Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-07-14 13:12

Geplaatst: 12-07-14 13:12

Mijn vriend en ik hebben sinds een jaar geen contact meer met zijn moeder, mijn schoonmoeder, ditna onmenselijke feiten die ze gedaan heeft tegenover mijn vriend en omdat ze onze relatie wilt dwarsbomen en daar heel ver in gaat.

Sinds we geen contact meer hebben, is er een berg stress van onze schouders gevallen.

Had ik het graag anders gezien? Ja, tuurlijk maar ze liet ons geen keus, ze dwong ons om deze maatregel te nemen.
Ons toekomstig kind gaat ze ook niet te zien krijgen, ze gaat niet hetzelfde doen, want ze met mijn vriend gedaan heeft.

Ik zou goed nadenken, en alles wikken en afwegen, soms heb je geen andere keus.

**Geplaatst**: 12-07-14 13:15

Geplaatst: 12-07-14 13:15

Jannepauli schreef:
Mee eens, daarom zeg ik ook dat die vrouw hulp moet krijgen. Er is waarschijnlijk wel het nodige aan de hand als iemand over van alles en nog wat liegt. Aandacht vragen is één ding daarvan.

mee eens, als echter iemand altijd ellende schopt in je leven is zijn aanwezigheid dan ook nog een meerwaarde?
ik had thuis zo een broer hij regeerde het gezin.... ik zie hem al jaren niet meer en mis het echt niet altijd gedoe met die jongen!
En wat hij dan de buitenwacht verteld over ons is echt kwetsend ,beledigend en ronduit bedrog maar ze mogen hem hebben en geloven, ze komen er wel achter welke parrasiet het is! :roll:

**Geplaatst**: 12-07-14 14:11

Geplaatst: 12-07-14 14:11

Je hoeft toch niet direct te breken. Je kan het contact ook gewoon oppervlakkig houden. Ga langs voor verjaardagen en bekijk het verder gewoon zakelijk. De meeste mensen die breken doen dat toch wel om iets veel ergers dan dit soort leugens. Het vertellen van dit soort leugens is vaak een vorm van aandacht en wordt op een gegeven moment gewoon. Het is niet om interessant te doen, maar sluipt er in en blijft. Sommige mensen weten het niet eens meer of hetgeen ze vertellen echt is gebeurd of niet.

En dit soort leugens zijn zelden schadelijk voor kinderen.. (Groot)ouders die slaan, schelden en kleineren is een heel ander verhaal, maar dit.. nee hoor. Je kunt je kind met een gerust hart bij zo'n persoon achter laten.

Hulp krijgen.. Men moet eerst hulp willen. Hulp valt niet op te dringen.

En aangezien jullie beiden volwassen zijn kun je op die manier het gesprek aangaan. Ze is nl. niet dom of achtergesteld. Ze heeft een probleem. Jij vindt dit hinderlijk, andere mensen vinden dit hinderlijk en dat mag je best aangeven.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-07-14 19:48

Re: opnieuw breken met moeder of niet?

Geplaatst door de TopicStarter : 12-07-14 19:48

Ben het niet met je eens Sammie en door je post voel ik gelijk ook mijn visie erop wat duidelijker worden.

Ik was 14 toen het begon en dat heeft me wel degelijk kwaad gedaan. Overigens heeft ze mij twee jaar geleden nog een bloedneus geslagen en zelfs dat vergat ik haar. Te horen krijgen dat ze kanker heeft en dan erachter komen dat er niets is... een klein kind krijgt daar misschien niet direct iets van mee maar ik zelf wel en naast mijzelf denk ik tevens aan hoe mijn kind het zal ervaren.

Constant beloftes krijgen...zonder dat iemand het weet met mij naar een paard gaan kijken en tegen de verkoper zeggen we doen het we willen het. En dan thuis aan komen en horen ja nee weet je het is toch wel een lastig idee we gaan volgende maand wel kijken. Ze liegt dus ook op kinder niveau en dat kan wel degelijk schaden.

Praten al genoeg gedaan. Ze heeft geen hulp nodig want ze liegt niet. Ik heb jaren voor haar gezorgd emotioneel het doet me niks of ze hulp krijgt of niet mij heeft ze al te grazen gehad.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-07-14 19:49

Re: opnieuw breken met moeder of niet?

Geplaatst door de TopicStarter : 12-07-14 19:49

Als ik zeg dat ze een probleem heeft zegt ze kind doe toch eens niet zo raar. Bijvoorbeeld.

**Geplaatst**: 12-07-14 20:16

Re: opnieuw breken met moeder of niet?

