Bokt.nl

**Geplaatst**: 20-01-15 14:44

Geplaatst: 20-01-15 14:44

Blijheid schreef:
Arrabel schreef:
Ik heb dus ook net me grenzen aangegeven en heb nu meteen al weer darmkrampen

Misschien is het slim als niet je moeder hulp krijgt (als ze die toch steeds afwijst) maar jij hulp krijgt, bijvoorbeeld in hoe je grenzen stelt, wat meer afstand houd, of ook om gewoon je verhaal te kunnen doen.
Het is echt niet goed als jij zoveel stress krijgt van je moeder dat je er kramp van krijgt

Dit is een hele geode. Je moeder zal niet veranderen. Waarom zou ze, ze heeft het goed voor elkaar. Jij moet voor jezelf bedenken of je zelf wilt veranderen (grenzen stellen). En ja, als je dat niet gewend bent (een pleaser bent), dan kan dat in eerste instantie veel stress opleveren.

Maar onthoud waar je het voor doet: voor je Eigen rust, voor jezelf.

De eerste stap is weer gezet en blijf in jezelf en je eigen ruimte geloven.

**Geplaatst**: 20-01-15 14:49

Re: Moeder weer boos op me

Geplaatst: 20-01-15 14:49

Grenzen stellen.
en je niet schuldig voelen daarom.
jij bent belangrijk.

Als je moeder dat niet snapt is dat heel vervelend.
Maar laat jij iig niet over je heen lopen.
waarschijnlijk bindt ze dan ook wel in uiteindelijk

**Geplaatst**: 20-01-15 14:55

Geplaatst: 20-01-15 14:55

Blijheid schreef:
Arrabel schreef:
Ik heb dus ook net me grenzen aangegeven en heb nu meteen al weer darmkrampen

Misschien is het slim als niet je moeder hulp krijgt (als ze die toch steeds afwijst) maar jij hulp krijgt, bijvoorbeeld in hoe je grenzen stelt, wat meer afstand houd, of ook om gewoon je verhaal te kunnen doen.
Het is echt niet goed als jij zoveel stress krijgt van je moeder dat je er kramp van krijgt

Ja precies Blijheid, dat wilde ik ook als tip meegeven. Zoek hulp voor jezelf hierbij. Je moeder verander je waarschijnlijk niet of heel moeilijk, maar je kunt wel veranderen hoe jij er mee omgaat.

Het lijkt me een ontzettend moeilijke situatie waar je in zit. Je bent als kind nou eenmaal loyaal aan je ouders of je wil of niet. Dan is het zo ontzettend moeilijk om je grenzen aan te geven en bewaken. Het is echt niet gek dat je daar hulp bij wilt en zoekt hoor.

**Geplaatst**: 20-01-15 14:56

Geplaatst: 20-01-15 14:56

Arrabel schreef:
Ik heb dus ook net me grenzen aangegeven en heb nu meteen al weer darmkrampen
Maar ik zal het volhouden, op dit soort moment haat ik me moeder echt.
Ik doe potverdikkie zo ontzettend veel voor haar en het is nooit goed!

Maatschappelijk werk, begeleiding met wat dan ook... dat is allemaal wel geprobeerd maar ze zegt het zelf allemaal weer af.
Daar wil ik het liever ook niet meer over hebben want ik ken alle tips maar geloof me ik heb alles geprobeerd maar mijn moeder kan zo manipulatief zijn, dan is opeens alles goed als er een maatschappelijk werker langs komt.

TS... je zegt dat je moeder boos op je is. En het eerste wat men dan denkt is 'oh nee!'

Maar als je nu eens gek doet en denkt: 'nou en?'

Je moeder is boos. Misschien heel even, misschien wat langer. Wat is jouw boodschap daaraan? Het is nou niet meer zo dat ze je huisarrest geeft, je zakgeld inhoudt of je naar je kamer stuurt.

Ze is boos.
Nou.
Laat haar lekker maar even boos zijn. Dat is vooral voor haar vervelend.

Misschien is bovenstaande wat kort door de bocht, maar misschien is het toch ook wel zinnig om iets anders over de dingen na te gaan denken.

