Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
EskeGirl schreef:Inderdaad TS, hoe is je zelfbeeld?
Vind je jezelf aardig? Want je kan niet verwachten dat anderen je aarfig vinden, als je jezelf niet eens aardig vind. Probeer eens te praten met je huisarts, psycholoog of vertrouwenspersoon
Shona schreef:Ik vind dat de meesten hier er nogal makkelijk over denken. Waarschijnlijk zijn deze personen wat socialer dan ik, want ik kan het juist wel begrijpen dat de TS hier zo'n moeite mee heeft en dit een klap op haar zelfvertrouwen in de klas doet.
Zoals ik al zei, zelf ben ik niet heel erg sociaal, dus ik kan me er goed in vinden wat de TS hier beschrijft. TS, als ik het goed begrijp wordt het niet echt gewaardeerd als je contact met iemand zoekt? In welk jaar zit je? Ben je toevallig van niveau veranderd of blijven zitten?
Met de ene persoon klikt het en met de ander niet. Ik heb ook een jaar lang in een klas gezeten waar ik niemand had, en als je dan toch contact zoekt, word je er vaak nogal onvriendelijk op aangekeken. Door dit gedrag laat je het al gauw maar zoals het is, immers, als het dan niet gaat, gaat het ook niet op aandringen. Die klik is er dan gewoon niet en die ga je nooit krijgen ook. Ik ben ook gesprekken gestart met mensen uit die oude klas en omdat we elkaar niet lagen, werd het alleen maar akeliger.
Ik vrees dus ook dat meer gesprekken aan gaan niet echt gaat werken als ze duidelijk aangeven dat ze er eigenlijk niet op zitten te wachten.
Natuurlijk doet dit niets goeds voor je zelfvertrouwen en heb je al snel ook nog een negatieve houding. Ook niet bevorderlijk, maar of dat nu echt de belangrijkste reden is dat het maar niet wil lukken, dat betwijfel ik.
Dus je hebt een aantal opties: of je zet door met gesprekken aangaan en kijkt hoe het afloopt, of je gaat naar een werknemer van school die je ergens mee zou kunnen helpen, of je laat het zoals het is, gaat maar mee met de flow en houd het lekker op je vriendinnen in de pauze. Met groepsopdrachten is dat inderdaad vrij rot, maar spijbelen is toch ook geen optie. Daar kun je meer in de problemen mee komen dan je denkt, ook al is het 'maar' gym.
Sarah_Stip schreef:Celiien schreef:Sorry, ik klink misschien heel hard: Stop met jezelf zielig vinden.
Ga gewoon praten, je kan altijd wel over iets praten (huiswerk, les, leraren). Vraag bijvoorbeeld aan een klasgenoot of ze iets snappen, en ga zo een gesprek in.
Daarnaast; waarom ga je niet naar school, omdat je een buitenbeentje bent? Daar wordt het ben ik bang alleen maar erger van.. en laat je die andere kinderen je opleiding die +- de rest van je leven bepaald vepesten?
Dus bij deze; dit is je schop onder je kont. Onderneem actie, ga praten! en blijf naar school gaan
Ik ga ook wel vaak gesprekken aan... Maar dan merk ik gewoon dat het niet zo is van dat je echt wat aan die mensen hebt bijv. met gym ofzo...
Gewoon naar gym en muziek proberen te gaan!
Sababber schreef:TS, ik heb tot mijn 14e nooit een goede klik kunnen krijgen binnen een groep of klas dus ik weet echt waar je mee zit. Maar het punt is dat je er alleen zelf wat aan kan doen! Niet laten zien dat je weinig zelfvertrouwen hebt.
Ik was altijd stil en teruggetrokken. Enorm timide en altijd met een gesloten houding, armen over elkaar, hoofd naar beneden. Ik ben van mijn eerste middelbare school afgegaan omdat ik geen vrienden had. Waarom? Ik was er nooit! Niet omdat ik niet wilde.. (ziekte) Wat gebeurde er op de dagen dat ik me wel goed voelde? Als ik naar school ging was ik eenzaam. Wat gebeurd er dan? Dan ga je ook niet meer als je je wel goed voelt. Want je bent daar toch alleen. Omdat mensen alleen maar lelijk en negatief deden werd ik nog afstandelijker. Ik had ook vriendinnetjes in een andere klas,net als jij. waar ik dan bij ging zitten in de pauze. Wat krijg je dan? Ja, maar jij gaat altijd bij andere zitten! Jij wil niks met ons te maken hebben.. En dan kiezen ze inderdaad bij gym mensen uit waar ze wel wat mee hebben en dan sta je als buitenbeentje.
Toen ik ben overgestapt naar mijn 2e middelbare school heb ik me opengesteld. Ben ik op de eerste dag gelijk contact gaan zoeken met mensen. Ookal hadden die mensen al een jaar bij elkaar gezeten en vriendenclubjes gemaakt! Omdat ik gelijk open en spontaan was vonden mensen het leuk en kon ik met iedereen goed overweg.
En inmiddels heb ik op het MBO een toptijd gehad en ben ik deze maand aan een HBO studie begonnen.
Toen ik aankwam was er al een soort groepje ontstaan waar ik niet inviel. Ook nu had ik vriendinnen die in een andere klas zaten. Die heb ik hun weg laten gaan. Ik ben bij mijn klasgenoten gaan zitten. Op introkamp bij mijn klasgenoten op de kamer gaan liggen en niet bij mijn vriendinnen. Ik zocht mijn vriendinnen tussendoor wel even op. Maar nu lig ik goed binnen mijn klas, als ik me niet zelf er tussen zou hebben gemengd zou ik nu ook eenzaam zijn in de klas. Maar je moet er zelf in investeren! een ander gaat het namelijk niet voor je doen!
