Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-05-14 12:42

Geplaatst door de TopicStarter : 08-05-14 12:42

miszblueeyes schreef:
ik heb beetje het idee dat je alles op je zus afschuift, het kan niet zo zijn dat jij totaal geen aandeel in heb waar der 2 ruzie maken zijn er 2 schuld

Ik zou echt niet weten wat ik fout doe hoor. Ja, soms 'jen' ik dr een beetje op, maar dan begint zij nog steeds. Vanmorgen weer. Ik kom beneden, zij ook(tegelijk dus) en we gaan aan tafel zitten.
Ik zei nog goedemorgen, en kreeg dat zelfs terug. Dus ik dacht, oh dit word een normale dag. Ik maak mijn ontbijt en ga met laptop aan tafel zitten, wat ik altijd doe. Zij ook dr laptop gepakt, die stond mij in de weg maargoed die raak ik maar niet aan anders heb ik een hand af, dus mijn laptop verschoven zodat ik kon eten.
Ben ik klaar met eten, krijg ik de vraag; "Moet je werken?" dus ik antwoord gewoon heel normaal van ja, vraagt ze hoelaat, dus ik zeg 6 uur(wat al meer dan een jaar hetzelfde is maargoed..), snauwt ze naar me of ik dan de hele dag thuis blijf want ik zit haar in de weg. Nou eh sorry? Dus ben ik maar opgestaan en naar stal gegaan omdat ik dus weer geen zin had in dit gedoe.

Ja, ik schuif dingen op haar af, maar zij schuift net zo goed alles op mij af want ik heb altijd alles gedaan. Alles wat op het aanrecht in de weg ligt voor haar? Mijn schuld. Haar laptop is een cm verschoven? Mijn schuld. Haar kat heeft een gaatje in zijn oor? Mijn (kat) schuld. En zo gaat dat de héle dag door.
Ze was vanmorgen nota bene op mijn moeder aan het schelden dat ze te lang had moeten wachten tot zij met de broodjes van de markt terug kwam!

Ik snap dat dit een eenzijdig verhaal is, maar als ik het haar zou laten opschrijven dan zou ze het toch allemaal op mij richten.

zillionke: maar wat voor moeilijke periode dan? Ik heb er niks van gemerkt hoor, dat had ze best even kunnen zeggen. Maar praten doen we tegenwoordig niet meer, want ik moest van mijn moeder horen dat ze op vakantie was terwijl ik nog nergens van wist, maar er word wel vanuit gegaan dat ik háár beesten verzorg.

**Geplaatst**: 08-05-14 12:44

Geplaatst: 08-05-14 12:44

Ja, ik sluit me bij bovenstaand berichtje aan. Ga eerst kijken naar jouw aandeel hierin en ga eens een goed gesprek aan met elkaar, als gezin.
En waar een wil is, is een weg. Dus als je echt wil, kun je echt wel het huis uit, maar ik snap dat je er dan op achteruit gaat.
Dan is het een kwestie van prioriteiten stellen en aanvaarden waarvoor je kiest. Zing het nog een paar jaar uit, er zijn ergere dingen. Niet dat ik bij de keel grijpen niet ernstig vindt, dit kan absoluut niet en vertel dit dus ook aan jouw ouders, alleen dan kunnen zij je helpen. Succes

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-05-14 12:47

Geplaatst door de TopicStarter : 08-05-14 12:47

ElanJV schreef:
Ja, ik sluit me bij bovenstaand berichtje aan. Ga eerst kijken naar jouw aandeel hierin en ga eens een goed gesprek aan met elkaar, als gezin.
En waar een wil is, is een weg. Dus als je echt wil, kun je echt wel het huis uit, maar ik snap dat je er dan op achteruit gaat.
Dan is het een kwestie van prioriteiten stellen en aanvaarden waarvoor je kiest. Zing het nog een paar jaar uit, er zijn ergere dingen. Niet dat ik bij de keel grijpen niet ernstig vindt, dit kan absoluut niet en vertel dit dus ook aan jouw ouders, alleen dan kunnen zij je helpen. Succes

Waar een wil is is helaas geen weg. Ik verdien als ik mager loon heb net genoeg om de stalling van mijn paard en mijn rekeningen(zorgverzekering, lenzen en nog wat kleine dingen) te betalen. Hoe moet ik dan ooit honderden euro's huur nog ophoesten als ik ook nog terug wil gaan studeren?
Als ik thuis blijf wonen betalen mijn ouders mijn studie. Mijn paard gaat sowieso niet meer weg. En al helemaal niet vanwege haar.