Geplaatst: 12-07-14 20:16

Allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap.

Kan mij goed indenken dat nu jullie een kleine verwachten je steun van je moeder zoekt.
Helaas kan jouw moeder die steun niet geven. Of dat komt door een ziekte weet ik niet.

Kies in ieder geval voor jezelf en je gezin.

Mijn biovader zie ik 1x per jaar. Voor mij meer dan genoeg.
Mijn moeder spreek ik vaak via de telefoon, ook geen moeder-dochterband mee ivm haar borderline.
Liegen en draaien maken je knap onzeker.

**Geplaatst**: 12-07-14 20:21

Re: opnieuw breken met moeder of niet?

Geplaatst: 12-07-14 20:21

Om eerlijk te zijn denk ik dat jij je keus al hebt gemaakt, als ik het zo lees. En dat is je goed recht. IMO als jij je kindje niet aan iemand wilt blootstellen, moet je dat ook niet doen.

Ik heb een familielid die hetzelfde is als jij je moeder omschrijft. Ik heb als kind een tijdje bij haar in huis gewoond en ben daar psychologisch mishandeld, zoals mijn psycholoog dat zegt. Hoewel ik nog wel oppervlakkig contact met haar heb, blijft het daar ook bij. Als ik later zwanger ben laat ik mijn kind niet alleen met haar.

Gefeliciteerd met je zwangerschap, geniet er heel veel van!

**Geplaatst**: 12-07-14 20:21

Geplaatst: 12-07-14 20:21

Het ging mij puur om het liegen, hé. Dat van die bloedneus is op een ander vlak al helemaal niet acceptabel.

En dat laatste is typisch.. Zij vindt ook niet dat ze een probleem heeft. Voor hetzelfde geldt gelooft ze er zelf ook in.. Dat zul je toch moeten aankaarten lijkt mij. Je zou het eens moeten zien jij zegt ik ben zwanger en iemand anders gaat jou er van overtuigen dat je dat niet bent en dat je dat verzint. Terwijl jij voor 100% zeker weet dat je dat wel bent. Je verklaart die andere dan toch ook voor oelewapper? Immers jij bent zwanger dus waar heeft die andere persoon het over.. Die werkelijkheid kan voor die mensen niet zo reëel zijn zoals jij jouw zwangerschap ervaart. Echt.. voor 100 procent.

En mensen die vinden dat ze geen probleem hebben, hebben dat ook niet (in hun beleving). Dus hebben ze ook geen hulp nodig, want waarom zouden ze. (zie je de visuele cirkel hier?). Koester ook geen hoop dat als ze wel hulp zou gaan zoeken.. alles in een keer koek en ei is of dat ze dan wel de moeder wordt die jij hoopt dat ze kan zijn. Dat soort hulp bestaat uit praat en gevoel gesprekken. Ze zal niet na 1 sessie compleet anders of beter zijn. En wellicht wordt ze dat nooit.

Overigens wil ik absoluut het gedrag van je moeder niet goedpraten, want dat ze een probleem heeft is duidelijk. Maar ik probeer wel te verklaren waarom ze dat gedrag vertoont en waarom je bij zulke mensen er nu eenmaal moeilijk door komt. En dat ik het eigenlijk verstandiger vind er op emotioneel vlak afstand van te nemen.

Maar vooral accepteer gewoon dat je moeder zo is. Dat hoef je niet in een week te doen. Dat is ook niet nodig. Hier kan jaren over heen gaan. Immers het is je moeder. Daar hoor je verdorie gezellig bij op de koffie/thee te kunnen komen en babbelen over vriendjes, vriendinnetjes, werk en bijv. baby's. Op moeders moet je een beetje trots wezen en je moet er blij mee wezen. Je moet er mee kunnen lachen en huilen. Van dat voetstuk moeten ze al helemaal niet afvallen. Dat horen moeders niet te doen. Maar dat is een realiteit waar je helaas wel mee te maken hebt. Je hebt een moeder die niet lijkt op de gemiddelde moeder en waar je waarschijnlijk ook geen verwachtingen van op dat gebied moet gaan koesteren. Dat heeft overduidelijk een plaatsje bij je nodig.

Het klinkt wellicht gek, maar er zijn ook praatgroepen voor kinderen van.. Je kan er voor kiezen om tijdelijk weer even terug naar de psyg te gaan.

