Geplaatst: 17-01-15 13:24 Ik studeer nog aan de pabo waarmee ik in augustus klaar ben. Heb vorig jaar stage gelopen op het speciaal basisonderwijs, daar heb ik zoveel dingen mee gemaakt kan er een boek over schrijven.
Het heftigste wat ik meegemaakt heb was dat een leerling voor mij mijn graf getekend had. Hij was boos op mij omdat ik hem op iets had aangesproken en wou niet meer mee doen met de les. Ik zag toen al dat hij begon te tekenen, maar heb er eerst geen aandacht aan geschonken. Tot ik zag dat hij wel heel trots zijn tekening liet zien aan zijn groepsgenootjes... Heb hem toen bij mij geroepen en zag dat hij een grafsteen had gemaakt met RIP Juf Marieke erop. Ernaast een operatietafel met een poppetje in stukken gesneden met bloed en een ander poppetje met een bebloed mes in zijn hand met een tekstwolkje erbij; ''Yes eindelijk!'' Jongen is toen naar huis gestuurd, kreeg een zogenaamde thuis time-out. Dit was wel het enige opstootje wat ik met deze jongen heb mee gemaakt. Verder kon ik goed met hem en hij was zelfs hard aan het huilen toen ik afscheid nam van de groep want hij zou me zo gaan missen.
Ondanks dit ben ik echt van het speciaal onderwijs gaan houden, heb mij er nu in mijn vierde jaar ook in gespecialiseerd.
Ik zeg altijd; ''De leerlingen zijn bijzonder, maar je krijgt er ook bijzonder veel voor terug!'' 
.
Uiteindelijk heeft ze de halve nacht nog door stad gezworven en is tegen 05:00 in de ochtend gevonden, gelukkig ongedeerd, maar toch.. 
Als je er niet meer over wilt vertellen dan dat, kun je naar mijn idee beter niets posten.. 
. Verplicht een aantal keren per week de reactor bezoeken ook. En vooral niet verbaasd zijn over de problemen waar ze nu soms tegen aanlopen met veiligheid. Dat was toen ruim 26 jaar geleden ook al zo.
). Als er iemand komt te overlijden, moet ik naar het ziekenhuis komen om dit proces te overzien en daarna het onderzoek uit te voeren.. 