**Geplaatst**: 08-05-14 12:49

Geplaatst: 08-05-14 12:49

SuperAssie schreef:
Ik ben het gewoon zo beu. Ik wil me niet meer ongemakkelijk voelen in mijn eigen huis.

Huis van je ouders, wat ook 'thuis' is voor je zus...
Ik vind dit lastig. Wij horen alleen jouw kant, niet die van je zus. Maar eigenlijk lees ik gewoon een jonger zusje wat écht niet overweg kan met haar oudere zus. En vervolgens sta je het hardst te gillen en te wijzen met je vinger dat het állemaal haar schuld is.
Je bent 19, wat let jou om het huis uit te gaan? Zíj is duidelijk niet van plan te gaan

**Geplaatst**: 08-05-14 12:49

Geplaatst: 08-05-14 12:49

SuperAssie schreef:
ElanJV schreef:
Ja, ik sluit me bij bovenstaand berichtje aan. Ga eerst kijken naar jouw aandeel hierin en ga eens een goed gesprek aan met elkaar, als gezin.
En waar een wil is, is een weg. Dus als je echt wil, kun je echt wel het huis uit, maar ik snap dat je er dan op achteruit gaat.
Dan is het een kwestie van prioriteiten stellen en aanvaarden waarvoor je kiest. Zing het nog een paar jaar uit, er zijn ergere dingen. Niet dat ik bij de keel grijpen niet ernstig vindt, dit kan absoluut niet en vertel dit dus ook aan jouw ouders, alleen dan kunnen zij je helpen. Succes

Waar een wil is is helaas geen weg. Ik verdien als ik mager loon heb net genoeg om de stalling van mijn paard en mijn rekeningen(zorgverzekering, lenzen en nog wat kleine dingen) te betalen. Hoe moet ik dan ooit honderden euro's huur nog ophoesten als ik ook nog terug wil gaan studeren?
Als ik thuis blijf wonen betalen mijn ouders mijn studie. Mijn paard gaat sowieso niet meer weg. En al helemaal niet vanwege haar.

Dan is het dus een kwestie van keuzes maken en dit aanvaarden.
Ik snap het dilemma hoor. Ik weet niet op welk niveau je gaat studeren maar je kunt tegenwoordig een hoop. Te denken valt aan uitwonende (plus aanvullende) beurs en lenen. Dat bedoel ik met waar een wil is..

**Geplaatst**: 08-05-14 12:53

Geplaatst: 08-05-14 12:53

SuperAssie schreef:
ElanJV schreef:
Ja, ik sluit me bij bovenstaand berichtje aan. Ga eerst kijken naar jouw aandeel hierin en ga eens een goed gesprek aan met elkaar, als gezin.
En waar een wil is, is een weg. Dus als je echt wil, kun je echt wel het huis uit, maar ik snap dat je er dan op achteruit gaat.
Dan is het een kwestie van prioriteiten stellen en aanvaarden waarvoor je kiest. Zing het nog een paar jaar uit, er zijn ergere dingen. Niet dat ik bij de keel grijpen niet ernstig vindt, dit kan absoluut niet en vertel dit dus ook aan jouw ouders, alleen dan kunnen zij je helpen. Succes

Waar een wil is is helaas geen weg. Ik verdien als ik mager loon heb net genoeg om de stalling van mijn paard en mijn rekeningen(zorgverzekering, lenzen en nog wat kleine dingen) te betalen. Hoe moet ik dan ooit honderden euro's huur nog ophoesten als ik ook nog terug wil gaan studeren?
Als ik thuis blijf wonen betalen mijn ouders mijn studie. Mijn paard gaat sowieso niet meer weg. En al helemaal niet vanwege haar.

Als je een beetje zoekt op het forum kom je vast wel wat topics tegen van mensen die ook studeren op kamers wonen en hun paard onderhouden. Lees dat eens door misschien dat je dan mogelijkheden ziet ipv beren op de weg.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-05-14 12:58

Geplaatst door de TopicStarter : 08-05-14 12:58

ElanJV schreef:
SuperAssie schreef:
Waar een wil is is helaas geen weg. Ik verdien als ik mager loon heb net genoeg om de stalling van mijn paard en mijn rekeningen(zorgverzekering, lenzen en nog wat kleine dingen) te betalen. Hoe moet ik dan ooit honderden euro's huur nog ophoesten als ik ook nog terug wil gaan studeren?
Als ik thuis blijf wonen betalen mijn ouders mijn studie. Mijn paard gaat sowieso niet meer weg. En al helemaal niet vanwege haar.

Dan is het dus een kwestie van keuzes maken en dit aanvaarden.
Ik snap het dilemma hoor. Ik weet niet op welk niveau je gaat studeren maar je kunt tegenwoordig een hoop. Te denken valt aan uitwonende (plus aanvullende) beurs en lenen. Dat bedoel ik met waar een wil is..

