Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
NatasjavE schreef:Oe dat laatste klink heel logisch Summerly.
BTW,..erg leuk topic.
. Ik vindt het zelf ook echt ontzettend interessant en leuk om al die dingen uit te pluizen.
.

Gruis schreef:NatasjavE schreef:Oe dat laatste klink heel logisch Summerly.
BTW,..erg leuk topic.
DaisyDarling, ik heb inderdaad al heel veel gegoogled, maar een echt goede uitleg ben ik helaas nog niet tegengekomen. Sommige uitleggen verschillen in de basis ook al van hoe mijn docent het heeft uitgelegd en dat maakt het nog lastiger (onduidelijker ipv duidelijker). En veel online uitleggen gaan ook al uit van een echt brede kennis van filosofie, ik wil het juist een beetje in Jip en Janneke taal uitgelegd krijgen, voor zover dat mogelijk is.
Kaus schreef:Ik heb het idee dat dit wat meer neigt naar ontologie (wat overigens een nog grotere hel is dan PlatoMisschien zit ik er nu volledig naast, maar kan het niet veel simpeler?
Stel er is een appeltaart. Die herkennen wij omdat er appel in zit. Het kenmerk is voor het gemak even een appel (niet verder denken hoe het echt is, dit is zo).
Indien een mens een stukje appel heeft is het een appeltaart. Maar dit hoeft niet te betekenen dat precies dat ene stukje wat de vorige appeltaart tot appeltaart maakt dit mens ook tot appeltaart maakte.
). Er verandert immers niets aan de mens op het moment dat je appel toevoegt, tenzij je dit toevoegt aan het wezen van de mens. _Summerly_ schreef:Kaus schreef:Ik heb het idee dat dit wat meer neigt naar ontologie (wat overigens een nog grotere hel is dan PlatoMisschien zit ik er nu volledig naast, maar kan het niet veel simpeler?
Stel er is een appeltaart. Die herkennen wij omdat er appel in zit. Het kenmerk is voor het gemak even een appel (niet verder denken hoe het echt is, dit is zo).
Indien een mens een stukje appel heeft is het een appeltaart. Maar dit hoeft niet te betekenen dat precies dat ene stukje wat de vorige appeltaart tot appeltaart maakt dit mens ook tot appeltaart maakte.). Er verandert immers niets aan de mens op het moment dat je appel toevoegt, tenzij je dit toevoegt aan het wezen van de mens.

Kaus schreef:Ik denk dat ik je gedachtegang wel volg (je hebt "neutraal" object x, je voegt er y aan toe, wat het tot z maakt), maar dat zit denk ik toch meer in de richting van ontologie dan van de Ideeënleer. In het laatste geval is x namelijk al iets, een afspiegeling van de idee x. Als x iets 'in potentie' is (waar je nog iets aan toevoegt en het zo iets anders laat worden), zit je meer richting Aristoteles.Het gaat in dit geval niet om het feit dat een mens al iets is.
In mijn voorbeeld is een mens eigenlijk niks, gewoon blanco. Maar omdat het die appel heeft is het een appeltaart.
Het is dus zo moeilijk uit te leggen omdat wij allemaal zo voorgeprogrammeerd zijn met ideeën in ons hoofd
We moeten eigenlijk gewoon blanco beginnen. Ik snap dat dit niet helemaal klopt hoor, maar globaal komt het in de buurt toch?
Citaat:Individuele dingen en verschijnselen laten zich daarom niet toevallig onder een begrip indelen. Dat komt omdat ze deel hebben aan iets gemeenschappelijks. Alle paarden zijn paard en herkennen we als paard omdat ze allemaal deel hebben aan het idee of de oervorm van de ‘paardheid’. Alle mooie lichamen zijn mooi omdat ze deel hebben aan het idee van de schoonheid. De ideeën van de paardheid en de schoonheid zorgen er voor dat er in de wereld paarden rondlopen en mooie dingen zijn die we als zodanig herkennen en benoemen. Alle paarden hebben iets gemeenschappelijks, namelijk dat ze deel hebben aan de paardheid, het wezen van het paard, dat er voor zorgt dat elk paard de eigenschappen heeft die het tot paard maken en het zich kan tonen als paard. Alle mooie dingen of lichamen participeren aan het wezen van de schoonheid die alle mooie dingen mooi maakt. De paardheid en de schoonheid zelf hebben als oervormen een zelfstandige realiteit die zich in een eeuwige en ware wereld ophoudt. De taak van de filosofie is door het denken de herinnering aan die wereld, die onze ziel voor onze geboorte heeft aanschouwd, levend te maken en de ideeën opnieuw te schouwen.
Alleen opnieuw, de Vorm / Idee F participeert niet in zichzelf komt er weer niet uit naar voren. Ik denk dat ik het zinnetje maar gewoon moet onthouden en nemen voor wat het is. 
Citaat:Hypothesis n. 2: If the one is. The one is, it must be and it is part of the being. The one is part of the being and vice versa. The being is a part of the one, the one is a whole that is a group of sections. The one does not participate of the being, so it must be a single part. The being is unlimited and is contained in everything, big or small it is. So, since the one is part of the being, it is divided in as many parts as the being, thus it is unfinished. The parts are themselves sections of a whole, the whole is delimited confirming the presence of a beginning, a centre, and an end. Therefore, since the centre is itself at the same distance from the beginning and the end, the one must have a form: linear either spherical or mixed. If the whole is into some of its parts, it will be the plus into the minus, and different from itself. The one is also elsewhere, it is stationary and in movement at the same time.
)Iris82 schreef:In Plato's wereld is iets F. Maar F is niet iets. Het is een hol begrip.
Het vereist eigenlijk wat logica-kennis maar ik zal het proberen op te schrijven zonder te refereren naar logica 
). We herkennen ze als appeltaart omdat we ooit die perfecte appeltaart in de ideeenwereld gezien hebben. Maar die volmaakte appeltaart in de ideeenwereld is geen participant in vorm A omdat het zelf vorm A is. Het is niet een appeltaart, maar DE (ideale) appeltaart