Bokt.nl

**Geplaatst**: 04-09-14 07:27

Geplaatst: 04-09-14 07:27

Heel zakelijk gezien is je moeder de enige die weet wie jou biologische vader is.
Net wat Friesiszwart schrijft, de keuzes die rondom jouw geboorte genomen zijn, waren destijds met de beste bedoelingen genomen in de emoties van die tijd.

(een beetje uit troost: Uit onderzoeken kwam naar voren dat 1 op de 10 kinderen van een andere vader is dan zij denken. Het helpt jou niet, maar het komt vaak voor; vaker dan de meeste mensen denken)

Heel vervelend al die onzekerheid. Ik hoop dat je antwoorden krijgt en uiteindelijk zal een DNA test de echte duidelijkheid brengen, want als het zaadje van twijfel een maal gezaaid is, zal het altijd in je achterhoofd blijven.

Succes met je zoektocht

**Geplaatst**: 04-09-14 07:34

Geplaatst: 04-09-14 07:34

Ik snap het wel, het is niet makkelijk om je ouders/moeder met zoiets te confronteren..

Je zou ook een omweg kunnen maken, weet jij met wie je moeder veel omging toen ze zwanger was? Wie was haar beste vriendin, of was ze heel close met je oma of tante bv? Als je dat kunt uitvinden kun je ook eerst daar eens gaan polsen

Zo kun je ook nog wel eens wat info los krijgen.

Als je het echt heel moeilijk vind kun je eens contact opnemen met het programma DNA onbekend. Die kunnen je wellicht ook wel wat tips geven over hoe je bepaalde dingen kunt aanpakken.

Mag ik vragen hoe oud je bent?

**Geplaatst**: 04-09-14 08:29

Geplaatst: 04-09-14 08:29

Ze is 30. Dat staat in het topic.

Jeetje wat moeilijk. Ik zou het ook willen weten als het zo was.
Die vriend weet blijkbaar meer. Kan je nog met hem in contact komen?
Jammer dat je niet zo open met je moeder kunt praten. Zij is de enige die daar duidelijkheid in kan geven.

**Geplaatst**: 04-09-14 08:44

Re: Is hij wel mijn vader?

Geplaatst: 04-09-14 08:44

Tja in die tijd was er wel nog sprake van wat taboe's hier en daar. Mijn afkomst is ook onbekend, het is een groot vermoeden maar weet het niet zeker. Inmiddels heb ik er vrede mee, maar dat heeft een lange tijd geduurd. Het blijft toch knagen ergens achterin je hoofd.. Ik wil je wel meegeven dat je niet te lang moet wachten met dit soort dingen, mijn "biologische vader" was al overleden, nu was dat bij mij vrij kort na mijn geboorte maar stel dat je net 1 of 2 jaar te laat bent... Dat idee leek mij altijd vreselijk.

**Geplaatst**: 04-09-14 08:53

Geplaatst: 04-09-14 08:53

Delphi schreef:
estja schreef:
Maar Delphi TS is rond de dertig. Was het in die tijd ook al zo dat je kon kiezen of een kind de achternaam van vader of moeder kreeg? Ik dacht dat dit pas iets van de laatste jaren is maar dat weet ik niet zeker. Is er een ambtenaar van de Burgerlijke Stand in de zaal?

Ik lees nu ook dat ze rond de 30 is, dus het zou toen wellicht heel anders kunnen zijn idd.

TS wat staat er op je geboortekaartje?

als je ouders niet getrouwd waren kreeg je de achternaam van je moeder.
Zodra het kind geecht werd, maar de ouders zijn niet getrouwd, houd het alsnog de naam van de moeder.
Trouwen beide ouders, dan werd voor het hele gezin de achternaam dat van de vader.

waren ouders getrouwd dan kreeg het kind de naam van de vader,
scheidden de ouders na de geboorte dan bleef het kind de achternaam van de vader houden en ging moeder terug naar haar eigen achternaam..

hopelijk helpt dat wat? geen ambtenaar hier van de burgelijke stand, maar dat weet ik..