Ik heb nu een niv 3 diploma en wil graag een niv 4 diploma. En ja, ik zou kunnen lenen en beurzen enz kunnen aanvragen, maar wil ik mezelf echt schulden op de hals halen voor haar? Nee dankje. Dan negeer ik haar liever nog een paar jaar.

Ja natuurlijk is dit maar een eenzijdig verhaal, maar zoals ik al zei zal het verhaal er precies hetzelfde(maar dan andersom) zijn als zij het op zou schrijven. Ik zeg zeker ook niet dat het alléén maar haar schuld is, maar ik weet echt niet wat ik hiermee te maken heb dat zij in een soort van tweede puberteit is geraakt.

Dit is zoals gewoonlijk een kwestie waar toch geen hulp of verbetering in zal komen, maar ik moest het ook gewoon even kwijt. Af en toe moet ik gewoon even kunnen zeuren tegen iemand..

**Geplaatst**: 08-05-14 13:01

Geplaatst: 08-05-14 13:01

Dus zij weet dat ze niet te genieten is?
Het zal vast wel zijn dat je soms een verkeerde opmerking maakt, dat ik ik ook wel eens.
Maar ik vind dat ze wel even wat vriendelijker mag gedragen, ik ben 14 en vind het onwijs kinderachtig gedrag. Als iets word verschoven dat ze al uit haar dak gaat.
Is het ook zo dat al haar spullen her en der in het huis liggen?

**Geplaatst**: 08-05-14 13:04

Geplaatst: 08-05-14 13:04

Loesje88 schreef:
SuperAssie schreef:
Ik ben het gewoon zo beu. Ik wil me niet meer ongemakkelijk voelen in mijn eigen huis.

Huis van je ouders, wat ook 'thuis' is voor je zus...
Ik vind dit lastig. Wij horen alleen jouw kant, niet die van je zus. Maar eigenlijk lees ik gewoon een jonger zusje wat écht niet overweg kan met haar oudere zus. En vervolgens sta je het hardst te gillen en te wijzen met je vinger dat het állemaal haar schuld is.
Je bent 19, wat let jou om het huis uit te gaan? Zíj is duidelijk niet van plan te gaan

Ik ben het hier niet helemaal mee eens. Zoals ik het opvat staat ze niet 'het hardst te gillen' maar eigenlijk beide. De ander heeft het altijd gedaan bij beide dames. Al lijkt volgens dit verhaal de zus wel het meest 'dominant' te zijn met het pestgedrag.

Ook is zuslief 25 jaar, studeert niet meer en heeft een vriend heb ik begrepen. Zij heeft dus meer uren om eventueel te gaan werken, een vriend die ook kan gaan werken en zal er dan een stuk beter voor staan om op zichzelf te gaan. Voor de TS is dit een stuk ingewikkelder. Zij werkt deeltijd omdat ze weer gaat studeren en zal dan dus als het al lukt te huren flink moeten lenen (en dus eventueel schulden maken) en er krapjes bij zitten. Terwijl als zuslief en haar vriend beiden een baantje zouden nemen ze waarschijnlijk prima kunnen leven op kamers/studio/etc.

Jij en anderen hier schrijven in principe "jullie hebben allebei recht om in het huis van je ouders te wonen, maar jij moet maar weg gaan".

**Geplaatst**: 08-05-14 13:07

Geplaatst: 08-05-14 13:07

SuperAssie schreef:
Ik heb nu een niv 3 diploma en wil graag een niv 4 diploma. En ja, ik zou kunnen lenen en beurzen enz kunnen aanvragen, maar wil ik mezelf echt schulden op de hals halen voor haar? Nee dankje. Dan negeer ik haar liever nog een paar jaar.

Ja natuurlijk is dit maar een eenzijdig verhaal, maar zoals ik al zei zal het verhaal er precies hetzelfde(maar dan andersom) zijn als zij het op zou schrijven. Ik zeg zeker ook niet dat het alléén maar haar schuld is, maar ik weet echt niet wat ik hiermee te maken heb dat zij in een soort van tweede puberteit is geraakt.

Dit is zoals gewoonlijk een kwestie waar toch geen hulp of verbetering in zal komen, maar ik moest het ook gewoon even kwijt. Af en toe moet ik gewoon even kunnen zeuren tegen iemand..

Oke, ja ik vind het prima. Maar als je niet naar oplossingen zoekt, vraag hier dan ook niet naar.
Je weet het antwoord zelf al, dus succes komende jaren dan. Denk dat reageren verder in dit topic dan weinig zin heeft.