**Geplaatst**: 20-01-15 14:59

Geplaatst: 20-01-15 14:59

Niet gaan en gaan proberen heel duidelijk je grenzen aan te geven en proberen wat moeilijk
is niet jezelf in de stress te laten schieten omdat ze boos is gaat vanzelf over....sterkte...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-15 15:01

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-15 15:01

Ja.. dat is inderdaad waar.
Moeilijk is het wel, maar ik zal inderdaad "strenger" voor me moeder moeten zijn.
Ik heb er nu een beetje een verwend kind van gemaakt (want je kan me moeder wel vergelijken met een kind, een lastig kind)

**Geplaatst**: 20-01-15 15:05

Re: Moeder weer boos op me

Geplaatst: 20-01-15 15:05

Heel erg herkenbaar. Ik heb mezelf ook jaren lang weggecijferd, in mijn geval voor mijn vader. Ik heb al sinds zijn 4 tia's en 2 cva's in '97 een kind ipv een vader. Ik ben er bijna aan onderdoor gegaan, dus ik hoop dat jij wel op tijd op de rem gaat staan en iets meer aan jezelf gaat denken.

**Geplaatst**: 20-01-15 15:09

Geplaatst: 20-01-15 15:09

Ik betrap mezelf er ook heel vaak op dat ik altijd mensen probeer te pleasen (ten koste van mezelf) en bij mij is het zo, dat ze eerst over een streep moeten gaan en het dan in eens helemaal over is.

Jij zegt het gelukkig zelf al eerder! Nu even de "boosheid" laten zakken, deze is niet terecht... En dan eens met je moeder gaan praten. Duidelijk maken wat ze van je kan verwachten, de boodschappen etc. prima.. Als ze ergens naar toe moet en je kan het inplannen, prima, maar je kan niet altijd je eigen schema overhoop gooien

Doe het in het begin als je het moeilijk vindt met smoesjes "kan geen vrij krijgen etc." Dan voelt het misschien makkelijker? En het is dan vooral even volhouden... En dan hopen dat het beter gaat

(Klinkt heel makkelijk... ik heb nu iets waarbij ik het ook niet kan :')

maar zit ook echt met mijn planning en 9 van de 10x gooi ik die dan toch weer om omdat ik er niet tegen kan... maar ga het ook proberen

)

**Geplaatst**: 20-01-15 15:09

Geplaatst: 20-01-15 15:09

Vergaat de wereld als je moeder boos op je is, nee en aangezien ze blijkbaar afhankelijk van je hulp gewoon heel hard opstellen. Jij haalt boodschappen maar toch is haar geld op?? Zoek eens even uit waar het naar toe gaat?? Geloof me, dit soort ouders kun je het nooit naar de zin maken en je hoeft al helemaal niet op een schouderklopje te wachten want dat krijg je niet. Je halfbroer zal ze wel helemaal het einde vinden want zo gaat het ook nog vaak, het kind wat alles maar slikt en doet krijgt geen waardering en het kind dat niets doet is de grote lieverd.
heel hard wat ik nu zeg maar op je strepen gaan staan, één keer per week haar boodschappen doen en een kopje koffie of thee drinken en dan weer wegwezen. Telefoon niet op pakken of wel en dan heel duidelijk zeggen dat je geen tijd hebt, klaar. Dan moet je maar even buikkrampen hebben maar je zal zien dat je zo meer respect bij haar afdwingt dan als een slaaf voor haar te rennen.

**Geplaatst**: 20-01-15 15:13

Re: Moeder weer boos op me

Geplaatst: 20-01-15 15:13

Ik herken de situatie heel erg van het gevoel hebben dat je een kind hebt i.p.v. een ouder. Dat heb ik eigenlijk al erg lang.

@ de mensen die aanraden zelf hulp te zoeken om hier mee om te leren gaan, aan wat voor hulp denken jullie dan?

Een psycholoog vind ik gelijk zo heftig klinken/overkomen, maar is wel het eerste waar ik aan denk, maar tegelijkertijd ook weer niet, omdat ik (als ik naar mezelf kijk) niet helemaal weet wat ik precies zou willen veranderen aan mezelf, om met haar om te kunnen gaan.

