Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-10-14 22:37

Geplaatst: 06-10-14 22:37

Jee meid, wat een rotsituatie :(:)

Zoals eerder al aangegeven mag het niet de bedoeling zijn dat jij onzeker wordt van de relatie. Dat je dit ook aangeeft en je vriend er helemaal niks mee doet (plus de situatie met de andere meid) zou bij mij de druppel zijn. Er komt een moment waarop je toch voor je eigen geluk moet kiezen, al is dat nog zo moeilijk omdat je zelf nog enorm veel van hem houdt, merk ik zelf aan je posts.

Ik snap je standpunt volkomen. Ik ben gezegend met een vriend die me na ruim een jaar nog steeds af en toe fijne complimentjes kan geven zonder aanleiden, maar mocht hij plots zo afstandelijk doen zou ik me ook sterk vragen gaan stellen en gaan twijfelen aan ons/mezelf. Het is dus goed dat je hebt aangegeven dat hij nog één kans krijgt en hem de vrijheid geeft het op te lossen. Doet hij dit niet is dat imo - en dit kan hard klinken - een signaal dat hij niet wil vechten voor jullie relatie. En dan kan je er beter een punt achter zetten ipv jezelf zo in een hoekje te blijven duwen :-)

**Geplaatst**: 06-10-14 22:39

Geplaatst: 06-10-14 22:39

Nachtlampje schreef:
Ik ben zelf 19 en mijn vriend is 26. Ondanks het leeftijdsverschil zijn wij heel happy met elkaar.
Persoonlijk ben ik van mening dat je je wel zeker aan moet passen aan de ander, al helemaal in dit soort dingen.
Mijn vriend is ook een echte vent in veel dingen. Hij denkt vaak gewoon nergens aan, vergeet te antwoorden/te reageren terwijl ik dat heel belangrijk vind en heeft nieteens door dat hij dat doet.
Ik wil alles bespreken tot in het laatste detail en wil alles uit zijn hoofd peuteren, terwijl hij dus het liefste gewoon niets denkt en lekker wil ontspannen (= niets doen en niets denken).

Dat gaat dus niet. En dat vertel ik hem ook, rechtstreeks. Ik wil dat hij nadenkt, reageert als we een gesprek hebben.
Waarna hij mij van repliek dient dat ik moet kappen met dat frutten in zijn hoofd, want er komt dan heus niets zinnigs uit.

En door het te bespreken, gaat onze relatie goed. Niet dat we allebei braaf aan elkaars voorwaarden en wensen voldoen, maar we komen elkaar een beetje tegemoet, en dat zou jouw vriend ook moeten doen. Ik zou het enorm moeilijk vinden wanneer mijn vriend zich niet meer uit naar mij, en ik kan me voorstellen hoe ongelooflijk moeilijk jij het daar mee hebt.
Wanneer je hem daar serieus over aanspreekt ("we moeten praten") en duidelijk -hapklaar!- verteld wat jij wilt, verwacht en ook wat jij zelf minder zult doen, en hij laat zich niet bereiken op geen enkele manier en houd jou af, dan zou voor mij duidelijk zijn waar jullie relatie eindigt..

In onze relatie gaat het exact zo! Inmiddels ben ik 28, mn vriend 33 en dit weekend zijn we 8 jaar samen. Je vriend hoeft je heus niet te aanbidden, maar als hij niet eens kan/wil zeggen dat hij van je houdt...

**Geplaatst**: 06-10-14 22:40

Re: hoe nu verder?

Geplaatst: 06-10-14 22:40

Ik denk dat het meer opleverd om met hem te gaan praten.. Op een forum krijg je alleen reacties op jouw kant van het verhaal namelijk..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-14 22:49

Re: hoe nu verder?

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-14 22:49

zeker.

maar zoals ik aangaf heeft praten weinig zin en heb ik al verschillende keren geprobeerd. ik verwacht ook niet van bokt dat jullie mijn relatie gaan redden. Ik moest gewoon mijn verhaal kwijt. Ik ben gewoon radeloos.