**Geplaatst**: 08-05-14 13:08

Geplaatst: 08-05-14 13:08

Misschien een keer gewoon een goed gesprek aangaan met je zus? Dit kan namelijk erg helpen. Vraag wat haar dwarszit, wat er aan de hand is dat zij zo snauwerig doet en jou overal de schuld van geeft. Ga niet boos, geïrriteerd het gesprek, maar juist heel rustig. Ik denk dat dit heel erg zal helpen, en wie weet komt er dan wat naar boven wat een goede verklaring is voor haar gedrag?

Ik praat het niet goed dat ze zo doet, want ik vind dit ook heel vervelend voor jou. ik had dit hetzelfde met mijn jongere broertje. Altijd alleen maar ruzie (lag vooral aan mij). We hebben een keer samen gezeten en een goed gesprek gevoerd en nu gaat het super tussen ons!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-05-14 13:10

Geplaatst door de TopicStarter : 08-05-14 13:10

Pearlx schreef:
Loesje88 schreef:
Huis van je ouders, wat ook 'thuis' is voor je zus...
Ik vind dit lastig. Wij horen alleen jouw kant, niet die van je zus. Maar eigenlijk lees ik gewoon een jonger zusje wat écht niet overweg kan met haar oudere zus. En vervolgens sta je het hardst te gillen en te wijzen met je vinger dat het állemaal haar schuld is.
Je bent 19, wat let jou om het huis uit te gaan? Zíj is duidelijk niet van plan te gaan

Ik ben het hier niet helemaal mee eens. Zoals ik het opvat staat ze niet 'het hardst te gillen' maar eigenlijk beide. De ander heeft het altijd gedaan bij beide dames. Al lijkt volgens dit verhaal de zus wel het meest 'dominant' te zijn met het pestgedrag.

Ook is zuslief 25 jaar, studeert niet meer en heeft een vriend heb ik begrepen. Zij heeft dus meer uren om eventueel te gaan werken, een vriend die ook kan gaan werken en zal er dan een stuk beter voor staan om op zichzelf te gaan. Voor de TS is dit een stuk ingewikkelder. Zij werkt deeltijd omdat ze weer gaat studeren en zal dan dus als het al lukt te huren flink moeten lenen (en dus eventueel schulden maken) en er krapjes bij zitten. Terwijl als zuslief en haar vriend beiden een baantje zouden nemen ze waarschijnlijk prima kunnen leven op kamers/studio/etc.

Jij en anderen hier schrijven in principe "jullie hebben allebei recht om in het huis van je ouders te wonen, maar jij moet maar weg gaan".

Bedankt

Zo is het inderdaad, we geven eigenlijk elkaar een beetje de schuld. Natuurlijk hebben er ook twee schuld, maar ondanks alles heb ik het idee dat zij het inderdaad wel gemakkelijk vind om te blijven.
Ze roept wel iedere keer dat ze zo graag uit huis wil maar ik merk er inderdaad niks van.
Als zij met z'n twee 30 uur per week zouden werken kunnen ze mákkelijk samen gaan wonen, als ik in mijn eentje moet gaan wonen jaag ik mezelf enorm de schulden in, moet ik fulltime gaan werken(kan dus niet meer naar school dan of ik moet duizenden euros schulden maar accepteren) en zit ik er enorm krap bij inderdaad.

tabaflab: Ja, haar spullen liggen zowat overal. Oké, die van mij ook, maar ik ga niet finaal uit mijn dak als de poetsvrouw de kabel uit mijn laptop haalt omdat die in de weg ligt..

iirrssjjee: Dit hebben we al vaker geprobeerd, maar uiteindelijk lopen de emoties hoog op, lijkt het even uitgepraat maar na een dag of 2 is het weer hetzelfde liedje.

**Geplaatst**: 08-05-14 13:12

Geplaatst: 08-05-14 13:12

wow, verwachtte een dergelijk verhaal bij een 9 en 15 jarige, maar jullie zijn 19 en 25! Wat dacht je van een normaal gesprek over hoe jullie verder met elkaar om gaan gaan? Eventueel zelf de keuze maken om uit huis te gaan?

**Geplaatst**: 08-05-14 13:13

Geplaatst: 08-05-14 13:13

ElanJV schreef:
Oke, ja ik vind het prima. Maar als je niet naar oplossingen zoekt, vraag hier dan ook niet naar.
Je weet het antwoord zelf al, dus succes komende jaren dan. Denk dat reageren verder in dit topic dan weinig zin heeft.

