kind dan echt wel het huis uit hoor!

Hoezo heb jij daar moeite mee? Heb je er last van? :')

Ik vind dat je niet kunt en mag oordelen, iemand zal er wel z'n redenen voor hebben. Ook als jij straks moeder bent weet je niet hoe het gaat lopen, of er dan überhaupt wel woonruimte of werk is. Bovendien ontwikkelt niet iedereen zich even snel en sommige ouders zijn gewoon hartstikke chill om bij te blijven wonen.

Je bent niet per definitie afhankelijk of een uitzuiger als je nog bij je ouders woont op je 25e, we krijgen nu eenmaal niet allemaal dezelfde kansen.

**Geplaatst**: 29-01-15 17:41

Geplaatst: 29-01-15 17:41

lieveli schreef:
Maartje1990 schreef:
Ik zelf heb een beetje moeite met mensen die boven de, nou zeg 20+ nog thuis wonen. Dan ben je toch echt wel op een leeftijd dat je de vleugels eens moet uit slaan Uiteraard is dat aan iedereen (zowel kind als ouder) om dat zelf te beslissen. Maar van mij mag m'n kind dan echt wel het huis uit hoor!

Hoezo heb jij daar moeite mee? Heb je er last van?

Ik vind dat je niet kunt en mag oordelen, iemand zal er wel z'n redenen voor hebben. Ook als jij straks moeder bent weet je niet hoe het gaat lopen, of er dan überhaupt wel woonruimte of werk is. Bovendien ontwikkelt niet iedereen zich even snel en sommige ouders zijn gewoon hartstikke chill om bij te blijven wonen.

Je bent niet per definitie afhankelijk of een uitzuiger als je nog bij je ouders woont op je 25e, we krijgen nu eenmaal niet allemaal dezelfde kansen.

Dank u $_/-\o_$

**Geplaatst**: 29-01-15 17:50

Re: Wanneer op jezelf gaan wonen?

Geplaatst: 29-01-15 17:50

Je mag wel je zeggen, ben pas 27

**Geplaatst**: 29-01-15 18:13

Re: Wanneer op jezelf gaan wonen?

Geplaatst: 29-01-15 18:13

Ik vind niet dat er een specifieke leeftijdsgrens is om op jezelf te gaan wonen, dat is voor iedereen anders.

Ik woon zelf nog thuis, ben 22, maar heb momenteel niet de mogelijkheid om op mezelf te gaan wonen.
Zou het wel graag willen, helemaal sinds ik een tijd intern op stage heb gezeten een paar jaar terug, heerlijk.

Werk wel fulltime momenteel, maar heb een flexcontract dus kan maar zo volgende maand minder uren ingepland krijgen. En het zou al net aan te doen zijn als ik iets zou gaan huren, dus dan is het toch wat tricky... Dus voorlopig zit ik nog wel even thuis denk ik. :))

**Geplaatst**: 29-01-15 19:52

Geplaatst: 29-01-15 19:52

Ik ben toen ik net 18 was meteen op kamers gegaan. In eerste instantie voor m'n studie maar had ook wel thuis kunnen blijven wonen in principe. Ik wilde echter met alle geweld uit huis en m'n zelfstandigheid... uiteindelijk zat ik in Amsterdam (waar ik studeerde) totaal niet op m'n plek en zat ik minstens elk weekend bij m'n ouders

Ben in juli 19 geworden en in augustus/september naar Birmingham verhuisd

Hier heb ik eigenlijk totaal geen heimwee, ondanks (of misschien wel dankzij) het feit dat ik een stuk verder weg zit.

In mijn geval was ik gewoon heel erg toe aan de zelfstandigheid en m'n eigen leven kunnen leiden. Toen ik in de zomer een paar maanden weer echt thuis kwam wonen ging dat ook echt niet meer. Ik vind het heerlijk bij m'n ouders maar ik zou er niet aan moeten denken om er echt weer te moeten wonen. Ik ben met veel dingen heel zelfstandig, kan prima voor mezelf zorgen, maar financieel herken ik me ook heel erg in lieveli.
Ik heb geen broers of zussen en m'n ouders hebben me op zich wel altijd leren sparen, maar verwennen me ook ontzettend. Zeker nu ik fulltime werk en ze helemaal geen kosten meer aan me hebben (toen ik studeerde betaalden ze nog behoorlijk wat voor me, nu ben ik financieel volledig zelfstandig) geven ze me echt constant allerlei dingen of bieden ze aan dingen te betalen. M'n vriend heeft nooit echt iets van zijn ouders gehad en voor hem is het veel duidelijker 'als ik er het geld niet voor heb, kan ik het niet doen/kopen'. Ik weet dat ik altijd wel iets kan regelen met m'n ouders (ik kan vrijwel altijd geld van ze lenen, bijvoorbeeld voor een vakantie) en denk dus veel minder op die manier. Vind dat ergens wel jammer maar kan het m'n ouders ook weer niet kwalijk nemen.

