Stel ik me aan?
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
- Anonymous86
- Berichten: 1986
- Geregistreerd: 10-04-13
- Woonplaats: in een huis naast de buren
Re: Stel ik me aan?
Geplaatst door de TopicStarter : 07-11-14 01:48
- Maartje1990
-
- Berichten: 22444
- Geregistreerd: 05-06-06
- Woonplaats: Kessel (Limburg)
Re: Stel ik me aan?
Geplaatst: 07-11-14 02:19
- MarChak
-
- Berichten: 2553
- Geregistreerd: 27-01-08
- Woonplaats: op mijn eerste Chakra
Geplaatst: 07-11-14 02:27
Citaat:Mijn oma wilde juist niet daar terecht komen.
Ik werk in de uitvaartbranche en de wens van de overledene dient gerespecteerd te worden. Je stelt je dus echt niet aan.
Praktisch gezien zijn er wel grenzen aan wat soms gewenst wordt, maar daarvan is hier geen sprake. Het voorstel van je moeder vind ik wel een goed compromis.
V.w.b. het openen van de asbus: na de eerste bewaartermijn bij het crematorium tot een maand na de crematie, mag deze open voor een nieuwe asbestemming, b.v. verstrooien, of deels in een sierraad, of zelfs in een tatoeage verwerken. Wel zal je opa, als houder van de asbus, daarvoor toestemming moeten geven.
Wel een tip: als je opa doorzet en de asbus toch naar het crematorium laat gaan, geef dan je gegevens door bij het crematorium. Zodra je opa dan afstand doet van de urnplaats (of zelf overlijdt), kun jij die overnemen en alsnog een andere, gepaste bestemming voor je oma's as(bus) besluiten.
Sterkte en je mag me gerust pb'n.
- elenaMM77
-
- Berichten: 9548
- Geregistreerd: 20-05-14
- Woonplaats: Helmond
Geplaatst: 07-11-14 03:05
Rianne1994 schreef:Allereerst ze staat daar waar niemand last van dr heeft. De urn staat niet in t zicht. Zn nieuwe vriendin zorgt ervoor dat hij vervreemd van alle mensen die hem altijd hebben gesteund. Als hij mij t as weigert heeft mijn tante nog wat. Verder gaat het deel van de familie die dag en nacht er waren toen oma zo ziek was nu niet mee. Puur omdat deze beslissing is gemaakt met iemand die niks om oma gaf. Alle opties die wij boden naast t crematorium werden de wind in geslagen. Mijn oma wilde juist niet daar terecht komen. Ik vind het daarom ook belachelijk hoe t nu wordt gedaan. En ja ik ben boos en ontzettend teleurgesteld. Mijn oma heeft een jaar lang alles voorbereid haar testament ed. En nu is dat niks meer waard. Een mooie foto van haar heb ik niet meer. Die valt wel te regelen maar makkelijk is anders.
ik snap heel goed dat je daar moeite mee hebt.
en het is ook rot als er ineens een nieuwe vrouw in zijn leven komt en vervolgens beslissingen forceert waar jullie het niet mee eens zijn.
boos en teleurgesteld zijn is dan ook heel natuurlijk, de vraag is alleen wat wil je dat dit gevoel je gaat kosten. want buiten het vragen kun je uiteindelijk niets anders doen dan je bij de beslissingen die genomen worden neerleggen en hopen dat je ouders/tantes iets kunnen betekenen voor je in je gevoel of wensen.
laat die boosheid en teleurstelling je niet opvreten, immers je oma zou ook willen dat jij je leven als volwassene start als sterk persoon en je niet laat verteren door haar overlijden of de nasleep ervan.
als je niets anders kunt vraag je dan af.. wat zal je oma belangrijker vinden.. jouw toekomst en welzijn, of haar plekje in de tuin. ik durf er alles onder te verwedden (althans figuurlijk dan) dat je oma dan gezegd zou zeggen goed voor jezelf te zorgen en verder te gaan met het leven dat je eigenlijk pas net begonnen bent.