Bokt.nl

Cassidy schreef:

Ik eet dat in Belgie heel veel getolereerd wordt zonder die regeltjes. Zo hebben mijn ouders ooit een gracht willen dempen en stom genoeg daar officieel toestemming voor gevraagd. De buren hadden hem al dichtgegooid, zonder daar ooit toestemming voor te hebben gevraagd en daar keek ook niemand naar om.

Breghje schreef:

Ik ben ook van de generatie dat ik pas rond mijn 20e het huis uit kon omdat mijn ex al een flatje huurde. En daarna pas weer met mijn huidige vent rond mijn 25e, en pas een aantal jaar later kunnen kopen. Zo erg is dat toch niet?

Het lijkt wel een standaard te zijn dat het bedje al gespreid klaar moet staan, dat alles in kannen en kruiken hoort te zijn wbt woning kopen/huren en dat je luxe als een eigen paard en 3-4x per jaar op vakantie lijkt ook heel normaal te zijn.

Hier is het simpel, als er geen geld voor is gebeurt het niet. Ik ga echt niet lenen voor een vakantie oid. Te belachelijk voor woorden. Voor een studie, ja, voor een woning, ja, maar voor bv een auto al niet eens. Sparen, sparen, sparen sparen. Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd zei mijn oma altijd.

Ik zie heel erg eerlijk niet in wat er nou zoveel anders is nú, dan toen mijn generatie (ik ben nu 45) voor dezelfde beslissingen stonden. Wat niet kan dat kan niet, omstandigheden veranderen nu eenmaal en als je eenmaal werkt en lekker kan sparen (wat alleen kan als je dus je geld niet uitgeeft) kan er alsnog veel.

Ayasha schreef:

Als je een dak boven je hoofd hebt, gezond genoeg bent om te kunnen werken dan ben je al veel beter af dan veel anderen. Als je niet kan genieten van gezondheid, een thuis... Tsja, dan ben je imo gewoon ondankbaar. Wellicht ligt daar dan ook je les... blij zijn met wat je WEL hebt.
Je kan best spontaan doen, maar spontaan doen kan ook een terrasje of een ijsje eten zijn, dat hoeft toch geen reis naar de Malediven te zijn bij wijze van spreken..
En een terrasje of ijsje ben je met 10 a 15 euro wel klaar. Leren genieten van de kleine dingen zou sommigen hier mooi staan.

Lootje1991 schreef:

Ayasha schreef:

Als je een dak boven je hoofd hebt, gezond genoeg bent om te kunnen werken dan ben je al veel beter af dan veel anderen. Als je niet kan genieten van gezondheid, een thuis... Tsja, dan ben je imo gewoon ondankbaar. Wellicht ligt daar dan ook je les... blij zijn met wat je WEL hebt.
Je kan best spontaan doen, maar spontaan doen kan ook een terrasje of een ijsje eten zijn, dat hoeft toch geen reis naar de Malediven te zijn bij wijze van spreken..
En een terrasje of ijsje ben je met 10 a 15 euro wel klaar. Leren genieten van de kleine dingen zou sommigen hier mooi staan.

Ik schrijf toch ook dat ik blij ben dat ik wel een dak boven me hoofd heb.

Soms vragen vrienden ga je mee een bosrit maken of ga je mee naar de bioscoop ga je mee bowlen of zwemmen, moet ik allemaal nee op zeggen en dat bedoel ik meer met spontaan iets doen. Ijsje eten doen we wel gezellig, maar veel vrienden en familie die snappen niet dat wij niet even +- 50 euro hebben om samen te komen zwemmen of een bioscoop te pakken. (Bij wijze van he)

ValerieM schreef:

Breghje schreef:

Ik ben ook van de generatie dat ik pas rond mijn 20e het huis uit kon omdat mijn ex al een flatje huurde. En daarna pas weer met mijn huidige vent rond mijn 25e, en pas een aantal jaar later kunnen kopen. Zo erg is dat toch niet?

Het lijkt wel een standaard te zijn dat het bedje al gespreid klaar moet staan, dat alles in kannen en kruiken hoort te zijn wbt woning kopen/huren en dat je luxe als een eigen paard en 3-4x per jaar op vakantie lijkt ook heel normaal te zijn.

Hier is het simpel, als er geen geld voor is gebeurt het niet. Ik ga echt niet lenen voor een vakantie oid. Te belachelijk voor woorden. Voor een studie, ja, voor een woning, ja, maar voor bv een auto al niet eens. Sparen, sparen, sparen sparen. Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd zei mijn oma altijd.

Ik zie heel erg eerlijk niet in wat er nou zoveel anders is nú, dan toen mijn generatie (ik ben nu 45) voor dezelfde beslissingen stonden. Wat niet kan dat kan niet, omstandigheden veranderen nu eenmaal en als je eenmaal werkt en lekker kan sparen (wat alleen kan als je dus je geld niet uitgeeft) kan er alsnog veel.

Ik ben het helemaal met je eens. Mijn ouders hebben er altijd op gehamerd dat ik moest sparen. En natuurlijk heb ik wel eens gezegd dat ze niet zo moesten zeuren. Maar achteraf gezien (ik ben nu 26) ben ik wel blij met dat "gezeur".
Ik ben ook van mening dat als je iets wil, je er keihard voor moet sparen.

maar bij het afschaffen van de studiefinanciering heb ik wel een dubbel gevoel. Na de opleiding begin je natuurlijk wel met een schuld.
Als je nog thuis woont is dat inderdaad zo afbetaald, mits je 1 opleiding van 3 jaar doet.
Maar hoeveel studenten gaan er niet een andere opleiding doen, omdat de 1e niet blijkt te zijn wat ze willen?
En naar mijn idee zijn de kosten voor de opleidingen ook verschillend.
En niet alle ouders kunnen een dure opleiding betalen. Die waren ook blij met een beetje financiële steun van de overheid