Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-06-14 13:13

Geplaatst: 17-06-14 13:13

Ik denk dat het er ook een beetje aan ligt hoe je de ouders in schat. Jij zou het fijn vinden als iemand het tegen je zou zeggen, maar misschien denken deze ouders wel: waar bemoei je je mee? Of rookten ze zelf ook al toen ze tien waren en vinden ze het geen probleem? (ja die bestaan).
Tegen de kinderen zou ik niets zeggen, je bent hun moeder niet.
Als je een redelijk contact hebt met de ouders zou ik er zo terloops eens wat over zeggen als je de kans krijgt, maar als je normaal nooit met ze praat, zou ik nu ook niets zeggen.

**Geplaatst**: 17-06-14 13:13

Geplaatst: 17-06-14 13:13

Ik zou het zelf denk ik wel willen horen als mijn kind zou roken, dan kan je het kind tenminste nog beïnvloeden en het probleem proberen op te lossen. Door de reactie van de kinderen dat ze de sigaret snel wegdeden, lijkt het mij dat de ouders het niet weten. Ik denk dat de ouders het dan alleen maar attent kunnen vinden dat jij het even meldt, als ze het wel hadden geweten was het misschien meer een aanspraak op hun opvoeding, alsof jij ze zou willen aanspreken over dat ze het goedkeuren dat hun jonge kinderen roken.

**Geplaatst**: 18-06-14 09:39

Re: bemoeienis opvoeding

Geplaatst: 18-06-14 09:39

waarom willen mensen zich altijd met elkaar bemoeien? wie weet was het eenmalig, even testen wat het is? en wat verwacht je van de ouders dat die gaan doen? ze gigantisch op hun kop geven ofzo?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-06-14 14:00

Geplaatst door de TopicStarter : 18-06-14 14:00

wemkelover schreef:
waarom willen mensen zich altijd met elkaar bemoeien? wie weet was het eenmalig, even testen wat het is? en wat verwacht je van de ouders dat die gaan doen? ze gigantisch op hun kop geven ofzo?

als je mijn beginpost leest, stel ik een vraag waar de grens ligt hierin. Ik vind jou begin tekst wel erg negatief, soms is een bemoeiens ook wel eens positief hoor (heb het nu niet over dit topic)

Nee het was geen eenmalige actie, al eerder gezien maar dacht toen dat ik het fout zag (of ik wilde dat)..kinderen zijn in avond tot 22u alleen thuis, euh al vanaf ochtend 7u, en dat is elke dag zo. Bemoeienis wil ik niet wel vind ik dit neigen naar verwaarlozing, tuurlijk gaan kinderen dan grenzen over. Maar waar ligt de grens van iemand die dit ziet. Maar goed dat staat los van mijn openingspost.

**Geplaatst**: 18-06-14 14:06

Re: bemoeienis opvoeding

Geplaatst: 18-06-14 14:06

Nu je dit hebt geschreven vind ik het wel wat anders.
In je beginpost schreef je de kinderen worden erg losgelaten en je hebt ze zien roken.
Mijn ouders lieten mij ook erg los en ik rookte op mijn dertiende ook mijn eerste sigaret (waar ik overigens ook direct weer mee gestopt ben, ik vond er niets aan).
Maar bovenstaande post vind ik wel zorgelijk, dat die kinderen van vroeg tot 's avonds laat alleen thuis zijn.
Dan zou ik ook gaan twijfelen of ik er iets over zou moeten gaan zeggen inderdaad.

**Geplaatst**: 18-06-14 14:06

Geplaatst: 18-06-14 14:06

Als het daadwerkelijk zo erg is zou ik een hulpdienst inschakelen.

**Geplaatst**: 18-06-14 14:07

Geplaatst: 18-06-14 14:07

KimD schreef:
Als het daadwerkelijk zo erg is zou ik een hulpdienst inschakelen.

Dat bedoel ik inderdaad ook

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-06-14 14:08

Geplaatst door de TopicStarter : 18-06-14 14:08

klopt, wilde in mijn post niet teveel er op in gaan, elk huishouden heeft wel iets, dit is iets waar ik op dit moment tegen aan liep. Maar was gewoon ook vraag in algemeen waar een grens ligt. Ik wil me ook niet met alles bemoeien. Kinderen weten niet beter dan hoe hun thuissituatie is. bedoel zoals ik ben opgevoed vond ik fijn, kan een ander misschien weer anders ervaren zeg maar

**Geplaatst**: 18-06-14 16:43

Re: bemoeienis opvoeding

Geplaatst: 18-06-14 16:43

Ik vind op deze leeftijd van 7 tot 22 alleen thuis zijn ook wel heel heftig. Dat betekent dat de oudste voor de jongste moet zorgen? Is dat enkele dagen of alle werkdagen?

Nomineer dit bericht ×