Het gevoel van onvoldoening

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Sassol

Berichten: 5254
Geregistreerd: 16-01-09
Woonplaats: Omg. Nijmegen

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-07-14 21:31

There is no way to hapiness, hapiness is the way.

Cassidy

Berichten: 75551
Geregistreerd: 08-08-01
Woonplaats: Purmerend

Re: Het gevoel van onvoldoening

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-07-14 21:42

@ts.

Op jouw leeftijd kon ik alleen nog maar dromen van een eigen paard, laat staan dat ik in de situatie belandde waarop ik ooit een paard heb mogen bezitten die ik noodgedwongen om financiele redenen weg moest doen (op zich is dat natuurlijk heel naar), maar kijk terug naar je verleden en probeer blij te zijn met wat je hebt mogen ervaren.

Wat betreft de toekomst. Je kunt in de slachtofferrol kruipen, of je kunt het heft in eigen handen nemen en je toekomst naar eigen dunken invullen. Geld is daarin maar een bijzaak. Ga plannen maken voor de toekomst, en als je op je gezicht gaat en dingen niet lukken, is het een kwestie van net een keertje vaker opstaan dan dat je gevallen bent.

Mocht je daar hulp in willen hebben, kijk maar in mijn onderschrift. En ga nu niet piepen dat je voor een cursus geen geld hebt, want als je dingen ECHT wilt, gaan ze je lukken ook.

Dus ik zou zeggen, ga ervoor. Spreek hardop uit wat je wilt, plak er een tijdsbestek aan vast, en dan gaan er ook dingen gebeuren die je nooit voor mogelijk had gehouden. De juiste mensen komen op je pad, je gaat aanbiedingen krijgen, out of the blue. Maar dat gaat niet gebeuren als je jankend op de bank blijft zitten, daar moet je wel voor in beweging komen.

paardjes123

Berichten: 2883
Geregistreerd: 16-08-11

Re: Het gevoel van onvoldoening

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-07-14 21:54

Stel realistische doelen! Ik vind het heel knap dat je dierengeneeskunde gaat studeren! Kijk naar wat je nu al heb bereikt, je bent pas 18.

Je weet dat miljonair worden waarschijnlijk niet haalbaar is maar dromen mag altijd. Een eigen praktijk misschien ook niet haalbaar binnen nu en een aantal jaar na afstuderen: werken in opdracht van hoeft toch ook niet vervelend te zijn? Als je dan een baan hebt kan je zeker een paard voor je zelf aanschaffen misschien geen stal vol maar meerdere paarden hebben is ook niet ideaal

Lees je verhaal is opnieuw en kijk wat je wel kan veranderen met een haalbare planning van 10 jaar :D. Hou realistische doelen in het leven en (onmogelijke) dromen gescheiden

Concorde

Berichten: 6724
Geregistreerd: 14-08-01
Woonplaats: Klein dorpje in Twente

Re: Het gevoel van onvoldoening

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-07-14 00:01

Je bent 18, en nog half aan het puberen zo te horen. Je kunt niet onder een ander werken omdat je je dan minderwaardig voelt? Bullsh*t. Je hebt nog niets van de wereld gezien hoor, je kunt je nog alle kanten op ontwikkelen, je bent nog lang niet wat je uiteindelijk zal worden.
Wees realistisch. Je stelt eisen aan jezelf die nergens op slaan. En kruip uit die slachtofferrol want je bent niet zielig!!
Dat je pony weg moest door financiele redenen is natuurlijk heel naar, maarja.. Jij bent 18 en wilde niet meer werken voor je geld. Je ouders hebben eigenlijk groot gelijk dat ze dan stoppen met sponsoren. En als je jezelf werkelijk zo in de weg loopt, denk dan eens serieus aan therapie. Je hebt er niets aan als je in bepaalde negatieve denkpatronen blijft hangen.

Oliiviia

Berichten: 1312
Geregistreerd: 24-08-09
Woonplaats: Putte (BE)

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 06-07-14 09:55

Concorde schreef:
Je bent 18, en nog half aan het puberen zo te horen. Je kunt niet onder een ander werken omdat je je dan minderwaardig voelt? Bullsh*t. Je hebt nog niets van de wereld gezien hoor, je kunt je nog alle kanten op ontwikkelen, je bent nog lang niet wat je uiteindelijk zal worden.
Wees realistisch. Je stelt eisen aan jezelf die nergens op slaan. En kruip uit die slachtofferrol want je bent niet zielig!!
Dat je pony weg moest door financiele redenen is natuurlijk heel naar, maarja.. Jij bent 18 en wilde niet meer werken voor je geld. Je ouders hebben eigenlijk groot gelijk dat ze dan stoppen met sponsoren. En als je jezelf werkelijk zo in de weg loopt, denk dan eens serieus aan therapie. Je hebt er niets aan als je in bepaalde negatieve denkpatronen blijft hangen.



Ik denk dat er nergens staat dat ik zelf ben gestopt bij de bakker?
Door werken daar in het dorp was er minder parkeerplaats, wat resulteerde in minder klanten.
En dan is het natuurlijk stom om drie man in de winkel te laten staan.
Dus dan geef je de nieuwste toch op (hoewel ik dit ook niet zo erg vond)
Daarbij heb ik al elke vakantie een maandje gewerkt (kantooruren), dus ik kan toch wel zeggen dat ik er een beetje moeite voor doe en al meer ervaring heb dan de meeste mensen van mijn leeftijd die ik ken.
En ja, bij die bakker voelde ik mij echt slecht. Die mensen bedrogen hun klanten terwijl ze erbij stonden en vernederden me vaak om voor iedereen te zeggen dat ik de foute taart had ingetikt, waardoor de klanten 5 cent te weinig hadden betaald. En ja hoor, ze schaamden zich zelfs niet om die 5 cent dan uitdrukkelijk terug te vragen aan die klant... (lekker klantvriendelijk)

Over mijn pony, als ze nu een goede thuis had gekregen, hoorde je mij niet klagen. Ze staat nu ergens waar ik me erg slecht bij voel en we zijn nu ook bezig om haar daar weg te halen, wel makkelijker gezegd dan gedaan.