**Geplaatst**: 06-10-14 22:50

Geplaatst: 06-10-14 22:50

X_Linz_X schreef:
En ja er is wel wat gebeurd. Hij is een week voor een training naar het buitenland geweest en kreeg toen hij terugkwam een berichtje van een meisje waarin ze zei dat ze hem zo geweldig vond, inclusief de hartjes en alles erop en eraan. Hij stuurde terug dat zij een speciale vrouw was en dat ze goed bezig is met dingen..
Ik ben TOTAAL niet jaloers aangelegd maar dat hij haar 'speciaal' noemt en mij niet eens aardig.... Ja dat deed pijn en daar heb ik best wel moeilijk over gedaan. Hij deed ook geen moeite om mij ervan te overtuigen dat ik me geen zorgen moest maken..
Maar sindsdien lijkt hij alsof hij me nog minder liefde en positieve aandacht geeft. Maar het kan ook goed zijn dat ik mezelf dat inbeeld..

Een ding: wegwezen uit deze relatie.
Dit hoef je niet te pikken hoor en ja hier mag je jaloers om zijn.
Wat een hork dat hij niet eens moeite doet en jou zo vanzelfsprekend vind.
Als hij jou echt wil dan mag hij daar moeite voor doen, zoniet dan zou ik als ik jou opzoek gaan naar een vent die wel respect voor je heeft

**Geplaatst**: 06-10-14 22:51

Geplaatst: 06-10-14 22:51

De enige die antwoorden kan geven op je vragen ben jezelf.
Maar daar kun je begeleiding bij krijgen. Voor jezelf en voor je vriend.
PB me maar voor meer info.

**Geplaatst**: 06-10-14 22:52

Geplaatst: 06-10-14 22:52

X_Linz_X schreef:
@springs, oke maar het is voor mij echt ondenkbaar dat hij is vreemdgegaan ofzo. Misschien is het juist omdat ik er moeilijk over deed dat hij zo afstandelijk is geworden.

Geef je jezelf nou de schuld van zijn gedrag? Niet doen hoor. Hartjes en appjes krijgen en andere vrouwen speciaal noemen terwijl hij tegen zijn eigen vriendin nog niet eens iets liefs kan zeggen.
Daar klopt iets niet aan hoor

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-14 22:56

Re: hoe nu verder?

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-14 22:56

Ja daar ben ik het mee eens..

maar waarom maakt hij het dan niet gewoon uit?! Hij blijft volhouden dat er niks aan de hand is voor hem en dat ik het probleem 'bedenk'. Hij zegt dat er voor hem niks veranderd is. dat hij het alleen vervelend vind dat ik zo onzeker ben. Waarom zegt hij dan niet dat ik gelijk heb en dat hij te weinig voor me voelt?

**Geplaatst**: 06-10-14 22:59

Re: hoe nu verder?

Geplaatst: 06-10-14 22:59

Waarom hij het niet uitmaakt? Tjah...
Ik gok dat hij weet hoeveel jij nog voor hem voelt en je niet wil kwetsen. Ofwel vindt hij de vanzelfsprekendheid en zekerheid van de relatie wel gewoon prima. Wij kunnen enkel gissen natuurlijk. Ga nog éénmaal het gesprek met hem aan, op een rustige manier. Niet met de vinger wijzen, gewoon je onzekerheden aankaarten en vragen om een uitleg.

**Geplaatst**: 06-10-14 22:59

Geplaatst: 06-10-14 22:59

Een punt achter een relatie zetten is heel moeilijk. Het is zoveel makkelijker om lekker terug naar de vertrouwde omgeving te gaan en tussendoor je voelhorens uit te steken op zoek naar iemand die net wat meer kan bieden dan jij.

Laat je niet in slaap sussen door het feit dat hij nog bij je is....

"Houden van" is een werkwoord. En dat werk moet van twee kanten komen....

**Geplaatst**: 06-10-14 23:01

Re: hoe nu verder?

Geplaatst: 06-10-14 23:01

Misschien vind hij het 'niet gewoon wel prima en makkelijk'
Misschien hoopt hij op dat het beter wordt? Kan ook toch?

