Geplaatst: 03-11-14 23:32 Daphna schreef:In mijn geval zijn het vooral externe omstandigheden die ofwel niet zijn te veranderen of het duurt nog wel even. Een oplossing heb ik daarom nog niet. Mijn weerstand daartegen bouw ik op als ik op reis ga en door met inspirerende mensen om te gaan. Anders in het leven staan is zeker een doel, ik zou heel graag eens een keer niets willen doen, in plaats altijd maar een bezigheid te zoeken. Mijn agenda explodeert. Ik ben niet depressief en heb geen burn out, maar ontspannen is gewoon erg moeilijk. Een van de dingen die mij positief houdt is het geloof, maar ook zeker vriendschap en de mogelijkheid om af en toe op reis te kunnen gaan, al is het een weekendje weg.
Positieve vaardigheden wil ik zeker leren. Ik doe wel eens tapping met brad yates. Verder nog kijken wat werkt. Sinds kort heb ik acupunctuur behandelingen, dat uurtje stil liggen met naalden, is een hele opgave.
ik val in slaap bij shiatsu, wellicht is dat een optie (ik kwijl er ook bij overigens dan
).hier ook vooral externe omstandigheden.. ik heb gelukkig in mijn tienertijd een super conrector gehad die mij vrij 'direct' heeft geleerd dat ik alleen verantwoordelijk kon zijn voor mijn eigen leven, mijn eigen gedrag en mijn eigen geluk. Hij zei gewoon 'keihard' hoe denk je uberhaupt je examen te halen, of straks te kunnen studeren als je jeugd waar je zelf geen invloed op hebt als 'reden' gebruikt waarom je niet gelukkig zou kunnen zijn. ik werd even hard met beide benen op de grond gezet.. ohhh en ik was boos hoor.. want ik kon er toch niets aan doen en ik had een klote thuis etc.. maar ja, boos zijn of verdrietig, of depressief zijn het veranderde niets aan mijn thuissituatie en dat was het gene wat ik van hem leerde.. ik kon alleen datgeen veranderen waar ik zelf ook invloed op kon hebben (dus op school werken in plaats van thuis niet kunnen leren.. proberen om met een stel meiden die het ook niet makkelijk hadden in de pauze iets gezelligs te gaan doen, in plaats van dat we een voor een zijn pak nat kwamen huilen omdat we best heel sneu waren (en met reden hoor, het was ook echt serieus).. en langzaam aan kwamen we erachter dat met elkaar lachen en huilen meer ontspanning gaf dan in ons eigen visieuze circeltje rond te draaien van ongeluk ontmoeten en daardoor ongelukkig zijn..
uch, is niet makkelijk hoor, dat zeker niet.. is met kleine stapjes gegaan (vooral omdat er nog legio ander ongeluk mijn pad is gekruist nadien)..
En wat je ook zegt, reizen en andere dingen zien en meemaken gaven de eerste boosts van energie om door te kunnen.. het zijn de 'gelukkige dingentjes' die je dan meekrijgt die je weer door de mindere dingen heenslepen als het nodig is.
wees wel voorzichtig met een overvolle agenda, want geen rust kunnen nemen is wel een recept voor een toekomstige burnout..
ik denk dat je ook al een aardig eindje op weg bent, al zie je het zelf misschien nog niet eens zo.. want jij kunt positiviteit halen uit dingen waardoor je de lastigere dingen beter aan kunt..
tapping? nu heb je mij nieuwsgierig gemaakt, ga ik even opzoeken.. neem aan dat je niet 'tapdancing' bedoelt?
, dan mis je zoveel mooie dingen.
Ik sport al 5 dagen in de week en dat waren er eerst zelfs 7 
En dan sport ik best pittig, dus als ik nu nog meer ga sporten krijgen we ruzie 
(en ik vind het eigenlijk ook wel best zo). Op die 2 vrije dagen loop (lees, snelwandel 
*zucht* 
Ik denk dat het een verstandige zet is. Nou hopen dat het iemand is met wie je een klik hebt! 
