Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-14 21:42

Re: Zenuwen, hoe gaan jullie er mee om?

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-14 21:42

Ik ga morgenochtend even de huisarts bellen om in iedergeval iets kalmerends te krijgen voor de herkansing. En hierna ga ik op zoek naar een oorzaak en kijken hoe ik hier mee om kan gaan.

**Geplaatst**: 24-06-14 21:47

Geplaatst: 24-06-14 21:47

Probeer je gedachten anders te zetten. Niet denken dat je het misschien niet haalt maar viasualiséren dat je opgelucht door de gang loopt na afloop. Denk duizend keer: ik kan dit makkelijk, ik ben hier goedin! Dan houd je wat meer controle over jezelf, ipv allemaal niet helpende gedachten te hebben.

**Geplaatst**: 24-06-14 22:01

Re: Zenuwen, hoe gaan jullie er mee om?

Geplaatst: 24-06-14 22:01

Ik ga het altijd relativeren...
"Ja ik heb zo een examen, ik heb hier 6 jaar voor op de havo gezeten. (ik neem graag de tijd) Ik heb goede cijfers gehaald en minimaal geleerd maar daar verander ik nu niks meer aan. Nu moet ik knallen"

**Geplaatst**: 24-06-14 22:09

Re: Zenuwen, hoe gaan jullie er mee om?

Geplaatst: 24-06-14 22:09

Ik had dit ook. Zo veel zenuwen dar ik idd niet meer kon praten en op den duur ging ik ook echt overgeven. Dit maakte alles alleen maar erger en kon op een gegeven moment amper nog naar school.bHet kwam ook zomaar opzetten en ik was het ZO zat. Ik voelde me alsof ik door mn eigen lichaam in de maling werd genomen.

Op een gegeven moment heb ik tegen mezelf gezegd dat het volkomen belachelijk is en dar ik moest stoppen met dat gezeik, glimlach op en gaan. En wat denk je, met een paar weken was ik er vanaf :')

Ik weigerde ook pilletjes te slikken, ik wilde het zelf oplossen .

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-06-14 08:25

Re: Zenuwen, hoe gaan jullie er mee om?

Geplaatst door de TopicStarter : 25-06-14 08:25

Ik zeg ook iedere keer tegen mezelf dat het nergens op slaat maar ik krijg er nu sinds gisteren ook steeds hyperventilatie van en sinds een paar dagen steeds duizelig en ook hartkloppingen.. Ik heb de dokter gebeld maar het is druk en ik kan pas maandag terrecht

**Geplaatst**: 25-06-14 08:37

Geplaatst: 25-06-14 08:37

Britt_Sisi schreef:
Ik zeg ook iedere keer tegen mezelf dat het nergens op slaat maar ik krijg er nu sinds gisteren ook steeds hyperventilatie van en sinds een paar dagen steeds duizelig en ook hartkloppingen.. Ik heb de dokter gebeld maar het is druk en ik kan pas maandag terrecht

Nog een keer bellen en zeggen dat je echt niet zo lang kan wachten, dat je het gevoel hebt dat je steeds flauwvalt en in paniek raakt. (soms werkt een beetje overdrijven wel

)

**Geplaatst**: 25-06-14 08:39

Geplaatst: 25-06-14 08:39

Ten eerste: zorg dat je er alles aan gedaan hebt dat je weet dat je er helemaal klaar voor bent. Oefen veel van te voren met iemand en zorg dat je een aantal handvaten voor jezelf hebt. Dat zorgt al voor meer rust, dan wanneer je er ook nog aan moet twijfelen of je het wel kunt.

En daarnaast zou ik met je klachten even langs de huisarts gaan. Er wordt heel vaak propranolol voorgeschreven bij examenvrees of podiumvrees. Dat zorgt ervoor dat je hartslag een klein beetje minder wordt zodat je niet dat lichamelijke gejaagde gevoel hebt. Maar je wordt er verder niet suffig van!
Ik kreeg laatst ook nog de tip van iemand (want ik ben helaas ook ervaringsdeskundige) om van te voren een banaan te eten. Dat zorgt voor een goede suikerboost zodat je je kunt concentreren, maar ook wordt je minder misselijk van een banaan!

Ik ga het morgenochtend allemaal zelf uitvoeren! Ik heb mijn laatste herkansing en ik kan t me niet veroorloven om door de zenuwen iets te missen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-06-14 08:57

Geplaatst door de TopicStarter : 25-06-14 08:57

Ja dat met die banaan heb ik vaker gehoord en ik probeer het vaak ook maar ik houd niets binnen.
En de dokter pushen heeft geen zin want ze wil een dubbele afspraak voor dit en ze zitten helemaal vol tot maandag (ook voor de enkele afspraken) mijn vader had vrijdag een afspraak en hij zei dat ik die wel over kon nemen maar zelfs dat mocht niet

**Geplaatst**: 25-06-14 23:06

Re: Zenuwen, hoe gaan jullie er mee om?

