Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-01-15 23:57

Re: 25+ en bij je ouders wonen.

Geplaatst: 08-01-15 23:57

Ik zeg geniet ervan! Ik droom zo nu en dan nog dat ik weer thuis zou wonen. Mocht ik nu weer vrijgezel worden, wat niet in de planning ligt, maar je weet maar nooit, ga ik ook weer bij mijn paps wonen, lekker gezellig en makkelijk voor beide

**Geplaatst**: 08-01-15 23:58

Geplaatst: 08-01-15 23:58

Ik voelde die druk ook meer voor mijn dertigste. Nu moest het allemaal gaan gebeuren, dat idee. Eenmaal dertig had ik me er bij neergelegd dat sommige dromen nou eenmaal niet zijn uitgekomen. En dat ik sommige dingen best prettig vind zoals ze zijn en niet perse hoef te voldoen aan het ideaalbeeld van de maatschappij.

**Geplaatst**: 08-01-15 23:59

Geplaatst: 08-01-15 23:59

Zolang je moeder niet zegt 'wanneer ga je nou eens op jezelf' en zij het niet vervelend vindt, prima toch? Het is gezellig en je profiteert niet of zo, je betaalt gewoon mee.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-15 00:04

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-15 00:04

Danique schreef:
Zolang je moeder niet zegt 'wanneer ga je nou eens op jezelf' en zij het niet vervelend vindt, prima toch? Het is gezellig en je profiteert niet of zo, je betaalt gewoon mee.

Als het aan mijn moeder ligt vertrek ik nooit, zij vind het veel te gemakkelijk en gezellig. Ze zou anders ook maar alleen in een villa zitten met teveel ruimte.

Natuurlijk wil ik ergens ook wel een eigen plaats zodat ik kan zeggen; dat is Mijn huis.
Maar anderzijds, ik kan hier ook gewoon de mensen ontvangen die ik wil ontvangen. Ik ga en sta waar ik wil, mijn moeder werkt in de weekends, en doordeweeks ben ik zelden thuis.
Zij zegt zelf ook: Maar trek het je niet aan, wij zijn huisgenoten, het is niet zo dat jij nog een kind bent. Of wij nu samenwonen of je gaat met een vriend/vriendin samenwonen, het blijft hetzelfde.

Zij kookt mijn eten niet, wast mijn kleding niet, strijkt of schoonmaakt niet

Op dat gebied zou het eerder voor haar negatief uitvallen als ik vertrek dan voor mezelf.

Ik vertrek op een keer ook wel, maar dan wil ik ook echt financieel op eigen benen kunnen staan met mijn eigen praktijk in het vooruitzicht, en zoals het er nu uitziet betekent dat dat ik zeker nog een jaar tot twee jaar goed moet sparen (en reizen) alvoor ik die verantwoordelijkheid kan/wil dragen

Maakt mij dat onvolwassen?
Ergens is dat ook wel verstandig denk ik

**Geplaatst**: 09-01-15 00:06

Geplaatst: 09-01-15 00:06

Ach TS op een dag word je halsoverkop verliefd op een leuke man, en dan gaan jullie na een tijdje relatie hebben samenwonen. En dat kan allemaal sneller gebeuren dan je denkt en is tegen dan ook erg leuk allemaal.

Ik vind het bijna niet meer haalbaar (op financieel vlak) om in deze tijd alleen te wonen. Je moet minstens een huisgenoot hebben, als dat je moeder is en dat lukt, waarom niet? Zoals je zelf zegt: kan je lekker je pony houden, op reis gaan,...

Als het samenhuizen met je moeder je potentieel liefdesleven niet in de weg staat, is er volgens mij echt niets aan de hand.

En wat het maatschappelijk plaatje betreft: staar je daar niet blind op, al die clichés zijn zo dodelijk saai. Wil je weten of jij goed bezig ben? Dat kan je eenvoudig achterhalen door jezelf één vraag te stellen: ben je gelukkig?

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 20-05-23 16:53, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-01-15 00:07

Geplaatst: 09-01-15 00:07

Ik snap wel hoe je je voelt, heb het zelf ook. Word volgende week 24, heb geen vriend, geen vaste baan (vorig jaar eigen bedrijf begonnen en dat heeft wat tijd nodig) en woon thuis. Vooral het feit 'geen vriend' schijnt nogal een big issue te zijn bij sommige.. Alsof ik het alleen niet kan redden. Mijn ouders zijn erg makkelijk wat thuis blijven betreft, die snappen dat het financieel gewoon erg lastig is om het huis uit te gaan.