**Geplaatst**: 04-09-14 08:57

Geplaatst: 04-09-14 08:57

janouk schreef:
(een beetje uit troost: Uit onderzoeken kwam naar voren dat 1 op de 10 kinderen van een andere vader is dan zij denken. Het helpt jou niet, maar het komt vaak voor; vaker dan de meeste mensen denken)

Dat is niet waar. Dat waren de resultaten bij een bureau wat ouderschapstesten doet, dus dat is onder mensen die toch al twijfels hadden. Maatschappijbreed ligt dat percentage een stuk lager.

**Geplaatst**: 04-09-14 09:11

Re: Is hij wel mijn vader?

Geplaatst: 04-09-14 09:11

Ik zou die vriend eens vragen, vertel hem al je twijfels, en dat zijn woorden door je hoofd boven spoken

**Geplaatst**: 04-09-14 09:18

Geplaatst: 04-09-14 09:18

vraag het aan je ouders om open kaart te spelen, het iets wat jou dwars zit. Vraag ze gewoon hoe het zit en zeg er duidelijk bij dat het voor jou niets veranderd, maar wel duidelijkheid geeft

**Geplaatst**: 04-09-14 09:23

Geplaatst: 04-09-14 09:23

Ik vind het zeer kwalijk om een DNA test te doen zonder dat diegene daarvan weet! Over inbreuk op privacy gesproken...
Eerlijk duurt het langst. Ook al is het heel erg naar, ik zou het er toch over hebben met je ouders. Laat ze op voorhand weten dat je ze niet wil kwetsen en dat je met een aantal vragen zit die belangrijk zijn voor jou. Probeer het kalm en rationeel te brengen.
Heel veel succes, ik hoop dat je snel je antwoord heeft

**Geplaatst**: 04-09-14 09:31

Geplaatst: 04-09-14 09:31

phormicola schreef:
Ik vind het zeer kwalijk om een DNA test te doen zonder dat diegene daarvan weet! Over inbreuk op privacy gesproken...
Eerlijk duurt het langst. Ook al is het heel erg naar, ik zou het er toch over hebben met je ouders. Laat ze op voorhand weten dat je ze niet wil kwetsen en dat je met een aantal vragen zit die belangrijk zijn voor jou. Probeer het kalm en rationeel te brengen.
Heel veel succes, ik hoop dat je snel je antwoord heeft

Precies dit. Ik snap niet dat mensen het kunnen bedenken om achter iemand zijn rug om een DNA test te doen

Ga idd het gesprek aan met je ouders. Of eerst met 1 van beiden, degene waarbij jij je het meest op gemak voelt.
Geef aan dat je twijfels hebt en waardoor deze veroorzaakt worden, maar dat je niemand wilt kwetsen en dat je vader altijd vader blijft ook al blijkt het biologisch je vader niet te zijn.

**Geplaatst**: 04-09-14 09:33

Re: Is hij wel mijn vader?

Geplaatst: 04-09-14 09:33

Zelfs een crimineel mag een test weigeren

Maar goed, ik denk niet dat TS dat zal doen

**Geplaatst**: 04-09-14 09:57

Geplaatst: 04-09-14 09:57

Je bent al een tijd lang volwassen, woont op jezelf... de ergste moeilijkheid om de waarheid te vertellen zal er wel vanaf zijn toch neem ik aan

Op zich is je moeder de beste bron, die zal de echte waarheid weten terwijl je vader misschien ook niet alles weet

Wat anderen al zeggen: gewoon eens als volwassen mensen op een fijne manier het er over hebben zodat moeders zich niet in een hoekje gedrukt voelt, maar dat je gewoon graag van die twijfels af wilt.

Die twijfels heb je nu toch, dan kan je maar beter weten hoe de waarheid nu echt zit want dan ben je van die onzekerheid af

En wie weet vinden je ouders en verdere omgeving het eigenlijk stiekem ook wel een soort opluchting als de waarheid open en bloot komt :)*

Ik bedoel....waarom zou iemand die het "geheim" op zich graag uit de wereld wil hebben, jouw leven op zijn kop gaan gooien door het jou te vertellen? Ik denk echt dat je er zelf over moet beginnen

Neem daarbij ook nog dat als je inderdaad door een ander verwerkt bent, het ondanks alles toch wel heel erg interessant is om te weten wat voor persoon en familie daar achter zit. Hoe langer je wacht, hoe groter de kans dat je daar nog weinig van te weten komt en dan zit je weer met die vragen en onzekerheid :(:)

**Geplaatst**: 04-09-14 10:06

Geplaatst: 04-09-14 10:06

wat een lastige situatie, ik kan me wel voorstellen dat je twijfels hebt ik zou denk toch je moeder voorzichtig proberen te polsen ook al is dat erg lastig omdat jullie elkaar niet vaak zien

**Geplaatst**: 04-09-14 10:24

Re: Is hij wel mijn vader?