**Geplaatst**: 20-01-15 15:16

Geplaatst: 20-01-15 15:16

TS, een hele dikke knuffel voor jou :(:)

.Ik zit in dezelfde situatie, maar dan met mijn vader. Manipulatief, leugenachtig, veeleisend, ga zo maar door. Mijn vader heeft een herseninfarct gehad vorig jaar en is na dit infarct van mening dat hij niets meer kan. Hij ging dus in bed liggen en deed helemaal niets meer. Wij deden boodschappen, maakten schoon, zorgden voor eten en deden de was. Het werd onhoudbaar en met wat omwegen is hij naar een revalidatiecentrum gegaan. Na drie weken kon mijn vader 20 minuten fietsen en lopen. Nu klaagt mijn vader over ontzettende rugpijn, waardoor hij opnieuw vindt dat hij niets meer kan.

De enige "oplossing" voor dit gedrag is duidelijke afspraken maken zoals 1 keer in de week boodschappen doen en 1 keer per dag bellen. Met mijn vader zijn geen afspraken te maken, dus het werkt maar van één kant. Ook goed, want dan heb je voor jezelf de grens. Als je maar blijft toegeven aan haar eisen ga je hieraan onderdoor, geloof me.

Mijn vader belt gerust 10x op een dag, chanteert en kleineert. Het is inderdaad nooit goed voor dit soort mensen, want zeker als je ze alles uit handen neemt hebben ze de hele dag niets te doen. Mijn vader kan zich ook absoluut niet in ons verplaatsen, misschien kan jouw moeder dat ook niet. Maatschappelijk werk, psycholoog, psychiatrisch verpleegkundige: allemaal niet nodig want wij zijn gek, hij niet. Dit omdat wij denken (weten) dat hij wel voor zichzelf kan zorgen. Het is vreselijk moeilijk met manipulerende ouders, want ergens blijft het knagen of je ze niet te streng behandeld. Mijn vader is net een klein kind. (Hij noemt mij de schooljuf, haha

) Duidelijkheid is alles en voorlopig doet hij het hier veel beter op.

Voor jouw moeder zou ik met behulp van een fysiotherapeut uitzoeken wat ze zelf kan en dat haar ook laten doen. Is in het begin heel lastig, maar anders wordt dit alleen maar erger en komen er voor jou steeds meer taken bij.

**Geplaatst**: 20-01-15 15:22

Re: Moeder weer boos op me

Geplaatst: 20-01-15 15:22

Als je moeder nu darmkrampen heeft, kan ze ook niet naar haar kleinzoon en kan ze lekker met een deken op de bank gaan liggen en jij kan werken.

Ik denk dat je strenger voor jezelf moet zijn en duidelijk je eigen grenzen aaan moet geven en vertellen dat jij niet meer overal mee naar toe vliegt.

**Geplaatst**: 20-01-15 15:25

Geplaatst: 20-01-15 15:25

ais schreef:
Ik herken de situatie heel erg van het gevoel hebben dat je een kind hebt i.p.v. een ouder. Dat heb ik eigenlijk al erg lang.

@ de mensen die aanraden zelf hulp te zoeken om hier mee om te leren gaan, aan wat voor hulp denken jullie dan? Een psycholoog vind ik gelijk zo heftig klinken/overkomen, maar is wel het eerste waar ik aan denk, maar tegelijkertijd ook weer niet, omdat ik (als ik naar mezelf kijk) niet helemaal weet wat ik precies zou willen veranderen aan mezelf, om met haar om te kunnen gaan.

Wij hebben als gezin al meerdere gesprekken gehad, psychologen, maatschappelijk werkers, huisarts, revalidatiearts, zelfs de neuroloog. Ze zeggen allemaal hetzelfde. Hoe we nu met hem om gaan is de enige manier. Ik behandel mijn vader echt als een klein kind, ontzettend consequent en duidelijk. Is dit leuk? Absoluut niet. Maar het is wel noodzakelijk omdat ik (net zoals mijn moeder en broertje) er anders aan onderdoor ga.

