Bokt.nl

Delphi schreef:

Pfff heftige situatie, het lijkt er inderdaad op dat het bedrijf als machtsmiddel gebruikt wordt. Maar ik neem aan dat hij ook +/- 24 of ouder is? Wanneer zou hij het bedrijf over gaan nemen?
Hij werkt nu 50 uur per week buiten de deur .... werkt hij ook nog in het bedrijf? Want meestal ga je eerst in een maatschap en heb je er al jaren in gewerkt voor je het bedrijf overneemt.
Is de bedrijfsovername een wens van de ouders waar hij (onder druk) in meegaat of zijn ze er echt concreet mee bezig met de bedrijfsovername?

Voor nu zou ik zeer zeker je paard daar weghalen, zodat jij even niets meer met zijn ouders te maken hoeft te hebben.

Wij hebben zelf het landbouwbedrijf overgenomen van mijn schoonouders. Ten tijde van de overname was mijn man 27 jaar. Ik heb zelf absoluut geen geweldige relatie met mijn schoonouder, maar sprake van ruzie is er niet. Ondanks dat er hier dus 'niet eens' sprake was van ruzie vond ik het heftig om hier samen in de boerderij te gaan wonen.
In ons geval woonden we toch in het ouderlijke huis, wat vaak erg gevoelig ligt, en er voor zorgt dat het soms lang kan duren voor je je er echt in thuis voelt.

Ik denk dat jij erg goed met je vriend zult moeten gaan praten. Ik denk dat hij eerst voor zichzelf moet bepalen of hij het bedrijf ook daadwerkelijk over wilt nemen of misschien juist niet.
Hier zal hij eerlijk in moeten zijn tegen zijn ouders.
Als hij wel door wilt met het bedrijf zullen daar duidelijke afspraken over gemaakt moeten worden. Neemt je vriend dan het bedrijf volledig over en stopt zijn vader dan met werken op het bedrijf? Of wilt zijn vader ook nog blijven werken/meehelpen en misschien zelfs zo nu en dan zijn zin doordrijven?
Besef dat je met een bedrijfsovername vaak nog heel lang aan zijn ouders vast zult zitten. Het bedrijf moet immers afbetaald worden.
Ik ben erg blij dat wij het bedrijf nu voor de volle 100% afbetaald hebben en het nu volledig van ons is. Maar daar gaat vaak jaren overheen.

Mijn schoonvader helpt hier nog 6 dagen in de week mee en maakt weken van 50-60 uur en hij is 79 jaar . Doordat mijn man vierkant achter mij staat, ik duidelijk mijn grenzen aangeef en ik bepaalde dingen los kan laten is dit te doen, want anders was ik gillend weggerend.
Ik heb ook geleerd om me niet te bemoeien met bepaalde zaken in het bedrijf. Onder ons is het helemaal super geregeld, ook op papier. Soms gebeuren er dingen waar mijn tenen van krommen. Maar als ik dan weet dat mijn man het er mee eens is, kan ik het meestal laten rusten. Het is natuurlijk ook zijn vader. Dat moet je ook kunnen .... jezelf niet overal mee willen bemoeien en sommige dingen laten voor wat het is en jezelf daar bij neerleggen.
Maar nogmaals ik heb mijn eigen grenzen en daar laat ik niet meer overheen gaan. Als dat gebeurt zeg ik er wat van of mijn man, waarvan ik weet dat hij 100% achter mij staat.

Veel oude gewoontes sluipen erin en ik heb op een gegeven moment écht een duidelijke lijn moeten trekken en moeten leren om duidelijk en eerlijk te zeggen wat ik wil en ook vooral wat ik niet wil.
Zo werd bijv. onze keuken als kantine gebruikt op de meest onmogelijke tijden, ook als ik aangaf dat het totaal niet uitkwam.
Op dat moment was onze oudste dochter al geboren. Ik heb het toen flink moeten laten klappen en wij hebben een kantine buitenshuis gebouwd, tot afgrijzen van mijn schoonfamilie. Ook hebben wij het complete huis, de boerderij, verbouwd en naar onze zin gemaakt. Nu 5 jaar later vindt iedereen het prima en weten we nu wat we aan elkaar hebben.
Maar ons huis, de boerderij, is nu privé en daar komen ze niet meer ongevraagd binnen gelopen.

Ligt het bedrijf aan huis? Zo ja, gaan jullie dan in die woning wonen of blijven zijn ouders daar dan wonen? Wij hebben de boerderij erbij gekocht, dus wonen nu in de ouderlijke boerderij.
Ik wil je niet afschrikken, maar besef wel dat een bedrijfsovername heel ingrijpend kan zijn als jullie én in het ouderlijk huis zullen gaan wonen én je relatie met zijn ouders enorm slecht is én zijn vader misschien ook nog regelmatig op het bedrijf zal komen (werken).
Of het terecht is of niet, zijn ouders hebben het recht om jou niet te mogen. MAAR zij hebben wel de keuze van jouw vriend te accepteren. Daarin moet hij laten zien dat hij jou voor de volle 100% steunt en als een blok achter jou staat.
Ik denk dat dit op het moment het allerbelangrijkste is!!

Jouw vriend zal duidelijk naar zijn ouders moeten zijn en duidelijk moeten maken dat hij compleet achter jou staat. En jij zult enorm goed jouw grenzen moeten bewaken.
Waak er bij een daadwerkelijke overname ook goed voor dat zijn ouders zich niet gaan bemoeien met hoe jij en je vriend één en ander laten vastleggen in bijv. een samenlevingscontract en/of testament. Dat is tussen jullie.

Je mag me altijd PBen als je iets wilt vragen of meer wilt weten! Ik weet hoe lastig het kan zijn!

Maartje1990 schreef:

Hoezo maak je je zorgen dat hij dat bedrijf niet wilt overnemen? Lijkt me alleen maar positief.

Kwanyin schreef:

Ik heb er misschien overheen gelezen, maar hebben zijn ouders ook argumenten waarom ze vinden dat "jij niet deugt"? Heeft te maken met je eigen afkomst, je opleiding, je werk...? Of is het eerder een geval geen-enkel-meisje-is-ooit-goed-genoeg-voor-onze-jongen?