Maar merk dat ik nu langzaam steeds meer kan genieten van mijn vrijheid al voel ik ook nog wel de 'druk' van de maatschappij. En eigenlijk maakt het ook helemaal niks uit wat anderen van je denken maar dat gooi je niet zomaar van je af, tenminste dat vind ik erg lastig. Daarom ook voor het nieuwe jaar als voornemen om alleen dingen te doen waar ik zelf blij van wordt en schijt aan de rest. :Y)

**Geplaatst**: 09-01-15 00:08

Geplaatst: 09-01-15 00:08

Lekker van genieten.

Mits, je de druk echt alleen voelt van anderen, en niet van binnenuit.
Ik had ook alles goed voor elkaar bij mijn ouders en het was financieel alleen maar nadelig om op mezelf te gaan. Toch had ik vanuit mezelf een hele grote druk om op mezelf te gaan, en voor mezelf te zorgen. Het is duurder, ik woon kleiner, kan minder vaak leuke dingen doen en zie mijn ouders minder vaak. Maar toch vind ik het heerlijk en zou ik nooit meer terug willen!
Dus luister vooral naar jezelf.

**Geplaatst**: 09-01-15 00:10

Geplaatst: 09-01-15 00:10

Het klinkt mij echt in de oren alsof je er goed over hebt nagedacht en dat alles lekker loopt. Mooi toch?

Wees gelukkig!

Tegenwoordig is het trouwens ook juist weer 'normaler' om langer in het 'ouderlijk' huis te wonen. Ik denk dat dat ook komt juist door de samenleving van tegenwoordig. Leven is duur geworden en voordat de jongeren van nu dat niveau hebben bereikt dat ze dat allemaal zelf kunnen betalen, blijven ze thuis wonen. Ik ken ook een vriend die nu nog thuis woont, heeft een baan en zijn opleiding net af maar verdient gewoon te weinig om rond te kunnen komen. Tja, weinig keus heb je dan he?

Jij zit lekker in een luxe positie en bent gelukkig. Dat is war telt.

**Geplaatst**: 09-01-15 00:17

Geplaatst: 09-01-15 00:17

En die mensen die je wel veroordelen heb je ook wel hoor

. Toen ik vorig jaar tegen een toenmalige paar jaar jongere collega liet ontvallen dat ik nog bij mijn ouders woonde, kreeg ik me toch een blik en "nee serieus?" terug alsof dat een bewijs dat ik achterlijk en een mama's kindje was

. Hij moest moeite doen om een zielige spottende grijns van zijn gezicht af te krijgen.
Dan denk ik echt, eh ja en dan? Wacht, ik ga maar vlug met mijn laag loon en niet vast contract iets huren zodat jij geen grijns meer op je gezicht hebt? Loop toch naar de maan, ik spreek je over vijf jaar nog wel eens. :Y)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-15 00:22

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-15 00:22

Dapnik schreef:
Ik snap wel hoe je je voelt, heb het zelf ook. Word volgende week 24, heb geen vriend, geen vaste baan (vorig jaar eigen bedrijf begonnen en dat heeft wat tijd nodig) en woon thuis. Vooral het feit 'geen vriend' schijnt nogal een big issue te zijn bij sommige.. Alsof ik het alleen niet kan redden. Mijn ouders zijn erg makkelijk wat thuis blijven betreft, die snappen dat het financieel gewoon erg lastig is om het huis uit te gaan.

Maar merk dat ik nu langzaam steeds meer kan genieten van mijn vrijheid al voel ik ook nog wel de 'druk' van de maatschappij. En eigenlijk maakt het ook helemaal niks uit wat anderen van je denken maar dat gooi je niet zomaar van je af, tenminste dat vind ik erg lastig. Daarom ook voor het nieuwe jaar als voornemen om alleen dingen te doen waar ik zelf blij van wordt en schijt aan de rest.

Welk bedrijfje ben je gestart?