Het enige wat volgens de professionals helpt is duidelijke regels en deze heel goed naleven. Als hij zich niet aan de regels houdt, hierop aanspreken en zelf wel aan de regels houden. Want op het moment dat je even niet streng bent is dit direct een leermoment en zorgt dat, bij mijn vader, voor genoeg motivatie om de komende twee weken nog extra te stalken, huilen, schreeuwen etc. om zijn zin te krijgen.

Het is vreselijk moeilijk, zeker als je ouder ook nog liegt, zoals de mijne doet. Omdat je eigenlijk nooit weet of het op dat moment echt een noodzaak is of niet. Zelfs de wijkzorg trapt bij mijn vader in zijn leugens...

**Geplaatst**: 20-01-15 15:27

Re: Moeder weer boos op me

Geplaatst: 20-01-15 15:27

Ik kan je geen tips geven hoe om te gaan met je moeder. Maar er wordt tegenwoordig veel aandacht besteedt aan de mantelzorger. Misschien kun je een instantie opzoeken die met de mantelzorgers samen kijkt naar hoe jij er het beste mee om kunt gaan. Dan kijken ze dus niet naar je moeder, maar naar jou. Naar jou en je eigen leven in combinatie met zorgen voor je moeder.

**Geplaatst**: 20-01-15 15:29

Geplaatst: 20-01-15 15:29

ais schreef:
Ik herken de situatie heel erg van het gevoel hebben dat je een kind hebt i.p.v. een ouder. Dat heb ik eigenlijk al erg lang.

@ de mensen die aanraden zelf hulp te zoeken om hier mee om te leren gaan, aan wat voor hulp denken jullie dan? Een psycholoog vind ik gelijk zo heftig klinken/overkomen, maar is wel het eerste waar ik aan denk, maar tegelijkertijd ook weer niet, omdat ik (als ik naar mezelf kijk) niet helemaal weet wat ik precies zou willen veranderen aan mezelf, om met haar om te kunnen gaan.

Jawel, TS moet hier hulp mee zoeken. Waarschijnlijk komt dit niet alleen tot uiting in de relatie tot haar moeder. Ik zit/zat in een vergelijkbare situatie (al is mijn relatie met mijn moeder nog een stukje complexer helaas) en ik merkte dat dat onderdanige overal in terugkwam. Stukje onzekerheid, laag zelfbeeld. Je mag me altijd pb'en ts maar wat dit onderwerp betreft zet ik verder het liefst niet teveel online.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-15 15:34

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-15 15:34

Heel erg bedankt voor al jullie steun en tips, ik kan hier echt wat mee!
Ook "fijn" om te horen dat ik niet de enige ben met dit probleem.

Nog even over het inkomen van moeder, ze heeft een uitkering en ze heeft geen flauw idee wat er in en wat er uit gaat.
Daar maakt ze zich ook niet druk over, ze lijkt totaal de waarde van geld niet te zien.
Pas als het op is... dan gaat ze klagen en word ze depressief.
Ze heeft in het verleden ontzettend veel geld van mij geleend, soms zelfs zo veel dat ik zelf zonder geld kwam te zitten. (dan gaat het over 50 euro ofzo maar dat is voor mij veel als alleenstaande met een niet al te hoog inkomen)
Omdat ze dus niet meer kan lopen en omdat fietsen haar zeer deed heb ik een scootmobiel voor haar geregeld omdat ze steeds huilend aan de telefoon hing dat ze nergens meer heen kon.
De scootmobiel zou niet vergoed worden had haar verzekering besproken omdat ze nog meer dan 10 meter kan lopen (zegt ze).
1200 euro koste die scootmobiel en ze zou dat in delen kunnen betalen, dat zou lukken vertelde ze.
Scootmobiel werd gebracht en een week later kon ze het toch niet betalen, en de instantie waar van die was wilde hem ook niet meer terug nemen.
Ik dat ding maar weer op marktplaats en facebook gezet, mijn tante zag dat en bood aan de scootmobiel van het geld van mijn oma.
Mijn moeder stemde daar natuurlijk zonder schroom mee in.
Ze heeft nog 3 keer op dat ding gezeten en nu staat ie buiten te vergaan want hij slaat soms af en nu durft ze er niet meer op.
Ik zeg.. bel dan .... (die instantie) even dat ze komen kijken.
Dat zou ze doen.. Niet dus, nu staat daar dus een scootmobiel buiten van 1200 euro.
Als ik er aan denk kan ik echt woedend worden maar ik blijf maar rustig, en dan denk ik, ze is niet goed, ze is ziek...
Maar zulke acties heeft ze dus.