Ze heeft dit ook gepost om het van zich af te schrijven ElanJV, en bovendien vraagt ze hier dan ook om oplossingen of eventuele tips beter met haar zus om te gaan. Uit huis gaan is niet het enige antwoord op dit topic

. Gezinsbemiddeling vind ik ook een hele goede en die is hier al een paar keer langsgekomen. Wellicht vindt ze hier ook mensen met een herkenbare situatie die tips kunnen geven.

**Geplaatst**: 08-05-14 13:20

Geplaatst: 08-05-14 13:20

Herken de situatie wel... alleen dan met de kids van mijn lover... Een normaal gesprek is er niet bij, alleen maar beschuldigingen naar je hoofd krijgen, uitgescholden worden enz... In mijn optiek doen je ouders aan struisvogelpolitiek... Die hebben zich strenger en sterker op te stellen. Jij hebt in principe in het huis van je ouders niets te vertellen net zoals je zus. Dat je haar negeert werkt, denk ik, nog het beste. Als ze iets tegen je zegt geef je antwoordt en verder in de negeerstand. Gaat ze uit haar stekker dan sta je op en loopt weg met de opmerking: hoor ik nu een lama schijten of was het nou een strontemmer die rammelde... Als ze je aanvalt: dan haal je gewoon loeihard uit, desnoods tot ze KO ligt. Als ze je verwond met iets, naar de DA of ZKH en aangifte doen. Ook al is het je zus. Je ouders partij laten kiezen is geen optie, wel de regels op papier zetten en dan allemaal ondertekenen. Is ze te laat voor het eten... jammer voor haar, dan geen eten meer voor haar en gaat ze het maar buiten de deur doen.

**Geplaatst**: 08-05-14 13:25

Geplaatst: 08-05-14 13:25

Je zus heeft een urencontract van 24 uur per week? Nou ik ook kan ik je zeggen, en ik ga mooi weer op mezelf aanstaande week. Dus dat kan prima, en ja ik woon in de Randstad waar de huurprijzen echt niet mals zijn. Oja, en ik ga weer (deeltijd)studeren aankomende september en betaal dat allemaal zelf zonder te gaan lenen. Dus het kan prima. Je moet het alleen wel willen. En zo te lezen vinden zowel jij als je zus het nog wel prima om thuis te blijven om de kosten te besparen. Eerlijk? Dan moet je het ook maar op de koop toe nemen dat het niet botert. Jullie zijn oud en wijs genoeg hoor! En het kan echt, ik weet het zelf uit ervaring

En ik heb jammergenoeg ook ervaring met een zusje waarbij het echt echt echt niet ging samen in 1 huis, ook ouders die het ontweken en regelmatig ruzies die enorm hoog opliepen. Nu we elkaar minder zien omdat we niet meer thuiswonen gaat het prima. Een beetje afstand nemen is vaak toch het toverwoord. Dus hup op eigen benen jullie!

**Geplaatst**: 08-05-14 13:30

Geplaatst: 08-05-14 13:30

Ik ken het ook wel, maar dan bij mijn 11 jarige zusje

Een "tweede pubertijd" zo omschrijf je het bij jouw zus dan ook het beste denk ik.

Al ben ik al een tijd uit huis dus ik heb er nooit vol bijgewoond toen ze zo begon te doen.
Maar bij alles wat je zegt als bekende/familie krijg je een snauw of boos gemompel terug. Haar gezicht staat standaard op onweer (als ze bij vrienden of vreemden is dan is het een engel van een kind, maar zodra ze thuis is dan is het een kleine dictator) fysiek mensen lastigvallen als ze niet krijgt wat ze wil, ramen en deuren kapotslaan etc. Verschrikkelijk onbeschoft en niet te geloven dat mijn moeder dit toelaat. Als ik het zou filmen en naar een super nanny zou sturen mag ze meteen op tv zo ver gaat het denk ik.

Helpt het als je haar de hele dag aardig benaderd, bij alles 'ja' of 'oke' zegt en haar een dag niet probeert in de weg te lopen? Als je haar zeg maar niks 'geeft' om naar over te doen. Want ik denk dat ze zich ook voedt op de negatieve aandacht die ze krijgt door haar gedrag. Hebben jullie al eens geprobeerd haar te overladen met positieve aandacht? Gaan jullie wel eens een dagje weg met het gezin en hoe is ze dan?

**Geplaatst**: 08-05-14 13:34

Geplaatst: 08-05-14 13:34

Mijn zusje doet het soortgelijke maar dan in mindere maten, dit gedrag kreeg ze omdat ze gepest werd (denk alleen niet dat het bij jouw zus het geval is) maar bij het minste of geringste dat mijn ouders dan zeiden ging ze uit haar dak, voelde zich aangevallen en was ook niet te genieten. Dan probeer je aardig te zijn maar soms floept er per ongeluk wat uit en krijg je een gekrijs.
Ook liggen haar spullen her en der, en is ze vaak kleding kwijt.
Ook als ze moest gaan slapen kon ze een eeuwigheid rekken, omdat ik ook later naar bed mocht.
Inmiddels is ze al minder ontplofbaar, gaat op tijd slapen etc. Alleen er ligt nog steeds kleding in huis.