Geplaatst: 25-06-14 23:06

Oh zo fijn om te lezen dat meer mensen dit hebben, maar het is vreselijk....
In het begin had ik het vooral al ik slecht had geslapen, maar nu gebeurt het soms in vlagen dat ik opeens heel zenuwachtig ben en dan ratel ik maar door in mijn hoofd...
Nu heb ik het vooral als ik naar de tandarts moet ofzo en als ik daar dan ben maakt hij van die misselijk makende grapjes..
Ik ben in overleg om mijn andere verstandskiezen ook te trekken, dit moet gewoon gebeuren.
Toen ik voor de eerste twee verstandskiezen moest ging het ook helemaal mis, ik moest spugen en werd lijk wit, ( heb ook angst voor naalden enzo) die art zei zelf zullen we maar stoppen xd
Maarja uiteindelijk toch gedaan met riebels :p
Maar ik lees dus nog even mee met hoe anderen hiermee omgaan

**Geplaatst**: 25-06-14 23:08

Geplaatst: 25-06-14 23:08

Als je erachter kunt komen welk fysiek effect je zenuwen hebben kun je daar op gaan letten en bijsturen. Ademhaling is sowieso handig om in de gaten te houden en stel nou dat je, als je erop let, merkt dat je spanning krijgt in je kaak of in je schouders. Ontspan die dan heel bewust als je zenuwen voelt opkomen en haal even diep adem.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-06-14 09:37

Re: Zenuwen, hoe gaan jullie er mee om?

Geplaatst door de TopicStarter : 30-06-14 09:37

Ik heb Propranolol gekregen.. Hopen dat het werkt!

**Geplaatst**: 01-07-14 08:26

Geplaatst: 01-07-14 08:26

Britt_Sisi schreef:
Ik heb Propranolol gekregen.. Hopen dat het werkt!

Jaa! Mij heeft het echt heel goed geholpen (ik heb t examen gehaald

)
Heel veel succes alvast! Het gaat je lukken

Als je genoeg propranolol gekregen hebt, kun je het mss een keer testen? Dan weet je dat je je daar ook niet druk om hoeft te maken

**Geplaatst**: 01-07-14 08:43

Geplaatst: 01-07-14 08:43

Het is al vaker genoemd maar letten op je ademhaling is echt een heel krachtig hulpmiddel.
Door je ademhaling kun je je parasympatische zenuwstelsel activeren, waardoor het sympatische zenuwstelsel (bij stress) geremd wordt. Dit brengt echt letterlijk en figuurlijk je lichaam tot rust waardoor het weer "ruimte" heeft voor normale dagelijkse activiteiten, zoals nadenken ...

En inderdaad is het goed om te kijken naar achterliggende oorzaken. Want een beetje stress is gezond, dat houdt je alert, maar bij teveel stress zitten er toch vaak andere dingen achter, bv gebrek aan zelfvertrouwen, waar vaak ook wel aan gewerkt kan worden.

Succes,
en rustig blijven ademen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-07-14 14:48

Geplaatst door de TopicStarter : 01-07-14 14:48

Ja ik ben altijd bezig met mijn ademhaling op zulke momenten maar dat helpt me niet.. De zenuwen zijn te sterk.
Ik ben ook doorverwezen naar psychosomatische fysiotherapie (wat een naam) ik heb 30 pillen, ik denk dat ik er zo even een uittest!
Want ik ben de hele dag zenuwachtig.. Terwijl ik pas 9 juli de herkansing heb haha

**Geplaatst**: 01-07-14 21:02

Re: Zenuwen, hoe gaan jullie er mee om?

Geplaatst: 01-07-14 21:02

ik probeer meestal ook op mijn ademhaling te letten maar als het moment er dan is ben ik er niet meer zo goed bij en wil ik alleen maar weg van de plek waar ik het op dat moment heb xd
ik heb het alleen als ik bijv. naar tandartsen of een prik moet of iets echt HEEEL spannend vind maar meestal niet zomaar

**Geplaatst**: 07-07-14 16:54

Geplaatst: 07-07-14 16:54

Ik ben ook snel zenuwachtig, en dan word ik benauwd en misselijk. Erg vervelend bij belangrijke vergaderingen/gesprekken.
Nu neem ik 2 uur voor de tijd Valdispert Stress Moments (iets sterker als die Valdispert extra sterk), een uur erna nog een tablet en vlak voor de tijd spray ik nog 2x Bach rescue remedy. Hiermee hou ik het redelijk onder controle.

