Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-09-14 15:36

Re: Onzeker geworden in relatie

Geplaatst: 10-09-14 15:36

Ik snap hem heel goed, hij heeft net weer nieuw werk, geen zekerheid (nouja, dat is niets meer tegenwoordig) en dan is het raar dat hij niet meteen wil gaan samenwonen? Ik weet niet of het bij hem ook het geval is, maar zo vaak hoor je dat mensen maar een half jaar contract of nog korter krijgen... Dus snap hem wel. Het is heel leuk om iets samen te hebben, maar je wilt niet dat je vriend/vriendin straks met alle zooi opgescheept zit straks, want vaak teken je toch voor een huurcontract voor een jaar...

Ik snap vrouwen nooit...

Maar dat zou voor mij de reden zijn dat...

**Geplaatst**: 10-09-14 15:40

Re: Onzeker geworden in relatie

Geplaatst: 10-09-14 15:40

Jij neemt nu aan dat dat de reden is. Dat hoeft helemaal niet. In dat geval kan hij dat gewoon uitleggen, vooral als hij ziet en hoort wat het met zijn meisje doet.

Hij wil het niet uitleggen, dat zegt mij eerder dat er iets mis.

**Geplaatst**: 10-09-14 15:41

Geplaatst: 10-09-14 15:41

Woont hij nu nog thuis? Of woont hij al op zichzelf? Want het kan ook best opeens eng worden op het veilige nest te verlaten natuurlijk. Helemaal als het opeens zo dichtbij komt.

**Geplaatst**: 10-09-14 15:47

Geplaatst: 10-09-14 15:47

Lianne86 schreef:
Ik snap hem heel goed, hij heeft net weer nieuw werk, geen zekerheid (nouja, dat is niets meer tegenwoordig) en dan is het raar dat hij niet meteen wil gaan samenwonen? Ik weet niet of het bij hem ook het geval is, maar zo vaak hoor je dat mensen maar een half jaar contract of nog korter krijgen... Dus snap hem wel. Het is heel leuk om iets samen te hebben, maar je wilt niet dat je vriend/vriendin straks met alle zooi opgescheept zit straks, want vaak teken je toch voor een huurcontract voor een jaar...

Ik snap vrouwen nooit... Maar dat zou voor mij de reden zijn dat...

En waarom zou hij dan niet gewoon kunnen zeggen dat dat het probleem is?

**Geplaatst**: 10-09-14 15:49

Geplaatst: 10-09-14 15:49

Mijn ervaring met mannen is dat ze hun eigen onzekerheden nooit willen toegeven... Of met hee veel moeite en dat ze vaak niet eens doorhebben dat er iets is... Omdat ze al gezegd hebben "er is niets veranderd, we stellen het alleen uit"

Als je heel direct vraagt waarom hij het wil uitstellen? Werkt dat niet?

Het uitstellen zou in die situatie (in mijn ogen) totaal logisch zijn.... En dan om mannenlogica te snappen: Hij zegt dat er niets verandert is, waarom ga je daar dan van uit?

Of ik denk gewoon te makkelijk, als iemand zegt "er is niets", dan "tralalalalaaah" ik gewoon verder

**Geplaatst**: 10-09-14 15:58

Geplaatst: 10-09-14 15:58

Lianne86 schreef:
Mijn ervaring met mannen is dat ze hun eigen onzekerheden nooit willen toegeven... Of met hee veel moeite en dat ze vaak niet eens doorhebben dat er iets is... Omdat ze al gezegd hebben "er is niets veranderd, we stellen het alleen uit"

Maar zij is meerdere malen een gesprek begonnen waarbij ze duidelijk heeft aangegeven dat ermee zit, dan vertel je zoiets toch ook al wil je dat eigenlijk niet toegeven? Het zou kunnen hoor, daar niet van, maar mijn voelsprieten zouden ook omhoog gaan staan. Ik kan er bijvoorbeeld ook niet tegen om te horen: daarom, waar mannen nogal neiging toe hebben. Mijn vriend weet dat gelukkig en verklaart zich altijd nader. Misschien ben ik daarin wel een jankerd

Als je heel direct vraagt waarom hij het wil uitstellen? Werkt dat niet?

Het uitstellen zou in die situatie (in mijn ogen) totaal logisch zijn.... En dan om mannenlogica te snappen: Hij zegt dat er niets verandert is, waarom ga je daar dan van uit?

Of ik denk gewoon te makkelijk, als iemand zegt "er is niets", dan "tralalalalaaah" ik gewoon verder

**Geplaatst**: 10-09-14 21:08

Geplaatst: 10-09-14 21:08

Ik zal proberen op het meeste te raegeren.

Ik ben 22 en hij is 23, hij woont al 5 jaar op zichzelf en ik woon nu nog thuis.

Als zijn werk onzekerheid zou geven dan zou hij dat wel zeggen denk ik, toen we niks konden doordat hij geen werk had konden we het daar ook gewoon over hebben. Hij heeft nu werk en is ook weer aan het studeren, dit werk kan hij gewoon naast zijn studie blijven doen.