**Geplaatst**: 06-10-14 23:01

Geplaatst: 06-10-14 23:01

Hij vind het wel best zo, jij blijft bij hem.
Als jij in een relatie wil blijven waar je nooit hoort of hij je lief, leuk of aantrekkelijk vind en onzeker bent dan moet je dat doen maar wil je in een liefdevolle relatie zijn waar jij je geliefd door voelt dan moet jij degene die de relatie beëindigd.
Als hij echt zo veel van je houd dan onderneemt hij actie en zal hij voor je vechten en zo niet dan weet je dat je de goede beslissing hebt gemaakt.

**Geplaatst**: 06-10-14 23:03

Geplaatst: 06-10-14 23:03

Gillbo schreef:
Hij vind het wel best zo, jij blijft bij hem.
Als jij in een relatie wil blijven waar je nooit hoort of hij je lief, leuk of aantrekkelijk vind en onzeker bent dan moet je dat doen maar wil je in een liefdevolle relatie zijn waar jij je geliefd door voelt dan moet jij degene die de relatie beëindigd.
Als hij echt zo veel van je houd dan onderneemt hij actie en zal hij voor je vechten en zo niet dan weet je dat je de goede beslissing hebt gemaakt.

waarom zou iemand het wel best vinden?
ik hoor dit nog best wel eens maar ik heb nog nooit een onderbouwing gehoord

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-14 23:05

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-14 23:05

Hij heeft ondertussen gereageerd.

Een geïrriteerd bericht, en dat hij het niet vind kunnen zo kort na het gesprek wat we dit weekend gehad hebben. Verder zegt hij dat hij verderop deze week nog wel iets laat horen van zich.

In dat gesprek heb ik vooral gezegd dat ik hem niet kwijt wil en van hem hou, maar dat ik het nodig heb te voelen dat hij blij met me is en ook van mij houdt.
Hij heeft hier verder niet concreet op gereageerd en dus is alles hetzelfde gebleven. Daarna hebben we nog wel een half uurtje over koetjes en kalfjes gepraat, en dat was gewoon prima. Maar uit het 'probleem' is niks gekomen.

Ik heb gezegd dat ik niks toe te voegen heb. Dat alles gezegd is wat ik wilde zeggen en dat de touwtjes in zijn handen liggen.

Ik heb genoeg gedaan, voor mijn gevoel. Helemaal na die 'lofzang' die ik hem gisteren heb gestuurd waarin ik zeg hoe geweldig mens hij is enz.. heel mooi bericht.
Het is nu echt aan hem om mij dingen duidelijk te maken en doet hij dat niet, is het ook duidelijk. (dit heb ik hem ook gezegd)

**Geplaatst**: 06-10-14 23:06

Geplaatst: 06-10-14 23:06

sadekeshia schreef:
Gillbo schreef:
Hij vind het wel best zo, jij blijft bij hem.
Als jij in een relatie wil blijven waar je nooit hoort of hij je lief, leuk of aantrekkelijk vind en onzeker bent dan moet je dat doen maar wil je in een liefdevolle relatie zijn waar jij je geliefd door voelt dan moet jij degene die de relatie beëindigd.
Als hij echt zo veel van je houd dan onderneemt hij actie en zal hij voor je vechten en zo niet dan weet je dat je de goede beslissing hebt gemaakt.

waarom zou iemand het wel best vinden?
ik hoor dit nog best wel eens maar ik heb nog nooit een onderbouwing gehoord

Zekerheid, routine, orde, veiligheid, seks met regelmaat. Gok ik zo :-)

@TS: fijn dat je er zo tegenover staat en even duidelijk de grens hebt getrokken. Ik wens je iig veel sterkte. Je komt er uiteindelijk beter uit, maar makkelijk is het zeker niet :(:)

**Geplaatst**: 06-10-14 23:11

Geplaatst: 06-10-14 23:11

X_Linz_X schreef:
Ja daar ben ik het mee eens..

maar waarom maakt hij het dan niet gewoon uit?! Hij blijft volhouden dat er niks aan de hand is voor hem en dat ik het probleem 'bedenk'. Hij zegt dat er voor hem niks veranderd is. dat hij het alleen vervelend vind dat ik zo onzeker ben. Waarom zegt hij dan niet dat ik gelijk heb en dat hij te weinig voor me voelt?

