Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Voor noodgevallen had ik een spiekbriefje naast de telefoon
met daarop een korte inleiding: goedemorgen, decoratie afdeling (bedrijfnaam), met (mijn naam). Heel simpel, maar oh zo handig als je een keer een blackout hebt wanneer de telefoon gaat, dan kan je toch opnemen en gewoon veilig je briefje voorlezen. Wellicht iets voor jou?
je bent dus zeker niet de enige!!
bang om ongelegen te bellen, bang om niet uit m'n woorden te komen, bang dat er iemand anders opneemt? Eigenlijk is het gewoon een beetje een ondefinieerbare angst die me overvalt als ik moet bellen.
Idd niet handig! Maar het went langzaamaan wel een beetje. Eerst durfde ik echt niet te bellen, nu moet het af en toe écht. Dan plan ik het meestal ook niet, want dan komt er niks van
Het is meer zoiets van: oja, ik moest nog bellen. Boem, facebook afsluiten en mobiel pakken. Dat werkt het beste
Ghostattack schreef:Arc_En_Ciel schreef:Hahaha ik herken het wel hoor. Straks klink je raar aan de telefoon ofzo, of versta je het niet, of weet je niet wat te zeggen![]()
Ik zou het gewoon een paar keer doen, dan gaat het vanzelf over!
Dat niet verstaan ja! VerschrikkelijkOoit eens een collega van mijn moeder aan de telefoon gehad die uit Brabant komt en die is aan de telefoon echt niet te verstaan.. En ik maar "watte?" zeggen
Ik merk trouwens wel dat het minder eng is als ik eenmaal bezig ben met bellen of gebeld heb.
en ja erg he
Ik had een keer een hele oude tante aan de telefoon die echt met een oud stemmetje en taalgebruik sprak, ik verstond er níks van haha.
Vond ik eerst ook hartstikke eng, maar nu heb ik eigenlijk geen problemen meer met bedrijven/winkels opbellen. Ik vind bekenden van mij of mijn moeder dan eigenlijk vervelender
Bedrijven kennen je toch niet, als je dan wat raars zegt is het oké haha. ladyflame schreef:ik ken dit probleem, eerst heel verhaal in je hoofd hebben wat je wilt vertellen en dan vragen ze iets anders en dan weet je het niet meer.
ik ben er gelukkig redelijk vanaf gekomen, doordat ik bij de kwantum ging werken en ik MOEST openemen als ik gebeld werd. Toen kwam het volgende probleem ik moest ook omroepenMet veel "nee ik wil niet" het uiteindelijk toch gedaan en zo ben ik er eigenlijk vanaf gekomen.
bellen doe ik alsnog niet graag maar een angst is er niet meer.
(ik moet nu wel want bij de hobby van me vriend praten ze via portofoons en dan willen ze weleens weten waar ik uithang)
NatasjavE schreef:Maar waar zijn jullie bang voor?
Ik bedoel,...ze zijn aan de telefoon. Ze kunnen je niks doen. Ben je iemand zat,...dan verbreek je de verbinding.

.
.