Kostgeld betalen als je wel gewoon fulltime werkt vind ik overigens niet meer dan normaal. Natuurlijk is het een ander verhaal als je nog studeert, maar een collega van mij die precies hetzelfde verdient als ik woont bijvoorbeeld nog thuis en heeft dus helemaal geen kosten

Vind dat toch wel raar, je ouders werken er ook gewoon voor.

**Geplaatst**: 29-01-15 20:05

Re: Wanneer op jezelf gaan wonen?

Geplaatst: 29-01-15 20:05

Ik was 21, was noodzaak bij mij . Jaar verder en red me opzich wel

**Geplaatst**: 29-01-15 20:11

Re: Wanneer op jezelf gaan wonen?

Geplaatst: 29-01-15 20:11

Ik ben 26 en woon nog thuis.
Ik ben de enigste die nog thuis woont (heb nog 3 zussen), en het bevalt me nog wel.
Tuurlijk mis ik wel eens mijn plekje, maar ik heb ook alle gemakken.
Ik betaal kostgeld aan mijn ouders, maar dit is maar minimaal gelukkig.
Heb tot december een eigen paard gehad, daardoor was het financieel voor mij ook niet makkelijk om uit huis te gaan.
Maar dit jaar ga ik wel het huis uit!
Hoewel ik dan nog niet echt op mezelf ga, want ga samen wonen met mijn vriend.

**Geplaatst**: 29-01-15 20:12

Geplaatst: 29-01-15 20:12

Ik ben vlak na mijn 17e verjaardag uit huis gegaan. En het bevalt zéér goed

Tja, wanneer ben je er klaar voor, geen idee. Ik was bij mijn moeder thuis toch aardig voor mijn gemak, maar had wel verantwoordelijkheidsgevoel en kon toch in de basis voor mezelf zorgen. Toen hier in Utrecht heb ik voor het eerst kennis gemaakt met het fenomeen afwassen, was doen, huishouden :')

Ja went snel genoeg toch, kan me niet indenken wat er fout (had kunnen) kan gaan.

Ik ben overigens uit huis gegaan omdat ik echt héél graag wilde. Ik heb die vrijheid echt nodig, en bovendien kreeg ik het stikbenauwd van mijn geboortestad in Zeeland, veel te klein! Ik denk dat als ik later pas uit huis was gegaan, ik direct naar Australië zou zijn verhuisd uit ellende :')

Uiteraard wilde mijn moeder toch liever dat ik nog een jaartje (of 2) wachtte, dus heb ik bewust een studie gekozen die in Utrecht was zodat ik wel moest verhuizen.

Alleen financieel verlang ik wel eens terug naar huis-huis, maar verder is het alles wat ik zocht

**Geplaatst**: 29-01-15 20:13

Geplaatst: 29-01-15 20:13

Ik was 18 toen ik op kamers ging vanwege mijn studie. Moest ook wel ivm de afstand. Beste keus ooit geweest, studie vind ik geweldig en het zelfstandig zijn ook.

Mijn vriend is 22, afgestudeerd en werkt net een jaartje... En woont nog thuis.. Ik vind het echt vreselijk maar hij snapt niet waarom ik het zo vreselijk vind :')

**Geplaatst**: 29-01-15 20:21

Geplaatst: 29-01-15 20:21

Toen ik op kamers ging wonen was ik net 18. Studie was best te bereizen (1 uur enkele reis) maar was het helemaal zat om elke dag met de trein te gaan. Vind het heerlijk om op mezelf te wonen en zou ook niet meer thuis willen gaan wonen. Wel ben ik regelmatig een weekend thuis en daar heb ik totaal geen moeite mee, mijn relatie met mijn ouders is heel goed alleen ik zou er niet altijd willen wonen.