Rationeel gezien wéét ik het wel, maar ergens is daar toch dat gevoel, die druk, waardoor ik zonder het te willen me wél druk maak in wat anderen ervan vinden.
Het is een mooi voornemen van je, en misschien moet ik dat ook voornemen, schijt hebben aan de rest en proberen mijn leven zo prettig mogelijk te maken voor mezelf

Hoe graag ik ook zou willen dat het me niet interesseert, ergens doet het toch wel

Werkpuntje dus

Blij te lezen dat velen in dezelfde situatie zitten en dat niet erg vinden, en dat anderen zeggen dat ik me er niks van moet aantrekken omdat het niet uitmaakt

(grappig te ondervinden dat de mening van anderen er écht niet toe doet, door de mening van anderen te vragen

)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-15 00:28

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-15 00:28

Robin_S schreef:
Ach TS op een dag word je halsoverkop verliefd op een leuke man, en dan gaan jullie na een tijdje relatie hebben vanzelf samenwonen, misschien eerst in een huurhuis, maar al snel ga je dan sparen voor een koophuis. De trouwring en de kinderen volgen dan wel als vanzelf! En dat kan allemaal sneller gebeuren dan je denkt en is tegen dan ook erg leuk allemaal.

En wat het maatschappelijk plaatje betreft: staar je daar niet blind op, al die clichés zijn zo dodelijk saai. Wil je weten of jij goed bezig ben? Dat kan je eenvoudig achterhalen door jezelf één vraag te stellen: ben je gelukkig?

Ik moest glimlachen om je post omdat je eindigt met clichés zijn dodelijk saai, maar je in je eerste zin schrijft: een man vinden en samenwonen en de trouwring en kinderen volgen vanzelf wel

Ik heb niet de behoefte om een ring rond mijn vinger te dragen en door iemand gebonden te worden, evenmin als dat ik iemand zou willen binden door een ring te laten dragen , ik denk dat ik ook een prettige goeie relatie met een man kan hebben zonder daarvoor te moeten trouwen, en ik wil eigenlijk helemaal geen kinderen op deze wereld zetten. Ik voel daar geen behoefte om meerdere redenen, maar iedereen zegt tegen me; je bent nog jong dat veranderd wel, maar wat als ik daar gewoon geen behoefte toe heb?

Het is zeker cliché, maar tegelijkertijd ook een soort van 'verwachting' om het gemaakt te hebben in de maatschappij, om het leven waardig te zijn, want alleen als je dat pad begaan hebt , heb je iets van je leven gemaakt (of thans, zo voelt het dus voor mij

)

Ergens komt die druk ook van binnenuit, ik voel me namelijk bedrukt omdat ik niet aan de maatschappij voldoe, maar die druk ontstaat dus onrechtstreeks extern, waardoor ik er intern last van heb.
Opnieuw , raar

**Geplaatst**: 09-01-15 00:33

Geplaatst: 09-01-15 00:33

cooper schreef:
Dapnik schreef:
Ik snap wel hoe je je voelt, heb het zelf ook. Word volgende week 24, heb geen vriend, geen vaste baan (vorig jaar eigen bedrijf begonnen en dat heeft wat tijd nodig) en woon thuis. Vooral het feit 'geen vriend' schijnt nogal een big issue te zijn bij sommige.. Alsof ik het alleen niet kan redden. Mijn ouders zijn erg makkelijk wat thuis blijven betreft, die snappen dat het financieel gewoon erg lastig is om het huis uit te gaan.

Maar merk dat ik nu langzaam steeds meer kan genieten van mijn vrijheid al voel ik ook nog wel de 'druk' van de maatschappij. En eigenlijk maakt het ook helemaal niks uit wat anderen van je denken maar dat gooi je niet zomaar van je af, tenminste dat vind ik erg lastig. Daarom ook voor het nieuwe jaar als voornemen om alleen dingen te doen waar ik zelf blij van wordt en schijt aan de rest.

Welk bedrijfje ben je gestart?

Rationeel gezien wéét ik het wel, maar ergens is daar toch dat gevoel, die druk, waardoor ik zonder het te willen me wél druk maak in wat anderen ervan vinden.
Het is een mooi voornemen van je, en misschien moet ik dat ook voornemen, schijt hebben aan de rest en proberen mijn leven zo prettig mogelijk te maken voor mezelf
Hoe graag ik ook zou willen dat het me niet interesseert, ergens doet het toch wel

Werkpuntje dus

Blij te lezen dat velen in dezelfde situatie zitten en dat niet erg vinden, en dat anderen zeggen dat ik me er niks van moet aantrekken omdat het niet uitmaakt

(grappig te ondervinden dat de mening van anderen er écht niet toe doet, door de mening van anderen te vragen )

www.edelweiss-saddlery.nl
Vind het heerlijk om voor mezelf te werken!