Geplaatst: 04-09-14 10:24

Ik zou ook niet stiekem een dna test doen.Wat als de uitslag inderdaad laat weten dat het niet je vader is?Dan wordt de conrontatie nog moeilijker!
Ga in gesprek, vertel je twijfels en wat je gehoord hebt. Ook al is dat lastig, het lijkt me dat dit ook veel energie kost. Lijkt me toch dat je als ouder hier voor open staat,wat de waarheid ook is.
Succes!

**Geplaatst**: 04-09-14 11:06

Geplaatst: 04-09-14 11:06

wat gebeurt er als je het niet uitzoekt?
Wat gebeurt er met jou als je het niet vraagt?
Ik denk dat je heel lang met vragen blijft zitten.
En het is aan jou of je dat kunt accepteren.

Persoonlijk zou ik denken, je moeder is dan misschien wel dominant maar jij bent wel haar dochter.
dichterbij haar kom je niet denk ik.
Dus ik denk dat jij alle recht hebt om het te vragen aan haar. Leg haar uit waar je aan twijfelt en wat ervoor gezorgd heeft dat je zo twijfelt.

Dus benoem de argumenten die je hier benoemt.
als zij blijft volhouden dan ga je afspreken me tje vader.

**Geplaatst**: 04-09-14 13:02

Re: Is hij wel mijn vader?

Geplaatst: 04-09-14 13:02

Niet alle moeders weten het zeker......Er zijn vrouwen die het zo ''druk'' hebben, dat ze het zelf echt niet zeker weten. Ze denken, vermoeden of hopen iets en laten het daar dan maar bij uit gemak en schaamte.
Nogmaals, ik vind het wel van belang. Je hoeft je bio vader niet op te zoeken, maar bij evt ziekte's is het belangrijk om te weten. Zelfs nog voor je eventuele kinderen.
Daarnaast loop je ermee rond.

Als ik eerlijk ben snap ik heel goed hoe moeilijk je dit vindt. Maar jij bent hun kind en als er iets aan de hand is dat niet klopt, is dat wel door hun veroorzaakt. Ik zou niet willen dat mn kind hiermee rondloopt. Onze zoon weet 100% zeker dat wij zijn ouders zijn. Dat je moeder dominant is kan wel zo zijn, maar je bent haar kind en ze wil vast niet dat je je ergens rot om voelt. Zij weet nu niet dat je hiermee loopt. Je moet gewoon praten. Misschien eerst 1 apart, want wie weet, weet je vader niet eens alles? Misschien doet het hun verdriet, want zij hebben jaren iets wgegestopt. Maar als er niks aan de hand is, zijn ze misschien wel verbaasd. En als er wel wat is, zijn jullie misschien opgelucht dat het out in the open is.

Je moet alleen niks verwijten etc, dan loopt zo een gesprek verkeerd. Maar je moet er niet meer zo lang mee blijven lopen.

**Geplaatst**: 04-09-14 13:10

Re: Is hij wel mijn vader?

Geplaatst: 04-09-14 13:10

Jeetje wat heftig eigenlijk!
Natuurlijk blijft je vader je vader, zeker als jullie band gewoon goed is.
Ik zou idd eens met je moeder (en vader) om de tafel gaan.

Hebben je ouders toevallig bruine ogen en jij blauwe?

**Geplaatst**: 04-09-14 15:06

Geplaatst: 04-09-14 15:06

LisaB schreef:
Hebben je ouders toevallig bruine ogen en jij blauwe?