Het is jouw moeder. Als jij liever breekt, omdat jij dat beter vindt voor jou en voor je kind moet je dat doen. Als je twijfelt, denk dan na waarover je twijfelt en of je daar wat aan kan veranderen (positief en negatief) als je dat tegenover je moeder aangeeft. Wil je niet compleet met haar breken, benader het gewoon zakelijk. Het is je moeder.. ze liegt... ze wil geen hulp fijn.. geen stap harder voor lopen en die dwaze opmerkingen van je aflaten glijden. Twijfel je niet en wil je enkel bevestiging van mensen hier, dan lijkt het mij dat je de keuze al gemaakt heb en dat je daar gewoon wat moeite mee hebt. Je zult een keuze moeten maken waar jij vrede mee hebt en wat jij het beste vindt. Een kind dat een van zijn grootouders niet ziet, groeit daar gewoon mee op en weet niet beter. Die angst hoef je ook niet te hebben.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-07-14 20:40

Re: opnieuw breken met moeder of niet?

Geplaatst door de TopicStarter : 12-07-14 20:40

Ik snap je sammie. Punt isdat de acceptatie er van mijn kant wel is. Ze is zo en ik vergeet het altijd maar gewoon. Dat vond ik prima tot ik zwanger bleek te zijn. Nu ben ik voor mijm gevoel bezig met mijn omgeving te beschermen.

Ze weet overigens wel dat ze liegt. Het is lastig uitleggen. Tegen mensen waar ze aandacht van wilt liegt ze en de mensen waarvan ze dat even niet wilt zegt ze gewoon de waarheid. Haar man en ik horen van de miskraam maar de persoon die mee zou zijn geweest naar het ziekenhuis weet de waarheid. Ik krijg te horen van dr sterilisatie en mijn oma is in de verontstelling dat ze een derde kind wilt en bezig is. Soms liegt ze om zieligheid en soms om te treiteren.

Al met al ben ik er moe van en was het contact een tijd gewoon luchtig. Geen ruimte voor leugens want ik negeerde het als ze wilde klagen. Mijn zwangerschap gaf helaas direct ruimte voor haar fantasie.

Op de dag dat ik het vertelde zou zij net ongesteld zijn geworden en dacht ze dat ze zwanger was en nog geen tien dagen later een miskraam. Heel vermoeiend allemaal.

**Geplaatst**: 12-07-14 20:46

Geplaatst: 12-07-14 20:46

Mijn moeder heeft uiteindelijk een diagnose gekregen......
Gemaskeerde depressie.
Zoek het maar eens op, misschien herken je er het een en ander in.

**Geplaatst**: 12-07-14 20:54

Re: opnieuw breken met moeder of niet?

Geplaatst: 12-07-14 20:54

mijn moeder heeft ook gebroken met haar moeder.. Mede doordat ze niet goed met andere mensen om kon gaan, zacht uitgedrukt. Als ik haar hoorde heeft ze daar nooit spijt van gehad.
Maar eerst; heb je het er al over gehad met je moeder ? Doe dat eerst eens, maar 1 ding wel, ze heeft al belooft dat ze zou stoppen, en je hebt al een keer eerder gebroken.. En ondanks dat ze je nu weer eindelijk in haar leven heeft liegt ze weer..
Anders eens een vertrouwens persoon opzoeken, en denk dan in de richting van een dokter. Ze hoeven niet per se iets te doen (als jij dat niet wil bijvoorbeeld) maar je kan er wel over praten met iemand en dit kan ook een extra gevoel van 'veiligheid' (bij gebrek aan beter woord) geven. En stel het is wel zoiets als quartel aangeeft, is het misschien wel handig dat een dokter het weet.

**Geplaatst**: 12-07-14 21:04

Geplaatst: 12-07-14 21:04

poeh.......ik kan best het een en ander vertellen maar liever niet zo openbaar verder.
Het zit allemaal namelijk niet zo heel erg simpel in elkaar.
Maar gelukkig is mijn moeder ook die van jullie hier niet.
Ik hoop dat het TS makkelijker zal vergaan want een keus als deze is niet zomaar gemaakt

**Geplaatst**: 12-07-14 21:08

Geplaatst: 12-07-14 21:08

laraxXxemma schreef:
Ze hoeven niet per se iets te doen (als jij dat niet wil bijvoorbeeld) maar je kan er wel over praten met iemand en dit kan ook een extra gevoel van 'veiligheid' (bij gebrek aan beter woord) geven.

Een dokter doet ook niks.. Een dokter kan in zo´n situatie luisteren en jou doorverwijzen, maar gaat echt niet iemand die niet zelf om hulp vraagt én geen gevaar voor zichzelf is die persoon ´helpen´.