Erover praten hebben we al heel vaak gedaan en wat er toch elke keer uitkomt is dat het nu 'niet goed voelt', dat is alles. Ook heb ik al gezegd dat ik de manier waarop niet vind kunnen en niet per se het niet samen willen wonen. Ik zit er nu zelf aan te denken om zelf een kamer te zoeken.

Lianne86, ik zou willen dat ik ook 'tralala' weer verder kon. :Y)

**Geplaatst**: 10-09-14 21:13

Geplaatst: 10-09-14 21:13

Ik begrijp je reactie, maar misschien is het voor hem ook moeilijk, het komt nu wel heel dichtbij meteen op de 2e plek misschien dat dat hem een beetje beangstigde, ook omdat zoals je zei net een nieuwe baan heeft, heeft hij een vast contract? misschien wilt hij nog even afwachten hoe het op zijn nieuwe werk gaat, zodat hij zekerheid heeft voor jullie (inkomsten)

Ik snap je reactie heel goed hoor, ik ben ook heel snel onzeker en zou me ook afvragen waarom niet.
Maar dat hoeft natuurlijk niet persee aan jou te liggen.
Praat er met hem over, zeg dat je er onzeker door bent geworden wat jullie relatie betreft, omdat hij het eerst wel heel graag wilde en nu puntje bij paaltje kwam hij het niet meer wilde.
Vraag hem om uitleg (wel subtiel, nog een ruzie heeft geen zin)

en zoek anders iets voor jezelf als je niet meer thuis wilt wonen, kijk maar hoe hij reageert

Laatst bijgewerkt door Keell94 op 10-09-14 21:14, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-09-14 21:14

Geplaatst: 10-09-14 21:14

Ik heb hetzelfde meegemaakt, alleen dan met een koophuis.
Vriendlief kreeg de kriebels en raakte finaal in paniek vanwege de veranderingen en verantwoordelijkheid. Hij wilde toen ineens het huis in zijn eentje kopen en ik kon erbij in komen wonen

Nou.. Toch even rustig een heeeeeeeel goed gesprek gehad dat dit iets is wat we samen doen of niet. Na een dagje erover te hebben nagedacht kwam hij tot de conclusie dat het vooral erg spannend allemaal was, en zijn we er gewoon mee door gegaan. Beide nog geen seconde spijt natuurlijk!
Geef hem de tijd, zoek het ook zeker niet bij jezelf, maar laat hem wennen aan het idee. Dan raakt hij vanzelf gewend aan het idee en zal hij ook graag weer willen samenwonen.

soms gaat het voor mannen gewoon net te snel

**Geplaatst**: 10-09-14 21:15

Geplaatst: 10-09-14 21:15

Je leert het vanzelf...

Vaak zijn het dingen die nergens opslaan waardoor je je onzeker gaat voelen... Je gaat het jezelf moeilijk maken, en dan kom je in een cirkeltje terecht... Jij voelt je onzekerder, gaat een discussie aan waarin hij iets niet kan uitleggen...

Lebe in jetzt... Gewoon ervan genieten... Niet te veel er bij stil staan. Als het echt iets tussen jullie zou zijn, dan zouden ook andere dingen veranderen (en het stomme is, als je in dat cirkeltje zit, dan zie/denk je dat ook steeds...)

Dus uit dat cirkeltje stappen, gewoon genieten van wat je hebt... En altijd blijven praten, maar niet dat onzekere

**Geplaatst**: 10-09-14 21:15

Geplaatst: 10-09-14 21:15

Heb je nagedacht dat samenwonen best wel een grote stap is?
Dat je echt elke dag dan met iemand samen bent en jezelf moeilijk terug kan trekken omdat je savonds toch weer in 1 bed moet liggen.
Dat samenwonen echt wel verandering brengt in je leven?
Ik weet niet hoevaak jullie elkaar nu zien, en hoe het verder verdeeld is in jullie leven..
Maar het is best wel benauwend als je bedenkt dat je dan altijd met zn 2e bent.
Alles wat je normaal zonder overleg deed: bv even gauw wat eten met een vriendin/vriend, of lunchen me tje moeder, of even op visite gaan of iemand die bij jou langskomt, dat moet je allemaal overleggen en bespreken.
Je kunt niet meer je pure eigen leventje hebben.

Ik denk dat juist HIJ onzeker is.
Dat het voor hem heel dichtbij is ineens, en veel vastigheid geeft. en die vastigheid zorgt voor stabiliteit maar ook voor beperkingen in je vrijheid.
Daarnaast weet hij dat hij elk moment zijn baan kwijt kan raken en er dan een groot deel van de inkomsten wegvalt.
dat is best wel beangstigend.

Ik denk dat je niet hoeft te twijfelen of hij je nog leuk vindt, hij is gewoon onzeker.

geef hem tijd en stel geen deadlines. Dat heeft toch geen zin.

**Geplaatst**: 10-09-14 21:38

Geplaatst: 10-09-14 21:38

Lianne86 schreef:
Je leert het vanzelf...

Vaak zijn het dingen die nergens opslaan waardoor je je onzeker gaat voelen... Je gaat het jezelf moeilijk maken, en dan kom je in een cirkeltje terecht... Jij voelt je onzekerder, gaat een discussie aan waarin hij iets niet kan uitleggen...

