Ik wil dan ook iedereen erg veel sterkte wensen, wat ontzettend naar.
Maar je hebt het over een schuldgevoel TS, mag ik vragen waarom? Kan er niet goed uithalen wat er nou is gebeurd. Als je het niet wil delen snap ik dat hoor..
Bokkers die een zus of broer zijn verloren.
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
- ElanJV
-
- Berichten: 203
- Geregistreerd: 18-11-13
- Woonplaats: Angeren
Geplaatst: 09-06-14 15:25
Ik wil dan ook iedereen erg veel sterkte wensen, wat ontzettend naar.
Maar je hebt het over een schuldgevoel TS, mag ik vragen waarom? Kan er niet goed uithalen wat er nou is gebeurd. Als je het niet wil delen snap ik dat hoor..
- Warboel
- Berichten: 15227
- Geregistreerd: 04-11-08
- Woonplaats: Leiden
Geplaatst: 09-06-14 17:20
Mijn zus is overleden bij haar geboorte, maar ik heb haar nooit gekend (ik ben een jaar later geboren).
Ondanks dat vind ik het soms echt wel moeilijk, het is mijn ouders niet meer gelukt na mij nog kinderen te krijgen dus ik ben altijd alleen geweest. Natuurlijk weet ik niet beter, maar toch. Soms denk ik wel eens.. Hoe zou zij er uit zien, zou ze ook van paarden houden, hoe zou haar karakter nu zijn. Zou ze ook zo'n lange uitschieter (ik ben groter dan m'n beide ouders) geworden zijn, zou ze op m'n vader of juist m'n moeder lijken. Of heel erg op mij?
Aangezien ik haar dus nooit gekend heb is het verdriet er bij mij eigenlijk niet echt, het is meer een soort "wat als". Al zag ik laatst een paar foto's van haar en dan moet ik wel even een traantje wegpinken hoor. Ik ga elk jaar met haar verjaardag trouw naar haar graf en koop een mooi beeldje of een mooie bloemetjes o.i.d. Ik merk dat mijn ouders dat wel erg fijn vinden. M'n ouders en dan vooral m'n vader hebben het er nog wel moeilijk mee af en toe hoor. Mijn moeder heeft het eigenlijk wel heel erg goed geaccepteerd, m'n vader niet zo. Ze is geboren na jaaaaren proberen zwanger te worden en de hele zwangerschap is supergoed gegaan.
Gelukkig hebben we vroeger altijd oppaskindjes gehad dus ik heb wel "geleerd" hoe het is om bijvoorbeeld speelgoed of snoep te delen en m'n ouders hebben gelukkig geen verwend nest van mij gemaakt...
Maar aangezien ik haar dus niet gekend heb denk ik dat het veel minder "erg" is dan voor de andere hier in het topic. Hele dikke knuffel voor jullie allemaal
- Kaus
-
- Berichten: 9566
- Geregistreerd: 30-07-11
- Woonplaats: Vaals
Re: Bokkers die een zus of broer zijn verloren.
Geplaatst: 09-06-14 17:27
Ik ben de afgelopen 2 jaar mijn broertje bijna meerdere keren verloren aan kanker. De angst ken ik dus helaas. Die angst is er nu nog steeds omdat het altijd terug kan komen...
- Grapjasjes12
-
- Berichten: 18644
- Geregistreerd: 01-09-09
Re: Bokkers die een zus of broer zijn verloren.
Geplaatst: 09-06-14 17:36
Ondanks dat het niet míjn zusje was, stond ik er natuurlijk wel erg dichtbij. De begrafenis was verschrikkelijk, het staat allemaal nog steeds op mijn netvlies gebrand alsof het gisteren is gebeurd. Ik heb er echt een enorme knauw van gekregen en ben er nooit overheen gekomen.
Mede omdat ik weet hoezeer ik er al door aangeslagen was, wil ik me al helemaal niet voorstellen hoe dat moet zijn als het wel je zus of broertje is. Ik heb een enorm respect voor iedereen hier.