Dit is eigenlijk gewoon opgelost doordat mijn ouders strenger gingen doen, niet onredelijk maar gewoon streng.
Dus TS misschien moeten jouw ouders echt paal en perk stellen, want het moet niet zo zijn dat zij boven hun staat.
En correct me If I'm wrong en het niet zo is dat jouw ouders niet streng tegen haar zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-05-14 13:38

Geplaatst door de TopicStarter : 08-05-14 13:38

Pearlx schreef:
Ik ken het ook wel, maar dan bij mijn 11 jarige zusje Een "tweede pubertijd" zo omschrijf je het bij jouw zus dan ook het beste denk ik.

Al ben ik al een tijd uit huis dus ik heb er nooit vol bijgewoond toen ze zo begon te doen.
Maar bij alles wat je zegt als bekende/familie krijg je een snauw of boos gemompel terug. Haar gezicht staat standaard op onweer (als ze bij vrienden of vreemden is dan is het een engel van een kind, maar zodra ze thuis is dan is het een kleine dictator) fysiek mensen lastigvallen als ze niet krijgt wat ze wil, ramen en deuren kapotslaan etc. Verschrikkelijk onbeschoft en niet te geloven dat mijn moeder dit toelaat. Als ik het zou filmen en naar een super nanny zou sturen mag ze meteen op tv zo ver gaat het denk ik.

Helpt het als je haar de hele dag aardig benaderd, bij alles 'ja' of 'oke' zegt en haar een dag niet probeert in de weg te lopen? Als je haar zeg maar niks 'geeft' om naar over te doen. Want ik denk dat ze zich ook voedt op de negatieve aandacht die ze krijgt door haar gedrag. Hebben jullie al eens geprobeerd haar te overladen met positieve aandacht? Gaan jullie wel eens een dagje weg met het gezin en hoe is ze dan?

Dagje weg met het gezin is al járen geleden en ik geloof niet dat we het afgelopen jaar ergens met zn 4en buiten de deur hebben gegeten, dat is altijd alleen ons 3en(pap, mam en ik) omdat zij met haar vriend gaat uiteten(3x per week..)
Een hele dag alleen maar positief doen en ja en amen op alles zeggen werkt ook al niet, dan klaagt ze tegen mijn moeder dat ik chagrijnig ben omdat ze me dingen te doen geeft, dus het is nooit goed, wat ik ook doe.

En ja, ik vind het wel 'makkelijk' thuis, maar kom op ik ben 19! Dan is het volkomen normaal om nog te studeren en nog thuis te wonen. Zij is verdorie 25, studeert al jaren niet meer en zou best wat meer uurtjes kunnen aannemen, wat minder op vakantie kunnen gaan en niet meer 3x per week gaan uiteten, dan kan zij MAKKELIJK op zichzelf wonen. Waarom zou ik me in alle bochten moeten wringen om van haar af te zijn?
Zo makkelijk als 'even op mijn kamer gaan zitten' is het niet, aangezien het in de winter op mijn kamer vriest en in de zomer een sauna is(slechte isolatie en geen verwarming), dus alleen in de lente is het een beetje te doen op mijn kamer..

**Geplaatst**: 08-05-14 13:43

Geplaatst: 08-05-14 13:43

Ik zou je zus afentoe uitnodigen om even ergens heen te gaan wat leuks doe/ergens wat drinken. Dan samen gaan praten en het probleem bij jou neerleggen dus gewoon vertellen dat je het moeilijk vind om met haar om te gaan. En dan vaker samen dingen doen die jullie beide leuk vinden. Zo heb je ook thuis leukere dingente bbespreken. Maar ook bijvoorbeeld hoe je de thuis situatie kunt verbeteren. Door misschien een grote schoonmaak te houden jullie kamers her in te richten. Zodat je je eigen veilige plek hebt. In een schone rustige omgeving heeft iedereen ook meer rust voor zichzelf.

Iig succes!

**Geplaatst**: 08-05-14 13:46

Geplaatst: 08-05-14 13:46

SuperAssie schreef:
Pearlx schreef:
Ik ken het ook wel, maar dan bij mijn 11 jarige zusje Een "tweede pubertijd" zo omschrijf je het bij jouw zus dan ook het beste denk ik.