Ik kan niet voor hem spreken maar als buitenstaander kan ik de volgende redenen bedenken:

-Onvoorwaardelijke liefde krijgen en er zelf niet zoveel voor hoeven doen is lekker makkelijk
-Hij is ook 'al' 29. Waar haalt hij nog een geweldige meid vandaan die mogelijk vrij vlot huisje boompje beestje wilt (niet dat hij dat nu wilt, maar over 3 jaar misschien wel, maar dan is een deel van zijn vrouwelijke doel groep toch al bezet, dus waar haalt hij iets nieuws geweldigs vandaan dat in de zelfde fase van leven zit?
- Waarschijnlijk doe jij het erg goed bij vrienden en ouders, geeft aanzien zo'n geweldige meid. Andere zouden hem dus voor gek verklaren als het over is.
- 18+ redenen.

enz enz.

Nogmaals ik kan niet voor hem denken, maar dit soort redenen zou ik er voor bedenken.

**Geplaatst**: 06-10-14 23:11

Geplaatst: 06-10-14 23:11

Ik vind dit totaal niet overkomen als een gezonde relatie en als ik jou was geweest had ik er een punt achter gezet.

Jij hebt veel bevestiging nodig en of dit een gezond iets is, ga ik nu niet verder op in. Daarvoor ken ik jou immers totaal niet. Jouw vriend laat jou na de eerste verliefdheidsperiode niet meer tonen dat jij veel voor hem betekent en wil ook niet naar jou luisteren als jij hier een aandachtspunt van maakt. Een relatie is geven en nemen maar ik zie jou nu vooral (te) veel geven en hij alles nemen.

Je zegt dat je 19 bent en ik geloof je dat je zegt dat je van hem houdt en hem niet kwijt wilt maar even serieus, je bent maar pas 19! Blijf niet vastroesten aan een vent, dat is mijn advies.

**Geplaatst**: 06-10-14 23:12

Geplaatst: 06-10-14 23:12

sadekeshia schreef:
Gillbo schreef:
Hij vind het wel best zo, jij blijft bij hem.
Als jij in een relatie wil blijven waar je nooit hoort of hij je lief, leuk of aantrekkelijk vind en onzeker bent dan moet je dat doen maar wil je in een liefdevolle relatie zijn waar jij je geliefd door voelt dan moet jij degene die de relatie beëindigd.
Als hij echt zo veel van je houd dan onderneemt hij actie en zal hij voor je vechten en zo niet dan weet je dat je de goede beslissing hebt gemaakt.

waarom zou iemand het wel best vinden?
ik hoor dit nog best wel eens maar ik heb nog nooit een onderbouwing gehoord

Als hij echt van TS houd dan zou hij er alles aan doen om haar gelukkig te maken, en zeker niet mopperen dat ze niet zo moet storen en niet andere vrouwen speciaal noemen.
Hij onderneemt geen actie om de relatie te verbeteren, als je anders wil moet je anders doen

**Geplaatst**: 06-10-14 23:14

Geplaatst: 06-10-14 23:14

Killyenn schreef:
"Het is een vent" is geen excuus en daar hoef je je ook niet mee af laten schepen. Ik ken zat mannen die wel gewoon verbaal liefdevol kunnen zijn naar hun vriendin, ook na een wat langere relatie. In principe heeft hij gelijk: jij moet hem niet willen veranderen. Maar net zo goed kan hij van jou ook niet eisen dat je verandert, en dit is iets wat jij nodig hebt. Als hij daar niet in wil voorzien dan moet je hem duidelijk maken dat het echt serieus is voor jou, dat het je onzeker maakt en dat je niet in een relatie kunt blijven die je onzeker maakt.

En dan maakt het imo weinig uit of dat door leeftijdsverschil of whatever komt

Moet idd geen excuus zijn, het is een vent... Ben nu ruim 2 jaar samen met mijn vriend en hij zegt zowat dagelijks dat hij blij met is, van me houdt of me mooi vindt! En andersom idem!

Kan me wel voorstellen dat niet iedere man of vrouw zo is... Je kan het niet van hem eisen natuurlijk, maar snap goed dat je er onzeker van wordt!