Ik denk dat het een beetje aan jezelf ligt wanneer je er klaar voor bent. Maar juist van op jezelf wonen wordt je heel zelfstandig/volwassen. Voor sommige mensen die ik ken (die nog thuiswonen) zou het naar mijn mening heel goed zijn om uit huis te gaan. Maar goed het blijft natuurlijk een keuze. Qua geldsituatie zou ik ook beter thuis kunnen wonen, maar al met al ben ik heel blij met mijn keuze om op mezelf te gaan wonen

**Geplaatst**: 29-01-15 20:22

Geplaatst: 29-01-15 20:22

Ik zou het inderdaad ook wel een beetje een afknapper vinden als m'n vriend nog thuis zou wonen

Van al mijn (school)vriendinnen woont er nog maar 1 thuis geloof ik. Dat is in Gouda en ze studeert in Utrecht, dus het is ook wel goed te doen, maar ik zou inmiddels echt gek worden

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 29-01-15 20:24, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-01-15 20:23

Geplaatst: 29-01-15 20:23

Dat is het ook echt ja -O-

**Geplaatst**: 29-01-15 20:25

Geplaatst: 29-01-15 20:25

Eulogy schreef:
Ik zou het inderdaad ook wel een beetje een afknapper vinden als m'n vriend nog thuis zou wonen

Jaa.. Gelukkig is hij meer dan 'een jongen die nog thuiswoont', maar hij kan het alleen maar over het financiele plaatje hebben.. Tuuurlijk hou je meer geld over als je thuis woont, maar als je al fulltime werkt word het toch wel eens tijd }:0

**Geplaatst**: 29-01-15 20:32

Re: Wanneer op jezelf gaan wonen?

Geplaatst: 29-01-15 20:32

Betaalt hij wel kostgeld?

De ouders van mijn vriend zijn best streng gelovig (is volgens mij ook de reden dat hij zelf op z'n 18e meteen uit huis gevlucht is terwijl hij maar 20 minute verderop ging studeren en ook echt niet in het weekend thuis kwam, want dan moest hij mee naar 'de kerk'

) en zijn broer ook nog steeds. Dus voor hem is het denk ik ook anders, denk eigenlijk dat het bij hun meer gebruikelijk is dat hij thuis blijft wonen totdat hij gaat trouwen. Als z'n vriendin er nu is mogen ze namelijk ook absoluut niet op dezelfde kamer slapen ed, dus dat zou toch wel lastiger te 'controleren' zijn als hij niet thuis zou wonen. Is dus ook wel afhankelijk van dat soort dingen denk ik.

**Geplaatst**: 29-01-15 20:33

Geplaatst: 29-01-15 20:33

Ik was 20 toen ik uit huis ging, maar dat was echte noodzaak. Mijn vader was net gestorven en ik kon echt niet met mijn stiefmoeder door 1 deur. We hadden gelukkig net een huis gekocht en ik heb toen een klein half jaartje bij mijn schoonouders gewoond omdat mijn vriend en ik een huis gekocht hadden en dat was nog niet af toen dat af was.

Ik was de eerste in mijn vriendenkring die al op zich zelf ging wonen mijn vrienden en vriendinnen waren allemaal tussen de 22 en de 24 toen ze uit huis gingen.

ik vind zelf tussen de 22 en 24 ook een erg mooie leeftijd om uit huis te gaan en als mijn vader niet gestorven was had ik ook tot die leeftijd thuis gebleven. Eerst studie afmaken en een baan hebben vind ik het meest ideale plaatje, en de meeste zijn tussen de 22 en 24 wel klaar met de studie op een uitzondering na dan en als je op kamer gaat voor je studie dat vind ik ook anders dan ben je vaak een stuk vroeger uit huis.

**Geplaatst**: 29-01-15 20:41

Re: Wanneer op jezelf gaan wonen?

Geplaatst: 29-01-15 20:41

ik zie best veel mensen in dit topic die op hun 18/19e op zichzelf zijn gaan wonen, en ik ben stiekem best benieuwd waar jullie dat van betaalden op die leeftijd?
zijn jullie meteen fulltime gaan werken?
Ik ben bijna 21, studeer nu nog en zou ontzettend graag het huis uit gaan, maar ik zou echt niet weten hoe ik dit financieel zou moeten redden voor ik mijn studie heb afgerond en een baan heb. Met een gemiddeld parttime baantje kun je toch niet rondkomen als je op jezelf woont?

**Geplaatst**: 29-01-15 20:42

Geplaatst: 29-01-15 20:42

Ik ben 23 en ik woon nog thuis ivm met mijn studie (dus financieel gezien) en dat mijn paarden thuis staan. En ja ik wil nu wel graag het huis uit. Maar zolang ik mijn studie niet klaar heb en geen vaste baan heb gaat dat gewoon niet gebeuren, lijkt mijn financieel niet zo verstandig. Ook zit ik nog met mijn paarden, ik wil ze graag thuis laten staan maar ik wil de zorg of een deel van de zorg voor hun niet bij mijn ouders leggen. Ik wilde namelijk paarden en het is mijn verantwoordelijkheid vind ik dan.