Psychologen, ademhalingsoefeningen, alles al geprobeerd. Van ademhalingsoefeningen werd ik alleen maar misselijker.

**Geplaatst**: 07-07-14 17:02

Re: Zenuwen, hoe gaan jullie er mee om?

Geplaatst: 07-07-14 17:02

Ik doe aan mindfulness en oefeningen via psycholoog.

Door stress & dus zenuwen gaat mijn lichaam ontzettend vastzitten en dan helpt het bij mij beter als ik drie keer per week op het andullatiematras lig, 4x per week onder infrarood lig, kalmeringspillen, misselijkheidspillen in neem. Zonder misselijkheidspillen eet ik dagen niets en kan ik volledige dagen steeds naar de wc rennen om over te geven. Buiten dat allemaal heb ik van jongs af aan enorme faalangst

Ik heb woensdag theorie examen voor B rijbewijs maar ik maak me er al weer twee weken druk om...

**Geplaatst**: 08-07-14 23:24

Re: Zenuwen, hoe gaan jullie er mee om?

Geplaatst: 08-07-14 23:24

En TS? Hoe was je testrondje gegaan?

Heel veel succes morgen in ieder geval! ! Laat even weten hoe het gegaan is

**Geplaatst**: 09-07-14 11:39

Re: Zenuwen, hoe gaan jullie er mee om?

Geplaatst: 09-07-14 11:39

Ik lees even mee. Ik wordt ook snel zenuwachtig, al mijn hele leven gehad, maar de afgelopen maanden moest ik hierdoor ook vaak overgeven. En je raad het al; daardoor ben ik bang geworden dat ik moet overgeven en dat heeft het alleen maar erger gemaakt.

Ik heb het niet met school, gelukkig, maar wel met andere dingen.
Ik probeer er overheen te komen, door gewoon dingen te doen, maar eigenlijk remt het me toch.
Misschien moet ik ook eens proberen die gedachte in mijn hoofd om te zetten, al probeer ik dat nu al maanden... Het is denk een knop omzetten die een paar maanden bij mij ineens om is gegaan....helaas ging dat blijkbaar makkelijker....

''gelukkig'' ben ik niet de enige... maar leuk is anders. Het in mijn hoofd telkens een gevecht. ''Ga je mee uiteten'', oh wat wil ik graag uiteten...maar maar straks moet ik overgeven!? misschien kunnen we beter gewoon iets anders doen....iets waarbij ik zeker weet dat ik niet misselijk wordt...
Ik begin z'n hekel te krijgen aan die gedachtes...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-07-14 23:20

Re: Zenuwen, hoe gaan jullie er mee om?

Geplaatst door de TopicStarter : 09-07-14 23:20

Ik heb het gehaald! Er is hier thuis iets heel heftigs gebeurd (mn broer opgehaald met de ambulance afgelopen week en ik heb hem zelf moeten reanimeren) dus ik heb er niet heel veel aan gedacht.. De propranolol ofzo werkte niet echt.. Vannacht nauwelijks geslapen en vanmorgen overgeven van de zenuwen.. Mn vader heeft me op school afgezet wn dan een half uur wachten.. Binnen uitgelegd hoe en wat thuis en gelijk huilen natuurlijk! Tijdens het gesprek werd ik ineens heeel rustig! Apart! Maar gehaald! Wat een opluchting! Ben nu nogsteeds super zenuwachtig terwijl er niets meer spannend is.. afterzenuwen ofzo? Haha

**Geplaatst**: 09-07-14 23:38

Re: Zenuwen, hoe gaan jullie er mee om?

Geplaatst: 09-07-14 23:38

Als je zo zenuwachtig bent dat je er fysiek last van hebt, is dat niets meer dan een enorme angst. Je lichaam zet zich schrap, maakt adrenaline aan om te vechten of te vluchten. Fysiek gezien kan dan niet met een volle buik, vandaar dat sommigen geen hap Door hun keel krijgen of overgeven om de maaginhoud maar kwijt te zijn voor als je moet vechten of vluchten. En als de spanning maar blijft stijgen en er geen fysieke actief volgt, kan het zijn dat je hersenen uitschakelen, en je flauw valt.
Wat veel mensen met extreme faalangst helpt is het geheel proberen te overzien. Scenario's bij falen en slagen doorlopen en niet alleen kijken naar DIE onvoldoende maar juist uitzoomen en die ene onvoldoende in het grotere plaatje van je hele leven plaatsen. Dan is het vaak helemaal niet zo erg als het lijkt. Falen is alleen maar een middel om van te leren hoe je een volgende keer wel slaagt.
Vergelijk jezelf niet met anderen, maar kijk naar je eigen behoeften en stijl en LACH om de poging, lach om het leven en lach om de onbenulligheid van het moment dat zo groot lijkt, maar dat echt niet zo groot is, in het algehele plaatje.