Al ben ik al een tijd uit huis dus ik heb er nooit vol bijgewoond toen ze zo begon te doen.
Maar bij alles wat je zegt als bekende/familie krijg je een snauw of boos gemompel terug. Haar gezicht staat standaard op onweer (als ze bij vrienden of vreemden is dan is het een engel van een kind, maar zodra ze thuis is dan is het een kleine dictator) fysiek mensen lastigvallen als ze niet krijgt wat ze wil, ramen en deuren kapotslaan etc. Verschrikkelijk onbeschoft en niet te geloven dat mijn moeder dit toelaat. Als ik het zou filmen en naar een super nanny zou sturen mag ze meteen op tv zo ver gaat het denk ik.

Helpt het als je haar de hele dag aardig benaderd, bij alles 'ja' of 'oke' zegt en haar een dag niet probeert in de weg te lopen? Als je haar zeg maar niks 'geeft' om naar over te doen. Want ik denk dat ze zich ook voedt op de negatieve aandacht die ze krijgt door haar gedrag. Hebben jullie al eens geprobeerd haar te overladen met positieve aandacht? Gaan jullie wel eens een dagje weg met het gezin en hoe is ze dan?

Dagje weg met het gezin is al járen geleden en ik geloof niet dat we het afgelopen jaar ergens met zn 4en buiten de deur hebben gegeten, dat is altijd alleen ons 3en(pap, mam en ik) omdat zij met haar vriend gaat uiteten(3x per week..)
Een hele dag alleen maar positief doen en ja en amen op alles zeggen werkt ook al niet, dan klaagt ze tegen mijn moeder dat ik chagrijnig ben omdat ze me dingen te doen geeft, dus het is nooit goed, wat ik ook doe.

En ja, ik vind het wel 'makkelijk' thuis, maar kom op ik ben 19! Dan is het volkomen normaal om nog te studeren en nog thuis te wonen. Zij is verdorie 25, studeert al jaren niet meer en zou best wat meer uurtjes kunnen aannemen, wat minder op vakantie kunnen gaan en niet meer 3x per week gaan uiteten, dan kan zij MAKKELIJK op zichzelf wonen. Waarom zou ik me in alle bochten moeten wringen om van haar af te zijn?
Zo makkelijk als 'even op mijn kamer gaan zitten' is het niet, aangezien het in de winter op mijn kamer vriest en in de zomer een sauna is(slechte isolatie en geen verwarming), dus alleen in de lente is het een beetje te doen op mijn kamer..

Maar als ze bijvoorbeeld met haar vriend is of weg van de thuissituatie is het gedrag dan anders? Is ze zeg maar wel in haar sas als alles leuk is op dat moment of gaat zoals zij het wil?

Als ze op vakanties kan en 3 keer per week(!) uit eten dan kan ze momenteel toch ook genoeg opbrengen om minstens een kamer/studio te huren? Je zegt dat haar vriend nooit gewerkt heeft. Heeft vriend een uitkering? Misschien komt hij in aanmerking daarvoor zolang hij geen werk vind? Waar leeft de vriend van?

Ik ben het met je eens dat het niet de bedoeling moet zijn dat je maar uit huis moet gaan of de hele dag op je kamer moet zitten omdat je zus problemen maakt, maar dan raad ik je toch aan om met de hele familie een goed gesprek te hebben. Wellicht kunnen je ouders haar begeleiden in het vinden van een kamer of studio want je geeft aan dat ze zelf ook ontzettend graag weg wil.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-05-14 13:53

Geplaatst door de TopicStarter : 08-05-14 13:53

Pearlx schreef:
SuperAssie schreef:
Dagje weg met het gezin is al járen geleden en ik geloof niet dat we het afgelopen jaar ergens met zn 4en buiten de deur hebben gegeten, dat is altijd alleen ons 3en(pap, mam en ik) omdat zij met haar vriend gaat uiteten(3x per week..)
Een hele dag alleen maar positief doen en ja en amen op alles zeggen werkt ook al niet, dan klaagt ze tegen mijn moeder dat ik chagrijnig ben omdat ze me dingen te doen geeft, dus het is nooit goed, wat ik ook doe.

En ja, ik vind het wel 'makkelijk' thuis, maar kom op ik ben 19! Dan is het volkomen normaal om nog te studeren en nog thuis te wonen. Zij is verdorie 25, studeert al jaren niet meer en zou best wat meer uurtjes kunnen aannemen, wat minder op vakantie kunnen gaan en niet meer 3x per week gaan uiteten, dan kan zij MAKKELIJK op zichzelf wonen. Waarom zou ik me in alle bochten moeten wringen om van haar af te zijn?
Zo makkelijk als 'even op mijn kamer gaan zitten' is het niet, aangezien het in de winter op mijn kamer vriest en in de zomer een sauna is(slechte isolatie en geen verwarming), dus alleen in de lente is het een beetje te doen op mijn kamer..