Citaat:
@ de mensen die aanraden zelf hulp te zoeken om hier mee om te leren gaan, aan wat voor hulp denken jullie dan? Een psycholoog vind ik gelijk zo heftig klinken/overkomen

Een assertiviteit training kan in dit geval goed helpen.
Maar die dingen heb ik allemaal al gehad, ik heb namelijk een jaar in een deeltijd behandeling gezeten en daar kregen we dit soort trainingen.

**Geplaatst**: 20-01-15 15:58

Geplaatst: 20-01-15 15:58

Ladybird schreef:
Als je moeder nu darmkrampen heeft, kan ze ook niet naar haar kleinzoon en kan ze lekker met een deken op de bank gaan liggen en jij kan werken.

Ik denk dat je strenger voor jezelf moet zijn en duidelijk je eigen grenzen aaan moet geven en vertellen dat jij niet meer overal mee naar toe vliegt.

Haar moeder heeft geen krampen maar ts zelf . :Y)

**Geplaatst**: 20-01-15 16:00

Geplaatst: 20-01-15 16:00

ais schreef:
@ de mensen die aanraden zelf hulp te zoeken om hier mee om te leren gaan, aan wat voor hulp denken jullie dan? Een psycholoog vind ik gelijk zo heftig klinken/overkomen, maar is wel het eerste waar ik aan denk, maar tegelijkertijd ook weer niet, omdat ik (als ik naar mezelf kijk) niet helemaal weet wat ik precies zou willen veranderen aan mezelf, om met haar om te kunnen gaan.

Ik zou het probleem bij de huisarts aankaarten. Wellicht krijg je een doorverwijzing naar een psycholoog of heeft de huisarts suggesties waar goede hulp te halen is. Ik kan me ook voorstellen dat iets met familieopstellingen al veel duidelijkheid geeft.
Een kind – ouder relatie is complex. Zeker als je als kind in een zorgende rol terecht komt waarin je heel goed je grenzen moet bewaken en je daarbij het ongenoegen van de ouder op de hals haalt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-15 16:17

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-15 16:17

Die hulp.. voor de minder bedeelde word dat een maatschappelijk werker of psycholoog hier bij de Sympfora groep.
Wat heb je daar aan.. NIKS echt helemaal niks.
En daarbij word het ook niet meer vergoed.

Ik heb me portie maatschappelijk werkers, therapie, begeleiders, en psychologen wel gehad.
Ondertussen zou ik zelf wel aan de slag kunnen als maatschappelijk werker.
Maar iets wat zo dicht bij je staat... dat is moeilijker om dat in de welbekende "helikopter view" te zien.
En dan heb ik meer aan de tips die ik hier krijg dan zo iemand die praat volgens "het boekje".

**Geplaatst**: 20-01-15 16:19

Re: Moeder weer boos op me

Geplaatst: 20-01-15 16:19

Jammer dat je zulke slechte ervaringen hebt. Juist omdat het zo dicht bij je staat is het moeilijk om het op te lossen. Hoe je dat doet is natuurlijk helemaal jouw keuze.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-15 16:21

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-15 16:21

Ik heb echt al heel veel aan de reacties hier, ik voel me een stukje sterker!
De volgende keer als mijn moeder wat vraagt wat ik echt niet wil dan zeg ik NEE.
Is kijken wat er gebeurd....