Maar het uit huis gaan begint wel te kriebelen, al jaren maar nu helemaal. Ik heb maanden in het buitenland gewoond, dus op mijn zelf kan ik wel qua zelfstandigheid. En ik denk dat iemand klaar is om uit huis te gaan als hij/zij een beetje voor zich zelf kan zorgen en ook verantwoordelijkheid wil nemen voor zichzelf, zoals financiële zaken willen regelen. En het financieel gezien natuurlijk haalbaar is

**Geplaatst**: 29-01-15 20:47

Geplaatst: 29-01-15 20:47

beestenfreak schreef:
ik zie best veel mensen in dit topic die op hun 18/19e op zichzelf zijn gaan wonen, en ik ben stiekem best benieuwd waar jullie dat van betaalden op die leeftijd?
zijn jullie meteen fulltime gaan werken?
Ik ben bijna 21, studeer nu nog en zou ontzettend graag het huis uit gaan, maar ik zou echt niet weten hoe ik dit financieel zou moeten redden voor ik mijn studie heb afgerond en een baan heb. Met een gemiddeld parttime baantje kun je toch niet rondkomen als je op jezelf woont?

Baantje, stufi, deel bijlenen en mijn ouders droegen een aanzienlijk deel bij.

**Geplaatst**: 29-01-15 20:48

Geplaatst: 29-01-15 20:48

beestenfreak schreef:
ik zie best veel mensen in dit topic die op hun 18/19e op zichzelf zijn gaan wonen, en ik ben stiekem best benieuwd waar jullie dat van betaalden op die leeftijd?
zijn jullie meteen fulltime gaan werken?
Ik ben bijna 21, studeer nu nog en zou ontzettend graag het huis uit gaan, maar ik zou echt niet weten hoe ik dit financieel zou moeten redden voor ik mijn studie heb afgerond en een baan heb. Met een gemiddeld parttime baantje kun je toch niet rondkomen als je op jezelf woont?

Ik heb een uitkering , ik werk paar uur. Geen school meer , kan 'prima'

**Geplaatst**: 29-01-15 20:54

Geplaatst: 29-01-15 20:54

Ik ben afgelopen zomer op mijn 18e uit huis gegaan. Eerst een paar maanden in een studentenhuis gewoond, verschrikkelijke ervaring en nu sinds bijna 2 maanden in een mini studio op mezelf. Dit bevalt wel heel erg en nu mis ik mijn ouders ook niet meer zoals ik eerst wel deed. Ik reis wel bijna elk weekend terug naar mijn ouders, maar dat is ook omdat mijn pony's daar nog wonen. Betalen doe ik alles van stufi, toeslagen en hulp van mijn ouders, al werk ik ook zoveel als ik kan

Het juiste moment is denk ik voor iedereen verschillend. Ik wilde gewoon perse in Amsterdam gaan studeren en als je in Friesland woont moet je dan wel uit huis en ik wilde graag mijn zelfstandigheid uitbreiden, wat eerlijk gezegd goed is gelukt

. Ik heb in die paar maanden dat ik uit huis ben veel geleerd en ben veel nuchterder en praktischer geworden. Qua vriend zou ik nooit iemand willen die nog thuis woont terwijl hij werkt, ook omdat ik zo vroeg op mezelf ben gegaan. Huidige vriend woont ook op zichzelf in Amsterdam en verhuisde op dezelfde leeftijd als ik.

**Geplaatst**: 29-01-15 20:56

Geplaatst: 29-01-15 20:56

Ik ben op mijn 22e het huis uit gegaan. Ik had het nog erg naar mijn zin en mijn ouders waren mij ook nog niet beu :')

. Huren was voor mij geen optie, omdat dat in mijn geval gewoon geld weggooien was. Ik ben mijn ouders erg dankbaar dat ze mijn studie betaald hebben en ik geen kostgeld hoefde te betalen. Ook niet de laatste 2 jaar dat ik thuis woonde en fulltime werkte.

Mijn vriend en ik wisten al dat wij de boerderij van mijn s.ouders over zouden kopen, net als het bedrijf. Wij zouden het kopen als zij zelf een huis gevonden hadden. Ik heb hierdoor lekker kunnen sparen voor ons huis.
Om die reden is ook mijn vriend tot die tijd thuis blijven wonen en zijn we niet samen gaan wonen.

Nomineer dit bericht ×