**Geplaatst**: 12-07-14 21:09

Geplaatst: 12-07-14 21:09

Als de persoon al hulp wil en het probleem erkennen wil......
Zonder dat heb je gewoon niks

**Geplaatst**: 12-07-14 21:12

Geplaatst: 12-07-14 21:12

Bij mij in de familie wordt regelmatig gebroken met mijn opa. Hij doet ook de nodige rare dingen. Dat heb ik als kleinkind altijd als vervelend ervaren maar het hoorde er nu eenmaal bij dat opa en oma niet op de verjaardag kwamen soms. Ik merk nu wel dat het mijn vader erg getekent heeft in het contact met anderen.
Nu is er ook geen contact met mijn opa en nu kan ik dat niet zomaar meer accepteren. Het zorgt ervoor dat ik ook geen contact heb met mijn opa terwijl ik andere keuzes had gemaakt. Daardoor zit ik al een aantal jaar een beetje tussen mijn vader en mijn opa in en voelt het alsof ik moet kiezen.

Daarom wil ik je aanraden om dit in elk geval niet na te doen. Verbreek het contact of hou contact. Maar wissel daar niet steeds in. Dat is voor je kindje heel vervelend en ook voor jou waarschijnlijk niet fijn!

Gefeliciteerd met je zwangerschap en sterkte met deze beslissing!

**Geplaatst**: 12-07-14 21:14

Geplaatst: 12-07-14 21:14

Belangrijkste vraag vind ik niet 'wil je je kinderen het aandoen zonder grootmoeder op te groeien' of 'kun je haar niet helpen' etc, maar vooral: wat doet het met jóu, dat je moeder zo is/doet? Zit je er enorm mee, of kan je ermee leven dat zij over zulke dingen liegt? Slurpt het je energie op en voel je je er 'poedersuiker' onder, of kan je het naast je neerleggen en doet het je weinig?

Gezien jouw verhaal denk ik namelijk niet dat jij je moeder kan (en moet willen) helpen, dus zou ik je beslissing vooral baseren op je eigen antwoorden en gevoel bij bovenstaande vragen... (Voor mij zou het duidelijk zijn). Veel sterkte, en daarnaast natuurlijk wel gefeliciteerd met je zwangerschap!

**Geplaatst**: 12-07-14 23:00

Re: opnieuw breken met moeder of niet?

Geplaatst: 12-07-14 23:00

Leugens komen bij een kind zeker wel binnen, het is net zoiets als beloven en niet doen. Ik ben ooit per ongeluk iets vergeten wat ik aan mijn vierjarige zoon had beloofd. Natuurlijk totaal niet expres maar reken er maar op dat hij wist te verwoorden hoe hij zich voelde en dat was niet mis. Zet daar een pathologische leugenaar tegenover en dat heeft een gigantische impact op het kind, hoe jong het ook is.
En je geeft opvoedkundig ook een totaal verkeerd beeld, als het mijn moeder was dan was het voor mij duidelijk dat mijn kind de hoogste prioriteit is. En die word gelukkiger zonder een liegende oma.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-07-14 02:08

Re: opnieuw breken met moeder of niet?

Geplaatst door de TopicStarter : 14-07-14 02:08

Op de vraag hoe ik me erbij voel...voor namelijk ontzettend moe. Het slurpt niet het zuipt en inmiddels heb ik besloten om geen contact meer aan te gaan. Ik begrijp sommige suggesties van een dokter ed. Ze is eerder zelfs mee gegaan naar mijn psychologe. Ik heb alles geprobeerd maar ben nu klaar. Ze zoekt nog wel contact via facebook prive en via app maar dat negeer ik nu. Ik moet even door de zure appel heen en ik hoop dat het me dan weer de rust zal geven die ik toen ook kreeg. Ik voel me nu wel schuldig maar dat loopt wel los met de tijd.

**Geplaatst**: 14-07-14 07:23

Geplaatst: 14-07-14 07:23

Goede beslissing. Klaar is klaar. Ik moest aan deze spreuk denken voor je. Ik wens je moed en veel rust.

Afbeelding

**Geplaatst**: 14-07-14 07:42

Re: opnieuw breken met moeder of niet?

Geplaatst: 14-07-14 07:42

Janouk, mooie spreuk! Die is idd heel geschikt voor deze situatie.

Ts, veel succes met door de zure appel heen bijten. Enne, het komt echt goed. Met of zonder jou bio moeder. Daar spreek ik enig sinds uit ervaring.