**Geplaatst**: 06-10-14 23:33

Geplaatst: 06-10-14 23:33

Ik vind sommige 'adviezen' hier een beetje ver gaan. Andere bokkers kennen jou en je vriend niet.
Of wij weten wat goed voor jou is... dat denk ik niet.
Ik kan mij ook wel voorstellen dat je vriend zich wat geirriteerd/onzeker gaat voelen over jullie relatie, omdat je zo sterk zoekt naar bevestiging. Soms wordt een angst ook selffulfilling prophethy, als jij je er te veel door laat leiden.
Angst en intuïtie zijn soms lastig uit elkaar te halen. Ik hoop dat jij het verschil voelt en een wijs besluit kunt nemen.

**Geplaatst**: 07-10-14 09:30

Geplaatst: 07-10-14 09:30

X_Linz_X schreef:
Hij heeft ondertussen gereageerd.

Een geïrriteerd bericht, en dat hij het niet vind kunnen zo kort na het gesprek wat we dit weekend gehad hebben. Verder zegt hij dat hij verderop deze week nog wel iets laat horen van zich.

In dat gesprek heb ik vooral gezegd dat ik hem niet kwijt wil en van hem hou, maar dat ik het nodig heb te voelen dat hij blij met me is en ook van mij houdt.
Hij heeft hier verder niet concreet op gereageerd en dus is alles hetzelfde gebleven. Daarna hebben we nog wel een half uurtje over koetjes en kalfjes gepraat, en dat was gewoon prima. Maar uit het 'probleem' is niks gekomen.

Ik heb gezegd dat ik niks toe te voegen heb. Dat alles gezegd is wat ik wilde zeggen en dat de touwtjes in zijn handen liggen.

Ik heb genoeg gedaan, voor mijn gevoel. Helemaal na die 'lofzang' die ik hem gisteren heb gestuurd waarin ik zeg hoe geweldig mens hij is enz.. heel mooi bericht.
Het is nu echt aan hem om mij dingen duidelijk te maken en doet hij dat niet, is het ook duidelijk. (dit heb ik hem ook gezegd)

Ik had hetzelfde probleem met mijn vriend. En omdat ik steeds meer ging zitten piemelen sloeg het steeds meer dood, ik werd helemaal gek van mezelf. Heb toen het besluit genomen om het af te kappen en dat was zo bevrijdend! Voor mezelf want ik kon ineens al die onzekerheden loslaten, maar ook voor hem. Hierdoor zijn we uiteindelijk veel dichter tot elkaar gekomen.

**Geplaatst**: 07-10-14 10:13

Re: hoe nu verder?

Geplaatst: 07-10-14 10:13

Je kunt je in gedrag wel aanpassen, maar van binnen blijft de onzekerheid. Dus dat heeft geen enkele zin. Een relatie moet idd vanzelfsprekend zijn, maar dat betekend niet dat je maar nooit meer wat genegenheid hoeft te tonen. En de behoefte aan genegenheid is redelijk normaal hoor, dus dat je er onzeker van wordt dat je het niet krijgt, is niet zo gek. Je hebt gewoon bevestiging nodig. Geven en nemen.

**Geplaatst**: 07-10-14 10:27

Geplaatst: 07-10-14 10:27

Ik zou eerlijk gezegd ook gek worden van iemand die zijn waardering niet kan laten zien.
In mijn relatie heb ik net zelfvertrouwen gekregen ondanks dat wij ook een leeftijdsverschil hebben.
Wil jij oud worden met iemand waarvan je nooit zeker weet of die je wel echt graag ziet ? Ik zou er in jouw plaats mee stoppen. Een relatie is al moeilijk genoeg in normale omstandigheden. Daar moet je aan werken en moeite doen voor elkaar. Als een complimentje al geven hem al zo zwaar valt. Hoe zit het dan met de rest ? Als jij ziek bent bvb ? Staat hij dan voor je klaar of moet je dan echt vragen of hij iets voor je wilt doen ? Communicatie is belangrijk in een relatie en voor mij horen daar toch ook wel complimentjes bij. Ik zeg niet dat je dagelijks complimentjes moet krijgen, maar als je eens iets nieuws aanhebt of netjes gekleed bent voor uit te gaan ofzo...dan mag je toch verwachten dat hij er iets van zegt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-10-14 12:21

Re: hoe nu verder?