Moet zelf ook nog hard werken aan mijn voornemen, want diep van binnen voelt het nog alsof ik iets niet goed doe. Maar stap voor stap kan ik het steeds meer loslaten.

**Geplaatst**: 09-01-15 00:38

Re: 25+ en bij je ouders wonen.

Geplaatst: 09-01-15 00:38

Weet je, ik heb me na mijn studie uit de naad gewerkt aan mn carriere. Leuke vriend, mooi huis, dikke auto en huisdiertjes. Ja en daar zit je dan. Is dat het dan? Kinderen wilde ik niet dus aan dat beeld kon ik niet voldoen. En eigenlijk was het allemaal waardeloos want we waren altijd aan het werk.
Drie jaar geleden ook iets gedaan wat niet aan het standaard beeld voldeed: alles in NL verkocht, huisdieren en spullen gepakt en geemigreerd naar de tropen. Daar voor minimum loon gaan werken bij een dierenarts. Een oude auto. Wel een mooi huis, eindeloos de ruimte voor alle beestjes.
Manlief en ik zijn hier gelukkiger dan ooit in NL...

Je hoeft niet aan het ideaalbeeld te voldoen, want dat is voor iedereen anders....leef je eigen leven en als je niet gelukkig bent; verander dat!

**Geplaatst**: 09-01-15 00:47

Re: 25+ en bij je ouders wonen.

Geplaatst: 09-01-15 00:47

Ik ga morgen op de computer eens rustig alles lezen.
niet zo handig op de telefoon.
maar ik ben 26 en woon ook nog thuis!
Mijn 2 oudere en 1 jonger zusje zijn alle 3 al lang het huis uit.
Ik riep vroeger altijd dat ik niet lang thuis zou wonen.
maar woon nog steeds graag bij mijn ouders.

**Geplaatst**: 09-01-15 00:53

Geplaatst: 09-01-15 00:53

Haha heerlijk herkenbaar dit

heb tot mijn 27 (terug na mislukte relatie

) bij pa en ma gewoond
Nu samen met m'n vriend een huis gekocht twee jaar terug en nu komen alle cliché vragen over trouwen en kindjes etc etc en daar doen wij allemaal niet aan mee wij hebben daar geen behoefte aan en blijkbaar is dat heeeel vreemd ofzo

**Geplaatst**: 09-01-15 00:54

Geplaatst: 09-01-15 00:54

Ik kan me deels heel erg in jouw posts vinden TS maar deels ook niet. Ik ben 23, woon thuis, heb geen vriend (meer) en heb een vaste baan. Net als jij zie ik het ook niet zitten om die mallemolen van huisje boompje beestje en werken tot je dood gaat in te gaan. Deels ben ik die al ingegaan met mn werk, maar ik mag me gelukkig prijzen met mijn baan

Ik zou me niet zo'n zorgen maken over wat anderen denken. De meesten zullen stiekem jaloers zijn

wie wil er nou geen vrijheid, blijheid, vakantie, geld voor een paard etc etc

Het is niet zo dat ik nooit over m'n toekomst nadenk, maar ik heb nu zoiets van: ik kom vanzelf een leuke vent tegen en dan volgt het allemaal wel en dan zie ik het wel

geen zorgen voor de dag van morgen, al helemaal niet als je het momenteel zo goed hebt

Picobello, dat klinkt tof. Ik vraag me af of dat ooit iets voor mij zou zijn. Ga je je vrienden etc niet missen?

**Geplaatst**: 09-01-15 01:02

Geplaatst: 09-01-15 01:02

Ik ben 31 en woon ook nog thuis. Heb een drukke en verantwoordelijke baan en daarnaast 2 paarden. Ik snap je gevoel. De samenleving schept soms beelden waaraan je moet voldoen of beter gezegd denkt te moeten voldoen. Heb er de laatste tijd minder moeite mee. Als ik op mijzelf ga wonen kan ik lang niet meer alle dingen doen die ik nu wel doe. Ben gek op mijn paarden en zou die niet direct weg doen om in mijn eentje zelfstandig te gaan wonen. Ik hoop een vrouw tegen te komen die ook de paardensport als passie heeft en dan zien we wel weer verder.

**Geplaatst**: 09-01-15 01:15

Geplaatst: 09-01-15 01:15

Ideaal toch?
Ik ben 23 en woon nog thuis, mede wel door ziekte maar toch.
Heb het prima naar mijn zin, kan met iedereen in huis prima overweg dus ik zie geen probleem.
Ik kan prima voor mezelf zorgen en een huishouden draaien dus dat is het niet.
Zelf heb ik wel een huishouden te draaien gehad en dat vind ik ook prima, de switch terug ook geen probleem.