Maar als ze bijvoorbeeld met haar vriend is of weg van de thuissituatie is het gedrag dan anders? Is ze zeg maar wel in haar sas als alles leuk is op dat moment of gaat zoals zij het wil?

Als ze op vakanties kan en 3 keer per week(!) uit eten dan kan ze momenteel toch ook genoeg opbrengen om minstens een kamer/studio te huren? Je zegt dat haar vriend nooit gewerkt heeft. Heeft vriend een uitkering? Misschien komt hij in aanmerking daarvoor zolang hij geen werk vind? Waar leeft de vriend van?

Ik ben het met je eens dat het niet de bedoeling moet zijn dat je maar uit huis moet gaan of de hele dag op je kamer moet zitten omdat je zus problemen maakt, maar dan raad ik je toch aan om met de hele familie een goed gesprek te hebben. Wellicht kunnen je ouders haar begeleiden in het vinden van een kamer of studio want je geeft aan dat ze zelf ook ontzettend graag weg wil.

Ja, haar gedrag is heel anders als ze van huis is. Ook als we bezoek hebben is ze het engeltje in huis.
Haar vriend woont ook nog thuis bij zijn ouders(enigskind) en krijgt daar ontzettend zijn kont nagedragen, dus ik snap het ook wel dat hij niet alla minute weg wil daar. Hij heeft nog nooit gewerkt en vind dat ook niet nodig, hij zit de hele dag op zijn computer de beurzen in de gaten te houden(doet veel met beleggen) en heeft dus ook wel een flinke zakcent, maar zoals ik het van mijn zus heb begrepen kan hij daarmee geen huis kopen omdat hij er geen of andere belasting over betaald(geen idee hoe het precies zit, ik werk gewoon al vanaf mijn 14e en hou me niet bezig met beleggen). Of hij er ook niet mee kan/mag huren weet ik niet, dat zal er ook wel mee te maken hebben.

**Geplaatst**: 08-05-14 13:58

Re: Moedeloos over zus..

Geplaatst: 08-05-14 13:58

Wanneer is dit gedrag van je zus begonnen?

**Geplaatst**: 08-05-14 14:03

Geplaatst: 08-05-14 14:03

SuperAssie schreef:
Ja, haar gedrag is heel anders als ze van huis is. Ook als we bezoek hebben is ze het engeltje in huis.

Dit herken ik heel erg van wat ik bij mijn zusje zie. Bij haar is volgens mij enorme stress voor de middelbare school (daar kijkt ze al sinds haar zesde naar uit toen ze haar 'high school musical' periode had :')

en nu is het eindelijk zo ver! )

Ik denk dat jouw zus meer zorgen heeft dan jullie doorhebben. Dat fitten op alles wat je zegt en doet geeft mij ook een beetje het idee dat het hier om frustratie gaat. Waarschijnlijk wil je zus echt wel het huis uit en voelt ze ook wel de 'druk' omdat het steeds duidelijker wordt dat het thuis gewoon niet meer gaat. Dat is echter natuurlijk niet niks, het nest verlaten. Maar ze weet zelf vast ook wel dat het eraan zit te komen. Die zorgen en druk bouwen op en die moet je ergens kwijt. Dat doe je meestal bij degene die het dichtste bij je staan. In mijn zusjes geval haar moeder en bijvoorbeeld in het geval van een vriend van mij is zijn vriendin altijd verdrietig en bitchy bij hem, omdat ze voelt dat ze bij niemand anders haar gevoelens zo kwijt kan. Ik denk zelf dat dit bij jouw zus ook speelt. Vooral omdat je zegt dat het niet altijd zo is geweest.

Volgens mij wil ze ook heel graag aandacht (die ze nu op een negatieve manier opeist) en ook hulp. Ik zou toch eens met je ouders praten en proberen een gesprek, desnood tussen je ouders en haar voor elkaar te krijgen.

**Geplaatst**: 08-05-14 14:05

Geplaatst: 08-05-14 14:05

Beste TS,

Ik schrik wel van jouw manier van afschuiven en ja je zus doet hetzelfde zeg je maar als je zus in de sloot springt doe jij dat dan ook??

Meid kom op zeg, verbeter je omgeving en begin bij jezelf!

Dat je zus dat niet doet, is niet jouw probleem maar dat van haar. Doe haar niet na, maar trek je eigen plan. Als je wil dat er in huis iets veranderd zul je bij jezelf moeten beginnen.

Nomineer dit bericht ×