**Geplaatst**: 20-01-15 16:26

Re: Moeder weer boos op me

Geplaatst: 20-01-15 16:26

Ik moet zeggen dat ik de reacties hier soms ook wel redelijk hard vindt. In mijn geval kan mijn vader er echt helemaal niets aan doen dat hij zo is geworden na zijn CVA's en hij heeft er ook nog eens vasculaire dementie overheen gekregen. Ik behandel hem zoals ik zelf in die situatie ook behandeld zou willen worden. Met respect, maar ook met duidelijkheid. Ik geef tegenwoordig echt heel duidelijk mijn grenzen en beperkingen aan. Maar het blijft heel erg moeilijk om mee om te gaan.

**Geplaatst**: 20-01-15 16:27

Geplaatst: 20-01-15 16:27

Arrabel schreef:
Die hulp.. voor de minder bedeelde word dat een maatschappelijk werker of psycholoog hier bij de Sympfora groep.
Wat heb je daar aan.. NIKS echt helemaal niks.
En daarbij word het ook niet meer vergoed.

Ik heb me portie maatschappelijk werkers, therapie, begeleiders, en psychologen wel gehad.
Ondertussen zou ik zelf wel aan de slag kunnen als maatschappelijk werker.
Maar iets wat zo dicht bij je staat... dat is moeilijker om dat in de welbekende "helikopter view" te zien.
En dan heb ik meer aan de tips die ik hier krijg dan zo iemand die praat volgens "het boekje".

Je moet er wel voor open staan

Bedenk het zo...

1. Je moeder vraagt je om iets voor haar te doen (maar het komt jou absoluut niet uit);
A. Je stemt in, voelt je rot omdat je je hele schema om moet gooien én ze je weer duidelijk onder de duim heeft. Je laat je weer door haar zeggen wat je moet doen en dat zit je duidelijk dwars. Je raakt weer verder van huis omdat ze weer "wint".
B. Je stemt niet in, voelt je rot omdat je even op je donder krijgt (wat geen gevolgen heeft en volkomen onterecht is) en gaat verder met je dag.

**Geplaatst**: 20-01-15 16:31

Geplaatst: 20-01-15 16:31

Bizzybijtje schreef:
Arrabel schreef:
Die hulp.. voor de minder bedeelde word dat een maatschappelijk werker of psycholoog hier bij de Sympfora groep.
Wat heb je daar aan.. NIKS echt helemaal niks.
En daarbij word het ook niet meer vergoed.

Ik heb me portie maatschappelijk werkers, therapie, begeleiders, en psychologen wel gehad.
Ondertussen zou ik zelf wel aan de slag kunnen als maatschappelijk werker.
Maar iets wat zo dicht bij je staat... dat is moeilijker om dat in de welbekende "helikopter view" te zien.
En dan heb ik meer aan de tips die ik hier krijg dan zo iemand die praat volgens "het boekje".

Je moet er wel voor open staan

Bedenk het zo...

1. Je moeder vraagt je om iets voor haar te doen (maar het komt jou absoluut niet uit);
A. Je stemt in, voelt je rot omdat je je hele schema om moet gooien én ze je weer duidelijk onder de duim heeft. Je laat je weer door haar zeggen wat je moet doen en dat zit je duidelijk dwars. Je raakt weer verder van huis omdat ze weer "wint".
B. Je stemt niet in, voelt je rot omdat je even op je donder krijgt (wat geen gevolgen heeft en volkomen onterecht is) en gaat verder met je dag.[/

Dat dus.
TS ga eens bij jezelf te rade waarom je het zo erg vind als je moeder boos is omdat iets niet helemaal in haar straatje past?

**Geplaatst**: 20-01-15 16:32

Geplaatst: 20-01-15 16:32

Grenzen aangeven is goedd, maar blijkbaar komt het niet tot een bevredigende oplossing

Wat als je aangeeft dat je 2x per week iets voor haar wilt doen, daarna mag ze het zelf regelen.

Dus 2x boodschappen of weet ik wat ze vraagt.
Bellen, alleen oppakken als het jou uitkomt.

Je moeder weet wel heel goed hoe ze je kan bespelen. Soms zijn duidelijke grenzen en duidelijke vervolgafspraken nodig. En daar moeten beide partijen zich aan houden, dus ook jij

Nomineer dit bericht ×