Ik heb met een auto-immuunziekte als puber 2 jaar in een rolstoel gezeten.
Samen met het puber-zijn natuurlijk een geweldige tijd
En dan zeiden mensen doodleuk tegen me "Ik hoorde dat je doodging?" Nou, bedankt he
(middelbare school, daar gaan natuurlijk binnen no-time spookverhalen rond. Ik ga inderdaad ooit dood, maar kan jullie geruststellen dat het voorlopig nog niet op de planning staat
)Mijn vrienden hadden een mooie oplossing voor het feit dat je snel 'vergeten' wordt op feestjes: ik had een monteerbaar bier-draag-rek gekregen. Dan komt iedereen vanzelf naar je terug
Nabijheidssensoren klinken trouwens ook wel als een idee (dat er een alarm afgaat als iemand te dichtbij komt.)
Hij is wel wat onzeker tegen andere honden, maar ook met krukken kan ik daar goed mee omgaan en ik heb toch vaak beloningen mee
) maar mensen met krukken (of wandelstokken) bied ik toch meestal gewoon een plek aan? (als niemand anders het doet
)