Lebe in jetzt... Gewoon ervan genieten... Niet te veel er bij stil staan. Als het echt iets tussen jullie zou zijn, dan zouden ook andere dingen veranderen (en het stomme is, als je in dat cirkeltje zit, dan zie/denk je dat ook steeds...)

Dus uit dat cirkeltje stappen, gewoon genieten van wat je hebt... En altijd blijven praten, maar niet dat onzekere

Dit klopt helemaal! Vooral de: en het stomme is, als je in dat cirkeltje zit, dan zie/denk je dat ook steeds...
En door die dingen ga ik steeds twijfelen aan of ik nog verder wil of niet. Dit moet ik eigenlijk elke dag even lezen haha.

Ik vind het wel fijn dat er ook mensen zijn die zijn kant snappen, zo begrijp ik wel beter hoe hij het kan zien..

**Geplaatst**: 10-09-14 21:58

Geplaatst: 10-09-14 21:58

Ik heb in deze situatie gezeten, alleen dan aan de andere kant van het verhaal. Het hoeft écht niet te betekenen dat hij je niet meer leuk vind

In ons geval wilde mijn vriend enorm graag samenwonen en mij leek het eerlijk gezegd ook wel leuk. Ik deed dus even enthousiast mee met het kijken naar appartementjes etc. Uiteindelijk zijn we zelfs op het punt geweest dit ook echt te gaan doen, we hoefden alleen nog maar ja te zeggen. Voor mij voelde het alleen niet goed, het was veel te vroeg voor mij. (Wij hadden ook nog maar vrij kort een relatie, maar daarnaast was ik er zelf ook gewoon nog helemaal niet aan toe.) Dat is alleen vrij moeilijk om uit te leggen, zeker als je je partner niet wil kwetsen. In mijn geval is het er dus op het allerlaatste moment allemaal uit gekomen, omdat ik mezelf in de tussentijd de hele tijd heb wijsgemaakt dat ik 'gewoon een beetje bindingsangst had'. Ik had véél eerder moeten aangeven dat ik er gewoon nog niet aan toe was en daarmee heb ik mijn vriend destijds aardig gekwetst…

Het was echt niet dat ik niet van hem hield of over hem twijfelde, maar ik was en ben simpelweg nog niet in de juiste levensfase om samen te gaan wonen. En dat is iets wat niet een erg concrete reden is, niet iets wat je even makkelijk aan iemand uitlegt. Dan is het inderdaad dat het 'gewoon niet goed voelt' en de reden daarvoor kan nog best lastig te achterhalen zijn, ook voor jezelf. En het kan ook prima zijn dat je daar pas later achter komt en dat dat de reden is dat hij nu 'ineens' dit zo zegt.

Dus ik denk niet dat je je per se zorgen hoeft te maken

Ik zou hem gewoon eens vertellen dat jij je er een beetje onzeker over voelt en vragen of hij kan proberen beter uit te leggen waar het aan ligt wat hem betreft. Vragen of hij dat zo goed mogelijk uit kan leggen, ook als hij denkt dat jij het misschien niet helemaal begrijpt of dat het je misschien zal kwetsen o.i.d. Dan is denk ik de beste manier om tot een antwoord te komen

**Geplaatst**: 11-09-14 14:17

Re: Onzeker geworden in relatie

Geplaatst: 11-09-14 14:17

Is het geen optie om bij hem te wonen?
Ik weet dat dat natuurlijk niet je plan was.
En ook dat het daar niet om gaat.
Maar dan hoeft hij niet zn eigen woning op te zeggen.
En als na een tijdje blijkt dat het goed gaat, hij de stap makkelijker kan zetten.
Ik weet niet of dat een oplossing is, dat moet je met hem bespreken, en zelf overna denken.

**Geplaatst**: 11-09-14 14:21

Re: Onzeker geworden in relatie

Geplaatst: 11-09-14 14:21

Bedankt voor je reactie TE5 , ook wel fijn om het verhaal van die kant te horen.

Bij hem wonen hebben we ook besproken, maar ook dat wil hij niet. Wel zegt hij dat ik altijd bij hem mag komen. :')

Op het moment weet ik niet zo goed hoe ik tegen hem moet doen. Hij is nu ook net weer gaan studeren en ik heb het idee dat hij en dat tussen ons best wel veranderd..

**Geplaatst**: 11-09-14 14:32

Re: Onzeker geworden in relatie

Geplaatst: 11-09-14 14:32

Ik ben het helemaal eens met Lianne86! Mijn ervaring is precies hetzelfde. Inmiddels heb ik geleerd 1 keer te zeggen dat ik een beslissing niet snap en dat dat me onzeker maakt (recht voor z'n raap :Y)

), verder laat ik het dan rusten en leg ik me erbij neer. Probeer me te focussen op de dingen waaruit blijkt dat hij me wel echt leuk vind. Uiteindelijk komt hij er meestal zelf op terug met een wat uitgebreidere uitleg of excuses

Nomineer dit bericht ×