**Geplaatst**: 14-07-14 08:42

Geplaatst: 14-07-14 08:42

Dapper TS

Die zure appel zal een poosje duren hoor.....en dat is echt niet makkelijk.
Maar hier heeft het veel rust gegeven.
Herkenbaar dat energie slurpen, wakker liggen, moe zijn........het beu zijn.
Maar als je er helemaal achter staat dan ga je dit redden.

Ik voelde me vaak alleen omdat mijn moeder niet gaf wat ik andere moeders wel aan hun kinds zag geven.
Zo iets simpels als samen even gezellig winkelen zat er voor mij gewoon niet in.
En toch mis je dat dan heel erg.
Nadat hier de rust weder keerde kon ik dat ook los gaan laten en accepteren dat het is zoals het is.
Ik hoef nu niet meer teleurgesteld of boos te zijn en dat bevalt echt prima.

Sterkte daar met alles.

**Geplaatst**: 14-07-14 08:54

Geplaatst: 14-07-14 08:54

Ik zit een beetje in de zelfde situatie, mijn moeder klaagt ook altijd en daarbij behandeld ze mij als haar moeder in plaats van andersom.
Ik ben niet bij mijn moeder opgegroeid omdat ze alcohol verslaafd was en ernstige psychische problemen heeft.
Bijna elke dag belt ze mij wel op om dingen te vragen, dat ik weer iets voor haar moet regelen (dat ze wilt verhuizen, instanties bellen, afspraken afzeggen of maken, boodschappen voor haar doen, geld lenen enz.)
Ze verwacht altijd dat andere haal helpen en neemt nergens verantwoordelijkheid voor, en op de een of andere manier schijnt ze dat ook nog is heel normaal te vinden.....
Ik vind dit ontzettend moeilijk maar ik zou nooit met haar breken, dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen, ik heb op een bepaalde manier toch medelijden met haar.

Edit: (nog 1 dingetje vertellen) Als ik een afspraak met haar heb zegt ze die 9 van de 10 keer af, ook al heb ik al boodschappen gedaan voor bijvoorbeeld mijn verjaardag of met de kerst.
Dit nummer van Brigitte Kaandorp is erg toepasselijk voor mijn moeder :')

Laatst bijgewerkt door Arrabel op 14-07-14 08:56, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-07-14 08:54

Geplaatst: 14-07-14 08:54

Ik snap hoe je je voelt, je staat in tweestrijd, ze is je moeder maar tegelijkertijd ook de persoon die je verlaten heeft en voorgelogen wat veel pijn heeft gedaan en nog steeds doet.

Ik heb het ook meegemaakt maar dan van de andere kant: een schoonmoeder die alles bij elkaar liegt en beloofd om haar zin maar te krijgen. Ik heb het jaren geslikt voor mijn man maar eens is de maat vol. Gelukkig zag mijn man in hoe ze is en doet. Nu is er jaren geen contact meer en dus ook rust. Dat geldt ook voor mijn man. Hij ziet in hoe ze bezig is en niet alleen naar mij maar naar alle kinderen en aanhang. Ze strooien erg makkelijk met geld om hun vreemde gedrag af te kopen, wij nemen het al jaren niet meer aan. Aannemen voelt voor mij hetzelfde als het accepteren van alle leugens en dat voelt niet goed. De andere kinderen binnen het gezin nemen het wel aan vanwege altijd chronisch geld gebrek. Dus zullen zij ook het gedrag moeten slikken.

**Geplaatst**: 14-07-14 08:59

Geplaatst: 14-07-14 08:59

De moeder van mijn vader is een naar dier, we gingen wel mee naar de gebruikelijke dingen zoals moederdag, verjaardagen etc. Maar meer dan dat was het niet. Nu ik volwassen ben snap ik waarom de band met m'n oma zo slecht is en ben er niet rouwig om.

Ik zou als ik in jouw schoenen stond exact hetzelfde doen. De kinderen dus wel in contact brengen met, maar zorgen dat je er zelf bij bent. Dat je zelf in de hand kan houden wat er besproken wordt en wat er gebeurd. Hou je kinderen buiten deze verhalen tot ze oud genoeg zijn om het te beseffen en een eigen mening erover te vormen.

**Geplaatst**: 14-07-14 11:41

Re: opnieuw breken met moeder of niet?

Geplaatst: 14-07-14 11:41

Ik denk dat je de juiste keuze maakt, TS. Ik wil je heel veel sterkte wensen en hopelijk staat er nu niets meer in de weg om te kunnen genieten van je zwangerschap.

Nomineer dit bericht ×