Geplaatst door de TopicStarter : 07-10-14 12:21

Ik weet het maar ik denk ook steeds aan hoe het 'vroeger' ging. De auto zomaar naast de weg parkeren omdat hij het nodig vond om even met me te zoenen bijvoorbeeld

, Me uitleggen dat ik echt geen idee heb hoe veel hij om me gaf, met voorbeelden. Het feit dat hij me mee nam naar zijn familie met kerst en dat hij dat alleen maar bij zijn eerste vriendin had gedaan. De twee die daar na kwamen had hij dat niet gedaan omdat hij dat niet serieus genoeg vond. Hij heeft me ook dingen verteld over dingen die hij heeft meegemaakt die alleen ik weet.
Hieruit blijkt toch wel dat hij het wel kán en dat er ook wel echt een vorm van liefde is geweest.

Ik mis dat soort dingen alleen de laatste tijd. En inderdaad als hij nog niet eens uit z'n strot krijgt dat ik knap ben ofzo... Tsja,..

Ook vind ik dat er wel bellen moeten gaan rinkelen op het moment dat ik hem zeg dat ik geen contact meer met hem zoek. Het gaat in mijn hoofd nu gewoon twee kanten op. Van de ene kant staat hij over een paar dagen hier aan de deur te zeggen dat hij me zo heeft gemist, dat hij zo'n sukkel is geweest en dat ik alles voor hem ben. Maar het kan ook zomaar zo zijn dat hij hier staat en zijn schouders ophaalt en zegt dat hij niet weet hoe hij mij er van moet overtuigen dat hij om me geeft, en dat het dus mijn schuld is.

Ik wil nog wel even reageren op iemand die begon over dat ik 'nog maar' 19 ben. Had het verschil gemaakt als ik zei dat ik 25 was? Ik leid namelijk wel het leven van een 25jarige.. Ik woon al jaren op mezelf, ik dop mijn eigen boontjes en verdien mijn eigen geld. Ik ben volledig op mezelf aangewezen. Ik heb een goede baan als leidinggevende, ik studeer en weet precies wat ik met mijn leven wil. Ik heb een goed beeld van dingen die ik goed en niet goed vind, ik ken mijn eigen normen en waarden, ik weet waar ik voor sta en waar ik heen wil met mezelf. Ik weet ook wat het is om van iemand te houden.
Vat dit niet op als aanval, ik zou waarschijnlijk hetzelfde denken, maar bedenk wel dat niet iedere 19jarige nog verzorgd wordt door haar ouders, het nodig vind om veel te feesten en leuk gevonden te worden. Ik heb een aardig beeld van wie ik ben, stel me kwetsbaar op als het om mijn eigen zwakheden gaat en zoek fouten bij mezelf, maar ga mezelf daarin niet voorbij.

Verder vind ik het mooi om te zien dat de reacties erg uiteenlopen. (ook frustrerend natuurlijk hahaha) Dit geeft namelijk precies weer hoe ik me voel. Van de ene kant vind ik dat hij te weinig respect heeft en heb ik weinig vertrouwen in een toekomst. Maar van de andere kant zoek ik het probleem ook bij me zelf en weet ik dat ik hem de ruimte moet geven, en hoop ik daarmee dat het goed komt. Het gaat gewoon lekker op en neer... Zou ik een vrouw zijn, misschien ?!

**Geplaatst**: 07-10-14 12:32

Re: hoe nu verder?

Geplaatst: 07-10-14 12:32

Heel eerlijk? Jij houdt blijkbaar meer van hem dan hij van jou. Je geeft hem duizenden kansen iets liefs te zeggen en dat lukt niet? Dan is het toch duidelijk? Heeft niets met "het is een man" te maken.

Hij heeft zo te horen geen zin in jouw onzekerheid en jij zal niet minder onzeker worden. Geen goede match dus.

Nomineer dit bericht ×