**Geplaatst**: 14-07-14 12:16

Geplaatst: 14-07-14 12:16

Kukkie schreef:
Als je zo zenuwachtig bent dat je er fysiek last van hebt, is dat niets meer dan een enorme angst. Je lichaam zet zich schrap, maakt adrenaline aan om te vechten of te vluchten. Fysiek gezien kan dan niet met een volle buik, vandaar dat sommigen geen hap Door hun keel krijgen of overgeven om de maaginhoud maar kwijt te zijn voor als je moet vechten of vluchten. En als de spanning maar blijft stijgen en er geen fysieke actief volgt, kan het zijn dat je hersenen uitschakelen, en je flauw valt.
Wat veel mensen met extreme faalangst helpt is het geheel proberen te overzien. Scenario's bij falen en slagen doorlopen en niet alleen kijken naar DIE onvoldoende maar juist uitzoomen en die ene onvoldoende in het grotere plaatje van je hele leven plaatsen. Dan is het vaak helemaal niet zo erg als het lijkt. Falen is alleen maar een middel om van te leren hoe je een volgende keer wel slaagt.
Vergelijk jezelf niet met anderen, maar kijk naar je eigen behoeften en stijl en LACH om de poging, lach om het leven en lach om de onbenulligheid van het moment dat zo groot lijkt, maar dat echt niet zo groot is, in het algehele plaatje.

Dat is het hem juist, meestal weet diegene met een grote angst ook wel dat het achteraf niets voorstelde, of dat het gaat om iets onbenulligs (uit eten gaan bijv. of naar een bioscoop), maar het gevoel gaat niet weg.
Ga vooral niets laten omdat je bang bent dat je bijvoorbeeld misselijk wordt. Dan wordt het namelijk alleen maar erger..

**Geplaatst**: 23-07-14 18:44

Geplaatst: 23-07-14 18:44

Matheno schreef:
Kukkie schreef:
Als je zo zenuwachtig bent dat je er fysiek last van hebt, is dat niets meer dan een enorme angst. Je lichaam zet zich schrap, maakt adrenaline aan om te vechten of te vluchten. Fysiek gezien kan dan niet met een volle buik, vandaar dat sommigen geen hap Door hun keel krijgen of overgeven om de maaginhoud maar kwijt te zijn voor als je moet vechten of vluchten. En als de spanning maar blijft stijgen en er geen fysieke actief volgt, kan het zijn dat je hersenen uitschakelen, en je flauw valt.
Wat veel mensen met extreme faalangst helpt is het geheel proberen te overzien. Scenario's bij falen en slagen doorlopen en niet alleen kijken naar DIE onvoldoende maar juist uitzoomen en die ene onvoldoende in het grotere plaatje van je hele leven plaatsen. Dan is het vaak helemaal niet zo erg als het lijkt. Falen is alleen maar een middel om van te leren hoe je een volgende keer wel slaagt.
Vergelijk jezelf niet met anderen, maar kijk naar je eigen behoeften en stijl en LACH om de poging, lach om het leven en lach om de onbenulligheid van het moment dat zo groot lijkt, maar dat echt niet zo groot is, in het algehele plaatje.

Dat is het hem juist, meestal weet diegene met een grote angst ook wel dat het achteraf niets voorstelde, of dat het gaat om iets onbenulligs (uit eten gaan bijv. of naar een bioscoop), maar het gevoel gaat niet weg.
Ga vooral niets laten omdat je bang bent dat je bijvoorbeeld misselijk wordt. Dan wordt het namelijk alleen maar erger..

Dat je vooral niets moet laten....dat vind ik het moeilijke. Ik heb pas weer iets gedaan; van te voren zenuwachtig; later waren die onder controle. Tot ik wat ging eten, ik dacht; ik voel me toch niet misselijk, dus ik overwin weer iets

maar nee... ik had een paar happen op en ik krijg spontaan een zweet en misselijkheids- aanval. En dan snap ik het gewoon niet.... al is de rest van de avond goed gegaan, uiterraad zonder nog enige hap te eten... Het voelt weer zo rot.
Maar ik blijf dingen doen..

alleen hoop ik nog steeds dat die knop z.s.m omgaat....

Nomineer dit bericht ×