Ts, moeilijk of niet maar probeer echt om om te gaan met klasgenoten, probeer anders eerst vriendinnen te worden met die meisjes die wel eens naar je toe komen. Die staan blijkbaar open voor contact, dan komt de rest vanzelf wel.
Sarah_Stip schreef:Goof schreef:Ik snap ineens heel goed dat je je internetcontact zo interessant vindt, dat communiceert makkelijker dan in real life he?
Ik kan je alleen maar aanraden je niet te storten op internet, maar op je echte sociale leven. Maak een praatje in de klas, stel eens vragen, wie weet zijn er klasgenootjes met wie je een hobby of interesse deelt.
Kaart het ook aan bij je mentor zodat die weet hoe je je voelt en je erbij kan betrekken.
Spijbelen heeft trouwens nog nooit iets opgelost, dus dat heeft al helemaal geen zin. Schop onder je kont en je niet laten kennen. Door weg te blijven zonder je jezelf nog meer af van de klas.
Ja. Via internet praat stukken makkelijker... Maar ook via skype enzo... Want dan weet je gewoon dat met wie je praat het ook leuk vind om met mij te praten.

sallandval schreef:Als je veel spijbelt en niet veel doet voor school kan het ook zijn dat je eigenlijk onderpresteert en in de 'verkeerde' groep zit... zeker als je wel vriendinnen hebt op een hoger niveau.
Er zijn maar weinig VWOers die echt goed met VMBOers op kunnen schieten bijvoorbeeld, het één is niet beter dan het ander maar het is wel anders. VMBOers zitten doorgaans meer in hun lijf en zijn sociaal sterker VWOers zitten meer in hun hoofd en denken en dromen meer. Havisten zitten er net tussenin. Zo zal een gemiddelde kapper vaak geen vrienden zijn met een gemiddelde professor, het zijn gewoon andere types.
In dat geval zul je eens moeten bespreken hoe je op het juiste niveau terecht kunt komen want als je verkeerd zit dan ben je nog lang niet van de problemen af.
sallandval schreef:Als je veel spijbelt en niet veel doet voor school kan het ook zijn dat je eigenlijk onderpresteert en in de 'verkeerde' groep zit... zeker als je wel vriendinnen hebt op een hoger niveau.
Er zijn maar weinig VWOers die echt goed met VMBOers op kunnen schieten bijvoorbeeld, het één is niet beter dan het ander maar het is wel anders. VMBOers zitten doorgaans meer in hun lijf en zijn sociaal sterker VWOers zitten meer in hun hoofd en denken en dromen meer. Havisten zitten er net tussenin. Zo zal een gemiddelde kapper vaak geen vrienden zijn met een gemiddelde professor, het zijn gewoon andere types.
In dat geval zul je eens moeten bespreken hoe je op het juiste niveau terecht kunt komen want als je verkeerd zit dan ben je nog lang niet van de problemen af.
Sarah_Stip schreef:Morgen zitten we met een vak in een lokaal met tafelgroepjes, dus niet een vaste plek...
Maar nu ben ik bang want ik weet niet met wie ik dan kan zitten. De vorige keer zat ik met 3 jongens die ik echt niet mag maar het moest, en oh wat was dat een hel...
Heeft iemand tips?
(Die twee meisjes die wel eens met mij praten zitten dan aan een tafelgroepje waar dan ook 2 andere bij zitten dus daar is geen plek...)
Warboel schreef:Kan je vroeg in het lokaal zijn? Dat je vast ergens kan gaan zitten? Als je als 1 van de laatste erbij komt is het helemaal zo awkward. Je kan altijd nog verplaatsen als er mensen binnenkomen waar je bij wil gaan zitten. Vraag je gewoon "hey, mag ik eens bij jullie erbij zitten"
Cardy schreef:Zo herkenbaar je verhaal.. Ik was vroeger ook zo.
Zat eerst in een ontzettend leuke klas, maar helaas door omstandigheden (vader overleden) bleef ik helaas zitten...
Sinds toen is het bergafwaarts gegaan. Ik ging spijbelen, deed mijn huiswerk niet, slecht of op het laatste moment, etc.
Ook ik voelde mij niet meer prettig in de nieuwe klas, had het idee dat ik er niet bij hoorde. Maar verschil was wel dat ik een stuk socialer was en redelijk contact had met klasgenoten.
Maar doordat ik het gevoel had dat ik nergens meer bij hoorde, want de groep vriendinnen waar ik het jaar ervoor zowat onafscheidelijk was zag ik amper, ging ik nog meer spijbelen.
En wat geeft dat voor reactie in de klas? Ik werd nog meer afgestoten. Waarom? Je zet je niet in voor de lessen, je klasgenoten, etc. Dus logisch dat je er niet bij hoort.
Ging ik meer naar school? Dan verdween dit al gauw en gingen ze weer meer contact opzoeken.
Oftewel: stop met spijbelen, hoe lastig je het ook vindt. Eerste 2 weken zal even doorbijten zijn, maar met de juiste instelling en doorzettingsvermogen zal je zien dat het steeds makkelijker en leuker wordt!
Zorg verder dat je niet jezelf afzondert. Ga niet helemaal voorin of achterin de klas zit, maar juist middenin. Vaak zit je dan ook naast iemand, praat ermee en maak het leuk. Na wat gesprekken in de les kan je daarna makkelijker meelopen met degene tijdens de pauze en je bij de groep voegen.