Op deze manier ga je mensen hartaanvallen bezorgen, dus ik zou eerst even wat meer over genetica leren voor je dit soort uitspraken doet

Het is namelijk wél mogelijk om blauwe ogen te hebben terwijl je echte ouders bruine ogen hebben. Bruin is inderdaad dominant, maar je ouders kunnen wel allebei een resistent "blauw" allel hebben, dat zie je niet. Als dat zo is, is er 25% kans dat het kind blauwe ogen heeft. Namelijk wanneer beide ouders het blauwe allel door hebben gegeven.

TS, wat een vervelende situatie. Ik zou het wel willen weten, net als jij, ook al zou het niets veranderen aan hoe ik mijn (eventueel niet-biologische) vader zou zien.

**Geplaatst**: 04-09-14 15:09

Geplaatst: 04-09-14 15:09

Letitia1991 schreef:
LisaB schreef:
Hebben je ouders toevallig bruine ogen en jij blauwe?

Op deze manier ga je mensen hartaanvallen bezorgen, dus ik zou eerst even wat meer over genetica leren voor je dit soort uitspraken doet

Het is namelijk wél mogelijk om blauwe ogen te hebben terwijl je echte ouders bruine ogen hebben. Bruin is inderdaad dominant, maar je ouders kunnen wel allebei een resistent "blauw" allel hebben, dat zie je niet. Als dat zo is, is er 25% kans dat het kind blauwe ogen heeft. Namelijk wanneer beide ouders het blauwe allel door hebben gegeven.

TS, wat een vervelende situatie. Ik zou het wel willen weten, net als jij, ook al zou het niets veranderen aan hoe ik mijn (eventueel niet-biologische) vader zou zien.

Je haalt de woorden uit mijn mond! Haha.

TS ik denk toch dat je het gesprek aan moet gaan met je ouders!

**Geplaatst**: 04-09-14 15:14

Re: Is hij wel mijn vader?

Geplaatst: 04-09-14 15:14

Je hebt best kans dat je vader het niet weet en je moeder daarom ook niets zal zeggen. Je kunt best je vader vragen of hij ooit getwijfeld heeft of jij zijn biologische kind wel bent. Als jij aangeeft dat je heel veel om hem geeft en hij absoluut je papa is maar dat je het zo vreemd vind dat je totaal niet op zijn andere kinderen lijkt en je daarom twijfelt. Als je een goede relatie hebt zou dit toch mogelijk moeten zijn.

**Geplaatst**: 04-09-14 15:28

Re: Is hij wel mijn vader?

Geplaatst: 04-09-14 15:28

Ja oeps!!!!!!!
Als je ouders blauwe hebben kan je zelf geen bruine hebben toch?!
SORRY!!!

**Geplaatst**: 04-09-14 16:09

Geplaatst: 04-09-14 16:09

LisaB schreef:
Ja oeps!!!!!!!
Als je ouders blauwe hebben kan je zelf geen bruine hebben toch?!
SORRY!!!

Als beide ouders blauwe ogen hebben kan het kind in principe inderdaad geen bruine ogen hebben.

Het is oké hoor, maar ik greep even in om te vermijden dat (jonge) Bokkers dit zouden lezen, als waarheid aannemen, en meteen in een crisis zitten dat hun vader hun vader niet kan zijn, terwijl dat natuurlijk nergens op slaat

**Geplaatst**: 04-09-14 16:26

Re: Is hij wel mijn vader?

Geplaatst: 04-09-14 16:26

Overigens als je stiekem een test zou doen heb je nog steeds niks aan de uitslag gezien je nergens terecht kan met je verhaal en ook niet met je ouders erover kan praten, je wilt denk ik toch dat zoiets bespreekbaar is toch??

**Geplaatst**: 04-09-14 17:20

Re: Is hij wel mijn vader?

Geplaatst: 04-09-14 17:20

Moet je voor een test ook trouwens niet uberhaubt toestemming van beide partijen hebben?

**Geplaatst**: 04-09-14 17:30

Geplaatst: 04-09-14 17:30

Shiloh schreef:
Moet je voor een test ook trouwens niet uberhaubt toestemming van beide partijen hebben?

Voor een test is geen toestemming nodig van de deelnemende partij. Naar het schijnt heeft mijn vader ooit ook een DNA test laten doen met haren uit mijn borstel. Als je altijd toestemming nodig zou hebben zouden er geen test bestaan die met kauwgom/peuken e.d. kunnen.

Nomineer dit bericht ×