Als het voor jullie beiden zo comfortabel is heerlijk toch?
Moest ik nu het huis uit willen moet ik op een houtje bijten als ik het al red met mijn medische kosten.
Nee hoor ik zit goed.. Kostgeld hoeven we beiden niet te betalen, als we maar goed sparen.
Gaan we geld verbrassen dan komt er wel kostgeld maar zo zijn we dus niet.

**Geplaatst**: 09-01-15 02:09

Re: 25+ en bij je ouders wonen.

Geplaatst: 09-01-15 02:09

Je hebt maar één leven. Waarom zou je die gebruiken om te leven zoals anderen willen dat je leeft, in plaats van zoals je zelf wil leven?

Ik woonde ook lekker bij mijn ouders, tot ze geëmigreerd zijn naar Spanje en ik noodgedwongen op mezelf moest. Ik mis het en hen nog steeds want ik had het hartstikke naar de zin bij ze.

Zolang je er van kunt genieten, lekker doen, toch?

**Geplaatst**: 09-01-15 03:32

Re: 25+ en bij je ouders wonen.

Geplaatst: 09-01-15 03:32

Ik herken me ook wel in jouw situatie. Ik ben 23 en zit nu nog op kot (kamers) en studeer af in augustus en daarna is zo'n beetje een zwart gat. Heb geen vriend, nog geen vaste baan dus waarschijnlijk een tijdje terug bij mijn ouders gaan wonen. Enerzijds vind ik dit geen probleem, maar anderzijds voel ik me dan een beetje 'mislukt' omdat andere leeftijdsgenoten het wel voor mekaar krijgen om een huis, auto, gezin te hebben terwijl mijn leven nog moet beginnen.
Ik lees dus ook nog verder mee, door de reacties in dit topic voel ik me al een stuk beter en realiseer ik me dat je niet perse aan het ideaalbeeld moet voldoen om gelukkig te zijn

**Geplaatst**: 09-01-15 04:07

Re: 25+ en bij je ouders wonen.

Geplaatst: 09-01-15 04:07

Heerlijk toch als jij zo je leven kan leven zoals jij dat wil.
Ik woon dan wel op mijn eigen en heb een vaste baan, maar ik heb ook geen relatie en kinderen. Voor nu ook geen behoefte aan.
En ik ben bijna 29.

Maar jij kan heel wat meer leuke dingen enzo doen dan ik. Als je alleen bent moet je gewoon veel dingen laten (of je moet een superbaan hebben).

Niet te druk om maken en lekker genieten van alle dingen die je nu kunt doen, die je niet meer zou kunnen als je op je eigen zou gaan.
En alvast wat sparen is ook wel lekker.
Mijn spaarrekening is meestal leeg sinds ik niet meer thuis woon.

**Geplaatst**: 09-01-15 04:15

Geplaatst: 09-01-15 04:15

Thesserd schreef:
Picobello, dat klinkt tof. Ik vraag me af of dat ooit iets voor mij zou zijn. Ga je je vrienden etc niet missen?

Ja dat wel. Familie komt regelmatig over, maar vrienden niet zo snel. Het is toch ver weg. Maar dat is 1 nadeel wat voor mij gelukkig niet tegen de voordelen op kan.

**Geplaatst**: 09-01-15 04:49

Geplaatst: 09-01-15 04:49

Ik volg dit even
Hier ook iemand die terug thuis is komen wonen

**Geplaatst**: 09-01-15 04:53

Re: 25+ en bij je ouders wonen.

Geplaatst: 09-01-15 04:53

Ik woon ook nog thuis, ben bijna 25 (maart). Ik wil wel graag uit huis, heb een vaste baan, maar wil eerst graag nog wat meer sparen.

Ik had verwacht dat ik met m'n 20e wel uit huis zou zijn, maar niet dus

**Geplaatst**: 09-01-15 08:28

Geplaatst: 09-01-15 08:28

Geniet ervan!

Mijn moeder zegt iedere x, als je 25 bent ga je het huis uit...
Ik heb eigenlijk zoiets van ik ben 24 als ik klaar ben met mijn studie en wil dan een paar jaar thuis blijven wonen om lekker te sparen. Dus ik hoop op mijn 25e nog lekker thuis te kunnen wonen

Nomineer dit bericht ×